Τί εἶναι ὁ Ἰησοῦς;

 

Τί εἶναι ὁ Ἰησοῦς;

«Καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν· αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ»

(Ματθ. α΄ 21)

Ἀρχιμ. Δανιὴλ Ἀεράκη*

Διάδρομος προσγειώσεως

   Γιορτάζουμε Χριστούγεννα; Ποτὲ ἄλλοτε τὸ ἐρώτημα αὐτὸ δὲν ἦταν τόσο ἐπιτακτικό, ὅσο σήμερα. Χριστούγεννα σημαίνουν: Γεννᾶται ὁ Χριστός! Τὸ ὅτι γεννήθηκε, τὸ γνωρίζουμε. Τὸ ὅτι γεννᾶται μέσα στὴν φάτνη, ποὺ λέγεται Ἐκκλησία, ἐπίσης. Τὸ ἂν θὰ γεννηθεῖ μέσα στὴν καρδιά μας καὶ μέσα στὴν κοινωνία μας, αὐτὸ δὲν γνωρίζουμε.

   • Ἂν γεννηθεῖ ὁ Χριστός, πρέπει νὰ πεθάνει ἡ κακία.

   • Ἂν γεννηθεῖ ὁ Χριστός, πρέπει νὰ πεθάνει τὸ μῖσος, ὅπως, ὅταν ἀνατέλλει ὁ ἥλιος, πεθαίνει τὸ σκοτάδι. Εἶναι βαθὺ τὸ σκοτάδι σήμερα. Παχυλό, ἀδιαπέραστο. Διαφορετικὰ δὲν ἐξηγεῖται τόσο κακὸ στὴν κοινωνία μας. Ὁ Χριστὸς ἦλθε νὰ ἀγγελοποιήσει τὴν κοινωνία, καὶ ἡ κοινωνία ἀποκτηνώνεται συνεχῶς, ὅλο καὶ «ζουγκλοποιεῖται».

   Ἀνοίγεις ραδιόφωνο ἢ τηλεόραση γιὰ εἰδήσεις καὶ ἀκοῦς:

   • Μαφία κακοποιῶν κτύπησε ἀστυνομικούς.

   • Σπεῖρα λῃστῶν ἅρπαξε 800 ἑκατομμύρια, ποὺ προωρίζονταν γιὰ συντάξεις πτωχῶν ἀνθρώπων.

   • Ἔμποροι ναρκωτικῶν διακινοῦν μεγάλες ποσότητες ἠρωΐνης καὶ στὸ κύκλωμα εἶναι ἀνακατεμένα καὶ ὑψηλὰ πρόσωπα.

   • Τρεῖς νεαροὶ σκοτώνουν γέροντα μέσα σὲ λεωφορεῖο στὸ κέντρο τῆς Ἀθήνας.

   • Ἄγνωστος σαδιστὴς κόβει σὲ τριάντα κομμάτια τὸ σῶμα γυναίκας καὶ τὰ σκορπίζει σὲ διάφορους σκουπιδότοπους.

   • Μαθήτρια 17 ἐτῶν βρίσκεται σὲ ἀλσύλλιο μὲ πολτοποιημένο τὸ κεφάλι....

   Λίγες ἀπὸ τίς... ἐσωτερικὲς εἰδήσεις εἶναι τὰ παραπάνω, ποὺ συμβαίνουν μέσα σὲ λίγα 24ωρα.

   Καὶ ἐρωτᾶται: Στὶς καρδιὲς τῶν συγχρόνων ἀνθρώπων ἔχει γεννηθεῖ ὁ Χριστὸς ἢ ἔχει στρογγυλοκαθήσει ὁ Διάβολος; Ἐκεῖνο, ποὺ λείπει ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους τῆς ἐποχῆς μας καὶ ἀποτελεῖ εἶδος πρώτης ἀνάγκης, εἶναι αὐτὸ ποὺ εἶχαν οἱ ἅγιοι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, γιὰ τοὺς ὁποίους μιλάει τὸ Ἀποστολικὸ ἀνάγνωσμα τὴν Κυριακὴ πρὸ τῶν Χριστούγεννων. Εἶχαν νοσταλγία, λαχτάρα, προσμονή. Περίμεναν τὸν Λυτρωτή.

   Ὅποιος περιμένει τὸ ἀεροπλάνο, ποὺ θὰ μεταφέρει σπουδαῖο γιατρὸ γιὰ τὴν ἀσθένειά του, αὐτὸς δὲν καταστρέφει τὸ ἀεροδρόμιο, ὅπου θὰ προσγειωθεῖ τὸ ἀεροπλάνο. Ὁ Θεὸς προσγειώθηκε, ἦλθε στὴν γῆ, μὲ τὸ ἀεροπλάνο τῆς σαρκώσεώς του. Καὶ ὁ διάδρομος προσγειώσεως τοῦ Χριστοῦ μέσα στὴν καρδιά μας εἶναι ἡ πίστη. Εἶχαν πίστη οἱ ἅγιοι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης, ποὺ μνημονεύονται στὸ 11ο κεφάλαιο τῆς πρὸς Ἑβραίους Ἐπιστολῆς. Γι’ αὐτὸ μὲ βεβαιότητα λαχταροῦσαν, πότε θὰ ἔλθει ὁ Μεσσίας, ὁ Χριστός. Λείπει ἡ πίστη σήμερα, γι’ αὐτὸ ἀγριέψαμε ἐπικίνδυνα. Γίναμε ἄγρια θηρία, ποὺ δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ τὰ δαμάσει.

   Τὸ μυστήριο τῆς σαρκώσεως τοῦ Θεοῦ, τὸ μυστήριο τῶν Χριστουγέννων προσεγγίζεται μόνο μὲ πίστη. Μὲ τὴν λογικὴ δὲν κατανοεῖται τὸ ὑπέρλογο. Καὶ εἶναι ὑπέρλογο, ὅτι «ὁ Λόγος σὰρξ ἐγένετο» (Ἰωάν. α΄ 13). Εἶναι μυστήριο. «Οὐ, φέρει τὸ μυστήριον ἔρευνα. Πίστει τοῦτο μόνῃ δοξάζεται» (ἀπὸ τοὺς αἴνους τῶν Χριστουγέννων).

 

Ζοῦσαν γιὰ τὸν Χριστό

   Ὀνόματα πολλὰ βλέπουμε καὶ στὸν Ἀπόστολο καὶ στὸ Εὐαγγέλιο τῆς Κυριακῆς πρὶν ἀπὸ τὰ Χριστούγεννα. Γιατί τόσα ὀνόματα; Γιὰ τὸ ἕνα ὄνομα, «τὸ ὑπὲρ πᾷν ὄνομα» (Φιλιπ. β΄ 9). Σπουδαῖος ὁ Ἀβραάμ, ἀλλ’ ἀπείρως σπουδαιότερος ὁ Ἰnσοῦς Χριστός. Σπουδαία ἡ γῆ, ἀλλὰ λαμπρότερος ὁ ἥλιος, ποὺ χαρίζει φῶς στὴ γῆ. Ὁ Ἰησοῦς εἶναι τὸ Φῶς, τὸ Αὐτόφως. Αὐτὸς ἔρριχνε τὸ ὑπερφυσικὸ φῶς τῆς πίστεως στὴν καρδιὰ τοῦ Ἀβραάμ. Ὁ Ἀβραὰμ εἶναι ὁ πιστεύων, ὁ Ἰησοῦς ὁ Πιστευόμενος. Ὅλα τὰ ὀνόματα τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης εἶναι οἱ δορυφόροι τοῦ ἑνὸς ὀνόματος, ὅπως τὰ ἄστρα εἶναι δορυφόροι τοῦ ἥλιου. Καὶ ὅπως τὰ ἄστρα περιφέρονται γύρω ἀπὸ τὸν ἥλιο, ἔτσι καὶ οἱ ἅγιοι περιφέρονται γύρω ἀπὸ τὸν Ἰησοῦ Χριστό.

   Ἅγιος εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ κέντρο τῆς ζωῆς του εἶναι ὁ Ἰησοῦς. Ἅγιος εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ ὅλα στὴν ζωή του περιστρέφονται γύρω ἀπὸ τὸν Ἰησοῦ, καὶ οἱ σκέψεις του καὶ οἱ λόγοι του καὶ οἱ πράξεις του καὶ οἱ ἐλπίδες του. Ἅγιος εἶναι ἐκεῖνος, ποὺ ὁ Ἰησοῦς εἶναι καὶ ἡ ἀφετηρία του καὶ τὸ τέρμα του.

   Οἱ ἅγιοι τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης ζοῦσαν γιὰ τὸν Χριστό. Ἔβλεπαν μὲ τὴν προφητικὴ διόπτρα τὸν Χριστὸ τοῦ μέλλοντος αἰῶνος. Ὁ ἴδιος ὁ Χριστός, μιλῶντας γιὰ τὸν Ἀβραάμ, τονίζει, ὅτι ὁ Ἀβραὰμ γέμισε ἀπὸ χαρὰ καὶ ἀγαλλίαση σὰν σκεπτόταν τὴν ἡμέρα τοῦ ἐρχομοῦ τοῦ Λυτρωτοῦ καὶ ἦταν σὰν νὰ εἶχε δεῖ τὴν ἡμέρα τῆς ἐνανθρωπήσεώς του: «Ἀβραὰμ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἠγαλλιάσατο, ἴνα ἤδη τὴν ἡμέραν τὴν ἐμήν, καὶ εἶδε καὶ ἐχάρη» (Ἰωάν. η΄ 56).

   Καὶ ὄχι ἁπλῶς οἱ ἅγιοι ἐκεῖνοι ζοῦσαν γιὰ τὸν Χριστό, ἀλλὰ καὶ πάλευαν γιὰ τὸν Χριστό. Ἐμεῖς παλεύουμε γιὰ τὴν ὕλη‧ ἐκεῖνοι πάλευαν γιὰ τὴν πίστη. Ἡ δὲ πίστη ἦταν γι’ αὐτοὺς ἄσκηση. Ἦσαν ἀσκητὲς πρὸ Χριστοῦ, γιὰ τὸν Χριστό: «Περιῆλθον ἐν μηλωταῖς, ἐν αἰγείοις δέρμασιν, ὑστερούμενοι, θλιβόμενοι, κακουχούμενοι, ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος, ἐν ἐρημίαις πλανώμενοι καὶ ὄρεσι καὶ σπηλαίοις καὶ ταῖς ὀπαῖς τῆς γῆς» (Ἑβρ. ια΄ 37-38). Ἐκεῖνοι ζοῦσαν ἀσκητικά, ἐνῶ ἐμεῖς σήμερα ζοῦμε ἐγωϊστικὰ καὶ ὑλιστικά.

   Ἡ πίστη στοίχισε. Οἱ ἅγιοι ἐκεῖνοι θυσιάζονταν γιὰ τὸν Χριστό.

   • Γιατί πριονίσθηκε ὁ προφήτης Ἠσαΐας; Διότι δίδασκε τὴν ἀλήθεια καὶ προφήτευε γιὰ Ἐκεῖνον, ποὺ εἶναι ἡ Ἀλήθεια.

   • Γιατί ρίχτηκε στὸν λάκκο τῶν λεόντων ὁ Δανιήλ; Διότι ἦταν ἄνθρωπος τοῦ Θεοῦ καὶ προφήτευσε τὴν ἐκ Παρθένου γέννηση τοῦ Χριστοῦ καὶ τὴν παντοδυναμία του.

   • Γιατί λιθοβολήθηκαν τόσοι προφῆτες; Διότι ἦσαν μάρτυρες τοῦ Χριστοῦ. «Ἄλλοι δὲ ἐτυμπανίσθησαν ... Ἕτεροι δὲ ἐμπαιγμῶν καὶ μαστίγων πεῖραν ἔλαβον, ἔτι δὲ δεσμῶν καὶ φυλακῆς ἐλιθάσθησαν, ἐπρίσθησαν, ἐπειράσθησαν, ἐν φόνῳ μαχαίρας ἀπέθανον» (Ἑβρ. ια΄ 35-37). Τότε, πρὸ Χριστοῦ, μάρτυρες γιὰ τὸν Χριστό. Σήμερα, μετὰ Χριστόν, φονεῖς τοῦ Χριστοῦ!

 

Ὁ Χριστὸς Ἀρχηγός μας

   Ὅλα, λοιπόν, γιὰ τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Ἀλλὰ τί εἶναι αὐτὸς ὁ Ἰησοῦς Χριστός;

   • Εἶναι ὁ Ἀρχηγός μας. Ὅταν ἕνας ἀθλητὴς τρέχει, προσβλέπει στὸ τέρμα. Καὶ στὸ τέρμα τί ὑπάρχει; Τὸ βραβεῖο, τὸ στεφάνι τῆς νίκης. Ἐμεῖς γιατί τρέχουμε; Προσβλέπουμε στὸν Ἀρχηγό μας. Καὶ ὁ Ἀρχηγός μας εἶναι ὁ Ἰησοῦς Χριστός. «Τρέχομεν τὸν προκείμενον ἡμῖν ἀγῶνα ἀφορῶντες εἰς τὸν τῆς πίστεως ἀρχηγὸν καὶ τελειωτὴν Ἰησοῦν» (Ἑβρ. ιβ΄ 2). Ὁ Ἀρχηγὸς ὁ Ἰησοῦς Ἀρχηγός, ποὺ διαφέρει σὲ δύο σημεῖα ἀπὸ τοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ κόσμου, ἀπὸ τοὺς πολιτικοὺς ἀρχηγούς, ἀπὸ τοὺς ἀρχηγοὺς κρατῶν.

   • Οἱ ἄρχοντες τοῦ κόσμου κάθονται στὴν πολυθρόνα τῆς δόξης. Ὁ Χριστὸς κάθησε στὸ θρόνο τοῦ Σταυροῦ, ποὺ εἶναι ὁ θρόνος τοῦ πόνου. Ἀπὸ τὴν φτώχεια τοῦ Σταύλου στὸν πόνο τοῦ Σταυροῦ. Σταῦλος καὶ Σταυρός, τὰ δύο ἐπίγεια παλάτια τοῦ Ἰησοῦ.

   • Οἱ ἀρχηγοὶ τοῦ κόσμου ἔρχονται καὶ παρέρχονται. Εἶναι σὰν τοὺς κομῆτες, ποὺ γιὰ λίγο λάμπουν καὶ ὕστερα ἐξαφανίζονται. Ὁ Ἀρχηγὸς Ἰησοῦς δὲν εἶναι ὁ κομήτης τῆς ἱστορίας. Εἶναι ὁ ἥλιος τῆς παγκοσμίου πραγματικότητος. «Ἀνέτειλεν ὁ ἥλιος τῆς δικαιοσύνης» (ἀπολυτίκιο Χριστουγέννων). Οἱ ἄρχοντες τοῦ κόσμου σβήνουν. Ἐκεῖνος μένει. «Αὐτοὶ ἀπολοῦνται, σὺ δὲ διαμένεις» (Ἑβρ. α΄ 11).

   Γιὰ τοὺς ἀρχηγοὺς τοῦ κόσμου ἰσχύει το «μετὰ τὴν δόξα η ἀδοξία». Γιὰ τὸν Ἀρχηγό μας ἰσχύει το «μετὰ τὴν ἀδοξία ἡ δόξα». Μόνος δέχθηκε τὴν ἀδοξία τοῦ Σταυροῦ. «Ἀντὶ τῆς προκειμένης αὐτῷ χαρᾶς ὑπέμεινε σταυρόν, αἰσχύνης καταφρονήσας, ἐν δεξιᾷ τε τοῦ θρόνου τοῦ Θεοῦ κεκάθικεν» (Ἑβρ. ιβ΄ 2).

   Εἶναι ἀρχηγός μας ὁ Ἰησοῦς; Γιὰ νὰ θρονιασθεῖ ὁ Ἰησοῦς στὴν καρδιά μας, πρέπει νὰ ἐκθρονισθοῦν οἱ δικτάτορες, τὰ πάθη μας.

 

Ὁ Χριστὸς ἡ ἐπαγγελία μας

   Θὰ γίνει ἀρχηγός μας ὁ Ἰησοῦς, ὅταν γίνει ἡ ἐπαγγελία μας. Ὁ Χριστὸς εἶναι ἡ ἐπαγγελία, ποὺ ἐπαγγέλθηκε καὶ ἐπαγγέλλεται. Εἶναι ἡ ὑπόσχεση τοῦ Πατέρα, ποὺ ἐκπληρώθηκε. Καὶ μόλις ἐκπληρώθηκε, ὑπόσχεται ὁ Ἴδιος. Φαντασθῆτε ἕνα φυλακισμένο. Κάποιος τοῦ ὑπόσχεται, ὅτι θὰ τοῦ δοθεῖ ἡ ἐλευθερία του, ὅτι θὰ τοῦ στείλει τὸν ἐλευθερωτή του. Ἡ ὑπόσχεση ἐκπληρώνεται, ὁ ἐλευθερωτὴς ἔρχεται. Τοῦ δωρίζει τὴν ἐλευθερία, ἀφοῦ τοῦ δίνει χάρη γιὰ τὰ ἀδικήματα καὶ τὰ ἐγκλήματά του. Καὶ ὕστερα; Ὁ ἐλευθερωτής του ὑπόσχεται, ὅτι θὰ τὸν ἀνεβάσει σὲ μεγάλη δόξα. Τί λέτε; Ἀφοῦ ἐκπληρώθηκε ἡ πρώτη ἐπαγγελία, ἡ πρώτη ὑπόσχεση, δὲν θὰ ἐκπληρωθεῖ καὶ ἡ δεύτερη;

   Αὐτὸ συμβαίνει μὲ τὸν Ἰησοῦ Χριστό. Τὸν ἔστειλε ὁ Θεὸς Πατέρας νὰ μᾶς ἐλευθερώσει. Τὴν ἐπαγγελία αὐτὴ τὴν γνώριζαν καὶ τὴν πίστευαν οἱ ἄνδρες τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης. Καὶ ἡ ἐπαγγελία πραγματοποιήθηκε. Ὁ Χριστὸς ἦλθε.

   Τὸ πιστεύετε; Ἀλλοίμονο, ἂν δὲν τὸ πιστεύουμε! Τὸ πίστευαν ἐκεῖνοι, ποὺ στὶς ἡμέρες τους δὲν ἐκπληρώθηκε ἡ ἐπαγγελία, καὶ δὲν τὸ πιστεύουμε ἐμεῖς, ποὺ ἤδη ἔχει ἐκπληρωθεῖ ἡ ἐπαγγελία; Πίστευαν ἐκεῖνοι στὸν Ἥλιο, πρὶν αὐτὸς ἀνατείλει στὴν γῆ, καὶ δὲν πιστεύουμε ἐμεῖς, ποὺ ἤδη ὁ Ἥλιος ἔχει ἀνατείλει καὶ μεσουρανεῖ; «Καὶ οὗτοι πάντες μαρτυρηθέντες διὰ τῆς πίστεως οὐκ ἐκομίσαντο τὴν ἐπαγγελίαν, τοῦ Θεοῦ περὶ ἡμῶν κρεῖττον τί προβλεψαμένου, ἵνα μὴ χωρὶς ἡμῶν τελειωθῶσιν» (Ἑβρ. ια΄ 39, 40).

   Ἡ ἐκπλήρωση τῆς ἐπαγγελίας τοῦ παρελθόντος ἀποτελεῖ τὴν βεβαίωση γιὰ τὴν ἐκπλήρωση τῆς ἐπαγγελίας τοῦ μέλλοντος. Ὁ Χριστὸς ἦταν ἡ ἐπαγγελία, ὅτι θὰ ἔλθει. Καὶ ἦλθε. Καὶ ὅταν ἦλθε, ἔδωσε καὶ ὁ ἴδιος τὴν ἐπαγγελία, ὅτι θὰ ξανάρθει. Ἐκπληρώθηκε ἡ ἐπαγγελία τῆς Παλαιᾶς Διαθήκης μὲ τὴν σάρκωση. Σφραγίζει ὁ Χριστὸς τὴν ἐπαγγελία τῆς Καινῆς Διαθήκης μὲ τὴν σταύρωση, μὲ τὸ αἷμα του. Τὸ γεγονὸς τῆς πρώτης παρουσίας ἀποτελεῖ βεβαίωση καὶ τῆς δευτέρας παρουσίας.

   Τί ὑπόσχεται ὁ κόσμος; Τί ὑπόσχεται ὁ Χριστός; Θλίψη καὶ στενοχωρία, ἀνασφάλεια καὶ ἀβεβαιότητα ὄχι ἁπλῶς μᾶς ὑπόσχεται, ἀλλὰ καὶ μᾶς δίνει ὁ κόσμος. Ζωὴ αἰώνια μᾶς ὑπόσχεται ὁ Χριστός. «Καὶ αὕτη ἐστὶν ἡ ἐπαγγελία, ἣν αὐτὸς ἐπηγγείλατο ἡμῖν, τὴν ζωὴν τὴν αἰώνιον» (Α΄ Ἰωάν. β΄ 25).

 

Ὁ Χριστὸς ὁ ἀσύγκριτος

   Τί εἶναι ὁ Ἰησοῦς; Ὁ Ἀσύγκριτος. Ρωτᾶνε πολλοί: Γιατί δὲν ὑπάρχουν στὴν ἐποχή μας ἅγιοι, μάρτυρες, ἀσκητές; Γιατί καὶ οἱ λίγοι γνωστοὶ ἅγιοι φεύγουν ἀπὸ τὴν ζωὴ καὶ μένουμε ἐμεῖς οἱ ἁμαρτωλοὶ καὶ ἄθλιοι;

   • Ὑπάρχουν καὶ σήμερα ἅγιοι, ὅπως πάντοτε θὰ ὑπάρχουν. Ἡ πηγὴ τῆς ἁγιότητας λιγοστεύει, ἀλλὰ δὲν στερεύει.

   • Ὁ σύγχρονος κόσμος εἶναι ἄξιος νὰ ἔχει ἁγίους; Σὲ ἑτοιμόρροπη ἀχυρoκαλύβα θὰ κρέμαγες ἕνα κάδρο χρυσὸ μὲ θαυμάσιο ζωγραφικὸ πίνακα; Πῶς θέλουμε, ὁ Θεὸς στὴν ἀχυρένια καὶ σαθρὴ κοινωνία μας νὰ ἔχει τὶς θαυμαστὲς εἰκόνες του, τοὺς πίνακες τῆς χάριτος, τοὺς ἁγίους; Γι’ αὐτὸ λέγει ὁ Παῦλος: «Ὧν οὐκ ἦν ἄξιος ὁ κόσμος» (Ἑβρ. ια΄ 38). Ὁ λόγος αὐτὸς σημαίνει: Ὅλος ὁ κόσμος δὲν ἀξίζει ὅσο ἀξίζει ἕνας ἅγιος, ὅπως ὅλη ἡ λάσπη δὲν ἀξίζει ὅσο ἀξίζει ἕνα διαμάντι.

   Ἤ, γιὰ τοὺς ἁγίους ὅλος ὁ κόσμος δὲν ἔχει καμμία ἀξία ἐν συγκρίσει μὲ τὸν Χριστό.

   Ὁ Χριστὸς εἶναι ἡ ἀξία, ἡ ὑπεραξία τοῦ κόσμου. Ἡ ἀντικειμενικὴ ἀξία τῶν κτημάτων καὶ τῶν κτισμάτων καθορίζεται.

   Ἑνὸς ἡ ἀντικειμενικὴ ἀξία δὲν καθορίζεται, διότι εἶναι ἀνυπολόγιστη. Δὲν ὑπάρχει μέτρο νὰ μετρήσουμε τὴν ἀντικειμενικὴ ἀξία τοῦ Θεανθρώπου Ἰησοῦ. Ἁπλῶς γνωρίζουμε,

ὅτι ὅποιος Τὸν πιστεύει καὶ Τὸν ζεῖ, αὐτὸς ἀποκτᾶ ὑποκειμενικὴ ἀξία μεγάλη. Θέλεις νὰ δεῖς, πόσο ἀξίζει ἕνα ἔργο, ἕνα πρόσωπο, μία πράξη, μία ἐνέργεια; Ζύγισέ την στὴν ζυγαριὰ ἀκριβείας, ποὺ λέγεται Ἰησοῦς Χριστός.

   • Ὅλος ὁ κόσμος, ὅλο τὸ σύμπαν, δὲν ἀξίζει, ὅσο ἀξίζει μία ψυχὴ ἀθάνατη.

   • Ὅλος ὁ κόσμος δὲν ἀξίζει, ὅσο ἀξίζει ἕνας ἅγιος.

   • Πολὺ περισσότερο ὅλος ὁ κόσμος, μὲ ὅλα τὰ πλούτη καὶ τὰ μεγαλεῖα του, δὲν ἀξίζει, ὅσο ἀξίζει ὁ Χριστός. Ὁ Χριστὸς καταξιώνει τὸν κόσμο, δίνει ἀξία στὸν κόσμο, στὸ σύμπαν, στὴν ζωή μας. Ἂς προσέξουμε νὰ μὴ χάσουμε τὸν Χριστό, ἔστω κι ἂν χρειασθεῖ νὰ τὰ χάσουμε ὅλα, νὰ τὰ θυσιάσουμε ὅλα.

 

Ὁ Χριστὸς ὁ Σωτῆρας

   Γιατί ἔχει τόση ἀξία ὁ Ἰησοῦς Χριστός; Διότι χαρίζει ἐκεῖνο, ποὺ κανεὶς δὲν μπορεῖ νὰ μᾶς τὸ δώσει ἢ νὰ μᾶς τὸ πουλήσει. Καὶ αὐτὸ εἶναι ἡ σωτηρία μας. Τί εἶναι ὁ Ἰησοῦς; Πολλὰ ἐπίθετα μπορεῖ νὰ προσδώσει κανεὶς στὸν Ἰησοῦ. Πάνω ὅμως ἀπὸ ὅλα ὁ Ἰησοῦς εἶναι ... ΙΗΣΟΥΣ! Τὸ ὄνομα «Ἰησοῦς» σημαίνει Σωτῆρας. Τὴν ἑρμηνεία τὴν δίνει ὁ ἄγγελος στὸν Ἰωσήφ: «Καὶ καλέσεις τὸ ὄνομα αὐτοῦ Ἰησοῦν· αὐτὸς γὰρ σώσει τὸν λαὸν αὐτοῦ ἀπὸ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτοῦ» (στ. 21).

   Ἡ σάρκωση τοῦ Θεοῦ, ἡ γέννηση τοῦ Θεανθρώπου, εἶναι ἡ εἰσβολὴ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ στὸν κόσμο. Εἶναι ἡ ἐκστρατεία τῆς σωτηρίας. Ὁ Χριστὸς εἶναι ὁ Σωτῆρας τῶν πλανεμένων προβάτων. Ἄφησε ὡς Θεὸς τὰ ἐνενήκοντα ἐννέα πιστά του πρόβατα, τοὺς ἀγγέλους καὶ ἀρχαγγέλους, τὴν θεϊκή του μάνδρα, καὶ ἦλθε στὴν γῆ. Ἡ στοργή του ἀντικαθιστᾶ τὴν ὀργή του γιὰ τὸ ξεστράτημα τοῦ ἑνός, τοῦ ἀνθρώπου. Φορτώνεται ὁλόκληρη τὴν ἀνθρώπινη φύση. Γίνεται Θεάνθρωπος, «ἵνα σώσῃ τὸν ἄνθρωπον». «Καὶ εὑρὼν (τὸ πλανηθέν, τὸν ἄνθρωπο) ἐπιτίθησιν ἐπὶ τοὺς ὤμους αὐτοῦ χαίρων» (Λουκ. ιε΄ 5). Ὁ Ἰησοῦς = Σωτῆρας. Σωτῆρας ὄχι ἑνὸς ἀνθρώπου, ἀλλὰ Σωτῆρας ὅλου τοῦ κόσμου, ὅλου τοῦ λαοῦ. Σώζει ὄχι ἀπὸ ἕνα μικρό, ὁποιοδήποτε κίνδυνο. Σώζει ἀπὸ τὴν θανατηφόρο ἀρρώστια τῆς ἁμαρτίας.

   • Ἰησοῦς! Τὸ γλυκύτερο ὄνομα.

   • Ἰησοῦς! Ἡ φλογερώτερη ἀγάπη.

   • Ἰησοῦς! Γι’ Αὐτὸν ἀξίζει κανεὶς νὰ ζεῖ, ν’ ἀναπνέει, ν’ ἀγωνίζεται καὶ νὰ πεθαίνει.

   • Ἰησοῦς! Ὁ Ἅγιος καὶ Ὑπερύμνητος εἰς τοὺς αἰῶνας.

 

 

* Ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Ο ΧΡΙΣΤΟΣ ΧΘΕΣ ΚΑΙ ΣΗΜΕΡΑ Κυριακοδρόμιο Εὐαγγελίων», ἔκδοσις δευτέρα, Ἀθήνα 1999, σελ. 301 - 306. (Τὰ ἔντονα στοιχεῖα, ὑπὸ ἱερομ. Ν.)