Ὁ ἅγιος μάρτυς Καλλίνικος

 

Ὁ ἅγιος μάρτυς Καλλίνικος

Ἑορτάζει τὴν κθ΄ (29η) Ἰουλίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Βληθεὶς ὁ Καλλίνικος ἐν τῇ καμίνῳ,

Τὸ νικοκαλλὲς εὗρε καὶ θεῖον στέφος.

Εἰκάδι ἀμφ᾽ ἐνάτῃ φλὸξ Καλλίνικον κατέδαψεν.

   Τοῦτος ὁ ἅγιος καταγόταν ἀπὸ τὴν Κιλικία καὶ ἦταν πολὺ καλοπροαίρετος ἄνθρωπος, ἔχοντας δὲ τὸν φόβο τοῦ Θεοῦ φυτεμένο στὴν καρδιά του ἔγινε καὶ στοὺς ἄλλους διδάσκαλος σωτηρίας. Κ’ ἐπειδὴ συμβούλευε τοὺς εἰδωλολάτρες ποὺ λάτρευαν τὰ εἴδωλα ν’ ἀπέχουν ἀπ’ τὰ μάταια τοῦτα κι ἄψυχα καὶ νὰ γνωρίσουν τὸν Θεὸ τὸν Ποιητὴ τοῦ παντός, συνελήφθη καὶ ὁδηγήθηκε στὸν ἡγεμόνα Σακερδῶτα.

   Ἀπὸ τοῦτον λοιπὸν δοκίμασε ὁ ἅγιος διάφορα βασανιστήρια, διότι ἀφοῦ ἔβαλε ὁ θηριώδης στὰ πόδια τοῦ ἁγίου σιδηρᾶ ὑποδήματα ποὺ εἶχαν καρφιά, τὸν πρόσταξε νὰ τρέχει μπροστὰ ἀπ’τοὺς ἵππους, ἕως στὴν πόλη Γάγγρα, ἡ ὁποία ἀπέχει τῆς Κιλικίας ὀγδόντα στάδια (δηλαδὴ δέκα μίλια). Κι ἀφοῦ ὁ ἅγιος διήνυσε τὰ ἑπτὰ στάδια¹, δίψασαν οἱ στρατιῶτες ποὺ τὸν συνόδευαν καὶ δὲν μποροῦσαν πλέον νὰ περπατήσουν ἀπ’τὴν δίψα. Τότε ὁ ἅγιος προσευχήθηκε κι ἔβγαλε νερὸ ἀπὸ μιὰ ξηρὴ πέτρα ποὺ ἦταν στὸν δρόμο, τὸ ὁποῖο τρέχει μέχρι σήμερα εἰς δόξαν Θεοῦ καὶ εἰς τιμὴν τοῦ μάρτυρος. Ὅταν δὲ ὁ ἅγιος ἔφθασε στὴν Γάγγρα, ἀνάφτηκε ἐκεῖ μία κάμινος καὶ τὸν ἔβαλαν μέσα, ὅπου καὶ τὴν ψυχή του παρέδωκε στὸν Κύριο κι ἔλαβε τοῦ μαρτυρίου τὸ στεφάνι.

 

Ταῖς Αὐτοῦ ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.

* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν» τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, τόμ. 6ος, σελ. 128, 129. (Μικρὴ φραστικὴ διασκευή, ὑπὸ ἱερομ. Ν. ἁγιορείτου).

 

 

1. Στὸν χειρόγραφο Συναξαριστὴ γράφεται ὅτι, ἀφοῦ πέρασε ὁ ἅγιος ἑξήντα στάδια, δηλαδὴ ἑπτὰ μίλια καὶ τέσσερα στάδια, (ἕκαστο μίλι περιέχει ὀκτὼ στάδια). Καὶ τοῦτο φαίνεται πιθανώτερο, καθότι σ’ ἕνα μίλι δὲν ἦταν δυνατὸ νὰ διψάσουν τόσο.