Ὁ ὅσιος Δαβὶδ ὁ ἐν Θεσσαλονίκῃ

Ὁ ὅσιος Δαβὶδ ὁ ἐν Θεσσαλονίκῃ

Ἑορτάζει τὴν κς΄ (26η) Ἰουνίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Δαβὶδ συνήφθης τῷ πάλαι, Δαβὶδ νέε,

Ἄλλον Γολιὰθ σαρκικὰ κτείνας πάθη.

Ἕκτῃ ἐξεπέρησε πύλας βίου εἰκάδι Δαβίδ.

   Τοῦτος ὁ μακάριος καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀνατολή, καὶ ὡς ἀστέρας πολύφωτος ἐφώτισε καὶ τὴν Δύση, διότι ἐκ νεαρᾶς του ἡλικίας ὑπέταξε μὲ τὴν ἐγκράτεια τὰ πάθη τῆς σαρκὸς καὶ φάνηκε ὡς ἔνσαρκος Ἄγγελος. Τοῦτος, ἀφοῦ κατασκεύασε τὴν κατοικία του ἐπάνω σ’ ἕνα δέντρο ἀμυγδαλιᾶς, ὅπως καὶ τὰ πτηνὰ κατασκευάζουν ἐπάνω στὰ δέντρα τὶς φωλιές τους, εὔφραινε μὲ τὸν λόγο καὶ τὶς συμβουλές του ὅσους προσέτρεχαν σ’ αὐτόν, κ’ ἐπτέρωνε τὸν νοῦ του στὸ ὕψος τῆς θείας θεωρίας.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΚΥΡΙΑΚΗΣ τῆς ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

 (Ἰωάν. ζ΄ 37 – 52, η΄ 12)

   «Τῇ ἐσχάτῃ ἡμέρᾳ τῇ μεγάλῃ τῆς ἑορτῆς εἱστήκει ὁ Ἰησοῦς καὶ ἔκραξε λέγων· ἐάν τις διψᾷ, ἐρχέσθω πρός με καὶ πινέτω.

   ὁ πιστεύων εἰς ἐμέ, καθὼς εἶπεν ἡ γραφή, ποταμοὶ ἐκ τῆς κοιλίας αὐτοῦ ῥεύσουσιν ὕδατος ζῶντος.

   τοῦτο δὲ εἶπε περὶ τοῦ Πνεύματος οὗ ἔμελλον λαμβάνειν οἱ πιστεύοντες εἰς αὐτόν· οὔπω γὰρ ἦν Πνεῦμα Ἅγιον, ὅτι Ἰησοῦς οὐδέπω ἐδοξάσθη.

   πολλοὶ οὖν ἐκ τοῦ ὄχλου ἀκούσαντες τὸν λόγον ἔλεγον· οὗτός ἐστιν ἀληθῶς ὁ προφήτης·

   ἄλλοι ἔλεγον· οὗτός ἐστιν ὁ Χριστός· ἄλλοι ἔλεγον· μὴ γὰρ ἐκ τῆς Γαλιλαίας ὁ Χριστὸς ἔρχεται;

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

 

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

 ΚΥΡΙΑΚΗΣ τῆς ΠΕΝΤΗΚΟΣΤΗΣ

(Πράξ. β΄ 1 – 11)

   «Ἐν τῷ συμπληροῦσθαι τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς ἦσαν ἅπαντες ὁμοθυμαδὸν ἐπὶ τὸ αὐτό.

   καὶ ἐγένετο ἄφνω ἐκ τοῦ οὐρανοῦ ἦχος ὥσπερ φερομένης πνοῆς βιαίας, καὶ ἐπλήρωσεν ὅλον τὸν οἶκον οὗ ἦσαν καθήμενοι·

   καὶ ὤφθησαν αὐτοῖς διαμεριζόμεναι γλῶσσαι ὡσεὶ πυρός, ἐκάθισέ τε ἐφ’ ἕνα ἕκαστον αὐτῶν,

   καὶ ἐπλήσθησαν ἅπαντες Πνεύματος Ἁγίου, καὶ ἤρξαντο λαλεῖν ἑτέραις γλώσσαις καθὼς τὸ Πνεῦμα ἐδίδου αὐτοῖς ἀποφθέγγεσθαι.

Ὁ ἅγιος μάρτυς Ἰουλιανὸς ὁ ἐν Κιλικίᾳ

 

Ὁ ἅγιος μάρτυς Ἰουλιανὸς ὁ ἐν Κιλικίᾳ

Ἑορτάζει τὴν κα΄ (21η) Ἰουνίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Φέρων τι χρῆμα σάκκος ἄξιος πόλου,

Ἰουλιανὸν βάλλεται πόντου μέσον.

Σάκκῳ Ἰουλιανὸς βυθὸν εἰσέδυ εἰκάδι πρώτῃ.

   Τοῦτος ὁ ἅγιος μάρτυς Ἰουλιανὸς ἦταν ἀπὸ τὴν πόλη Ἀνάζαρβο, ἡ ὁποία βρίσκεται στὴν δεύτερη Ἐπαρχία τῆς Κιλικίας (ὕστερα δὲ ὀνομάσθηκε Διοκαισάρεια καὶ Καισαραυγούστα καὶ Καισάρεια πρὸς Ἀναζάρβῳ, τώρα δὲ ὀνομάζεται τουρκιστὶ Ἄκ ἰσὰρ ἢ Ἄκ σεράϊ). Ἦταν δὲ ὁ Ἅγιος τοῦτος γυιὸς πατέρα βουλευτοῦ Ἕλληνα μητέρας δὲ Χριστιανῆς, ἀπ’ τὴν ὁποία διδάχθηκε τὴν κατὰ Χριστὸν εὐσέβεια.

Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Μεθόδιος ἐπίσκοπος Πατάρων

 

Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Μεθόδιος ἐπίσκοπος Πατάρων

Ἑορτάζει τὴν κ΄ (20η) Ἰουνίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Μέθοδον Μεθόδιος βίου πρὸς βίον.

Μεθεὶς ὁδεύει, οὗ μέθοδος οὐ πέλει.

Εἰκάδι ἀρχιθύτην Μεθόδιον ἄορ κατέπεφνεν.

   Τοῦτος ὁ μακάριος παιδιόθεν ἀφιερώθηκε στὸν Θεὸ κ’ ἔγινε σκεῦος τίμιο καὶ δοχεῖο τοῦ παναγίου πνεύματος· γι’ αὐτό, κι ἀφοῦ μὲ θεία ψῆφο ἔλαβε τὴν ἀρχιερωσύνη, καλῶς καὶ θεοφιλῶς ἐποίμανε τὸ ἐμπιστευθὲν σὲ αὐτὸν ποίμνιο καὶ μὲ τοὺς λαμπροὺς καὶ γλυκούς του λόγους ἐφώτισε καὶ γλύκανε τὰ πληρώματα τῶν ὀρθοδόξων.

Ὁ ἅγιος ἀπόστολος Ἰούδας

 

Ὁ ἅγιος ἀπόστολος Ἰούδας

Ἑορτάζει τὴν ιθ΄ (19η) Ἰουνίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Κλῆσις τριπλῆ σοι καὶ τριπλοῦν, μάκαρ, πάθος,

Ἄρσις δέσις τε καὶ τρίτον τόξου τάσις.

Ἐννεοκαιδεκάτῃ βελέεσσιν Ἰούδας θνήσκει.

   Ὁ ἅγιος Ἰούδας ἦταν ἀπὸ τοὺς δώδεκα Ἀποστόλους, καὶ στὸ μὲν κατὰ Λουκᾶν Εὐαγγέλιο (κεφ. ς΄ 16), ὁμοίως καὶ στὶς Πράξεις (κεφ. α΄ 13), ὀνομάζεται «Ἰούδας Ἰακώβου»· δηλαδή, ἀδελφὸς Ἰακώβου τοῦ Ἀδελφοθέου· στὸ δὲ κατὰ Ματθαῖον Εὐαγγέλιο ὀνομάζεται Θαδδαῖος καὶ Λεββαῖος, (κεφ. ι΄ 3), ὁ ὁποῖος ἔγραψε καὶ τὴν Καθολικὴ ἐπιστολή, τὴν φωτιστικὴ ἐκείνη καὶ δογματικὴ πρὸς ὅλους τοὺς πιστοὺς Χριστιανούς. Ἦταν δὲ κατὰ σάρκα ἀδελφὸς νομιζόμενος τοῦ Κυρίου, καθὼς υἱὸς τοῦ Μνήστορος Ἰωσήφ, κατὰ τὸν θεῖο Ἐπιφάνιο, καὶ ὑπηρέτης τοῦ φρικτοῦ μυστηρίου τῆς ὑπὲρ λόγον ἐνανθρωπήσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΚΥΡΙΑΚΗΣ τῶν ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

(Ἰωάν. ιζ΄ 1 – 13)

   «Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἐπάρας ὁ Ἰησοῦς τοὺς ὀφθαλμοὺς αὐτοῦ εἰς τὸν οὐρανὸν καὶ εἶπε· Πάτερ, ἐλήλυθεν ἡ ὥρα· δόξασόν σου τὸν υἱόν, ἵνα καὶ ὁ υἱός σου δοξάσῃ σε,

   καθὼς ἔδωκας αὐτῷ ἐξουσίαν πάσης σαρκός, ἵνα πᾶν ὃ δέδωκας αὐτῷ δώσῃ αὐτοῖς ζωὴν αἰώνιον.

   αὕτη δέ ἐστιν ἡ αἰώνιος ζωή, ἵνα γινώσκωσί σε τὸν μόνον ἀληθινὸν Θεὸν καὶ ὃν ἀπέστειλας Ἰησοῦν Χριστόν.

   ἐγώ σε ἐδόξασα ἐπὶ τῆς γῆς, τὸ ἔργον ἐτελείωσα ὃ δέδωκάς μοι ἵνα ποιήσω·

   καὶ νῦν δόξασόν με σύ, πάτερ, παρὰ σεαυτῷ τῇ δόξῃ ᾗ εἶχον πρὸ τοῦ τὸν κόσμον εἶναι παρὰ σοί.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

 

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

 ΚΥΡΙΑΚΗΣ τῶν ΑΓΙΩΝ ΠΑΤΕΡΩΝ

(Πράξ. κ΄ 16 – 18, 28 – 36)

   «Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, ἔκρινεν ὁ Παῦλος παραπλεῦσαι τὴν Ἔφεσον, ὅπως μὴ γένηται αὐτῷ χρονοτριβῆσαι ἐν τῇ Ἀσίᾳ· ἔσπευδε γάρ, εἰ δυνατὸν ἦν αὐτῷ, τὴν ἡμέραν τῆς πεντηκοστῆς γενέσθαι εἰς Ἱεροσόλυμα.

   Ἀπὸ δὲ τῆς Μιλήτου πέμψας εἰς Ἔφεσον μετεκαλέσατο τοὺς πρεσβυτέρους τῆς ἐκκλησίας.

   ὡς δὲ παρεγένοντο πρὸς αὐτόν, εἶπεν αὐτοῖς·

   προσέχετε οὖν ἑαυτοῖς καὶ παντὶ τῷ ποιμνίῳ ἐν ᾧ ὑμᾶς τὸ Πνεῦμα τὸ Ἅγιον ἔθετο ἐπισκόπους, ποιμαίνειν τὴν ἐκκλησίαν τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ, ἣν περιεποιήσατο διὰ τοῦ ἰδίου αἵματος.

   ἐγὼ γὰρ οἶδα τοῦτο, ὅτι εἰσελεύσονται μετὰ τὴν ἄφιξίν μου λύκοι βαρεῖς εἰς ὑμᾶς μὴ φειδόμενοι τοῦ ποιμνίου·

   καὶ ἐξ ὑμῶν αὐτῶν ἀναστήσονται ἄνδρες λαλοῦντες διεστραμμένα τοῦ ἀποσπᾶν τοὺς μαθητὰς ὀπίσω αὐτῶν.

Ἡ σύναξη τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριὴλ ἐν τῷ Ἄδειν

 

Ἡ σύναξη τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριὴλ ἐν τῷ Ἄδειν

Ἑορτάζεται τὴν ια΄ (11η) Ἰουνίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ἦσας Γαβριὴλ πρὶν τὸ «Χαῖρε» τῇ Κόρῃ,

Ἄδεις δὲ καὶ νῦν «Ἄξιον σὲ ὑμνέειν».

   Αὐτὴ ἡ σύναξη καὶ ἑορτὴ τοῦ Ἀρχαγγέλου Γαβριὴλ ἀκολούθησε στὸ Ἅγιον Ὄρος τοῦ Ἄθω, σ’ ἕνα κελλὶ τοῦ Μοναστηρίου τοῦ Παντοκράτορος, ἐπονομαζόμενο «Ἄξιόν ἐστιν», σὲ τόπο ποὺ καλεῖται Ἄδειν· κι ἀκολούθησε διὰ τὸ ἑξῆς θαῦμα:

   Κατὰ τὴν Σκήτη τοῦ Πρωτάτου ποὺ βρίσκεται στὶς Καρυές, ἐκεῖ κοντὰ σὲ θέση τῆς ἱερᾶς Μονῆς τοῦ Παντοκράτορος εἶναι λάκκος μεγάλος, ὁ ὁποῖος ἔχει διάφορα κελλιά. Σ’ ἕνα λοιπὸν τῶν κελλιῶν τούτων, τιμώμενο ἐπ’ ὀνόματι τῆς Κυρίας Θεοτόκου τῆς Κοιμήσεως, κατοικοῦσε κάποιος Ἱερομόναχος γέροντας κ’ ἐνάρετος μαζὶ μ’ ἕναν ὑποτακτικό. Κ’ ἐπειδὴ ἦταν συνήθεια νὰ γίνεται ἀγρυπνία κάθε Κυριακὴ στὴν Σκήτη τοῦ Πρωτάτου, κατὰ τὸ ἑσπέρας ἑνὸς Σαββάτου θέλοντας νὰ πάει ὁ γέροντας στὴν ἀγρυπνία, λέγει στὸν μαθητή του:

Ὁ ἅγιος Νεανίσκος, ὁ σοφώτατος μάρτυς

 

Ὁ ἅγιος Νεανίσκος, ὁ σοφώτατος μάρτυς 

Ἑορτάζει τὴν ι΄ (10η) Ἰουνίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Κακοῦ ἀγαθὸν ἀντιδούς, στεφηφόρε,

Σοφώτατος δέδειξαι ἐκ τῶν πραγμάτων.

   Ὅταν ὁ Μάξιμος ἦταν ἡγεμόνας στὴν Ἀλεξάνδρεια κι ἐδίωκε καὶ κατατυρρανοῦσε τοὺς Χριστιανούς, μηνύθηκε σ’ αὐτὸν τοῦτος ὁ Νεανίσκος, ὁ σοφώτατος καὶ ὡραῖος τοῦ Χριστοῦ ἀθλητής, ὁ ὁποῖος προδόθηκε ἀπὸ τὴν δούλη του. Ὁ δὲ ἡγεμόνας, ἀφοῦ ἔκαμε πολλὲς τυραννίες σ’ αὐτὸν γιὰ διάστημα ἑπτὰ ἡμερῶν πιέζοντάς τον ν’ ἀρνηθεῖ τὸν Χριστό, καὶ βλέποντας ὅτι δὲν μπορεῖ νὰ τὸν καταπείσει ἔδωκε κατ’ αὐτοῦ ἀπόφαση νὰ θανατωθεῖ.