Εἰς τὴν Ὕψωση τοῦ Σταυροῦ
(14 Σεπτεμβρίου)
Κύριε παντοκράτορ ὁ
Θεὸς ἡμῶν, οἰκτίρμον καὶ ἐλεῆμον, ὁ τὸν ἀγαπητόν σου Υἱόν, τὸν Κύριον ἡμῶν Ἰησοῦν
Χριστὸν συγχωρήσας σταυρὸν καὶ θάνατον ὑπὲρ ἡμῶν τῶν κατακρίτων ἑκουσίως
καθυπομεῖναι, ἵνα τῷ θανάτῳ αὐτοῦ τὰ τῆς σαρκὸς ἡμῶν πάθη νεκρώσῃ, καὶ τῇ ἀναστάσει
αὐτοῦ νεκρωθέντας ἡμᾶς, τῇ παραβάσει τῶν ἐντολῶν σου, ζωοποιήσῃ, καὶ τῇ δυνάμει
τοῦ σταυροῦ φωτίσας τοὺς ἐν σκότει πρὸς τὸ φῶς τῆς σῆς ἐπιγνώσεως ἑλκύσῃ.
Δίδαξον ἡμᾶς, δεόμεθά σου, ἵνα, καθάπερ βλέπομεν τὸν σταυρὸν ὑψούμενον, οὕτω καὶ
αὐτὸν τὸν σταυρωθέντα ἐν αὐτῷ ἐπιγινώσκοντες, πρὸς θεωρίας ὕψωσιν τῆς αὐτοῦ
θεότητος ἀναγώμεθα· καὶ ἔργοις ἀγαθοῖς τὸν βίον ἡμῶν κοσμοῦντες, καὶ τὴν φαιδρὰν
ἡμέραν ταύτην εὐλαβῶς τιμῶντες, καταξιωθῶμεν τῆς οὐρανῶν βασιλείας καὶ χαρᾶς ἀπολαῦσαι.
Ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων. Ἀμήν.
* ΑΝΔΡΕΟΥ Δ. ΣΙΜΩΝΩΦ, «ΜΕΓΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΤΑΡΙΟΝ», Ἀθῆναι 1906.



