«Ἐκτελέσαμε
τά καθήκοντά μας…»
Ἀπὸ τὸν Βίο τοῦ Ὁσίου Γεωργίου
(Καρσλίδη)*
Ὅταν ὅμως ἤρθαμε στήν Ἑλλάδα καί ἡ μητέρα
μου πῆγε στόν Γέροντα γιά νά τόν ἐπισκεφθεῖ, ἐκεῖνος τῆς εἶπε:
– Τά παιδιά σου κάθονται ἔξω ἀπό τό τελωνεῖο
καί δέν ἔχουν εἰσιτήριο να μποῦν μέσα. Πρέπει νά ἐπιτελέσεις ὅ,τι χρειάζεται.
– Πάτερ, νά ᾿χω τήν εὐχή σου. Ὅ,τι μοῦ πεῖς, θά τό κάνω.
Υἱοθετεῖστε αὐτὴ τὴ στάση σὲ κάθε στιγμὴ
τῆς ζωῆς σας…
Ὁσίου
Σωφρονίου (Σαχάρωφ)
Δὲν
ἦλθα γιὰ νὰ ἐπιβάλω τὸ θέλημά μου στὸν ἄλλο, ἀλλὰ γιὰ νὰ τὸν ὑπηρετήσω κατὰ τὸ
ὑπόδειγμα τοῦ Χριστοῦ.
Προσπαθεῖστε νὰ ἐνεργεῖτε κατ’ αὐτὸν τὸν τρόπο, καὶ θὰ δεῖτε ὅτι ἡ χάρη τοῦ Θεοῦ θὰ εἶναι μαζί σας.
Ἀκολούθως, υἱοθετεῖστε αὐτὴ τὴ στάση σὲ κάθε στιγμὴ τῆς ζωῆς σας.
 |
| Δαρεῖος Α΄ τῆς Περσίας (550-486 π.Χ.) |
Τρία
πράγματα εἶναι ἀπαραίτητα γιὰ τὴν καλλιέργεια τῆς ψυχῆς
Ἀπὸ τὸ Γεροντικό
Κάποιος Ἀδελφὸς ρώτησε μιὰ μέρα ἕναν
ἔμπειρο Γέροντα:
– Μὲ τί τρόπο πρέπει νὰ καλλιεργεῖ ὁ
ἄνθρωπος τὸν ἐσωτερικό του κόσμο, γιὰ νἄχει πνευματικὴ καρποφορία;
Κι ὁ Γέροντας ἀπάντησε:
Ὅταν οἱ
γονεῖς ἐναντιώνονται στὰ πνευματικὰ ζητήματα…
Ἱεροῦ
Χρυσοστόμου
Πώ, Πώ, μὲ πόσο μεγάλη τιμὴ τίμησε τὸν μαθητή! Μ᾿ αὐτὴ τὴν ἐνέργεια ὁ Χριστὸς μᾶς διδάσκει, νὰ προσφέρουμε κάτι περισσότερο στὶς μητέρες.
Ἅγιον Ὄρος (ΙΒ΄): Ἱερὰ Μονὴ Καρακάλλου
(BINTEO)
Παρακολουθῆστε τὸ ὑπέροχο ντοκιμαντὲρ - ὁδοιπορικό:
Ἀπαίσιες
συμφορές…
Δικαιοσύνη χωρὶς δύναμη
καὶ δύναμη χωρὶς δικαιοσύνη
(εἶναι) ἀπαίσιες
συμφορές.
Ζοζὲφ Ζουμπὲρ (Joseph Joubert
1754 – 1824)*
* Γάλλος
ἠθικολόγος καὶ δοκιμιογράφος.
Προσευχὴ τοῦ
κατατρεγμένου ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους
Ἁγίου
Ἰγνατίου Μπριαντσιανίνωφ*
ΣΕ ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, Κύριε καὶ Θεέ μου, γιὰ
ὅλα ὅσα ἔπαθα. Σὲ εὐχαριστῶ γιὰ ὅλες τὶς θλίψεις καὶ τὶς δοκιμασίες ποὺ μὲ βρῆκαν,
μὲ δική Σου παραχώρηση, γιὰ τὴν κάθαρσή
μου ἀπὸ τοὺς μολυσμοὺς τῶν ἁμαρτημάτων, γιὰ τὴν θεραπεία τῆς ψυχῆς καὶ τοῦ
σώματός μου ἀπὸ τὶς πληγὲς τῆς ἁμαρτίας.
Ἐλέησε καὶ σῶσε, Κύριε, τὰ ὄργανα ἐκεῖνα ποὺ χρησιμοποίησες γιὰ τὴν θεραπεία μου, τοὺς ἀνθρώπους ἐκείνους ποὺ μὲ ἔβλαψαν. Εὐλόγησέ τους καὶ σ’ ἐτούτη καὶ στὴν ἄλλη ζωή. Γιὰ ὅλα ὅσα μοῦ ἔκαναν, θεώρησέ τους εὐεργέτες μου. Ἑτοίμασέ τους, ἀπὸ τοὺς αἰώνιους θησαυρούς Σου, πλούσιες ἀμοιβές.
Ἂς παύσουμε
λοιπὸν νὰ κάνουμε ἔτσι…
Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης*
Ἡ ἀγάπη, λέγει ἡ Γραφή, «οὐ χαίρει ἐπὶ τῇ ἀδικίᾳ, συγχαίρει δὲ τῇ
ἀληθείᾳ» (Α΄ Κορ. ιγ΄ 6).
Καὶ ὅμως συμβαίνει, βλέποντας ἄδικες καὶ ἁμαρτωλὲς πράξεις ἢ ἀκούοντας γι’ αὐτές, νὰ νοιώθουμε εὐχαρίστηση ἐξ αἰτίας τους.
† Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ
ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ
ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ – ΝΕΑΣ
ΡΩΜΗΣ
ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ
ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΠΑΝΤΙ
Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ ΧΑΡΙΝ, EΛΕΟΣ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗΝ
ΠΑΡΑ
ΤΟΥ ΕΝ ΒΗΘΛΕΕΜ ΓΕΝΝΗΘΕΝΤΟΣ ΣΩΤΗΡΟΣ ΧΡΙΣΤΟΥ
* * *
Τιμιώτατοι ἀδελφοί Ἱεράρχαι καί τέκνα
ἐν Κυρίῳ εὐλογημένα,
Ἄνωθεν εὐδοκίᾳ ἐφθάσαμεν καί ἐφέτος εἰς τήν πανέορτον ἡμέραν τῆς κατά σάρκα Γεννήσεως τοῦ Θεοῦ Λόγου, τοῦ ἐλθόντος εἰς τήν γῆν καί συναναστραφέντος ἡμῖν «δι᾿ ἄφατον φιλανθρωπίαν». Τιμῶμεν ἐν ψαλμοῖς καί ὕμνοις καί ἐν χαρᾷ ἀνεκλαλήτῳ τό μέγα μυστήριον τῆς Ἐνανθρωπήσεως, τό «πάντων καινῶν καινότατον, τό μόνον καινόν ὑπό τόν ἥλιον»[1], διά τοῦ ὁποίου διανοίγεται εἰς τόν ἄνθρωπον ἡ ὁδός τῆς κατά χάριν θεώσεως καί ἀνακαινίζεται ἡ σύμπασα κτίσις. Τά Χριστούγεννα δέν εἶναι βίωσις συναισθηματισμῶν, οἱ ὁποῖοι «γρήγορα ἔρχονται καί ἀκόμη ταχύτερα παρέρχονται». Εἶναι ὑπαρξιακή μετοχή εἰς τό ὅλον γεγονός τῆς Θείας Οἰκονομίας. Καθώς μαρτυρεῖ ὁ Εὐαγγελιστής Ματθαῖος[2], ἡ ἡγεσία τοῦ κόσμου ἠθέλησεν ἐξ ἀρχῆς νά ἀφανίσῃ τό Θεῖον Βρέφος. Διά τούς πιστούς, ὁμοῦ μέ τό «Χριστός γεννᾶται» τῆς ἑορτῆς τῆς Σαρκώσεως τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ Πατρός καί τούς πενθίμους κώδωνας τοῦ Πάθους, συνηχεῖ πάντοτε τό «Χριστός Ἀνέστη», τό εὐάγγελον μήνυμα τῆς νίκης κατά τοῦ θανάτου καί τῆς προσδοκίας τῆς κοινῆς ἀναστάσεως.