Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Κύριλλος ἐπίσκοπος Γορτύνης
τῆς Κρήτης
Ἑορτάζει τὴν ιδ΄
(14η) Ἰουνίου.
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*
Εἰ καὶ
γέρων Κύριλλος ἦν ὁ Γορτύνης,
Ἡβῶσαν
εἶχε πρὸς ξίφος τὴν καρδίαν.
Τοῦτος ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Κύριλλος ἀφοῦ διήνυσε τὴν ζωή του ὁσίως καὶ ἀσκητικῶς χειροτονήθηκε Ἐπίσκοπος Γορτύνης τῆς Κρήτης, κατὰ τὸν ἑξηκοστὸ ὄγδοο χρόνο τῆς ζωῆς του. Κι ἀφοῦ κυβέρνησε τὴν Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ εἰκοσιπέντε χρόνους παρουσιάστηκε στὸν ἡγεμόνα Ἀγριανό, κατὰ τοὺς χρόνους Διοκλητιανοῦ καὶ Μαξιμιανοῦ, ἐν ἔτει σϞθ΄ (299), ἐπειδὴ κήρυττε μὲ παρρησία τὸν Χριστὸ Θεὸ ἀληθινό, δέθηκε καὶ ρίχτηκε μέσα σὲ πυρά. Ἀλλὰ τὰ μὲν δεσμὰ κάηκαν καὶ τὰ ξύλα ὅλα τῆς πυρᾶς ἔγιναν στάχτη, ὁ δὲ ἅγιος ἔμεινε ἄφλεκτος· γιὰ τοῦτο, τότε μὲν ἀφέθηκε ἐλεύθερος, ὕστερα ὅμως, ἐπειδὴ ἐπέστρεφε πολλοὺς Ἕλληνες στὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ, ἔλαβε τὴν ἀπόφαση τοῦ θανάτου.
Ἀφοῦ ἔβαλαν λοιπὸν οἱ ὑπηρέτες στὸ στόμα τοῦ ἁγίου χαλινὸ τὸν φόρτωσαν σ’ ἕνα ἁμάξι, ἐπειδὴ δὲν μποροῦσε νὰ περπατεῖ, διότι ἦταν ἐννενήντα τριῶν χρόνων γέροντας. Κι ὅταν ἔφτασαν σ’ ἕνα τόπο ὀνομαζόμενο Ράζο, στάθηκαν τὰ βόδια τοῦ ἁμαξιοῦ μόνα τους, διότι ἦλθε φωνὴ ἀπὸ τὸν οὐρανό, ἡ ὁποία πρόσταξε νὰ σταθοῦν ἐκεῖ. Καὶ ἀφοῦ ἔκλινε τὸν λαιμό του κάτω ἀπὸ τὴν σπάθη ἀποκεφαλίστηκε κ’ ἔτσι ἔλαβε ὁ μακάριος διπλὰ τὰ στεφάνια, καὶ ὡς ἱεράρχης καὶ ὡς ἀθλητὴς τοῦ Κυρίου.
Ταῖς
Αὐτοῦ ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.
* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν» τοῦ Ἁγίου
Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, τόμ. 5ος, σελ. 225-227. (Μικρὴ
φραστικὴ διασκευή, ὑπὸ ἱερομ. Ν. ἁγιορείτου).