Ὁ ὅσιος Θεοφάνης ὁ ὁμολογητὴς

 

Ὁ ὅσιος Θεοφάνης ὁ ὁμολογητὴς

Ἑορτάζει τὴν θ΄ (9η) Σεπτεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Φανεὶς Θεοῦ μέγιστος ἀστὴρ καθάπερ,

Τὴν νύκτα λύεις Θεόφανες τῆς πλάνης.

   Τοῦτος ὁ ἅγιος ἦταν στὰ χρόνια Κάρου καὶ Καρίνου τῶν βασιλέων ἐν ἔτει σπγ΄ (283), γεννήθηκε ἀπὸ γονεῖς εἰδωλολάτρες καὶ πίστεψε στὸν Χριστὸ μὲ παράδοξο τρόπο ὅταν ἦταν πολὺ νέος στὴν ἡλικία.

   Βλέποντας δηλαδὴ μιὰ μέρα ἕνα παιδὶ ποὺ κινδύνευε νὰ πεθάνει ἀπὸ τὴν ψύχρα ἔβγαλε τὰ δικά του ροῦχα καὶ ἔντυσε μ’ αὐτὰ τὸ παιδί. Κ’ ἐπειδὴ ὁ πατέρας του τὸν ρώτησε:

ΕΥΧΗ Εἰς τὴν Γέννηση τῆς Θεοτόκου

 

Ε Υ Χ Η

Εἰς τὴν Γέννηση τῆς Θεοτόκου

(8 Σεπτεμβρίου)

   Κύριε παντοκράτορ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἀγαθὲ καὶ φιλάνθρωπε, ὁ τῇ ἀρρήτῳ σου προγνώσει τὴν ὑπερευλογημένην Μαριὰμ ἀπ’ αἰῶνος μὲν προεγνωκώς σε καὶ προορίσας δοχεῖον καθαρώτατον τοῦ μονογενοῦς σου Υἱοῦ γενέσθαι, σήμερον δὲ εὐδοκήσας παραδόξως τεχθῆναι αὐτὴν εἰς ἀπαρχὴν τῆς ἡμῶν σωτηρίας· ἧς ταῖς εὐπροσδέκτοις πρεσβείαις δυσωπηθείς, πρόσδεξαι, δεόμεθά σου, τὰς δεήσεις καὶ ὑμνωδίας ἡμῶν, ἃς ἐν τῇ εὐσήμῳ ἡμέρᾳ ταύτῃ ταπεινῶς σοι προσφέρομεν· καὶ δώρησαι ἡμῖν τὴν τῆς ψυχῆς ὑγείαν καὶ τὴν τοῦ σώματος εὐρωστίαν, ἵνα ἐκατέρωθεν εὐεκτοῦντες, ἐν χαρᾷ καὶ ἀγαλλιάσει τὴν πανσεβάσμιον γέννησιν αὐτῆς ἐτησίως πανηγυρίζωμεν, ἔχοντες αὐτὴν παρὰ σοὶ διηνεκῶς ὑπὲρ ἡμῶν πρεσβεύουσαν· ὅπως διὰ τῶν προσκαίρων ἑορτῶν εἰς μνήμην ἀγόμενοι τῶν θαυμασίων σου, καταξιωθῶμεν τῆς αἰωνίου δόξης ἀπολαῦσαι. Ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.

* ΑΝΔΡΕΟΥ Δ. ΣΙΜΩΝΩΦ, «ΜΕΓΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΤΑΡΙΟΝ», Ἀθῆναι 1906.

Ὁ ἅγιος μάρτυς Σώζων

  

Ὁ ἅγιος μάρτυς Σώζων

Ἑορτάζει τὴν ζ΄ (7η) Σεπτεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ἀντεῖχε Σῴζων σώματος πρὸς αἰκίας,

πρὸς τὸν μόνον σῴζοντα τὴν ψυχὴν βλέπων.

Ἑβδομάτῃ Σῴζων θάνε, τυπτόμενος χρόα λαμπρόν.

   Ὁ ἅγιος Σώζων καταγόταν ἀπὸ τὴν Λυκαονία (ἡ ὁποία εἶναι μέρος τῆς Καππαδοκίας δηλαδὴ Καραμανίας καὶ νεύει πρὸς νότο κατὰ τὴν Κιλικία) ἀκμάσας ἐν ἔτει σπη΄ (288)· νέος κατὰ τὴν ἡλικία, ἔγινε βοσκὸς ἀλόγων προβάτων, ἀλλὰ στὸν ἴδιο καιρὸ ἦταν καὶ βοσκὸς λογικῶν ἀνθρώπων, ἐπειδὴ μὲ τὸν λόγο καὶ διδασκαλία του πολλοὺς ἀπίστους ἔφερε στὴν λογικὴ μάνδρα τοῦ Χριστοῦ. Καὶ λαμβάνοντας θάρρος στὴν ψυχή του ἀπὸ μία θεία ὀπτασία τὴν ὁποία εἶδε καὶ τὸν παρακινοῦσε νὰ παρρησιασθεῖ ὅτι εἶναι Χριστιανός, καὶ διδαχθεὶς ἄλλα πολλὰ ἀπὸ τὴν ὀπτασία ἐκείνη, κατεβαίνει στὴν Πομπηούπολη τῆς Κιλικίας· καὶ μὴ ὑποφέροντας νὰ βλέπει τὴν πλάνη, τὴν ὁποία εἶχαν στὰ εἴδωλα οἱ πολῖτες ἐκείνης, πηγαίνει κρυφὰ στὸν ναὸ τῶν εἰδώλων καὶ κόβει τὸ δεξὶ χέρι ἑνὸς χρυσοῦ εἰδώλου, ποὺ ἦταν ἐκεῖ, κι ἀφοῦ τὸ πούλησε, βοήθησε πολλοὺς φτωχούς. Ἐπειδὴ ὅμως ἐξ αὐτῆς τῆς αἰτίας πολλοὶ ἄνθρωποι ἀδίκως συκοφαντοῦνταν καὶ βασανίζονταν σκληρά, ὡς κλέφτες τοῦ χεριοῦ τοῦ εἰδώλου, τούτου χάριν ὁ ἀνδρειότατος Σώζων, σπλαγχνιζόμενος τοὺς ἀδίκως πάσχοντας, ἀλλὰ καὶ θέλοντας νὰ παρρησιάσει τὴν εὐσέβεια, φανερώνει αὐτὸς ὁ ἴδιος τὸν ἑαυτό του στοὺς ὑπηρέτες τοῦ ναοῦ, ὁμολογήσας ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ πράξας τὸ τόλμημα τοῦτο.

Μνήμη τοῦ ἐν Κολοσσαῖς τῆς Φρυγίας γενομένου θαύματος παρὰ τοῦ Ἀρχιστρατήγου Μ ι χ α ή λ.

  

Μνήμη τοῦ ἐν Κολοσσαῖς τῆς Φρυγίας γενομένου θαύματος παρὰ τοῦ Ἀρχιστρατήγου Μ ι χ α ή λ.

 Ἑορτάζεται τὴν ς΄ (6η) Σεπτεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ὤφθης Μιχαήλ, Νῶε σῷ ναῷ νέος,

Χώνῃ ποταμῶν τὸν κατακλυσμὸν λύων.

Ῥοῦν Μιχαὴλ ποταμῶν χώνευσε, Νόων ἀγός, ἕκτῃ.

 

   Ὁ μέγας Ἀρχιστράτηγος τοῦ Θεοῦ Μιχαήλ, εἶχε εὐσπλαγχνία καὶ κηδεμονία πρὸς τὸ ἀνθρώπινο γένος καὶ πολλὲς εὐεργεσίες ἔδειξε σ’ αὐτό, καὶ παλαιὰ μὲν πρὶν τὴν ἔνσαρκη οἰκονομία, ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν ἐπὶ γῆς ἔνσαρκη Παρουσία τοῦ Θεοῦ Λόγου, πολὺ μεγαλύτερη εὐσπλαγχνία καὶ ἀγάπη ἔδειξε σὲ μᾶς τοὺς Χριστιανούς, τοὺς καυχωμένους εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ· γι’ αὐτὸ λοιπόν, ἀπὸ τότε καὶ ὕστερα, τρέχοντας νοερῶς σ’ ὅλα τὰ μέρη τῆς οἰκουμένης, καὶ δίδοντας πλούσιες τὶς εὐεργεσίες του, κατοίκησε καὶ σ’ ἕνα τόπο τῆς Φρυγίας ὀνομαζόμενο Χερέτωπα.

Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Ἀβδαῖος ἐπίσκοπος

 

Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Ἀβδαῖος ἐπίσκοπος

Ἑορτάζει τὴν ε΄ (5η) Σεπτεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ράβδων ἀκάνθας μάρτυς Ἀβδαῖος φέρει,

Στεφθέντα τιμῶν ταῖς ἀκάνθαις δεσπότην.

   Τοῦτος ὁ ἅγιος Ἀβδαῖος, ἦταν στὰ χρόνια Θεοδοσίου τοῦ μικροῦ βασιλέως τῶν ρωμαίων καὶ Ἰσδιγέρδου τοῦ βασιλέως τῶν περσῶν, ἐν ἔτει υιβ΄ (412). Ἀφοῦ πιάστηκε ἀπὸ τὸν ἀρχιμάγο, ἐξαναγκάστηκε νὰ προσκυνήσει τὸν ἥλιο καὶ τὸ πῦρ, ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν πείστηκε, κτυπιέται σὲ ὅλο τὸ σῶμα μὲ ραβδιὰ τῆς ροδιᾶς, ποὺ εἶναι γεμάτα ἀπὸ ἀγκάθια, τόσο πολύ, ὥστε ἔγινε ὡς νεκρός· κι ἔτσι βασταζόμενος ἀπὸ τοὺς δημίους τὸν ἔφεραν στὴν οἰκία του, καὶ μετὰ ἀπὸ λίγη ὥρα παρέδωκε τὴν ψυχή του στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ.

Ταῖς Αὐτοῦ ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.

 

* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν» τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, τόμ. 1ος, σελ. 88. (Μικρὴ φραστικὴ διασκευή, ὑπὸ ἱερομ. Ν. ἁγιορείτου).

Ἡ ἁγία Ἑρμιόνη, μία τῶν τεσσάρων θυγατέρων τοῦ ἀποστόλου Φιλίππου

 

Ἡ ἁγία Ἑρμιόνη, μία τῶν τεσσάρων θυγατέρων τοῦ ἀποστόλου Φιλίππου

Ἑορτάζει τὴν δ΄ (4η) Σεπτεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Χωρεῖ πρὸς αὐτοὺς οὐρανοὺς Ἑρμιόνη,

Ἕρμαιον εὑρηκυῖαν τὴν σωτηρίαν.

   Ὁ ἁγιώτατος ἀπόστολος Φίλιππος ὁ ἕνας ἀπὸ τοὺς ἑπτὰ Διακόνους, ποὺ βάπτισε τὸν Εὐνοῦχο τῆς Κανδάκης, εἶχε τέσσερις θυγατέρες, τὶς ὁποῖες ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς στὶς πράξεις μαρτυρεῖ, ὅτι ἦταν παρθένοι καὶ προφήτισσες (Πράξ. κα΄ 9), ἀπὸ τὶς ὁποῖες ἡ Ἑρμιόνη καὶ ἡ Εὐτυχίς, ἀπῆλθαν στὴν Ἀσία καὶ ἀναζητοῦσαν τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Θεολόγο. Κ’ ἐπειδὴ δὲν τὸν βρήκανε, διότι τὸν μετέθεσε ὁ Θεὸς ὅπως τὸν Ἐνὼχ καὶ τὸν Ἠλία, βρῆκαν ἀντ’ ἐκείνου τὸν Πετρώνιο τὸν μαθητὴ τοῦ ἁγίου Παύλου· κι ἀφοῦ διδάχθηκαν ἀπ’ αὐτόν, φρόντιζαν νὰ μιμοῦνται καὶ τὶς ἀρετὲς καὶ τὴν γνώμη του.

Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Ἄνθιμος ἐπίσκοπος Νικομηδείας

 

Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Ἄνθιμος ἐπίσκοπος Νικομηδείας

Ἑορτάζει τὴν γ΄ (3η) Σεπτεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Τμηθεὶς κεφαλὴν μάρτυς Ἄνθιμε ξίφει,

Καὶ νεκρὸς ἀνθεῖς εἰς δόξαν Θεοῦ τρίχας.

Ἄνθιμον ἐν τριτάτῃ ἀποέκτεινε ξίφος ὀξύ.

   Τοῦτος ὁ ἅγιος Ἄνθιμος, γιὰ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ ὁδηγήθηκε δεμένος ἐνώπιον τοῦ βασιλέως Μαξιμιανοῦ, ἐν ἔτει σπη΄ (288)· βρισκόντουσαν δὲ ἐκεῖ μπροστὰ ριγμένα κι ὅλα τὰ ὄργανα τοῦ βασανισμοῦ γιὰ νὰ φοβίσουν τὸν μάρτυρα.

Ὁ ἅγιος μάρτυς Μάμας

 

Ὁ ἅγιος μάρτυς Μάμας

Ἑορτάζει τὴν β΄ (2α) Σεπτεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ἀκμαῖος ὢν Τριάδος εἰς πίστιν Μάμας,

Ἀκμαῖς τριαίνης καρτερεῖ τετρωμένος.

Δευτερίῃ χολάδες Μάμαντος χῦντο τριαίνῃ.

   Τοῦτος ὁ ἅγιος μάρτυς ἦταν ἀπὸ τὴν Γάγγρα πόλη τῆς Παφλαγονίας, υἱὸς γονέων χριστιανῶν, ὁμολογητῶν τῆς πίστεως τοῦ Χριστοῦ· ὅταν δὲ οἱ γονεῖς του πιάστηκαν ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες καὶ φυλακίστηκαν γιὰ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ, τότε ὁ μακάριος Μάμας γεννήθηκε ἐκεῖ μέσα ἀπὸ τὴν φυλακισμένη μητέρα του, ἐν ἔτει σξ΄ (260). Κι ὅταν οἱ γονεῖς του ἀφοῦ προσευχήθηκαν, τελειώθηκαν κ’ ἐξεδήμησαν πρὸς Κύριον ἐντὸς τῆς φυλακῆς, ἔμεινε ὁ ἀοίδιμος Μάμας ὀρφανός. Τότε τὸν πῆρε μία χριστιανὴ πλούσια γυναῖκα ποὺ ὀνομαζόταν Ἀμμία, καὶ τὸν ἀνέθρεψε· κι ἐπειδὴ συνεχῶς ὀνόμαζε τούτη τὴν θετή του μητέρα μαμά, ὀνομάστηκε Μάμας.

Ἀρχὴ τῆς Ἰνδίκτου, ἤτοι τοῦ νέου Ἔτους.

  

Ἀρχὴ τῆς Ἰνδίκτου, ἤτοι τοῦ νέου Ἔτους.

Ἑορτάζεται τὴν α΄ (1η) Σεπτεμβρίου

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ἴνδικτον ἡμῖν εὐλόγει νέου Χρόνου,

Ὦ καὶ Παλαιέ, καὶ δι᾿ ἀνθρώπους Νέε.

   Πρέπει νὰ γνωρίζουμε, ἀδελφοί, ὅτι ἡ τοῦ Θεοῦ ἁγία Ἐκκλησία ἑορτάζει σήμερα τὴν Ἰνδικτιῶνα, γιὰ τρεῖς κυρίως αἰτίες:

   Πρῶτον, ἐπειδὴ καὶ αὐτὴ εἶναι ἀρχὴ τοῦ χρόνου· διὰ τοῦτο καὶ ὑπὸ τῶν παλαιῶν Ρωμαίων πολὺ ἐτιμᾶτο αὐτὴ ἀπὸ τ᾿ ἀρχαία ἀκόμη χρόνια. Ἰνδικτιὼν δὲ κατὰ τὴν Ρωμαϊκή, δηλ. Λατινικὴ γλῶσσα, σημαίνει ὁρισμός.

Ὁ ὅσιος καὶ θαυματουργὸς Φαντῖνος

 

Ὁ ὅσιος καὶ θαυματουργὸς Φαντῖνος

Ἑορτάζει τὴν λ΄ (30η) Αὐγούστου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Καὶ γῆν ὑπελθὼν θαυματουργὸς Φαντῖνος,

Ἄνωθεν ἡμῖν μάννα θαυμάτων βρύει.

   Τοῦτος ὁ ἅγιος καταγόταν ἀπὸ τὴν Καλαβρία ποὺ βρίσκεται στὴν Ἰταλία, γυιὸς τοῦ Γεωργίου καὶ τῆς Βρυαίνης. Κι ἀφοῦ ἀφιερώθηκε στὸν Θεὸ ἀπὸ αὐτὰ σχεδὸν τὰ βρεφικὰ σπάργανα, ὅταν ἦρθε σὲ δεκτικὴ ἡλικία δόθηκε σὲ μοναστῆρι κι ἐκεῖ ζοῦσε μὲ κάθε ἀρετή. Κ’ ἐπειδὴ ἔγινε ἐργάτης δόκιμος τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, ἀξιώθηκε θείων ἀποκαλύψεων καὶ ἐπὶ εἴκοσι ὁλόκληρες ἡμέρες ἔμεινε νηστικὸς κ’ ἔζησε γυμνὸς τέσσερα χρόνια· καὶ πολλὲς ἄλλες κακοπάθειες καὶ κινδύνους ὑπέφερε ὁ ἀοίδιμος, ὅταν οἱ Σαρακηνοὶ μπῆκαν ληστρικῶς στὴν Ἰταλία καὶ λεηλάτησαν τοὺς τόπους της.