Ὁ ἅγιος Μύρων ἐπίσκοπος
Κρήτης ὁ θαυματουργός
Ἑορτάζει τὴν η΄
(8η) Αὐγούστου.
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ
ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*
Μύρων ὁ θεῖος ἀρετῆς
μύρου πνέων,
Εὐωδίας
πρόσεισιν ὀσμὴ Κυρίῳ.
Τοῦτος ὁ ἅγιος γεννήθηκε σὲ μία πόλη τῆς Κρήτης Αὐρακία ὀνομαζόμενη ποὺ βρίσκεται πλησίον τῆς Κνωσσοῦ, στολίζοντας τὸ γένος του μὲ τὴν κατὰ Θεὸν εὐσέβεια. Ὅταν ἔφτασε σὲ κατάλληλη ἡλικία συζεύχθηκε νόμιμα, ἐργαζόταν τὴν γῆ, κι ἀπὸ τὴν καρποφορία καὶ σοδειὰ τῶν γεννημάτων του ἐλεοῦσε τοὺς φτωχούς· κι ὅσο αὐτὸς ἐλεοῦσε, τόσο καὶ οἱ καρποὶ τῶν ἀγρῶν του αὔξαναν.
Ἡ συμπάθεια κ’ εὐσπλαγχνία τοῦ ἁγίου τούτου πρὸς
τοὺς φτωχοὺς ἦταν ὑπὲρ ἄνθρωπον. Καὶ λέγουν, ὅτι μιὰ φορὰ ἔπιασε ὁ ἅγιος στὸ ἁλώνι
του δέκα ἀνθρώπους ποὺ ἔκλεβαν τὸν σῖτο, οἱ ὁποῖοι γέμισαν τὰ σακκιά τους τόσο ὥστε,
ἀπ’τὸ πολὺ γέμισμα καὶ τὸ βάρος κι ἀπ’τὴν πλεονεξία τους γιὰ νὰ λάβουν περισσότερο,
δὲν μποροῦσαν πλέον οὔτε νὰ σηκώσουν τοὺς σάκκους, ἀλλ’ οὔτε πάλι ἤθελαν νὰ τοὺς
ἀδειάσουν λίγο. Ἀφοῦ τοὺς ἔπιασε λοιπὸν ὁ ἅγιος, ἀντὶ νὰ τοὺς δείρει καὶ νὰ τοὺς
παιδέψει γιὰ τὴν κλοπή, τοὺς συμπόνεσε ὁ ἀοίδιμος καὶ μὲ τὰ ἴδια του τὰ χέρια βοήθησε
τὸν καθένα καὶ φορτώθηκαν τοὺς σάκκους στοὺς ὤμους τους· καὶ ὄχι μόνο τοῦτο, ἀλλὰ
καὶ τοὺς παρήγγειλε νὰ μὴ φανερώσουν τὸ πρᾶγμα σὲ κανένα, γιὰ νὰ μὴ χάσει τὸν
μισθὸ τῆς ἐλεημοσύνης καὶ ἀνεξικακίας του.
Γιὰ τὶς ἀρετές του λοιπὸν
αὐτὲς χειροτονήθηκε ἱερεὺς στὴν ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ καί, ἀφοῦ ἔπαψε ὁ διωγμὸς κατὰ
τῶν Χριστιανῶν, ἀνέβηκε στὸν θρόνο τῆς ἐπισκοπῆς κ’ ἔγινε Ἀρχιερεὺς τῆς
Κρήτης.
Ἔκαμε πολλὰ σημεῖα, δυνάμεις καὶ θαύματα,
διότι ἔδιωξε ἕνα δράκοντα ποὺ ἔβλαπτε τὴν χώρα ἐκείνη στὴν ὁποία κρυβόταν· ἐμπόδισε
τὴν ροὴ ἑνὸς ποταμοῦ ποὺ ὀνομαζόταν Τρίτων, ἐπειδὴ ὅταν ἔμελλε ὁ ἅγιος νὰ περάσει
ἀπ’ αὐτὸν πλημμύρισε. Κι ὁ ποταμὸς αὐτὸς ἀφοῦ μὲ τὴν προσταγὴ τοῦ ἁγίου ἐμποδίστηκε
ἀπὸ τὸ νὰ ρέει, δὲν ἔτρεξε πλέον ὅπως ἔτρεχε πρωτύτερα, ἀλλὰ στάθηκε ἔτσι ἐμποδισμένος,
ἕως ὅτου ἐπέστρεψε πάλι ὁ ἅγιος καὶ πέρασε ἀπ’ αὐτόν. Κι ἀφοῦ πῆγε στὸν οἶκο
του, ἔστειλε τὸ ραβδί του μὲ κάποιους ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ταράζοντας τὸ νερὸ
τοῦ ποταμοῦ μὲ τὸ ραβδὶ τοῦ ἁγίου ἔκαμαν τὸν ποταμὸ νὰ τρέχει καὶ πάλι στὴν
φυσική του ροή. Τοῦτα καὶ ἄλλα περισσότερα θαύματα κάνοντας ὁ μακάριος Μύρων καὶ
τὸ ὑπόλοιπο διάστημα τῆς ζωῆς του διανύοντας θεοφιλῶς κι ὁσίως καὶ πανηγυρίζοντας
λαμπρῶς στὶς ἑορτὲς τῶν ἁγίων μαρτύρων, ἐξεδήμησε πρὸς Κύριον ἑκατὸ χρονῶν γέροντας.
Ταῖς
Αὐτοῦ ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.
* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν»
τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, τόμ. 6ος, σελ. 180, 181. (Μικρὴ φραστικὴ
διασκευή, ὑπὸ ἱερομ. Ν. ἁγιορείτου).