Ἡ ὁσία Θεοδώρα ἡ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ

  

Ἡ ὁσία Θεοδώρα ἡ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ

Ἑορτάζει τὴν ια΄ (11η) Σεπτεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Καὶ σχῆμα καὶ νοῦν ἀῤῥενοῖ Θεοδώρα,

Καὶ τὸν μέγαν νοῦν αἰσχύνει πρὸ τοῦ τέλους.

Ἑνδεκάτῃ πύματον Θεοδώρα ὕπνον ἰαύει.

   Καθὼς ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ὁμοιώθηκε μὲ δέκα παρθένους, ὅπως λέγει τὸ στόμα τοῦ Χριστοῦ στὴν νέα διαθήκη τοῦ Εὐαγγελίου, τοιουτοτρόπως καὶ δέκα γυναῖκες ὁμοιωθεῖσες μὲ σχῆμα ἀνδρικό, σύντριψαν τὰ κέντρα τοῦ ἀνθρωποκτόνου διαβόλου. Μία ἀπ’ αὐτὲς τὶς δέκα ἦταν καὶ ἡ σήμερα ἑορταζομένη Θεοδώρα, ποὺ ἔχει τὸ ὄνομα ὡς δῶρο Θεοῦ. Αὐτὴ λοιπὸν καταγόταν ἀπ’ τὴν πόλη τῆς Ἀλεξάνδρειας στοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Ζήνωνος ἐν ἔτει υοβ΄ (472)· ἦταν συζευγμένη μὲ νόμιμο ἄνδρα, καὶ ζοῦσε εὔτακτη ζωὴ καὶ ἀκατηγόρητη. Ἐπειδὴ ὅμως ἀπὸ φθόνο τοῦ μισόκαλου διαβόλου ἔπεσε κρυφὰ σὲ μοιχεία, ἀποφάσισε νὰ ζητήσει καὶ νὰ βρεῖ τὴν σωτηρία της. Κι ὅταν ἄκουσε τὰ Εὐαγγελικὰ λόγια, μὲ τὰ ὁποῖα διδάσκει ὁ Κύριος, ὅτι δὲν εἶναι κανένα κρυπτό, τὸ ὁποῖο νὰ μὴ γίνει φανερὸ στὰ ὕστερα, «οὐκ ἔστι κρυπτόν, ὃ οὐ φανερὸν γενήσεται»¹· τούτου χάριν, καθὼς στοχάσθηκε τὸ βάρος τῆς ἁμαρτίας, ποὺ ἔκαμε, βδελύχθηκε τὴν ἁμαρτία αὐτὴ σὰν ἕνα σίχαμα καὶ μιὰ ἀκαθαρσία· καὶ λοιπὸν ἀπορρίπτοντας τὴν γυναικεία ἐνδυμασία, λαμβάνει τὸ ἀγγελικὸ σχῆμα τῶν μοναχῶν, καὶ ἀντὶ Θεοδώρας, μετονομάζεται Θεόδωρος. Καὶ μεταβαίνοντας σὲ μοναστῆρι ἀνδρῶν, μετανοοῦσε κι’ ἔκλαιγε τὴν ἁμαρτία της.

Οἱ ἅγιες μάρτυρες Μηνοδώρα, Μητροδώρα καὶ Νυμφοδώρα

 

Οἱ ἅγιες μάρτυρες Μηνοδώρα, Μητροδώρα καὶ Νυμφοδώρα

Ἑορτάζουν τὴν ι΄ (10η) Σεπτεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ἠγοῦντο Μηνοδώρα καὶ Μητροδώρα

Καὶ Νυμφοδώρα, δῶρα σαρκὸς αἰκίας.

Θεινόμεναι¹ δεκάτῃ δωρώνυμοι ἔκθανον αἱ τρεῖς.

   Τοῦτες οἱ ἅγιες γυναῖκες ἦσαν στὰ χρόνια τοῦ βασιλέως Μαξιμιανοῦ ἐν ἔτει τδ΄ (304) ἀδελφὲς κατὰ σάρκα, ἔχοντας πατρίδα τὴν Βιθυνία καὶ διαλάμποντας μὲ παρθενία καὶ κάλλος ψυχῆς καὶ σώματος. Γιὰ τὴν ἀγάπη ὅμως τοῦ Χριστοῦ ἄφησαν τὴν πατρίδα τους καὶ πῆγαν καὶ κατοίκησαν σὲ ὑψηλὸ τόπο, εὑρισκόμενο πλησίον στὰ θερμὰ νερά, τὰ ἐπονομαζόμενα Πύθια· κ’ ἐκεῖ πολιτεύονταν μὲ σωφροσύνη καὶ κάθε ἄλλη ἄσκηση. Γι’ αὐτὸ ἀξιώθηκαν νὰ λάβουν ἐγκάτοικο στὴν ψυχή τους τὴν χάρη τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Κι ἀφοῦ φανερώθηκαν σὲ πολλούς, ὅτι εἶναι τόσο πνευματοφόρες καὶ χαριτωμένες ὑπὸ τοῦ Θεοῦ, ἐλευθέρωναν τοὺς πάσχοντες ἀπὸ διάφορες ἀσθένειες κι ἀπὸ τὴν ἐνέργεια τῶν πονηρῶν δαιμόνων.

Ὁ ὅσιος Θεοφάνης ὁ ὁμολογητὴς

 

Ὁ ὅσιος Θεοφάνης ὁ ὁμολογητὴς

Ἑορτάζει τὴν θ΄ (9η) Σεπτεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Φανεὶς Θεοῦ μέγιστος ἀστὴρ καθάπερ,

Τὴν νύκτα λύεις Θεόφανες τῆς πλάνης.

   Τοῦτος ὁ ἅγιος ἦταν στὰ χρόνια Κάρου καὶ Καρίνου τῶν βασιλέων ἐν ἔτει σπγ΄ (283), γεννήθηκε ἀπὸ γονεῖς εἰδωλολάτρες καὶ πίστεψε στὸν Χριστὸ μὲ παράδοξο τρόπο ὅταν ἦταν πολὺ νέος στὴν ἡλικία.

   Βλέποντας δηλαδὴ μιὰ μέρα ἕνα παιδὶ ποὺ κινδύνευε νὰ πεθάνει ἀπὸ τὴν ψύχρα ἔβγαλε τὰ δικά του ροῦχα καὶ ἔντυσε μ’ αὐτὰ τὸ παιδί. Κ’ ἐπειδὴ ὁ πατέρας του τὸν ρώτησε:

ΕΥΧΗ Εἰς τὴν Γέννηση τῆς Θεοτόκου

 

Ε Υ Χ Η

Εἰς τὴν Γέννηση τῆς Θεοτόκου

(8 Σεπτεμβρίου)

   Κύριε παντοκράτορ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἀγαθὲ καὶ φιλάνθρωπε, ὁ τῇ ἀρρήτῳ σου προγνώσει τὴν ὑπερευλογημένην Μαριὰμ ἀπ’ αἰῶνος μὲν προεγνωκώς σε καὶ προορίσας δοχεῖον καθαρώτατον τοῦ μονογενοῦς σου Υἱοῦ γενέσθαι, σήμερον δὲ εὐδοκήσας παραδόξως τεχθῆναι αὐτὴν εἰς ἀπαρχὴν τῆς ἡμῶν σωτηρίας· ἧς ταῖς εὐπροσδέκτοις πρεσβείαις δυσωπηθείς, πρόσδεξαι, δεόμεθά σου, τὰς δεήσεις καὶ ὑμνωδίας ἡμῶν, ἃς ἐν τῇ εὐσήμῳ ἡμέρᾳ ταύτῃ ταπεινῶς σοι προσφέρομεν· καὶ δώρησαι ἡμῖν τὴν τῆς ψυχῆς ὑγείαν καὶ τὴν τοῦ σώματος εὐρωστίαν, ἵνα ἐκατέρωθεν εὐεκτοῦντες, ἐν χαρᾷ καὶ ἀγαλλιάσει τὴν πανσεβάσμιον γέννησιν αὐτῆς ἐτησίως πανηγυρίζωμεν, ἔχοντες αὐτὴν παρὰ σοὶ διηνεκῶς ὑπὲρ ἡμῶν πρεσβεύουσαν· ὅπως διὰ τῶν προσκαίρων ἑορτῶν εἰς μνήμην ἀγόμενοι τῶν θαυμασίων σου, καταξιωθῶμεν τῆς αἰωνίου δόξης ἀπολαῦσαι. Ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.

* ΑΝΔΡΕΟΥ Δ. ΣΙΜΩΝΩΦ, «ΜΕΓΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΤΑΡΙΟΝ», Ἀθῆναι 1906.

Ὁ ἅγιος μάρτυς Σώζων

  

Ὁ ἅγιος μάρτυς Σώζων

Ἑορτάζει τὴν ζ΄ (7η) Σεπτεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ἀντεῖχε Σῴζων σώματος πρὸς αἰκίας,

πρὸς τὸν μόνον σῴζοντα τὴν ψυχὴν βλέπων.

Ἑβδομάτῃ Σῴζων θάνε, τυπτόμενος χρόα λαμπρόν.

   Ὁ ἅγιος Σώζων καταγόταν ἀπὸ τὴν Λυκαονία (ἡ ὁποία εἶναι μέρος τῆς Καππαδοκίας δηλαδὴ Καραμανίας καὶ νεύει πρὸς νότο κατὰ τὴν Κιλικία) ἀκμάσας ἐν ἔτει σπη΄ (288)· νέος κατὰ τὴν ἡλικία, ἔγινε βοσκὸς ἀλόγων προβάτων, ἀλλὰ στὸν ἴδιο καιρὸ ἦταν καὶ βοσκὸς λογικῶν ἀνθρώπων, ἐπειδὴ μὲ τὸν λόγο καὶ διδασκαλία του πολλοὺς ἀπίστους ἔφερε στὴν λογικὴ μάνδρα τοῦ Χριστοῦ. Καὶ λαμβάνοντας θάρρος στὴν ψυχή του ἀπὸ μία θεία ὀπτασία τὴν ὁποία εἶδε καὶ τὸν παρακινοῦσε νὰ παρρησιασθεῖ ὅτι εἶναι Χριστιανός, καὶ διδαχθεὶς ἄλλα πολλὰ ἀπὸ τὴν ὀπτασία ἐκείνη, κατεβαίνει στὴν Πομπηούπολη τῆς Κιλικίας· καὶ μὴ ὑποφέροντας νὰ βλέπει τὴν πλάνη, τὴν ὁποία εἶχαν στὰ εἴδωλα οἱ πολῖτες ἐκείνης, πηγαίνει κρυφὰ στὸν ναὸ τῶν εἰδώλων καὶ κόβει τὸ δεξὶ χέρι ἑνὸς χρυσοῦ εἰδώλου, ποὺ ἦταν ἐκεῖ, κι ἀφοῦ τὸ πούλησε, βοήθησε πολλοὺς φτωχούς. Ἐπειδὴ ὅμως ἐξ αὐτῆς τῆς αἰτίας πολλοὶ ἄνθρωποι ἀδίκως συκοφαντοῦνταν καὶ βασανίζονταν σκληρά, ὡς κλέφτες τοῦ χεριοῦ τοῦ εἰδώλου, τούτου χάριν ὁ ἀνδρειότατος Σώζων, σπλαγχνιζόμενος τοὺς ἀδίκως πάσχοντας, ἀλλὰ καὶ θέλοντας νὰ παρρησιάσει τὴν εὐσέβεια, φανερώνει αὐτὸς ὁ ἴδιος τὸν ἑαυτό του στοὺς ὑπηρέτες τοῦ ναοῦ, ὁμολογήσας ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ πράξας τὸ τόλμημα τοῦτο.

Μνήμη τοῦ ἐν Κολοσσαῖς τῆς Φρυγίας γενομένου θαύματος παρὰ τοῦ Ἀρχιστρατήγου Μ ι χ α ή λ.

  

Μνήμη τοῦ ἐν Κολοσσαῖς τῆς Φρυγίας γενομένου θαύματος παρὰ τοῦ Ἀρχιστρατήγου Μ ι χ α ή λ.

 Ἑορτάζεται τὴν ς΄ (6η) Σεπτεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ὤφθης Μιχαήλ, Νῶε σῷ ναῷ νέος,

Χώνῃ ποταμῶν τὸν κατακλυσμὸν λύων.

Ῥοῦν Μιχαὴλ ποταμῶν χώνευσε, Νόων ἀγός, ἕκτῃ.

 

   Ὁ μέγας Ἀρχιστράτηγος τοῦ Θεοῦ Μιχαήλ, εἶχε εὐσπλαγχνία καὶ κηδεμονία πρὸς τὸ ἀνθρώπινο γένος καὶ πολλὲς εὐεργεσίες ἔδειξε σ’ αὐτό, καὶ παλαιὰ μὲν πρὶν τὴν ἔνσαρκη οἰκονομία, ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν ἐπὶ γῆς ἔνσαρκη Παρουσία τοῦ Θεοῦ Λόγου, πολὺ μεγαλύτερη εὐσπλαγχνία καὶ ἀγάπη ἔδειξε σὲ μᾶς τοὺς Χριστιανούς, τοὺς καυχωμένους εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ· γι’ αὐτὸ λοιπόν, ἀπὸ τότε καὶ ὕστερα, τρέχοντας νοερῶς σ’ ὅλα τὰ μέρη τῆς οἰκουμένης, καὶ δίδοντας πλούσιες τὶς εὐεργεσίες του, κατοίκησε καὶ σ’ ἕνα τόπο τῆς Φρυγίας ὀνομαζόμενο Χερέτωπα.

Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Ἀβδαῖος ἐπίσκοπος

 

Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Ἀβδαῖος ἐπίσκοπος

Ἑορτάζει τὴν ε΄ (5η) Σεπτεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ράβδων ἀκάνθας μάρτυς Ἀβδαῖος φέρει,

Στεφθέντα τιμῶν ταῖς ἀκάνθαις δεσπότην.

   Τοῦτος ὁ ἅγιος Ἀβδαῖος, ἦταν στὰ χρόνια Θεοδοσίου τοῦ μικροῦ βασιλέως τῶν ρωμαίων καὶ Ἰσδιγέρδου τοῦ βασιλέως τῶν περσῶν, ἐν ἔτει υιβ΄ (412). Ἀφοῦ πιάστηκε ἀπὸ τὸν ἀρχιμάγο, ἐξαναγκάστηκε νὰ προσκυνήσει τὸν ἥλιο καὶ τὸ πῦρ, ἀλλ’ ἐπειδὴ δὲν πείστηκε, κτυπιέται σὲ ὅλο τὸ σῶμα μὲ ραβδιὰ τῆς ροδιᾶς, ποὺ εἶναι γεμάτα ἀπὸ ἀγκάθια, τόσο πολύ, ὥστε ἔγινε ὡς νεκρός· κι ἔτσι βασταζόμενος ἀπὸ τοὺς δημίους τὸν ἔφεραν στὴν οἰκία του, καὶ μετὰ ἀπὸ λίγη ὥρα παρέδωκε τὴν ψυχή του στὰ χέρια τοῦ Θεοῦ.

Ταῖς Αὐτοῦ ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.

 

* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν» τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, τόμ. 1ος, σελ. 88. (Μικρὴ φραστικὴ διασκευή, ὑπὸ ἱερομ. Ν. ἁγιορείτου).

Ἡ ἁγία Ἑρμιόνη, μία τῶν τεσσάρων θυγατέρων τοῦ ἀποστόλου Φιλίππου

 

Ἡ ἁγία Ἑρμιόνη, μία τῶν τεσσάρων θυγατέρων τοῦ ἀποστόλου Φιλίππου

Ἑορτάζει τὴν δ΄ (4η) Σεπτεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Χωρεῖ πρὸς αὐτοὺς οὐρανοὺς Ἑρμιόνη,

Ἕρμαιον εὑρηκυῖαν τὴν σωτηρίαν.

   Ὁ ἁγιώτατος ἀπόστολος Φίλιππος ὁ ἕνας ἀπὸ τοὺς ἑπτὰ Διακόνους, ποὺ βάπτισε τὸν Εὐνοῦχο τῆς Κανδάκης, εἶχε τέσσερις θυγατέρες, τὶς ὁποῖες ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς στὶς πράξεις μαρτυρεῖ, ὅτι ἦταν παρθένοι καὶ προφήτισσες (Πράξ. κα΄ 9), ἀπὸ τὶς ὁποῖες ἡ Ἑρμιόνη καὶ ἡ Εὐτυχίς, ἀπῆλθαν στὴν Ἀσία καὶ ἀναζητοῦσαν τὸν ἅγιο Ἰωάννη τὸν Θεολόγο. Κ’ ἐπειδὴ δὲν τὸν βρήκανε, διότι τὸν μετέθεσε ὁ Θεὸς ὅπως τὸν Ἐνὼχ καὶ τὸν Ἠλία, βρῆκαν ἀντ’ ἐκείνου τὸν Πετρώνιο τὸν μαθητὴ τοῦ ἁγίου Παύλου· κι ἀφοῦ διδάχθηκαν ἀπ’ αὐτόν, φρόντιζαν νὰ μιμοῦνται καὶ τὶς ἀρετὲς καὶ τὴν γνώμη του.

Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Ἄνθιμος ἐπίσκοπος Νικομηδείας

 

Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Ἄνθιμος ἐπίσκοπος Νικομηδείας

Ἑορτάζει τὴν γ΄ (3η) Σεπτεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Τμηθεὶς κεφαλὴν μάρτυς Ἄνθιμε ξίφει,

Καὶ νεκρὸς ἀνθεῖς εἰς δόξαν Θεοῦ τρίχας.

Ἄνθιμον ἐν τριτάτῃ ἀποέκτεινε ξίφος ὀξύ.

   Τοῦτος ὁ ἅγιος Ἄνθιμος, γιὰ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ ὁδηγήθηκε δεμένος ἐνώπιον τοῦ βασιλέως Μαξιμιανοῦ, ἐν ἔτει σπη΄ (288)· βρισκόντουσαν δὲ ἐκεῖ μπροστὰ ριγμένα κι ὅλα τὰ ὄργανα τοῦ βασανισμοῦ γιὰ νὰ φοβίσουν τὸν μάρτυρα.

Ὁ ἅγιος μάρτυς Μάμας

 

Ὁ ἅγιος μάρτυς Μάμας

Ἑορτάζει τὴν β΄ (2α) Σεπτεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ἀκμαῖος ὢν Τριάδος εἰς πίστιν Μάμας,

Ἀκμαῖς τριαίνης καρτερεῖ τετρωμένος.

Δευτερίῃ χολάδες Μάμαντος χῦντο τριαίνῃ.

   Τοῦτος ὁ ἅγιος μάρτυς ἦταν ἀπὸ τὴν Γάγγρα πόλη τῆς Παφλαγονίας, υἱὸς γονέων χριστιανῶν, ὁμολογητῶν τῆς πίστεως τοῦ Χριστοῦ· ὅταν δὲ οἱ γονεῖς του πιάστηκαν ἀπὸ τοὺς εἰδωλολάτρες καὶ φυλακίστηκαν γιὰ τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ, τότε ὁ μακάριος Μάμας γεννήθηκε ἐκεῖ μέσα ἀπὸ τὴν φυλακισμένη μητέρα του, ἐν ἔτει σξ΄ (260). Κι ὅταν οἱ γονεῖς του ἀφοῦ προσευχήθηκαν, τελειώθηκαν κ’ ἐξεδήμησαν πρὸς Κύριον ἐντὸς τῆς φυλακῆς, ἔμεινε ὁ ἀοίδιμος Μάμας ὀρφανός. Τότε τὸν πῆρε μία χριστιανὴ πλούσια γυναῖκα ποὺ ὀνομαζόταν Ἀμμία, καὶ τὸν ἀνέθρεψε· κι ἐπειδὴ συνεχῶς ὀνόμαζε τούτη τὴν θετή του μητέρα μαμά, ὀνομάστηκε Μάμας.