Οἱ ἅγιοι Ἀρχάγγελοι

  

Οἱ ἅγιοι Ἀρχάγγελοι

Ἑορτάζουν τὴν η΄ (8η) Νοεμβρίου.

   Ὅπου κι ἂν στρέψεις τὸ βλέμμα σου, ὅτι κι ἂν δεῖς στὸν ὄμορφο κόσμο, πρέπει νὰ ξέρεις ὅτι γιὰ σένα ἔγινε. Δὲν εἶναι ἐγωϊσμὸς νὰ τὸ πιστέψεις. Δὲν εἶναι ἐγωϊσμὸς νὰ πεῖς πὼς εἶσαι παιδὶ τοῦ Θεοῦ καὶ νὰ δεχθεῖς, πὼς ὅλα ὁ Θεὸς τὰ δημιούργησε γιὰ σένα. Τὰ ὁλοπράσινα βουνὰ καὶ τὰ ὁλόδροσα λαγκάδια. Τὰ ἀπέραντα πέλαγα καὶ οἱ ὄμορφες ἀκρογιαλιές, οἱ πλούσιες πεδιάδες μὲ τοὺς πολύτιμους καρπούς. Τ’ ἀμέτρητα πτηνὰ καὶ ζῶα. Τοῦ οὐρανοῦ τ’ ἀστέρια τὰ ὁλόφωτα καὶ τ’ ἄπειρα λουλούδια, ὅλα γιὰ σένα τὸ ἀγαπημένο πλάσμα τοῦ Θεοῦ δημιουργήθηκαν. Καὶ σὰν τὸ παιδὶ ποὺ δὲν ἀφήνει ὁ πατέρας του μόνο κι ἀπροστάτευτο σ’ ἕνα μεγάλο κῆπο, ἔτσι κι ὁ οὐράνιος πατέρας μας δὲν μᾶς ἄφησε μόνους κι ἀπροστάτευτους στὸν παράδεισο τῆς γῆς. Μᾶς ἔδωκε προστάτες τοὺς Ἀγγέλους. Ἀόρατα πνεύματα χωρὶς ὑλικὲς ἀνάγκες, χωρὶς νὰ πιάνουν τόπο, χωρὶς νὰ γερνοῦν καὶ νὰ πεθαίνουν. Ἄϋλα πνεύματα, ποὺ μποροῦν νὰ ἔρθουν ὅπου πᾶμε, νὰ χωρέσουν σ’ ὅσο στενὸ τόπο κι ἂν βρισκόμαστε. Νὰ εἶναι κοντά μας, παντοῦ καὶ πάντοτε. Ἂν κοντὰ σ’ ὅλα τὰ ὁρατὰ δημιουργήματα προσθέσεις καὶ τὰ ἀόρατα, ἂν κοντὰ στὰ ὑλικὰ βάλεις καὶ τὰ ἄλλα, ἂν σκεφθεῖς πὼς συντάγματα καὶ ἑκατομμύρια Ἀγγέλων ἔδωκε ὁ Θεὸς γιὰ χάρη σου, τότε περισσότερη, ἄμετρη, ἀφάνταστη θὰ νοιώσεις εὐγνωμοσύνη στὸν Κύριο καὶ Δημιουργὸ καὶ Θεό σου.

Εἶπε Γέρων…

 

Εἶπε Γέρων…

   Ὅταν σὲ τιμοῦν οἱ ἄνθρωποι, τότε νὰ ταπεινώνεσαι περισσότερο καὶ νὰ λὲς στὸν λογισμό σου: «ἂν ἤξεραν ποιός εἶμαι στ᾿ ἀλήθεια, δὲν θὰ μοῦ ἔδειχναν καμμιὰ ὑπόληψη»· ἔτσι, δὲν θὰ ζημιωθεῖ ἡ ψυχή σου, ἔλεγε σοφὸς Πατήρ.

   Θησαυρὸ ἀνεκτίμητο τοῦ Μοναχοῦ ὀνομάζει τὴν ὑπακοὴ καὶ ὁ ἀββᾶς Ὑπερέχιος: «Ὅποιος τὴν ἀποκτήσει, ἂς εἶναι βέβαιος πὼς θ᾿ ἀκούγεται πάντοτε ἡ προσευχή του καὶ θὰ παρουσιαστεῖ μὲ θάρρος στὸ βῆμα Ἐκείνου ποὺ ἔγινε μέχρι θανάτου ὑπήκοος».

«Νά πιστεύης πάντοτε πῶς τίποτε σωστό δέν ἔκανες…»

«Νά πιστεύης πάντοτε πῶς τίποτε σωστό δέν ἔκανες…»*

   «Μή ἀποκαλύπτεις στόν ἑαυτό σου τίς πράξεις τῆς ἀρετῆς γιατί θά ζημιωθῆς, ἀλλά νά πιστεύης πάντοτε πῶς τίποτε σωστό δέν ἔκανες (Α΄ Κορ. η΄ 2). “Δέν γνωρίζω ἔλεγε κάποιος ἅγιος, ποῦ δέν ἐκτείνεται ποσῶς ἡ ἀλαζονεία μου καί ποῦ δέν ἀνέρχεται ἤ δέν κατέρχεται. Αὐτή μολύνει τίς πράξεις μας. Ἄν ἀποδώσω κάποια ἐπιτυχία στίς πράξεις μου, ἀμέσως ὁ πονηρός καί δόλιος θά μοῦ κάνη φιλοφρονήσεις καί θά ζητήση νά μοῦ πάρη τόν καρπό”.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΚΥΡΙΑΚΗΣ Ζ΄ ΛΟΥΚΑ

(Λουκ. η΄ 41-56)

   «Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἄνθρωπός τις προσῆλθε τῷ Ἰησοῦ ᾧ ὄνομα ᾽Ιάειρος, καὶ αὐτὸς ἄρχων τῆς συναγωγῆς ὑπῆρχε· καὶ πεσὼν παρὰ τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ παρεκάλει αὐτὸν εἰσελθεῖν εἰς τὸν οἶκον αὐτοῦ,

   ὅτι θυγάτηρ μονογενὴς ἦν αὐτῷ ὡς ἐτῶν δώδεκα, καὶ αὕτη ἀπέθνῃσκεν. Ἐν δὲ τῷ ὑπάγειν αὐτὸν οἱ ὄχλοι συνέπνιγον αὐτόν.

   καὶ γυνὴ οὖσα ἐν ῥύσει αἵματος ἀπὸ ἐτῶν δώδεκα, ἥτις ἰατροῖς προσαναλώσασα ὅλον τὸν βίον οὐκ ἴσχυσεν ὑπ᾽ οὐδενὸς θεραπευθῆναι,

   προσελθοῦσα ὄπισθεν ἥψατο τοῦ κρασπέδου τοῦ ἱματίου αὐτοῦ, καὶ παραχρῆμα ἔστη ἡ ῥύσις τοῦ αἵματος αὐτῆς.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

 ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΚΑ΄

(Γαλ. β΄ 16 – 20)

   «Ἀδελφοί, εἰδότες ὅτι οὐ δικαιοῦται ἄνθρωπος ἐξ ἔργων νόμου ἐὰν μὴ διὰ πίστεως Ἰησοῦ Χριστοῦ, καὶ ἡμεῖς εἰς Χριστὸν Ἰησοῦν ἐπιστεύσαμεν, ἵνα δικαιωθῶμεν ἐκ πίστεως Χριστοῦ καὶ οὐκ ἐξ ἔργων νόμου, διότι οὐ δικαιωθήσεται ἐξ ἔργων νόμου πᾶσα σάρξ.

   εἰ δὲ ζητοῦντες δικαιωθῆναι ἐν Χριστῷ εὑρέθημεν καὶ αὐτοὶ ἁμαρτωλοί, ἆρα Χριστὸς ἁμαρτίας διάκονος; μὴ γένοιτο.

   εἰ γὰρ ἃ κατέλυσα ταῦτα πάλιν οἰκοδομῶ, παραβάτην ἐμαυτὸν συνίστημι.

   ἐγὼ γὰρ διὰ νόμου νόμῳ ἀπέθανον, ἵνα Θεῷ ζήσω.

   Χριστῷ συνεσταύρωμαι· ζῶ δὲ οὐκέτι ἐγώ, ζῇ δὲ ἐν ἐμοὶ Χριστός· ὃ δὲ νῦν ζῶ ἐν σαρκί, ἐν πίστει ζῶ τῇ τοῦ υἱοῦ τοῦ Θεοῦ τοῦ ἀγαπήσαντός με καὶ παραδόντος ἑαυτὸν ὑπὲρ ἐμοῦ.»

Οἱ ἅγιοι Μάρτυρες Γαλακτίων καὶ Ἐπιστήμη

  

Οἱ ἅγιοι Μάρτυρες Γαλακτίων καὶ Ἐπιστήμη

Ἑορτάζουν τὴν ε΄ (5η) Νοεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ἀσυνδυάστους συζύγους κτείνει ξίφος,

Τὴν ψυχικὴν σύζευξιν ἠγαπηκότας.

Τμήθη Ἐπιστήμη Γαλακτίων τ’ ἐνὶ πέμπτῃ.

   Τοῦτοι οἱ ἅγιοι ὑπῆρχαν κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλιᾶ Δεκίου καὶ τοῦ ἡγεμόνα Σεκούνδου τὸ σν΄ 250 μ.Χ. Ὁ Γαλακτίων ἦταν γυιὸς τοῦ Κλειτοφῶντος καὶ τῆς Λευκίππης, οἱ ὁποῖοι ἦσαν μὲν καὶ οἱ δύο εἰδωλολάτρες, ἔπειτα δὲ διδάχθηκαν τὴν εὐσέβεια ἀπὸ ἕνα μοναχὸ ὀνομαζόμενο Ὀνούφριο καὶ δέχθηκαν τὸ ἅγιο Βάπτισμα. Ἡ Ἐπιστήμη, κι αὐτὴ παρομοίως εἶχε γονεῖς εἰδωλολάτρες· ἀλλ’ ἐπειδὴ δόθηκε διὰ γάμου στὸν Γαλακτίωνα, γιὰ τοῦτο καὶ βαπτίσθηκε διὰ μέσου αὐτοῦ.

Ὁ ὅσιος Ἰωαννίκιος ὁ Μέγας

  

Ὁ ὅσιος Ἰωαννίκιος ὁ Μέγας

Ἑορτάζει τὴν δ΄ (4η) Νοεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Τὸν Ἰωαννίκιον ἐκ γῆς λαμβάνει,

Ὁ τῷ λόγῳ γῆν τοῦ Θεοῦ πήξας Λόγος.

Σῆμά σοι ἔν γε τετάρτῃ, Ἰωαννίκιε, χεῦσαν.

   Τοῦτος ὁ μακάριος Ἰωαννίκιος γεννήθηκε κατὰ τὸν εἰκοστὸ τέταρτο χρόνο τῆς τυραννίδας τοῦ θηριωνύμου καὶ εἰκονομάχου Λέοντος τοῦ Ἰσαύρου τὸ ψμ΄ 740 μ.Χ., ἀπὸ πατέρα ποὺ τὸν ἔλεγαν Μυριτρίκη καὶ μητέρα ποὺ λεγόταν Ἀναστασώ, καὶ πατρίδα εἶχε τὴν Βιθυνία. Ὅταν ἔφθασε στὴν ἀνδρικὴ ἡλικία πῆγε στὸν πόλεμο κατὰ τῶν Βουλγάρων μαζὶ μὲ τὸν βασιλιᾶ. Ἐκεῖ, ἔκανε μεγάλες ἀνδραγαθίες καὶ νίκες· κατέκοψε πολλοὺς ἀπ᾿ τοὺς ἐχθρούς, καὶ λύτρωσε (γλύτωσε) πολλοὺς ἀπ᾿ τοὺς Γραικούς.

«Γιατί, Γέροντα, ἔκλαιγες…»

«Γιατί, Γέροντα, ἔκλαιγες…»

Ἀπὸ τὸν Βίο τοῦ Ὁσίου Γεωργίου (Καρσλίδη)*

   Κάποιος ἀπό τή Σίψα εἶχε ἀρρωστήσει καί ἦταν στό κρεββάτι τρία χρόνια. Ὁ Γέροντας πήγαινε καί τόν ἔβρισκε πάντα. Μιά μέρα ἡ γυναίκα τοῦ ἀρρώστου εἶπε στόν Γέροντα νά κάνουν εὐχέλαιο, γιατί πολύ τυραννιόταν καί ὅ,τι πεῖ ὁ Θεός. Τήν ἄλλη μέρα πῆγε ὁ Γέροντας μέ τόν ψάλτη του γιά νά κάνουν τό εὐχέλαιο. Ὁ ἄρρωστος εἶχε καί ἄλλα παιδιά. Ἀλλά ἐκείνη τήν ὥρα βρέθηκε μιά κόρη του 18 χρονῶν καί τούς περιποιήθηκε. Ὅση ὥρα κράτησε τό εὐχέλαιο ὁ Γέροντας ἔψελνε καί ἔκλαιγε. Μετά, ἀφοῦ κεράστηκαν καί ἔφυγαν, τόν ρώτησε ὁ ψάλτης του:

Αὐτὰ εἶναι φανερὴ ἀπάτη τοῦ πονηροῦ…

Αὐτὰ εἶναι φανερὴ ἀπάτη τοῦ πονηροῦ…

Ἅγιος Διάδοχος ὁ Φωτικῆς

   Ὅταν ἀκούει κανεὶς γιὰ αἴσθηση τοῦ νοῦ, νὰ μὴ νομίζει ὅτι θὰ τοῦ φανερωθεῖ μὲ ὁρατὸ τρόπο ἡ δόξα τοῦ Θεοῦ. Λέμε βέβαια, ὅτι ὅταν ἡ ψυχὴ εἶναι καθαρὴ αἰσθάνεται τὴν θεία παρηγοριὰ καὶ τὴν γεύεται κατὰ τρόπο ἀνέκφραστο· δὲν φαίνεται ὅμως σ’ αὐτὴν κανένα ἀπὸ τὰ ἀόρατα, ἐπειδή, ὅπως λέει ὁ μακάριος Παῦλος, στὴν παροῦσα ζωὴ προχωροῦμε μὲ τὴν πίστη, ὄχι μὲ τὴν ὄραση¹.

Οἱ ἅγιοι καὶ θαυματουργοὶ Ἀνάργυροι Κοσμᾶς καὶ Δαμιανός

 

Οἱ ἅγιοι καὶ θαυματουργοὶ Ἀνάργυροι Κοσμᾶς καὶ Δαμιανός

Ἑορτάζουν τὴν α΄ (1η) Νοεμβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Εἰ καὶ παρῆκαν γῆν Ἀνάργυροι δύο,

Πληροῦσιν, ὡς πρίν, καὶ πάλιν γῆν θαυμάτων.

Πρώτῃ Ἀκέστορε φῶτε Νοεμβρίου ἔκπτατον ἐκ γῆς.

   Οἱ ἅγιοι τοῦτοι εἶχαν τὴν καταγωγὴ ἀπ’ τὴν γῆ τῆς Ἀσίας, καὶ ἦσαν γυιοὶ γονέων φιλάρετων κ’ εὐσεβῶν· ἡ μητέρα τους ποὺ ὀνομαζόταν Θεοδότη, ἀφοῦ ἔμεινε χήρα ἀπὸ ἄνδρα ζοῦσε πλέον ἐνάρετη πολιτεία· κι ἔτσι μὲ τὸ παράδειγμά της δίδαξε καὶ τοὺς γυιούς της κάθε εἶδος τέλειας ἀρετῆς.

   Τοῦτοι λοιπόν, ἀφοῦ ἔμαθαν καὶ κάθε ἄλλη ἐπιστήμη, ἄφησαν ὅμως τὶς ἄλλες κι ἀγάπησαν τὴν ἰατρικὴ καὶ μ’ αὐτὴ γιάτρευαν κάθε εἴδους ἀσθένεια. Κι ὄχι μόνον ἀνθρώπους θεράπευαν, ἀλλὰ καὶ τ’ ἄλογα κτήνη. Ἀνάργυροι ὀνομάσθηκαν, διότι δὲν πήρανε ποτὲ ἀπὸ κάποιον ἀσθενῆ ἀργύριο γιὰ μισθὸ καὶ πληρωμὴ τῆς γιατρειᾶς τους. Ἔτσι λοιπὸν ἀφοῦ καλῶς διάνυσαν τὴν ζωή τους, ἐν εἰρήνῃ ἐτελειώθηκαν. Τὰ τίμια λείψανά τους ἐνταφιάσθηκαν σ’ ἕνα τόπο ὀνομαζόμενο Φερεμάν.

Ταῖς Αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.

* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν» τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, τόμ. 2ος, σελ. 9, 10. (Μικρὴ φραστικὴ διασκευή, ὑπὸ ἱερομ. Ν. ἁγιορείτου).