Πνευματικῶς «μικρὰ» καὶ «μεγάλα»…
Ὁσίου
Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου*
Ὅσα κατορθώνουν οἱ Μεγάλοι τὰ θεωροῦν μικρά, χωρὶς
ἴσως νὰ εἶναι μικρά.
Ὅσα
ὅμως οἱ μικροὶ τὰ θεωροῦν μεγάλα, δὲν
εἶναι ὁπωσδήποτε μεγάλα οὔτε τέλεια.
* «ΚΛΙΜΑΞ»,
Λόγος ΚΣΤ΄, Μέρος Α΄, Περὶ
διακρίσεως λογισμῶν καὶ παθῶν καὶ ἀρετῶν (οε΄).
«Τὰ μὲν μικρὰ παρὰ
τοῖς μεγάλοις, ἴσως οὐ μικρά· τὰ δὲ μεγάλα παρὰ τοῖς μικροῖς οὐ πάντως τέλεια.»
Τρεῖς λάκκοι ποὺ μᾶς σκάβουν οἱ δαίμονες…
Ὁσίου
Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου*
Σὲ ὅλες τὶς κατὰ Θεὸν προσπάθειες καὶ
ἐργασίες μας τρεῖς λάκκους μᾶς σκάβουν ὕπουλα οἱ δαίμονες.
Πρῶτον
μὲν ἀγωνίζονται νὰ μὴ κατορθωθεῖ τὸ
ἀγαθό.
Δεύτερον δέ, ἀφοῦ νικηθοῦν στὸ πρῶτο σημεῖο, ἀγωνίζονται ὥστε τὸ ἀγαθὸ
ποὺ κατορθώθηκε νὰ μὴν εἶναι καθ᾿ ὅλα
θεάρεστο.
Ὅταν δὲ καὶ σ᾿ αὐτὸν τὸν στόχο ἀποτύχουν οἱ κλέπτες, τότε πλησιάζουν ἀθόρυβα στὴν ψυχή μας καὶ μᾶς μακαρίζουν ὅτι σὲ ὅλα πολιτευόμασθε ὅπως θέλει ὁ Θεός.
Ἂς ἔχουμε φρουρὸ καὶ γνώμονα τὴν κατὰ Θεὸν συνείδησή μας
Ὁσίου
Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου*
Σὲ κάθε ἐνέργειά μας, ἂς ἔχουμε ὡς
ἄγρυπνο φρουρὸ καὶ ὡς γνώμονα ἀσφαλῆ τὴν κατὰ Θεὸν συνείδησή μας.
Ἔτσι
ἀντιλαμβανόμενοι ἀπὸ ποῦ ἔρχεται ἡ πνοὴ τῶν ἀνέμων, θ’ ἀνοίγουμε πρὸς τὰ ’κεῖ καὶ
τὰ ἱστία τοῦ πλοίου μας.
* «ΚΛΙΜΑΞ»,
Λόγος ΚΣΤ΄, Μέρος Α΄, Περὶ
διακρίσεως λογισμῶν καὶ παθῶν καὶ ἀρετῶν (ε΄).
«Σκοπῷ καὶ κανόνι τῷ ἡμετέρῳ κατὰ Θεὸν
συνειδότι πρὸς πάντα χρησώμεθα, ἵνα γνόντες τὴν τῶν ἀνέμων πνοὴν πόθεν ἔρχεται,
πρὸς αὐτὸ λοιπόν, καὶ τὰ ἱστία ἀνατείνωμεν.»
Μία διεστραμμένη ψυχὴ ἐπαρκεῖ ἀπὸ μόνη της…
Ὁσίου
Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου*
Μερικὲς φορὲς ἡ (κακὴ) ἀνατροφὴ ἀποτελεῖ
τὴν αἰτία τῶν μεγαλυτέρων κακῶν (ἁμαρτιῶν).
Ἐπίσης καὶ
ἡ κακὴ συναναστροφή.
Πολλὲς φορὲς
ὅμως, μία διεστραμμένη
ψυχὴ ἐπαρκεῖ ἀπὸ μόνη της γιὰ τὴν καταστροφή της.
Ὅποιος σώθηκε ἀπὸ τὰ δύο πρῶτα, σώθηκε ἴσως καὶ ἀπὸ τὸ τρίτο.
Ὅπου ἐγκατασταθεῖ ὁ ὑπὲρ φύσιν Θεός…
Ὁσίου
Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου*
Κανεὶς ἂς μὴ περιπέσει ἐξ αἰτίας τῆς ἀγνωσίας
(ἄγνοιάς) του σὲ ἀπιστία, ὅταν ἀκούσει ἢ δεῖ κάποια ὑπερφυσικὰ σημεῖα μέσα στὸν
χῶρο τῆς μοναχικῆς πολιτείας (ζωῆς).
Διότι
ὅπου ἐγκατασταθεῖ ὁ Θεὸς ποὺ εἶναι ὑπὲρ τὴν φύση, ἐκεῖ λοιπὸν καὶ τὰ περισσότερα
τῶν πραγμάτων γίνονται ὑπερφυσικά.
* «ΚΛΙΜΑΞ»,
Λόγος ΚΣΤ΄, Μέρος Α΄, Περὶ
διακρίσεως λογισμῶν καὶ παθῶν καὶ ἀρετῶν (γ΄).
«Μηδεὶς ἐν τῇ
μοναδικῇ πολιτείᾳ ὑπὲρ φύσιν τινὰ ἀκούων ἢ ὁρῶν, ἐξ ἀγνωσίας εἰς ἀπιστίαν
περιπέσοι· ὅπου γὰρ ἐνδημήσει ὁ ὑπὲρ φύσιν Θεός, ὑπὲρ φύσιν λοιπὸν τὰ πλεῖστα
τῶν πραγμάτων γίνονται.»
Αἰτίες δαιμονικοῦ πολέμου
Ὁσίου
Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου*
Κάθε πόλεμος τῶν δαιμόνων ἐναντίον μας
ὀφείλεται γενικῶς στὶς τρεῖς ἑπόμενες αἰτίες:
ἢ
στὴν ἀμέλεια
ἢ
στὴν ὑπερηφάνεια
ἢ
στὸν φθόνο τῶν δαιμόνων.
Ὁ
πρῶτος εἶναι ἐλεεινός, ὁ δεύτερος πανάθλιος καὶ ὁ τρίτος τρισμακάριος.
* «ΚΛΙΜΑΞ»,
Λόγος ΚΣΤ΄, Μέρος Α΄, Περὶ
διακρίσεως λογισμῶν καὶ παθῶν καὶ ἀρετῶν (δ΄).
«Ἐν τρισὶ τούτοις
γενικωτάτοις τρόποις πᾶς πόλεμος δαιμονιώδης ἐν ἡμῖν συνίσταται, ἢ ἐξ ἀμελείας,
ἢ ἐξ ὑπερηφανίας, ἢ ἐκ φθόνου τῶν δαιμόνων· καὶ ἐλεεινὸς μὲν ὁ πρῶτος·
πανάθλιος ὁ δεύτερος· ὁ δὲ τρίτος τρισμακάριστος.»
Ὅπως ἀγαποῦμε τοὺς φίλους μας…
Ὁσίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου*
Ἂς ἀγαπήσουμε τὸν Κύριο, ὅπως ἀγαποῦμε καὶ
σεβόμασθε τοὺς φίλους μας.
Εἶδα πολλὲς
φορὲς ἀνθρώπους ποὺ λύπησαν τὸν Θεὸ καὶ δὲν ἀνησύχησαν καθόλου γι’ αὐτό.
Ὅταν ὅμως
συνέβη νὰ πικράνουν ἀγαπητά τους πρόσωπα, ἔστω καὶ σὲ κάτι μικρό, ἔκαναν τὸ πᾶν, χρησιμοποίησαν κάθε τέχνασμα,
σκέφθηκαν κάθε τρόπο, ὑποβλήθηκαν σὲ κάθε θλίψη, ὁμολόγησαν τὸ σφάλμα τους, καὶ
παρεκάλεσαν εἴτε αὐτοπροσώπως εἴτε μὲ φίλους εἴτε μὲ δῶρα, προκειμένου νὰ ἀποκαταστήσουν τὴν πρώτη ἀγάπη τους.
* «ΚΛΙΜΑΞ»,
Λόγος Α΄, Περὶ ἀποταγῆς βίου (κη΄).
Ἂς τρέξουμε πρόθυμα…
Ὁσίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου*
Μερικοὶ κτίζουν πλίνθους πάνω στοὺς λίθους. Ἄλλοι στερεώνουν στύλους πάνω στὸ χῶμα. Καὶ ἄλλοι, ἀφοῦ βάδισαν λίγο πεζοὶ καὶ ζεστάθηκαν τὰ νεῦρα καὶ οἱ κλειδώσεις τους, προχώρησαν ἔπειτα γρηγορώτερα. Ὅποιος ἔχει νοῦ, ἂς ἐννοήσει τὶς συμβολικὲς αὐτὲς εἰκόνες.
Κυριάρχησε στὴν κοιλιά σου…
Ὁσίου
Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου*
Κυριάρχησε στὴν κοιλιά σου, πρὶν
κυριαρχήσει αὐτὴ ἐπάνω σου καὶ τότε θὰ ἀναγκαστεῖς νὰ νηστεύεις γεμᾶτος
καταισχύνη.
* «ΚΛΙΜΑΞ»,
Λόγος ΙΔ΄, Περὶ τῆς παμφίλου καὶ δεσποίνης
πονηρᾶς γαστρὸς (ιδ΄).
Τί εἶναι: Ἀσεβής, Παράνομος, Χριστιανός, Θεοφιλής, Ἐγκρατής.
Ὁσίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου*
Ἀσεβὴς ἄνθρωπος εἶναι μία ὕπαρξη λογικὴ
καὶ θνητή, ἡ ὁποία ἑκουσίως ἀποφεύγει τὴν ζωή· καὶ τὸν Δημιουργό της, ποὺ
ὑπάρχει αἰώνια, τὸν λογίζεται (θεωρεῖ) ὡς ἀνύπαρκτο.
Παράνομος εἶναι αὐτὸς ποὺ μὲ τὴν κακή του σκέψη διαστρέφει τὸν νόμο τοῦ Θεοῦ καὶ ποὺ νομίζει ὅτι πιστεύει, ἐνῶ ἔχει ἐπιθυμίες καὶ ἀντιλήψεις ἀντίθετες πρὸς τὸν Θεό.
Δὲν ὑπάρχει προσωποληψία στὸν Θεό
Ὁσίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου*
Ὁ
Θεὸς εἶναι ἡ ζωὴ καὶ ἡ σωτηρία ὅλων ὅσων προαιροῦνται (θέλουν, ἐπιλέγουν)· ὅλων, καὶ τῶν πιστῶν καὶ τῶν ἀπίστων,
καὶ τῶν δικαίων καὶ τῶν ἀδίκων, καὶ τῶν εὐσεβῶν καὶ τῶν ἀσεβῶν, καὶ τῶν ἀπαθῶν
καὶ τῶν ἐμπαθῶν, καὶ τῶν μοναχῶν καὶ τῶν κοσμικῶν, καὶ τῶν σοφῶν καὶ τῶν ἀγραμμάτων,
καὶ τῶν ὑγιῶν καὶ τῶν ἀσθενῶν, καὶ τῶν νέων καὶ τῶν ἡλικιωμένων.
Εἶναι ὅπως
ἀκριβῶς μὲ τὴν ἀκτινοβολία τοῦ φωτός, μὲ τὴν θέα τοῦ ἡλίου καὶ μὲ τὴν ἐναλλαγὴ τῶν
ἐποχῶν (τὰ ὁποῖα προσφέρονται ἐξ ἴσου σ’ ὅλους τοὺς ἀνθρώπους). Καὶ δὲν μπορεῖ
νὰ εἶναι ἀλλιώτικα, διότι «δὲν ὑπάρχει προσωποληψία στὸν Θεόν»1.
1. Ρωμ. β΄ 11: «οὐ γὰρ ἔστι προσωποληψία παρὰ τῷ Θεῷ».
* «ΚΛΙΜΑΞ», Λόγος Α΄, Περὶ ἀποταγῆς βίου (δ΄).
Μοναχὸς σημαίνει…
Ὁσίου
Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου*
Μοναχὸς
κυρίως σημαίνει, ἀμετεώριστος ὀφθαλμὸς
τῆς ψυχῆς καὶ σωματικὲς αἰσθήσεις ἀκινητοποιημένες.
Μοναχὸς εἶναι ἐκεῖνος ποὺ προκαλεῖ ἐναντίον του τοὺς δαίμονες σὰν ἄγρια θηρία, καὶ ποὺ ἀναγκάζοντάς τους νὰ ἀπομακρύνωνται ἀπὸ κοντά του, τοὺς παροξύνει.
