Οἱ ἅγιοι μάρτυρες Βιάνωρ καὶ Σιλουανός
Ἑορτάζουν τὴν ι΄
(10η) Ἰουλίου.
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*
Εἰς τὸν
Βιάνορα.
Οὐκ
ἠδυνήθη σὴν ἑλεῖν στερρὰν φύσιν,
Μάρτυς Βιάνωρ, οὐδὲ τοῦ ξίφους βία.
Εἰς τὸν
Σιλουανόν.
Ὤφθη παταχθεὶς Σιλουανὸς τῷ ξίφει,
Ἄλλος Σιλωὰμ ἐξιώμενος πάθη.
Ἀπὸ τοὺς δύο τούτους ἁγίους μάρτυρες ὁ μὲν Βιάνωρ καταγόταν ἀπὸ τὴν ἐπαρχία τῆς Πισιδίας καὶ γιὰ τὴν ὁμολογία του στὸν Χριστὸ παρουσιάστηκε στὸν Σεβηριανό, ἡγεμόνα τῆς Εὐφρατησίας1, πρῶτα μὲν κρεμάστηκε καὶ δάρθηκε μὲ ξύλινα σπαθιά· ἔπειτα καύθηκε μὲ πυρωμένες σιδηρὲς σφαῖρες καὶ στερήθηκε τὰ δόντια καὶ τὰ ὦτά του.
Ὁ δὲ ἅγιος Σιλουανὸς παριστάμενος ἐκεῖ καὶ βλέποντας τὴν ἀνδρεία τοῦ ἁγίου πίστεψε στὸν Χριστό· ἔτσι, εὐθὺς τοῦ ἔκοψαν τὴν γλῶσσα καὶ μετὰ τὴν γλῶσσα ἔκοψαν καὶ τὴν κεφαλή του. Μετὰ ταῦτα τρύπησαν τοὺς ἀστραγάλους τοῦ ἁγίου Βιάνορος καὶ ἐξόρυξαν τὸν δεξιὸ ὀφθαλμό του· ἔπειτα ἔγδαραν τὸ δέρμα τῆς κεφαλῆς του καὶ στὸ τέλος ἀπέκοψαν τὴν ἁγία του κεφαλή, κι ἔλαβαν οἱ ἀοίδιμοι μάρτυρες τὰ στεφάνια τῆς ἀθλήσεως.
Ταῖς Αὐτῶν
ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.
* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν» τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ
Ἁγιορείτου, τόμ. 6ος, σελ. 48-49. (Μικρὴ φραστικὴ διασκευή, ὑπὸ ἱερομ.
Ν. ἁγιορείτου).
1. Ἦταν ὕστερη
ρωμαϊκὴ ἐπαρχία καὶ μετέπειτα ἐπαρχία τῆς βυζαντινῆς Αὐτοκρατορίας στὴν Συρία.