Ὁ ὅσιος Ὀνούφριος ὁ Αἰγύπτιος

 

Ὁ ὅσιος Ὀνούφριος ὁ Αἰγύπτιος

Ἑορτάζει τὴν ιβ΄ (12η) Ἰουνίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Καὶ τὴν ἑνὸς χιτῶνος ἐντολήν, πάτερ,

Ὑπερβέβηκας γυμνητεύσας εἰς τέλος.

Δωδεκάτῃ ἀχίτωνα Ὀνούφριον ἐκ βίου ἦραν.

   Τοῦτος ὁ ὅσιος Ὀνούφριος ἦταν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο καὶ βρισκόταν πρῶτα σ’ ἕνα Κοινόβιο κοντὰ στὴν Ἑρμούπολη τῶν Θηβῶν. Ὕστερα δέ, ἀκούγοντας τὴν ἥσυχη κ’ ἐρημικὴ ζωὴ τῶν Προφήτου Ἠλία καὶ Ἰωάννου τοῦ Βαπτιστοῦ, βγῆκε ἀπὸ τὸ Κοινόβιο καὶ κατοίκησε στὴν ἔρημο ἑξήντα χρόνια, χωρὶς νὰ δεῖ ἄνθρωπο.

   Τοῦτον βρῆκε ὁ μοναχὸς Παφνούτιος, ὁ ὁποῖος προχώρησε στὰ ἐνδότερα μέρη τῆς ἐρήμου, γιὰ νὰ βρεῖ ὁσίους ἄνδρες καὶ νὰ εὐλογηθεῖ ἀπ’ αὐτούς. Ἀφοῦ περπάτησε λοιπὸν δεκαεπτὰ ἡμέρες, κι ἔφτασε στὸν τόπο ποὺ ἦταν ὁ ἅγιος Ὀνούφριος, τὸν πλησίασε καὶ τὸν παρακάλεσε νὰ τοῦ φανερώσει τὸ ὄνομά του καὶ νὰ διηγηθεῖ ὅλα τὰ τῆς ζωῆς του, τὰ ὁποῖα ἀφοῦ ἔμαθε ὁ Παφνούτιος ἀπὸ τὸ ἴδιο ἐκείνου στόμα, τὰ φανέρωσε ὕστερα στοὺς μοναχούς, ὄχι μόνο γιὰ τὸν ἅγιο τοῦτον Ὀνούφριο, ἀλλὰ καὶ γιὰ ἄλλους ἀκόμη ὁσίους ποὺ βρῆκε στὴν ἔρημο.

   Κι ἐπειδὴ ὁ μέγας Ὀνούφριος ἐξεδήμησε πρὸς Κύριον τότε ποὺ ἦταν παρὼν ὁ ὅσιος Παφνούτιος, γι’ αὐτὸ κ’ ἐκεῖνος πῆρε τὸ πανωφόρι του κι ἀφοῦ τὸ μοίρασε στὰ δύο, τὸ μὲν ἕνα μέρος τὸ ἔβαλε πάνω στὸ λείψανο τοῦ ἁγίου καὶ τὸ σκέπασε, ἐπειδὴ ἦταν γυμνὸ καὶ σκεπασμένο μόνο ἀπὸ τὶς λευκές του τρίχες, τὸ δὲ ἄλλο μέρος τοῦ πανωφορίου τὸ κράτησε αὐτός. Ἔτσι λοιπόν, ἔθαψε ὁ Παφνούτιος τὸ λείψανο τοῦ Ὀνουφρίου σ’ ἐκεῖνον τὸν ἴδιο τόπο κι ἀμέσως ἔπεσε καὶ ἡ καλύβη τοῦ ἁγίου, κι ὁ φοίνικας ποὺ ἦταν ἐκεῖ φυτεμένος ξεράθηκε, καὶ τὸ ὕδωρ ἔλειψε καὶ δὲν ἔτρεχε.

 

Ταῖς Αὐτοῦ ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.

* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν» τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, τόμ. 5ος, σελ. 216. (Μικρὴ φραστικὴ διασκευή, ὑπὸ ἱερομ. Ν. ἁγιορείτου).