Ὕψωση τοῦ Σταυροῦ μέσα στὴν καρδιά

 

Ὕψωση τοῦ Σταυροῦ μέσα στὴν καρδιά

Ὁσίου Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου*

   Ἑορτάζουμε σήμερα τὴν ὕψωση τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Σὲ ὅλους τοὺς ναοὺς ὑψώνεται σήμερα ὁ τύπος τοῦ Σταυροῦ. Αὐτὴ ὅμως εἶναι μιὰ ἐξωτερικὴ ἐκδήλωση. Ὑπάρχει καὶ ἡ ἐσωτερικὴ ὕψωση τοῦ Σταυροῦ μέσα στὴν καρδιά. Τελεῖται ὅταν κανεὶς ἀποφασίσει νὰ σταυρώσει τὸν ἑαυτό του ἢ νὰ νεκρώσει τὰ πάθη του. Σύμφωνα μὲ τὸν ἀπόστολο Παῦλο, ἀληθινοὶ χριστιανοὶ εἶναι μόνον ὅσοι σταυρώνουν τὴν σάρκα τους, νεκρώνοντας ἔτσι τὰ πάθη καὶ τὶς ἐπιθυμίες.

   Ἂς ἀναρωτηθεῖ κάθε χριστιανός, ἐὰν ἔχει ὑψωμένο στὴν καρδιά του τὸν Σταυρὸ τοῦ Χριστοῦ. Ἂς προσέξει μήπως ἡ συνείδηση τοῦ ἀπαντήσει: «Ἐσὺ μόνο γιὰ τὶς σαρκικὲς ἐπιθυμίες ἐνδιαφέρεσαι. Ὁ Σταυρὸς δὲν εἶναι ὑψωμένος στὴν καρδιά σου. Τὸν ἔχεις πετάξει στὸν λάκκο τῶν παθῶν καὶ ἐκεῖ σαπίζει στὴν ἀδιαφορία καὶ στὴν περιφρόνηση».

Ἡ ὁσία Θεοδώρα ἡ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ

 

Ἡ ὁσία Θεοδώρα ἡ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ

Ἑορτάζει τὴν ια΄ (11η) Σεπτεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Καὶ σχῆμα καὶ νοῦν ἀῤῥενοῖ Θεοδώρα,

Καὶ τὸν μέγαν νοῦν αἰσχύνει πρὸ τοῦ τέλους.

Ἑνδεκάτῃ πύματον Θεοδώρα ὕπνον ἰαύει.

   Καθὼς ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν ὁμοιώθηκε μὲ δέκα παρθένους, ὅπως λέγει τὸ στόμα τοῦ Χριστοῦ στὴν νέα διαθήκη τοῦ Εὐαγγελίου, τοιουτοτρόπως καὶ δέκα γυναῖκες ὁμοιωθεῖσες μὲ σχῆμα ἀνδρικό, σύντριψαν τὰ κέντρα τοῦ ἀνθρωποκτόνου διαβόλου. Μία ἀπ’ αὐτὲς τὶς δέκα ἦταν καὶ ἡ σήμερα ἑορταζομένη Θεοδώρα, ποὺ ἔχει τὸ ὄνομα ὡς δῶρο Θεοῦ. Αὐτὴ λοιπὸν καταγόταν ἀπ’ τὴν πόλη τῆς Ἀλεξάνδρειας στοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Ζήνωνος ἐν ἔτει υοβ΄ (472)· ἦταν συζευγμένη μὲ νόμιμο ἄνδρα, καὶ ζοῦσε εὔτακτη ζωὴ καὶ ἀκατηγόρητη. Ἐπειδὴ ὅμως ἀπὸ φθόνο τοῦ μισόκαλου διαβόλου ἔπεσε κρυφὰ σὲ μοιχεία, ἀποφάσισε νὰ ζητήσει καὶ νὰ βρεῖ τὴν σωτηρία της. Κι ὅταν ἄκουσε τὰ Εὐαγγελικὰ λόγια, μὲ τὰ ὁποῖα διδάσκει ὁ Κύριος, ὅτι δὲν εἶναι κανένα κρυπτό, τὸ ὁποῖο νὰ μὴ γίνει φανερὸ στὰ ὕστερα, «οὐκ ἔστι κρυπτόν, ὃ οὐ φανερὸν γενήσεται»¹· τούτου χάριν, καθὼς στοχάσθηκε τὸ βάρος τῆς ἁμαρτίας, ποὺ ἔκαμε, βδελύχθηκε τὴν ἁμαρτία αὐτὴ σὰν ἕνα σίχαμα καὶ μιὰ ἀκαθαρσία· καὶ λοιπὸν ἀπορρίπτοντας τὴν γυναικεία ἐνδυμασία, λαμβάνει τὸ ἀγγελικὸ σχῆμα τῶν μοναχῶν, καὶ ἀντὶ Θεοδώρας, μετονομάζεται Θεόδωρος. Καὶ μεταβαίνοντας σὲ μοναστῆρι ἀνδρῶν, μετανοοῦσε κι’ ἔκλαιγε τὴν ἁμαρτία της.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ

(Ἰωάν. γ΄ 13 - 17)

   «Εἶπεν ὁ Κύριος, οὐδεὶς ἀναβέβηκεν εἰς τὸν οὐρανὸν εἰ μὴ ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ὁ ὢν ἐν τῷ οὐρανῷ.

   καὶ καθὼς Μωϋσῆς ὕψωσε τὸν ὄφιν ἐν τῇ ἐρήμῳ, οὕτως ὑψωθῆναι δεῖ τὸν υἱὸν τοῦ ἀνθρώπου,

   ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ᾿ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον.

   οὕτω γὰρ ἠγάπησεν ὁ Θεὸς τὸν κόσμον, ὥστε τὸν υἱὸν αὐτοῦ τὸν μονογενῆ ἔδωκεν, ἵνα πᾶς ὁ πιστεύων εἰς αὐτὸν μὴ ἀπόληται, ἀλλ᾿ ἔχῃ ζωὴν αἰώνιον.

   οὐ γὰρ ἀπέστειλεν ὁ Θεὸς τὸν υἱὸν αὐτοῦ εἰς τὸν κόσμον ἵνα κρίνῃ τὸν κόσμον, ἀλλ᾿ ἵνα σωθῇ ὁ κόσμος δι᾿ αὐτοῦ.»

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

 ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΠΡΟ ΤΗΣ ΥΨΩΣΕΩΣ

(Γαλ. ς΄ 11 – 18)

   «Ἀδελφοί, ἴδετε πηλίκοις ὑμῖν γράμμασιν ἔγραψα τῇ ἐμῇ χειρί.

   ὅσοι θέλουσιν εὐπροσωπῆσαι ἐν σαρκί, οὗτοι ἀναγκάζουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι, μόνον ἵνα μὴ τῷ σταυρῷ τοῦ Χριστοῦ διώκωνται.

   οὐδὲ γὰρ οἱ περιτετμημένοι αὐτοὶ νόμον φυλάσσουσιν, ἀλλὰ θέλουσιν ὑμᾶς περιτέμνεσθαι, ἵνα ἐν τῇ ὑμετέρᾳ σαρκὶ καυχήσωνται.

   ἐμοὶ δὲ μὴ γένοιτο καυχᾶσθαι εἰ μὴ ἐν τῷ σταυρῷ τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, δι᾿ οὗ ἐμοὶ κόσμος ἐσταύρωται κἀγὼ τῷ κόσμῳ.

Τότε ἡ ψυχή σου θὰ πλημμυρίσει…

Τότε ἡ ψυχή σου θὰ πλημμυρίσει…

 

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης*

   Κάποιο πάθος φέρει ταραχὴ στὴν καρδιά σου; Χάνεις τὴν εἰρήνη σου καὶ ξεστομίζεις λόγια θυμοῦ καὶ ἀδικίας ἐναντίον τοῦ πλησίον σου;

   Μὴ μείνεις οὔτε λεπτὸ παραπάνω σ’ αὐτὴ τὴν φθοροποιὸ κατάσταση. Πέσε εὐθὺς στὰ γόνατα καὶ ἑξομολογήσου τὴν ἁμαρτία σου στὸ Ἅγιο Πνεῦμα, λέγοντας ἀπὸ τὰ βάθη τοῦ εἶναι σου: «Ὦ Πνεῦμα Ἅγιο, σὲ λύπησα ὁ ἄθλιος μὲ τὸ πνεῦμα τῆς ἀπειθείας μου, τοῦ πάθους μου». Καὶ κατόπιν πές, μὲ ὅλη σου τὴν καρδιὰ καὶ μὲ βεβαιότητα γιὰ τὴν πανταχοῦ παρουσία τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, τὴν εὐχὴ τῆς Ἐκκλησίας:

Τὸ Γενέσιο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

 

Τὸ Γενέσιο τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Ἑορτάζεται τὴν η΄ (8η) Σεπτεμβρίου

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Πάσας ἀληθῶς, Ἄννα, νικᾷς μητέρας,

Μήτηρ ἕως ἂν σὴ γένηται θυγάτηρ.

Ἐξάγαγε πρὸς φῶς Θεομήτορα ὀγδόῃ Ἄννα.

   Τῆς Κυρίας ἡμῶν Θεοτόκου, ὁ μὲν πατέρας Ἰωακεὶμ εἶχε τὸ γένος ἀπὸ τὴν βασιλικὴ φυλὴ τοῦ Δαβίδ· καὶ ἐπειδὴ δὲν γεννοῦσε παιδί, ἀλλὰ ντρεπόταν γιὰ τὴν ἀτεκνία του, δὲν ἔπαυε νὰ προσφέρει στὸν Θεὸ διπλᾶ τὰ δῶρα του, σὰν πλούσιος ποὺ ἦταν ἀλλὰ καὶ φιλόθεος. Ἡ δὲ μητέρα της Ἄννα κι αὐτὴ παρομοίως καταγόταν ἀπὸ τὸ βασιλικὸ γένος τοῦ Δαβίδ. Γιὰ τοῦτο, λοιπόν, ἡ Πάναγνος, ἦταν καὶ κατὰ τὸ σῶμα καὶ κατὰ τὴν ψυχὴ εὐγενεστάτη ἀπ᾿ ὅλες.

Ὁ ἅγιος μάρτυς Σώζων

 

Ὁ ἅγιος μάρτυς Σώζων

Ἑορτάζει τὴν ζ΄ (7η) Σεπτεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ἀντεῖχε Σῴζων σώματος πρὸς αἰκίας,

πρὸς τὸν μόνον σῴζοντα τὴν ψυχὴν βλέπων.

Ἑβδομάτῃ Σῴζων θάνε, τυπτόμενος χρόα λαμπρόν.

   Ὁ ἅγιος Σώζων καταγόταν ἀπὸ τὴν Λυκαονία (ἡ ὁποία εἶναι μέρος τῆς Καππαδοκίας δηλαδὴ Καραμανίας καὶ νεύει πρὸς νότο κατὰ τὴν Κιλικία) ἀκμάσας ἐν ἔτει σπη΄ (288)· νέος κατὰ τὴν ἡλικία, ἔγινε βοσκὸς ἀλόγων προβάτων, ἀλλὰ στὸν ἴδιο καιρὸ ἦταν καὶ βοσκὸς λογικῶν ἀνθρώπων, ἐπειδὴ μὲ τὸν λόγο καὶ διδασκαλία του πολλοὺς ἀπίστους ἔφερε στὴν λογικὴ μάνδρα τοῦ Χριστοῦ. Καὶ λαμβάνοντας θάρρος στὴν ψυχή του ἀπὸ μία θεία ὀπτασία τὴν ὁποία εἶδε καὶ τὸν παρακινοῦσε νὰ παρρησιασθεῖ ὅτι εἶναι Χριστιανός, καὶ διδαχθεὶς ἄλλα πολλὰ ἀπὸ τὴν ὀπτασία ἐκείνη, κατεβαίνει στὴν Πομπηούπολη τῆς Κιλικίας· καὶ μὴ ὑποφέροντας νὰ βλέπει τὴν πλάνη, τὴν ὁποία εἶχαν στὰ εἴδωλα οἱ πολῖτες ἐκείνης, πηγαίνει κρυφὰ στὸν ναὸ τῶν εἰδώλων καὶ κόβει τὸ δεξὶ χέρι ἑνὸς χρυσοῦ εἰδώλου, ποὺ ἦταν ἐκεῖ, κι ἀφοῦ τὸ πούλησε, βοήθησε πολλοὺς φτωχούς. Ἐπειδὴ ὅμως ἐξ αὐτῆς τῆς αἰτίας πολλοὶ ἄνθρωποι ἀδίκως συκοφαντοῦνταν καὶ βασανίζονταν σκληρά, ὡς κλέφτες τοῦ χεριοῦ τοῦ εἰδώλου, τούτου χάριν ὁ ἀνδρειότατος Σώζων, σπλαγχνιζόμενος τοὺς ἀδίκως πάσχοντας, ἀλλὰ καὶ θέλοντας νὰ παρρησιάσει τὴν εὐσέβεια, φανερώνει αὐτὸς ὁ ἴδιος τὸν ἑαυτό του στοὺς ὑπηρέτες τοῦ ναοῦ, ὁμολογήσας ὅτι αὐτὸς εἶναι ὁ πράξας τὸ τόλμημα τοῦτο.

Μνήμη τοῦ ἐν Κολοσσαῖς τῆς Φρυγίας γενομένου θαύματος παρὰ τοῦ Ἀρχιστρατήγου Μ ι χ α ή λ.

 

Μνήμη τοῦ ἐν Κολοσσαῖς τῆς Φρυγίας γενομένου θαύματος παρὰ τοῦ Ἀρχιστρατήγου Μ ι χ α ή λ.

 Ἑορτάζεται τὴν ς΄ (6η) Σεπτεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ὤφθης Μιχαήλ, Νῶε σῷ ναῷ νέος,

Χώνῃ ποταμῶν τὸν κατακλυσμὸν λύων.

Ῥοῦν Μιχαὴλ ποταμῶν χώνευσε, Νόων ἀγός, ἕκτῃ.

 

   Ὁ μέγας Ἀρχιστράτηγος τοῦ Θεοῦ Μιχαήλ, εἶχε εὐσπλαγχνία καὶ κηδεμονία πρὸς τὸ ἀνθρώπινο γένος καὶ πολλὲς εὐεργεσίες ἔδειξε σ’ αὐτό, καὶ παλαιὰ μὲν πρὶν τὴν ἔνσαρκη οἰκονομία, ἀλλὰ καὶ μετὰ τὴν ἐπὶ γῆς ἔνσαρκη Παρουσία τοῦ Θεοῦ Λόγου, πολὺ μεγαλύτερη εὐσπλαγχνία καὶ ἀγάπη ἔδειξε σὲ μᾶς τοὺς Χριστιανούς, τοὺς καυχωμένους εἰς τὸ ὄνομα τοῦ Χριστοῦ· γι’ αὐτὸ λοιπόν, ἀπὸ τότε καὶ ὕστερα, τρέχοντας νοερῶς σ’ ὅλα τὰ μέρη τῆς οἰκουμένης, καὶ δίδοντας πλούσιες τὶς εὐεργεσίες του, κατοίκησε καὶ σ’ ἕνα τόπο τῆς Φρυγίας ὀνομαζόμενο Χερέτωπα.

Ἀποκλείεται νὰ σωθοῦν;

Ἀποκλείεται νὰ σωθοῦν;

«Πώλησόν σου τὰ ὑπάρχοντα καὶ δὸς πτωχοῖς, καὶ ἕξεις θησαυρὸν ἐν οὐρανοῖς»

(Ματθ. 19,21)

Ἀρχιμ. Δανιὴλ Ἀεράκη*

Τὸ κλειδὶ καὶ τὰ ἀντικλείδια

 

   Ἕνας νέος χάθηκε! Ἔ, καὶ τί εἶναι ἕνας νέος; Ἐδῶ χιλιάδες νέοι χάνονται καὶ δὲν ἀνησυχοῦμε. Γιατί νὰ ἐνδιαφερθοῦμε γιὰ τὸν χαμένο νέο τῆς Εὐαγγελικῆς περικοπῆς; Γιὰ δύο λόγους. Πρῶτος, διότι ἕνας νέος, κάθε νέος, κάθε ψυχὴ ἀξίζει περισσότερο ἀπὸ ὅλο τὸ σύμπαν. Καὶ ἀξίζει τόσο πολὺ ἕνας ἄνθρωπος, ἀφοῦ καὶ ἕνας μόνο ἄνθρωπος ἁμαρτωλὸς ἂν βρισκόταν στὸν πλανήτη μας, καὶ γι’ αὐτὸν τὸν ἕνα θὰ κατέβαινε ὁ Ἰησοῦς Χριστός.

   Καὶ δεύτερο, διότι ὁ λόγος, γιὰ τὸν ὁποῖον χάθηκε αὐτὸς ὁ νέος, εἶναι πολὺ σοβαρός, ἀφοῦ γιὰ τὸν ἴδιο λόγο χάνονται πολλοὶ ἄνθρωποι.

   Γιατί χάθηκε ὁ νέος αὐτός; Γιὰ τὰ χρήματα. Ἦταν πλούσιος. Ἤθελε ν’ ἀκολουθήσει τὸν Χριστό. Ἤθελε ὅμως νὰ συμβιβάσει ἀσυμβίβαστα, χρυσὸ καὶ Χριστὸ νὰ συμβιβάσει δύο θεούς, τὸν ψεύτικο, τὸν μαμωνᾶ, καὶ τὸν ἀληθινό, τὸν Ἰησοῦ Χριστό, τὸν Θεάνθρωπο Κύριο. Ἤθελε νὰ συμβιβάσει λεφτὰ καὶ παράδεισο. Ἀλλ’ ὁ παράδεισος δὲν ἀγοράζεται, οὔτε ἐξαγοράζεται μὲ χρήματα. Ἤ, μᾶλλον, μπορεῖ νὰ ἀγορασθεῖ μὲ χρήματα, ὅταν τὰ χρήματα τὰ προσφέρουμε σὲ ἄλλους, τοὺς ἔχοντας ἀνάγκη.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΙΒ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

(Ματθ. ιθ΄ 16 - 26)

   «Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, νεανίσκος τις προσῆλθε τῷ Ἰησοῦ, γονυπετῶν αὐτόν, καὶ λέγων· διδάσκαλε ἀγαθέ, τί ἀγαθὸν ποιήσω ἵνα ἔχω ζωὴν αἰώνιον;

   ὁ δὲ εἶπεν αὐτῷ· τί με λέγεις ἀγαθόν; οὐδεὶς ἀγαθὸς εἰ μὴ εἷς ὁ Θεός. εἰ δὲ θέλεις εἰσελθεῖν εἰς τὴν ζωήν, τήρησον τὰς ἐντολάς.

   λέγει αὐτῷ· ποίας; ὁ δὲ Ἰησοῦς εἶπε· τὸ οὐ φονεύσεις, οὐ μοιχεύσεις, οὐ κλέψεις, οὐ ψευδομαρτυρήσεις,

   τίμα τὸν πατέρα καὶ τὴν μητέρα, καὶ ἀγαπήσεις τὸν πλησίον σου ὡς σεαυτόν.

   λέγει αὐτῷ ὁ νεανίσκος· πάντα ταῦτα ἐφυλαξάμην ἐκ νεότητός μου· τί ἔτι ὑστερῶ;