Ὁ ἅγιος μεγαλομάρτυς
Εὖπλος ὁ Διάκονος
Ἑορτάζει τὴν ια΄
(11η) Αὐγούστου.
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ
ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*
Ἐκ τῆς στολῆς
μέν, σεπτὸς Εὖπλος Λευΐτης,
Ἐκ τῆς τομῆς δὲ
στερρὸς ὄντως ὁπλίτης.
Πλήγη ἑνδεκάτῃ ξίφει Εὖπλος κῳπήεντι.
Τοῦτος ὁ ἅγιος ἦταν στὰ χρόνια τοῦ βασιλέως Διοκλητιανοῦ, ἐν ἔτει σϞς΄
(296), καταγόμενος ἀπὸ τὴν Κατάνη ποὺ βρίσκεται στὴν ἐπαρχία τῆς Σικελίας. Ἀφοῦ
τὸν διέβαλαν στὸν ἄρχοντα Καλβιασιανό, καὶ δὲν πείσθηκε ν’ ἀρνηθεῖ τὸν Χριστό,
πρῶτα μὲν τοῦ ἔδεσαν τὰ χέρια καὶ τὰ πόδια, μαζὶ καὶ τὰ γόνατα· ἔπειτα δὲ κρεμάστηκε
σὲ ὄρθιο ξύλο καὶ ξεσχίστηκε μὲ σιδερένια χέρια. Καὶ τότε ἀφοῦ ἦλθε σ’ αὐτὸν
θεϊκὴ φωνὴ τὸν ἐνδυνάμωσε. Μετὰ ταῦτα σύντριψαν τὶς κνῆμες του μὲ σιδερένια
σφυριὰ καὶ τὸν ἔριξαν στὴν φυλακή. Ἐκεῖ δὲ εὑρισκόμενος ὁ ἅγιος, μὲ τὴν προσευχή
του ἔκαμε κι ἀνέβλυσε μία βρύση νεροῦ, κι ἔτσι τὸν ἔβγαλαν ἀπ’τὴν φυλακή. Ἔπειτα
τὸν ἔβαλαν πάλι στὴν φυλακὴ καὶ μὲ σιδερένια καὶ πυρωμένα νύχια κατεπλήγωσαν τὰ
ὦτα του· στὸ τέλος δὲ ἀπέκοψαν καὶ τὴν ἁγία του κεφαλή, κ’ ἔτσι ἔλαβε παρὰ τοῦ
Κυρίου τὸ ἄφθαρτο στεφάνι τοῦ μαρτυρίου.
Ταῖς
Αὐτοῦ ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.
* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν»
τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, τόμ. 6ος, σελ. 193, 194. (Μικρὴ φραστικὴ
διασκευή, ὑπὸ ἱερομ. Ν. ἁγιορείτου).