Ἡ ὁσία Μακρίνα, ἀδελφὴ τοῦ Μεγάλου
Βασιλείου
Ἑορτάζει τὴν ιθ΄ (19η)
Ἰουλίου.
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*
Μικρόν τι μικρὸν μακρύνουσα,
Μακρίνα,
Κόσμου, σεαυτὴν ἤγγισας
τῷ Κυρίῳ.
Τούτη ἡ ἁγία ἦταν στολισμένη μὲ κάλλος σώματος καὶ μὲ γνώμη ἀγαθή. Ἀρραβωνιάστηκε, ἀλλὰ ὁ μνηστήρας της πέθανε. Ἔτσι ἡ μακαρία Μακρίνα, ἂν καὶ τὴν ζητοῦσαν πολλοὶ γιὰ νὰ τὴν λάβουν γυναῖκα, ἐκείνη δὲν θέλησε‧ ἀλλὰ προτίμησε τὴν χηρεία καὶ τὶς δυσκολίες της, χωρὶς νὰ δοκιμάσει τὶς χαρὲς καὶ τὶς ἡδονὲς τοῦ γάμου.
Ἀφοῦ λοιπὸν διαχώρησε τὸν ἑαυτό της ἀπὸ κάθε
κοσμικὴ συναναστροφὴ βρισκόταν μὲ τὴν μητέρα της, καταγινόμενη στὴν ἀνάγνωση
καὶ μελέτη τῶν θείων Γραφῶν καὶ σὰν δεύτερη μητέρα ἀνέτρεφε καὶ μεγάλωνε τὰ
μικρότερα ἀδέλφια της· διότι, ἀπὸ τὰ συνολικῶς δέκα παιδιὰ τῶν γονιῶν της, αὐτὴ
ἦταν ἡ πρωτότοκη.
Κι ἔτσι,
διανύοντας ὁσίως καὶ ἀσκητικῶς τὴν ζωή της, καὶ μαζὶ μὲ τὸν ἀδελφό της τὸν θεῖο
Γρηγόριο τὸν Νύσσης, συμφιλοσοφήσασα περὶ ψυχῆς σ’ αὐτὲς τὶς τελευταῖες της ἀναπνοές,
ἀπῆλθε πρὸς Κύριον.
Ταῖς Αὐτῆς ἁγίαις
πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.
* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν» τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου
τοῦ Ἁγιορείτου, τόμ. 6ος, σελ. 83, 84. (Μικρὴ φραστικὴ διασκευή, ὑπὸ ἱερομ. Ν.
ἁγιορείτου).