Ἡ ἁγία μάρτυς
Μελετινὴ
Ἑορτάζει τὴν ις΄
(16η) Σεπτεμβρίου.
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ
ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*
Μελιτινὴ
τμηθεῖσα τὴν κάραν ξίφει,
Αἷμα
προσῆξεν ὡς γλυκὺ Χριστῷ μέλι.
Ἡ ἁγία αὐτὴ καταγόταν ἀπ’τὴν Μαρκιανούπολη τῆς Θράκης, στὰ χρόνια Ἀντωνίνου τοῦ βασιλέως καὶ Ἀντιόχου ἡγεμόνος, ἐν ἔτει ρξ΄ (160). Ἀφοῦ λοιπὸν ἡ ἀοίδιμος, μὲ προσταγὴ τοῦ Ἀντιόχου ὑπέμεινε πολλὰ βάσανα, ἐπειδὴ δὲν δέχθηκε ν’ ἀρνηθεῖ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ, διὰ τοῦτο παραδόθηκε στὴν γυναῖκα τοῦ ἡγεμόνα, ὥστε μὲ τὶς κολακεῖες ἐκείνης νὰ μαλακώσει. Πλὴν ὅμως, ὄχι μόνο δὲν ἀπατήθηκε τελείως, οὔτε μαλάκωσε κι ἄλλαξε τὴν γνώμη της ἡ ἀρρενόφρων, ἀλλὰ καὶ τὴν γυναῖκα τοῦ ἡγεμόνα τὴν ἔκανε χριστιανή.
Ἔπειτα, μὲ τὴν προσευχή της κατακρήμνισε στὴν
γῆ τὰ εἴδωλα τοῦ Ἀπόλλωνα καὶ τοῦ Ἡρακλῆ, καὶ ὡς σκόνη τὰ λέπτυνε· κι ἄλλα πολλὰ
θαυμάσια κάνοντας, πολλοὺς ἀπίστους ἔφερε στὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ. Καὶ γιὰ τὴν αἰτία
αὐτὴ ἀποκεφαλίσθηκε κ’ ἔλαβε ἡ μακαρία τὸ στεφάνι τῆς ἀθλήσεως.
Τὸ δὲ ἱερό της λείψανο ἐπειδὴ
ἔμεινε ἄταφο, γιὰ τοῦτο ἕνας χριστιανὸς ἄνθρωπος, ὀνόματι Ἀκάκιος, καταγόμενος ἀπ’τὴν
Μακεδονία, περνῶντας ἀπὸ ἐκεῖ γιὰ νὰ πάει στὴν πατρίδα του, ζήτησε τὸ λείψανο ἀπ’τὸν
ἡγεμόνα. Κι ὁ ἡγεμόνας χωρὶς νὰ ὑποπτευθεῖ τὸν θεοφιλῆ σκοπό, τοῦ χάρισε τὸ
λείψανο. Ἀφοῦ τὸ ἔλαβε ὁ Ἀκάκιος καὶ τὸ περιέκλεισε σὲ κιβώτιο, σπούδαζε (βιαζόταν)
νὰ φτάσει στὴν πατρίδα του. Στὸ ταξίδι ὅμως διὰ τῆς θαλάσσης ἀρρώστησε καὶ πέθανε.
Κ’ ἐπειδὴ τὸ πλοῖο ἄραξε σ’ ἕνα ἀκρωτήρι τῆς νήσου Λήμνου, σ’ αὐτὸ ἐνταφιάσθηκε
τὸ λείψανο τῆς ἁγίας, καὶ δίπλα στὸν τάφο τῆς μάρτυρος ἐνταφιάσθηκε κι ὁ φιλομάρτυς
Ἀκάκιος.
Ταῖς
Αὐτῆς ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.
* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν»
τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, τόμ. 1ος, σελ. 157-159. (Μικρὴ φραστικὴ
διασκευή, ὑπὸ ἱερομ. Ν. ἁγιορείτου).