Ὁ ὅσιος καὶ θαυματουργὸς Φαντῖνος

 

Ὁ ὅσιος καὶ θαυματουργὸς Φαντῖνος

Ἑορτάζει τὴν λ΄ (30η) Αὐγούστου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Καὶ γῆν ὑπελθὼν θαυματουργὸς Φαντῖνος,

Ἄνωθεν ἡμῖν μάννα θαυμάτων βρύει.

   Τοῦτος ὁ ἅγιος καταγόταν ἀπὸ τὴν Καλαβρία ποὺ βρίσκεται στὴν Ἰταλία, γυιὸς τοῦ Γεωργίου καὶ τῆς Βρυαίνης. Κι ἀφοῦ ἀφιερώθηκε στὸν Θεὸ ἀπὸ αὐτὰ σχεδὸν τὰ βρεφικὰ σπάργανα, ὅταν ἦρθε σὲ δεκτικὴ ἡλικία δόθηκε σὲ μοναστῆρι κι ἐκεῖ ζοῦσε μὲ κάθε ἀρετή. Κ’ ἐπειδὴ ἔγινε ἐργάτης δόκιμος τῶν ἐντολῶν τοῦ Θεοῦ, ἀξιώθηκε θείων ἀποκαλύψεων καὶ ἐπὶ εἴκοσι ὁλόκληρες ἡμέρες ἔμεινε νηστικὸς κ’ ἔζησε γυμνὸς τέσσερα χρόνια· καὶ πολλὲς ἄλλες κακοπάθειες καὶ κινδύνους ὑπέφερε ὁ ἀοίδιμος, ὅταν οἱ Σαρακηνοὶ μπῆκαν ληστρικῶς στὴν Ἰταλία καὶ λεηλάτησαν τοὺς τόπους της.

ΕΥΧΗ Εἰς τὴν Ἀποτομὴν Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ

 

Ε Υ Χ Η

Εἰς τὴν Ἀποτομὴν Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ

(29 Αὐγούστου)

   Κύριε παντοκράτορ ὁ Θεὸς ἡμῶν, οἰκτίρμον καὶ ἐλεῆμον, ὁ τῇ ἀφάτῳ σου προνοίᾳ τὸν πιστόν σου οἰκέτην Ἰωάννην μείζονα πάντων τῶν Προφητῶν ἀναδείξας· ὥστε τὸν μονογενῆ σου Υἱόν, ὃν μὲν ἐκεῖνοι πόρρωθεν τοῖς νοεροῖς ὀφθαλμοῖς ἐλευσόμενον ἑωρακότες ποικιλοτρόπως προεφήτευσαν, οὗτος δὲ κατηξιώθη παρόντα ἰδεῖν αὐτὸν καὶ βαπτίσαι, οὗ ταῖς πρεσβείαις πρόσδεξαι, δεόμεθά σου, τὰς δεήσεις καὶ ὑμνολογίας, ἃς εὐλαβῶς ἐν τῇ σεβασμίῳ ἡμέρᾳ ταύτῃ προσφέρομέν σοι· καὶ ῥυσάμενος ἡμᾶς ἀπὸ πάσης σκληροκαρδίας καὶ ὠμότητος, δώρησαι ἡμῖν πιστῶς τηρεῖν καὶ ποιεῖν τὰς ἐντολάς σου, ὑπὲρ ὧν ἐκεῖνος τὴν κάραν ἀδίκως ἀπετμήθη· ὅπως εὐσεβῶς πολιτευσάμενοι, καὶ μέχρι τέλους ὑπὲρ τῆς ἀληθείας ἀγωνισάμενοι, συμμέτοχοι τῆς ἡτοιμασμένης αὐτῷ ἐν οὐρανῷ βασιλείας καταξιωθῶμεν εὑρεθῆναι. Ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.

 

* ΑΝΔΡΕΟΥ Δ. ΣΙΜΩΝΩΦ, «ΜΕΓΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΤΑΡΙΟΝ», Ἀθῆναι 1906.

Ὁ ὅσιος Μωϋσῆς ὁ Αἰθίοψ

 

Ὁ ὅσιος Μωϋσῆς ὁ Αἰθίοψ

Ἑορτάζει τὴν κη΄ (28η) Αὐγούστου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Φήσεις τὸ ρητὸν καὶ θανών, Μωσῆ μέλα‧

«Ἄνθρωπος ὄψιν, καὶ Θεὸς τὴν καρδίαν».

Θάψαν ἐν εἰκάδι Μωσῆν ὀγρόῃ Αἰθιοπῆα.

   Ὁ θαυμαστὸς Βίος τοῦ ὁσίου Μωϋσέως σ’ ἕνα ὀλιγόλεπτο βίντεο:

Ὁ ἅγιος καὶ ὁμολογητὴς Λιβέριος Πάπας Ρώμης

 

Ὁ ἅγιος καὶ ὁμολογητὴς Λιβέριος Πάπας Ρώμης

Ἑορτάζει τὴν κζ΄ (27η) Αὐγούστου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Τὸν πλοῦτον ἀντλεῖν Λιβέριος νῦν ἔχει,

Ὃν οὐρανοῖς ἦν ἐμφόνως θησαυρίσας.

   Τοῦτος ὁ ἅγιος ἦταν στὰ χρόνια τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου, υἱοῦ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου, ἐν ἔτει τλζ΄ (337), ὁ ὁποῖος συνήργησε στὸ νὰ λάβουν τοὺς θρόνους ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Ἀλεξανδρείας καὶ ὁ ἅγιος Παῦλος ὁ Κωνσταντινουπόλεως.

Ὁ ὅσιος Τιθόης

 

Ὁ ὅσιος Τιθόης

Ἑορτάζει τὴν κς΄ (26η) Αὐγούστου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Οὐκ εἶχεν, οἶμαι, σάρκα Τιθόης ὅλως,

Κἂν εἶχε, τήξας οὐκ ἐᾷ βρῶσιν τάφῳ.

   Περὶ τοῦ ὁσίου τούτου Τιθόη ἔλεγε ὁ ἀββᾶς Ματόης ὅτι τόσο ἀκατηγόρητος ἦταν ὁ παναοίδιμος, ὥστε δὲν βρισκόταν ἄνθρωπος ν’ ἀνοίξει τὸ στόμα γιὰ νὰ τὸν κατηγορήσει σὲ κανένα πρᾶγμα. Ἐπειδή, ὅπως τὸ καθαρὸ καὶ ἄδολο χρυσάφι ζυγίζεται μὲ τὴν ζυγαριὰ καὶ δὲν ἔχει κανένα ἐλάττωμα, ἔτσι ἦταν καὶ ὁ ἀββᾶς Τιθόης.

Ὁ ἅγιος Μηνᾶς ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως

 

Ὁ ἅγιος Μηνᾶς ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως

Ἑορτάζει τὴν κε΄ (25η) Αὐγούστου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ὁ κόσμος ἐκλέλοιπε τῆς Ἐκκλησίας,

Μηνᾶς γὰρ ἐκλέλοιπεν ἐκ τῶν ἐνθάδε.

   Ὁ μακάριος τοῦτος Μηνᾶς ἦταν στὰ χρόνια τοῦ βασιλέως Ἰουστινιανοῦ τοῦ μεγάλου, ἐν ἔτει φλν΄ (535), Πρεσβύτερος τῆς ἁγίας ἐκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως· χειροτονήθηκε δὲ Ἀρχιεπίσκοπος Κωνσταντινουπόλεως ἀπὸ τὸν Ἀγαπητό, τὸν Πάπα τῆς Ῥώμης, ὁ ὁποῖος τότε, ἀφοῦ ἀνέβηκε στὴν Κωνσταντινούπολη καθαίρεσε τὸν αἱρετικὸ Ἄνθιμο, Πατριάρχη ὄντα Κωνσταντινουπόλεως, καὶ χειροτόνησε ἀντ’ αὐτοῦ τὸν μακάριο τοῦτον Μηνᾶ. Κι ἀφοῦ λοιπὸν τοῦτος καλῶς κυβέρνησε τὴν τοῦ Χριστοῦ Ἐκκλησία καὶ αὔξησε τὸ τοῦ Χριστοῦ ποίμνιο, πρὸς Κύριον ἐξεδήμησε¹.

 

Ταῖς Αὐτοῦ ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.

 

* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν» τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, τόμ. 6ος, σελ. 274, 275. (Μικρὴ φραστικὴ διασκευή, ὑπὸ ἱερομ. Ν. ἁγιορείτου).

 

 

1. Ὁ ἅγιος Μηνᾶς ἔγινε Πατριάρχης μετὰ τὸν Τραπεζοῦντος Ἄνθιμο τὸν αἱρετικό, καὶ ἀφοῦ ἔμεινε στὸν θρόνο δεκαέξι χρόνια καὶ ἕξι μῆνες ἐτελεύτησε ἀφήνοντας διάδοχο τὸν Εὐτύχιο, τοῦ ὁποίου βλέπε τὸ Συναξάρι τὴν ἕκτη (6η) Ἀπριλίου. Στὰ χρόνια τοῦ ἁγίου Εὐτυχίου συνεκροτήθη ἡ ἁγία καὶ Οἰκουμενικὴ πέμπτη (Ε΄) Σύνοδος, ἐν ἔτει φνγ΄ (553).

Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Εὐτυχὴς

 

Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Εὐτυχὴς μαθητὴς τοῦ ἁγίου ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου

Ἑορτάζει τὴν κδ΄ (24η) Αὐγούστου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Κἂν οὐκ ἐπ’ ἄθλοις Εὐτυχὴς ἀποπνέῃ,

Ἤθλησε καὶ βραβεῖον ἀθλητοῦ λάβῃ.

Εἰκάδι Εὐτυχέ, ἀμφεκάλυψε λίθος γε τετάρτῃ.

 

   Τοῦτος ὁ ἅγιος ἀκολούθησε τὸν ἅγιο ἀπόστολο Παῦλο καὶ ἦταν γεμάτος ἀπὸ τὴν χάρη τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Κι ἀφοῦ μὲ ἀνδρεία κήρυξε τὸ ἅγιο Εὐαγγέλιο καὶ γκρέμισε πολλοὺς ναοὺς τῶν εἰδώλων, ὑπέμεινε δαρμοὺς καὶ δεσμὰ καὶ πολλὰ χρόνια κακοπάθησε ἐντὸς τῆς φυλακῆς, ὅπου εὑρισκόμενος δέχθηκε οὐράνιο ἄρτο. Ἔπειτα ρίχτηκε σὲ φωτιὰ καὶ μετὰ ταῦτα δόθηκε στὰ θηρία· κι ἐπειδὴ ἕνα ἀπὸ τὰ θηρία μίλησε μὲ ἀνθρώπινη φωνή, γιὰ τοῦτο ὅλοι ὅσοι ἄκουσαν ἐξεπλάγησαν.

Ἡ σεβασμία μετάσταση τῆς ὑπερευλογημένης Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας

  

Ἡ σεβασμία μετάσταση τῆς ὑπερευλογημένης Δεσποίνης ἡμῶν Θεοτόκου καὶ ἀειπαρθένου Μαρίας

Ἑορτάζεται τὴν ιε΄ (15η) Αὐγούστου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Οὐ θαῦμα θνήσκειν κοσμοσώτειραν Κόρην,

Τοῦ κοσμοπλάστου σαρκικῶς τεθνηκότος.

Ζῇ ἀεὶ Θεομήτωρ κἂν δεκάτῃ θάνε πέμπτῃ.

   Ὅταν ὁ Κύριός μας Ἱησοῦς Χριστὸς θέλησε νὰ παραλάβει κοντά του τὴν δική του Μητέρα, τότε, πρὸ τριῶν ἡμερῶν φανέρωσε σὲ Αὐτὴν διά μέσου Ἀγγέλου (ὁ ὁποῖος καθὼς λέγουν, ἦταν ὁ Ἀρχάγγελος Γαβριήλ), τὴν μετάστασή Της ἀπὸ τὴν γῆ στὸν οὐρανό. Κι ἀφοῦ ἦλθε ὁ Ἄγγελος πρὸς Αὐτὴν εἶπε:

Οἱ ἅγιοι μάρτυρες Εἰρηναῖος, Ὢρ καὶ Ὄροψις

 

Οἱ ἅγιοι μάρτυρες Εἰρηναῖος, Ὢρ καὶ Ὄροψις

Ἑορτάζουν τὴν κβ΄ (22α) Αὐγούστου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ξίφει τριὰς τμηθεῖσα, τριστάτας πλάνης,

Βυθῷ καλύπτει τῶν ἑαυτῆς αἱμάτων.

   Ἀπὸ τοὺς τρεῖς τούτους ἁγίους, ὁ μὲν μακάριος Εἰρηναῖος ἦταν Διάκονος τῆς Ἐκκλησίας καὶ κήρυττε παρρησίᾳ τὸν Χριστὸ Θεὸ ἀληθινό‧ γιὰ τοῦτο συνελήφθη ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες καὶ παρουσιάστηκε ἐνώπιον τοῦ ἄρχοντος.

Ὁ ἅγιος ἀπόστολος Θαδδαῖος

  

Ὁ ἅγιος ἀπόστολος Θαδδαῖος

Ἑορτάζει τὴν κα΄ (21η) Αὐγούστου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Θαδδαῖε, ποῖον ἄλλο σοι πλέξω στέφος,

Ἢ αὐτόπτην λέγειν σε, καὶ μύστην Λόγου;

Εἰκάδι πρώτῃ Θαδδαῖος βιότοιο ἀπέπτη.

   Ὁ ἅγιος Θαδδαῖος ἦταν ἀπὸ τὴν πόλη Ἔδεσσα, Ἑβραῖος κατὰ τὸ γένος καὶ ἄκρως ἐξασκημένος στὶς θεῖες Γραφές. Ἀνεβαίνοντας στὰ Ἱεροσόλυμα γιὰ νὰ προσκυνήσει κατὰ τὶς ἡμέρες Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ καὶ ἀκούγοντας τὸ κήρυγμά του ὑπερθαύμασε τὴν ἀγγελική του ζωὴ καὶ βαπτίσθηκε ἀπὸ αὐτόν.