Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς
Ἄνθιμος ἐπίσκοπος Νικομηδείας
Ἑορτάζει τὴν γ΄
(3η) Σεπτεμβρίου.
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ
ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*
Τμηθεὶς κεφαλὴν
μάρτυς Ἄνθιμε ξίφει,
Καὶ νεκρὸς ἀνθεῖς
εἰς δόξαν Θεοῦ τρίχας.
Ἄνθιμον ἐν τριτάτῃ ἀποέκτεινε ξίφος ὀξύ.
Τοῦτος ὁ ἅγιος Ἄνθιμος, γιὰ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ ὁδηγήθηκε δεμένος ἐνώπιον τοῦ βασιλέως Μαξιμιανοῦ, ἐν ἔτει σπη΄ (288)· βρισκόντουσαν δὲ ἐκεῖ μπροστὰ ριγμένα κι ὅλα τὰ ὄργανα τοῦ βασανισμοῦ γιὰ νὰ φοβίσουν τὸν μάρτυρα.
Ἐπειδὴ λοιπὸν ρωτήθηκε τί πιστεύει, ἀποκρίθηκε
ὁ μάρτυς καὶ κήρυξε παρρησίᾳ, ὅτι «ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ ἀληθινὸς Θεός».
Γι’ αὐτὸ τσάκισαν τὸν λαιμό του καὶ τὸν τρύπησαν μὲ πυρωμένα σίδερα. Ἁπλώνεται
γυμνὸς ἐπάνω σὲ τοῦβλα καὶ δέρνεται μὲ ραβδιά, κι ἀφοῦ τοῦ φόρεσαν χάλκινα
πυρωμένα ὑποδήματα πιέζεται νὰ περπατᾶ μὲ αὐτά. Ἔπειτα δένεται ἀπὸ ἕνα τροχό, τοῦ
δὲ τροχοῦ συχνὰ περιστρεφομένου, οἱ δήμιοι προσπαθοῦσαν νὰ κάψουν τὸν μάρτυρα μὲ
ἀναμμένες λαμπάδες· γιὰ τοῦτο, ὁ μὲν τροχὸς στάθηκε παραδόξως καὶ δὲν γύριζε, οἱ
δὲ λαμπάδες ἔπεσαν ἀπ’τὰ χέρια τῶν δημίων καὶ θεῖος Ἄγγελος ἦλθε καὶ τοὺς ἔριξε
κατὰ γῆς ἡμιθανεῖς. Μετὰ ταῦτα δένεται ὁ ἅγιος μὲ βαριὲς ἁλυσῖδες καὶ κλείνεται
στὴν φυλακή· στὸ τέλος δὲ ἀποκόβουν τὴν κεφαλή του κι ἔτσι ἔλαβε ὁ μακάριος τὸ ἀμαράντινο
τοῦ μαρτυρίου στεφάνι‧ μετὰ τὴν ἀποτομή, παραδόξως ἡ ἁγία του κεφαλὴ βλάστησε
τρίχες.
Ταῖς
Αὐτοῦ ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.
* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν»
τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, τόμ. 1ος, σελ. 66. (Μικρὴ φραστικὴ διασκευή, ὑπὸ ἱερομ. Ν. ἁγιορείτου).