Τὰ βάρη ἔγιναν φτερά!

Τὰ βάρη ἔγιναν φτερά!

 

   Ὑπάρχει ἕνας μῦθος σχετικὰ μὲ τὸν τρόπο ποὺ τὰ πουλιὰ ἀπέκτησαν τὰ φτερά τους.

   Στὴν ἀρχὴ πλάστηκαν χωρὶς φτερά. Μετὰ ὁ Θεὸς ἔκαμε τὰ φτερὰ καὶ τὰ ἔβαλε μπροστά τους. Καὶ εἶπε:

Λιτότης

Λιτότης

Ἄρτου φησὶ μὴ κορεσθεὶς ὕλας οὐκ ἂν ποθήσῃς

καὶ ὕδωρ πίνων ἐγκρατῶς, οἴνους οὐκ ἂν ζητήσῃς

(Ἀλφαβηταλφάβητος, Ὁσίου Μελετίου, βαθμὶς κη΄ σελ. 125)

 

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ἐλεήμων

Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Ἐλεήμων

Ἑορτάζει τὴν ιβ΄ (12η) Νοεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ἰωάννης πένησι δοὺς καὶ σκορπίσας,

Ὢ ποῖα Χριστῷ νῦν παρεστὼς λαμβάνει!

Ὤχετο ἀκτεάνων δυσκαιδεκάτῃ ἐλεητής.

 

   Ὁ θεῖος πατὴρ Ἰωάννης ὁ Ἐλεήμων καταγόταν ἀπὸ τὴν Κύπρο καὶ ἦταν γυιὸς τοῦ ἄρχοντα Ἐπιφανίου, στὰ χρόνια τοῦ βασιλιᾶ Ἡρακλείου τὸ χιε΄ (615). Ὅταν ἦλθε σὲ κατάλληλη ἡλικία, νυμφεύθηκε κι ἔγινε πατέρας. Ἀφοῦ, ὅμως, ἡ γυναῖκα καὶ τὰ παιδιά του πέθαναν, ἔστρεψε ὁ ἅγιος ὅλη τὴν ἀγάπη καὶ τὴν ἐπιθυμία τῆς ψυχῆς του πρὸς ἀρέσκεια τοῦ Θεοῦ καὶ σὲ προκοπὴ ἀρετῆς· κ’ ἔτσι, γιὰ τὴν λαμπρότητα τῆς ἐνάρετης ζωῆς του ἔγινε ἀρχιεπίσκοπος Ἀλεξανδρείας.

Ἀγάπη πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ

Ἀγάπη πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ

 

Ὅσιος Ἀμφιλόχιος (Μακρῆς)

 

   Πρέπει νὰ ἔχουμε ἀγάπη πρὸς τὸ πρόσωπο τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία εἶναι ἀναγκαία γιὰ τὴν ζωὴ τῆς ψυχῆς μας.

   Ἀγάπη καὶ πρὸς τὰ δημιουργήματα τοῦ Θεοῦ, τὰ ζῶα, τὰ δέντρα, τὰ λουλούδια, τὰ πουλιά καὶ προπαντὸς πρὸς τὸ τελειότερο δημιούργημα τοῦ Θεοῦ, τὸν ἄνθρωπο.

Ἔγινε ἀνώτερος ἀπ᾿ ὅλα τὰ πράγματα τοῦ κόσμου…

Ἔγινε ἀνώτερος ἀπ᾿ ὅλα τὰ πράγματα τοῦ κόσμου…

 

Ὅσιος Μακάριος ὁ Αἰγύπτιος*

 

   Στὸν φιλαλήθη καὶ φιλόθεο χριστιανό, ποὺ γεύθηκε τὴν ἐπουράνια γλυκύτητα κ’ ἔχει ριζωμένη κι ἑνωμένη μὲ τὴν ψυχή του τὴν χάρη, καὶ ποὺ παρέδωσε ὅλον τὸν ἑαυτό του στὰ θελήματα τῆς χάρης, εἶναι μισητὰ ὅλα τὰ πράγματα αὐτοῦ τοῦ κόσμου.

Ὁ ἅγιος μάρτυς Ὀρέστης

Ὁ ἅγιος μάρτυς Ὀρέστης

Ἑορτάζει τὴν ι΄ (10η) Νοεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ἀθλητικῶν, Ὀρέστα, σῶν ἱππασμάτων,

Νικητικὰ βραβεῖα πολλὰ προσδόκα.

 

   Ὁ ἅγιος Ὀρέστης ἦταν κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλιᾶ Διοκλητιανοῦ ἐν ἔτει σπθ΄ (289), καταγόμενος ἀπὸ τὴν πόλη Τύανα τῆς Καππαδοκίας.

   Ἐπειδὴ ὁμολογοῦσε τὸν Χριστὸ Θεὸ ἀληθινό, κρατήθηκε ἀπὸ τὸν ἡγεμόνα Μάξιμο, καὶ ἀφοῦ στάθηκε ἀδύνατο νὰ μεταπεισθεῖ καὶ ν’ ἀρνηθεῖ τὸν Χριστό, δέρνεται μὲ ραβδιὰ τόσο δυνατά, ὥστε κόπηκαν τὰ σπλάγχνα του καὶ φαίνονταν ἀπ’ ἔξω. Ἀφοῦ δάρηκε, μεταφέρθηκε στὸν ναὸ τῶν εἰδώλων· ἐκεῖ, φύσησε ὁ ἅγιος μάρτυς τὰ εἴδωλα, κ’ εὐθὺς κατέπεσαν κ’ ἔγιναν κονιορτός. Ἔπειτα παραδόθηκε στὴν φυλακή.

Διάκοι, Ἱερεῖς, Ἐπίσκοποι

‒ Προσέχτε! Προσέχτε, Προσέχτε!  ‒

 

Διάκοι, Ἱερεῖς, Ἐπίσκοποι

 

Παπάδες, Διάκοι, Ἐπίσκοποι, σεῖς ποὺ μᾶς κοινωνᾶτε

«ἱκάνωσιν» ἀπ’ τὸν Θεὸ στὸ ἔργο σας ζητᾶτε.

Γιατ’ ἂν στὸ ἅγιο Κάλυμμα καὶ μιὰ σταγόνα στάξῃ

κρουνοὺς πυρὸς θείας ὀργῆς καθείς σας θὰ βαστάξῃ.

Ζητῶ ἀπὸ σᾶς συγχώρησι γιὰ ὅσα ἐδῶ λέω

Ὄχι! ποτὲ εἰς ἱερεῖς δὲν θέλω νὰ «προσπταίω».

Μὰ στὸ φρικτὸ σημεῖο αὐτὸ στὴν ἱερά σας κλῆσι

πολλὲς φορὲς μᾶς ἔχετε, πατέρες, σκανδαλίσει.

«Χίλια ἔτη, ὡς ἡ ἡμέρα…»

«Χίλια ἔτη, ὡς ἡ ἡμέρα…»

 

   Ἦταν κάποτε σ᾿ ἕνα Κοινόβιο Μοναστήρι κάποιος Μοναχὸς πολὺ εὐλαβής, φιλόθεος κι ἐκπληρωτὴς τῶν μοναχικῶν ὑποσχέσεων.

   Τοῦτος, λοιπόν, ἀκούγοντας τὸν στίχο ποὺ λέγει ὁ Προφητάναξ Δαβίδ: «Χίλια ἔτη ἐν ὀφθαλμοῖς σου» Κύριε, «ὡς ἡ ἡμέρα ἡ ἐχθές, ἥτις διῆλθε…»¹, ἐρεύνησε πολλὲς φορὲς μὲ τὸ νοῦ του αὐτὰ τὰ λόγια, ἀλλὰ δὲν μποροῦσε νὰ καταλάβει τὴν ἔννοια. Κι ἐπειδὴ σὲ κεῖνο τὸ Μοναστήρι δὲν ὑπῆρχε κάποιος σοφὸς διδάσκαλος γιὰ νὰ τὸν ρωτήσει, ἔκαμε πρὸς τὸν Κύριο δέηση νὰ τοῦ ἀποκαλύψει τὸ νόημα τούτου τοῦ στίχου.

Στιγμὲς ἀπ’ τ’ Ἅγιον Ὄρος (Β΄) (BINTEO)

Στιγμὲς ἀπ’ τ’ Ἅγιον Ὄρος (Β΄)

(BINTEO)

 

 

   «Νά ἐπισκέπτεσαι, μέ σκοπό νά διδαχθεῖς, ἁγίους ἄνδρες, τούς πραγματικά ἁγίους, πού ζοῦν στά Μοναστήρια. Εἶναι σάν νά ἐπισκέπτεσαι λιμάνι γεμᾶτο γαλήνη. Οἱ Μοναχοί εἶναι σάν τούς φάρους, πού τοποθετημένοι στήν εἴσοδο τῶν λιμανιῶν, φωτίζουν ἀπό ψηλά σ᾿ ἐκείνους πού ἔρχονται ἀπό μακρυά καί προσελκύουν ὅλους ἀνεξαιρέτως πρός τή δική τους γαλήνη. Δέν ἀφήνουν νά ναυαγήσουν ἐκείνους πού προσβλέπουν σ᾿ αὐτούς. Οὔτε ἀφήνουν νά ζοῦν στό σκοτάδι ἐκείνους, πού ἔχουν στραμμένα πρός τά ἐκεῖ τά βλέμματά τους».

 

Ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος

 

 

Παρακολουθῆστε τὸ ὑπέροχο ὁδοιπορικό:

Οἱ ἅγιοι Ἀρχάγγελοι

Οἱ ἅγιοι Ἀρχάγγελοι

Ἑορτάζουν τὴν η΄ (8η) Νοεμβρίου.

 

   Ὅπου κι ἂν στρέψεις τὸ βλέμμα σου, ὅτι κι ἂν δεῖς στὸν ὄμορφο κόσμο, πρέπει νὰ ξέρεις ὅτι γιὰ σένα ἔγινε. Δὲν εἶναι ἐγωϊσμὸς νὰ τὸ πιστέψεις. Δὲν εἶναι ἐγωϊσμὸς νὰ πεῖς πὼς εἶσαι παιδὶ τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ δεχθεῖς, πὼς ὅλα ὁ Θεὸς τὰ δημιούργησε γιὰ σένα. Τὰ ὁλοπράσινα βουνὰ καὶ τὰ ὁλόδροσα λαγκάδια. Τὰ ἀπέραντα πέλαγα καὶ οἱ ὄμορφες ἀκρογιαλιές, οἱ πλούσιες πεδιάδες μὲ τοὺς πολύτιμους καρπούς. Τ’ ἀμέτρητα πτηνὰ καὶ ζῶα. Τοῦ οὐρανοῦ τ’ ἀστέρια τὰ ὁλόφωτα καὶ τ’ ἄπειρα λουλούδια, ὅλα γιὰ σένα τὸ ἀγαπημένο πλάσμα τοῦ Θεοῦ δημιουργήθηκαν. Καὶ σὰν τὸ παιδὶ ποὺ δὲν ἀφήνει ὁ πατέρας του μόνο κι ἀπροστάτευτο σ’ ἕνα μεγάλο κῆπο, ἔτσι κι ὁ οὐράνιος πατέρας μας δὲν μᾶς ἄφησε μόνους κι ἀπροστάτευτους στὸν παράδεισο τῆς γῆς. Μᾶς ἔδωκε προστάτες τοὺς Ἀγγέλους. Ἀόρατα πνεύματα χωρὶς ὑλικὲς ἀνάγκες, χωρὶς νὰ πιάνουν τόπο, χωρὶς νὰ γερνοῦν καὶ νὰ πεθαίνουν. Ἄϋλα πνεύματα, ποὺ μποροῦν νὰ ἔρθουν ὅπου πᾶμε, νὰ χωρέσουν σ’ ὅσο στενὸ τόπο κι ἂν βρισκόμαστε. Νὰ εἶναι κοντά μας, παντοῦ καὶ πάντοτε. Ἂν κοντὰ σ’ ὅλα τὰ ὁρατὰ δημιουργήματα προσθέσεις καὶ τὰ ἀόρατα, ἂν κοντὰ στὰ ὑλικὰ βάλεις καὶ τὰ ἄλλα, ἂν σκεφθεῖς πὼς συντάγματα καὶ ἑκατομμύρια Ἀγγέλων ἔδωκε ὁ Θεὸς γιὰ χάρη σου, τότε περισσότερη, ἄμετρη, ἀφάνταστη θὰ νοιώσεις εὐγνωμοσύνη στὸν Κύριο καὶ Δημιουργὸ καὶ Θεό σου.