ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

  

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

(Ματθ. ς΄ 14-21)

   «Εἶπεν ὁ Κύριος· ἐὰν ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, ἀφήσει καὶ ὑμῖν ὁ πατὴρ ὑμῶν ὁ οὐράνιος·

   ἐὰν δὲ μὴ ἀφῆτε τοῖς ἀνθρώποις τὰ παραπτώματα αὐτῶν, οὐδὲ ὁ πατὴρ ὑμῶν ἀφήσει τὰ παραπτώματα ὑμῶν.

   Ὅταν δὲ νηστεύητε, μὴ γίνεσθε ὥσπερ οἱ ὑποκριταὶ σκυθρωποί· ἀφανίζουσι γὰρ τὰ πρόσωπα αὐτῶν ὅπως φανῶσι τοῖς ἀνθρώποις νηστεύοντες· ἀμὴν λέγω ὑμῖν ὅτι ἀπέχουσι τὸν μισθὸν αὐτῶν.

   σὺ δὲ νηστεύων ἄλειψαί σου τὴν κεφαλὴν καὶ τὸ πρόσωπόν σου νίψαι,

   ὅπως μὴ φανῇς τοῖς ἀνθρώποις νηστεύων, ἀλλὰ τῷ πατρί σου τῷ ἐν τῷ κρυπτῷ, καὶ ὁ πατήρ σου ὁ βλέπων ἐν τῷ κρυπτῷ ἀποδώσει σοι ἐν τῷ φανερῷ.

   Μὴ θησαυρίζετε ὑμῖν θησαυροὺς ἐπὶ τῆς γῆς, ὅπου σὴς καὶ βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται διορύσσουσι καὶ κλέπτουσι·

   θησαυρίζετε δὲ ὑμῖν θησαυροὺς ἐν οὐρανῷ, ὅπου οὔτε σὴς οὔτε βρῶσις ἀφανίζει, καὶ ὅπου κλέπται οὐ διορύσσουσιν οὐδὲ κλέπτουσιν·

   ὅπου γάρ ἐστιν ὁ θησαυρὸς ὑμῶν, ἐκεῖ ἔσται καὶ ἡ καρδία ὑμῶν.»

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

  

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

 ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΤΥΡΙΝΗΣ

(Ῥωμ. ιγ΄ 11 – ιδ΄ 4)

   «Ἀδελφοί, νῦν γὰρ ἐγγύτερον ἡμῶν ἡ σωτηρία ἢ ὅτε ἐπιστεύσαμεν.

   ἡ νὺξ προέκοψεν, ἡ δὲ ἡμέρα ἤγγικεν. ἀποθώμεθα οὖν τὰ ἔργα τοῦ σκότους καὶ ἐνδυσώμεθα τὰ ὅπλα τοῦ φωτός.

   ὡς ἐν ἡμέρᾳ εὐσχημόνως περιπατήσωμεν, μὴ κώμοις καὶ μέθαις, μὴ κοίταις καὶ ἀσελγείαις, μὴ ἔριδι καὶ ζήλῳ,

   ἀλλ᾿ ἐνδύσασθε τὸν Κύριον ᾿Ιησοῦν Χριστόν, καὶ τῆς σαρκὸς πρόνοιαν μὴ ποιεῖσθε εἰς ἐπιθυμίας.

   Τὸν δὲ ἀσθενοῦντα τῇ πίστει προσλαμβάνεσθε, μὴ εἰς διακρίσεις διαλογισμῶν.

   ὃς μὲν πιστεύει φαγεῖν πάντα, ὁ δὲ ἀσθενῶν λάχανα ἐσθίει.

   ὁ ἐσθίων τὸν μὴ ἐσθίοντα μὴ ἐξουθενείτω, καὶ ὁ μὴ ἐσθίων τὸν ἐσθίοντα μὴ κρινέτω· ὁ Θεὸς γὰρ αὐτὸν προσελάβετο.

   σὺ τίς εἶ ὁ κρίνων ἀλλότριον οἰκέτην; τῷ ἰδίῳ Κυρίῳ στήκει ἢ πίπτει· σταθήσεται δέ· δυνατὸς γάρ ἐστιν ὁ Θεὸς στῆσαι αὐτόν.»

Ὁ ἅγιος μάρτυς Σαβῖνος ὁ Αἰγύπτιος

 

Ὁ ἅγιος μάρτυς Σαβῖνος ὁ Αἰγύπτιος

Ἑορτάζει τὴν ις΄ (16η) Μαρτίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ρεῖθρον Σκαμάνδρου τῆς ἐλέγξεως ὕδωρ,

Εὐανδρίας ἔλεγχος ἦν τῆς Σαβίνου.

Τῇ δεκάτῃ ἕκτῃ ἐντεῦθεν ἀπῆρε Σαβῖνος.

   Τοῦτος ὁ Ἅγιος καταγόταν ἀπ’ τὴν πόλη Ἑρμούπολη τῆς Αἰγύπτου, κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ Διοκλητιανοῦ, ἐν ἔτει σϞθ΄ (299), καὶ κρυβόμενος μαζὶ μ’ ἄλλους Χριστιανοὺς ἔξω ἀπ’ τὴν πόλη σ’ ἕνα μικρὸ οἴκημα, ἀνεζητεῖτο ἀπ’ τοὺς εἰδωλολάτρες, α΄) διότι τὸν εἶχαν οἱ Χριστιανοὶ σὲ μεγάλη τιμὴ καὶ ὑπόληψη, β΄) διότι αὐτὸς ἦταν ἀπ’ τὸ πρῶτο γένος, καὶ γ΄) διότι ὑπερεῖχε ἀπ’ ὅλους τοὺς ἄλλους στὸν ζῆλο τῆς πίστεως.

Ὁ ἅγιος ἀπόστολος Ἀριστόβουλος, ἐπίσκοπος Βρετανίας

 

Ὁ ἅγιος ἀπόστολος Ἀριστόβουλος, ἐπίσκοπος Βρετανίας, ἀδελφὸς τοῦ ἁγίου ἀποστόλου Βαρνάβα

Ἑορτάζει τὴν ιε΄ (15η) Μαρτίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ἕπου, Ἀριστόβουλε, Παύλῳ ἐνθάδε,

Ὡς ἂν χορεύσῃς ἅμα Παύλῳ ἐν πόλῳ.

   Τοῦτος ὁ Ἅγιος ἦταν ἕνας ἀπὸ τοὺς ἑβδομήκοντα ἀποστόλους, κι ἀκολούθησε τὸν ἅγιο ἀπόστολο Παῦλο, διακονῶντάς τον καὶ κηρύττοντας τὸ Εὐαγγέλιο τοῦ Χριστοῦ σὲ διάφορους τόπους. Ἀπ’ τὸν ἀπόστολο Παῦλο χειροτονεῖται καὶ ἐπίσκοπος στὴν νῆσο τῶν Βρεττανῶν (Ἀγγλία), τὴν ὁποία κατοικοῦσαν τότε θηριώδεις καὶ ὠμότατοι ἄνθρωποι· οἱ ὁποῖοι, ἄλλοτε μὲν τὸν ἔδερναν, ἄλλοτε δὲ τὸν ἔσερναν στὴν ἀγορά, καὶ διὰ τῶν θλίψεων καὶ βασάνων αὐτῶν κατέπεισε πολλοὺς νὰ πιστέψουν στὸν Χριστό. Ἐκεῖ λοιπόν, ἀφοῦ οἰκοδόμησε ἐκκλησίες καὶ χειροτόνησε διακόνους καὶ πρεσβυτέρους, ἀναπαύθηκε ἐν εἰρήνῃ ὁ μακάριος.

Ταῖς Αὐτοῦ ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.

* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν» τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, τόμ. 4ος, σελ. 89, 90. (Μικρὴ φραστικὴ διασκευή, ὑπὸ ἱερομ. Ν. ἁγιορείτου).

Ὁ ἅγιος μάρτυς Ἀλέξανδρος ὁ ἐν Πύδνῃ

 

Ὁ ἅγιος μάρτυς Ἀλέξανδρος ὁ ἐν Πύδνῃ

Ἑορτάζει τὴν ιδ΄ (14η) Μαρτίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Μὴ τοὺς στεφάνους ζημιωθῆναι φέρων,

Φέρει κεφαλῆς Ἀλέξανδρος ζημίαν.

   Τοῦτος ὁ ἅγιος Ἀλέξανδρος, εὑρισκόμενος (κάποτε) στὸ σκοτάδι τῆς πλάνης, (ἔπειτα) ἔλαμψε ὡς ἀστέρας πολύφωτος ἐλέγχοντας τὴν πλάνη τῶν δυσσεβῶν εἰδωλολατρῶν· τὸν δὲ καυχώμενο στὴν πλάνη νοητὸ διάβολο, τὸν κατεπλήγωσε μὲ τὰ λόγια του ὅπως ἂν μὲ βέλη.

   Γι’ αὐτὸ οἱ πλανημένοι εἰδωλολάτρες ἐπειδὴ δὲν ὑπέφεραν τὴν παρρησία κι ἀνδρεία τοῦ Ἁγίου δοκίμαζαν νὰ νικήσουν τὴν μεγαλοψυχία του μὲ διάφορους τρόπους καὶ μὲ κολακεῖες. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν τὸ κατάφεραν, ἀπέκοψαν τὴν ἁγία του κεφαλή. Ὁ δὲ Θεὸς τὸν ἀντάμειψε μὲ τὰ χαρίσματα τῶν ἰαμάτων, διότι τὸ ἅγιο λείψανό του γιατρεύει ὅλες τὶς ἀσθένειες ὅσων μετὰ πίστεως προστρέχουν σὲ αὐτόν.

Ταῖς Αὐτοῦ ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.

* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν» τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, τόμ. 4ος, σελ. 86, 87. (Μικρὴ φραστικὴ διασκευή, ὑπὸ ἱερομ. Ν. ἁγιορείτου).

Ὅταν ἡ θεία χάρις ξυπνήσει τὸν ἁμαρτωλό…

Ὅταν ἡ θεία χάρις ξυπνήσει τὸν ἁμαρτωλό…

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης*

 

   Δὲν πρέπει νὰ ἀντιδροῦμε ὅμοια, δηλαδὴ μὲ μῖσος καὶ ἐγωϊσμό, ὅπως συνηθίζει ἡ ἀχρειωμένη ἀνθρώπινη φύση, ἀπέναντι σὲ ὅσους μᾶς συμπεριφέρονται μὲ ἐχθρότητα, μὲ φθόνο, μὲ ἐγωϊσμό.

   Ἀπεναντίας, πρέπει νὰ νοιώθουμε γι’ αὐτοὺς οἶκτο, γιατὶ εἶναι ἔτσι ὑποψήφιοι γιὰ τὴν Κόλαση. Πρέπει νὰ προσευχηθοῦμε γι’ αὐτοὺς στὸν Θεὸ ἀπὸ τὰ βάθη τῆς καρδιᾶς μας, νὰ τοὺς βγάλει ἀπὸ τὸ σκοτάδι, νὰ τοὺς φωτίσει μὲ τὸ φῶς τῆς χάριτός Του.

Ὁ ὅσιος Γεώργιος ὁ Σιναΐτης

 

Ὁ ὅσιος Γεώργιος ὁ Σιναΐτης

Ἑορτάζει τὴν ια΄ (11η) Μαρτίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Πῶς ἂν διῆλθες πλέθρα γῆς τάχος τόσα,

Εἰμὴ ἄσαρκος, ὥς τις ἦς, πάτερ, βίῳ;

   Ὁ ὅσιος τοῦτος Γεώργιος ἦταν στοὺς χρόνους τοῦ Ἱεροσολύμων Πέτρου, ποὺ πατριάρχευσε χρόνους εἴκοσι, καὶ τοῦ βασιλέως Ἰουστινιανοῦ, ἐν ἔτει φλε΄ (535). Τοῦτος, λοιπόν, ὅπως γράφει ὁ Ἱεροσολύμων Σωφρόνιος, κατοικοῦσε στὸ Σίναιο Ὄρος ὄντας νηστευτὴς καὶ πολὺ ἐνάρετος.

   Μία φορὰ δὲ ἐπεθύμησε νὰ μεταλάβει στὸν ναὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἀναστάσεως¹ στὰ Ἱεροσόλυμα καί, ὢ τοῦ θαύματος!, εὐθὺς βρέθηκε στὰ Ἱεροσόλυμα διαπερνῶντας (διανύοντας) τὸ διάστημα τῶν δώδεκα ἡμερῶν ἀπ’ τὸ Σινᾶ ἕως τὰ Ἱεροσόλυμα σὲ μιὰ στιγμή. Κ’ ἔτσι παρὼν στὴν θεία λειτουργία ποὺ τελεῖτο στὸν ναὸ τῆς τοῦ Χριστοῦ Ἀναστάσεως κοινώνησε τὰ θεῖα Μυστήρια ἀπ’ τὰ χέρια τοῦ πατριάρχου Ἱεροσολύμων Πέτρου. Μετὰ δὲ τὴν κοινωνία λέγει ὁ Πέτρος στὸν συγκάθεδρό του Μηνᾶ:

Κρίση - σύγκριση - διάκριση

Κρίση - σύγκριση - διάκριση

«Πορεύεσθε ἀπ’ ἐμοῦ οἱ κατηραμένοι εἰς τὸ πῦρ τὸ αἰώνιον, τὸ ἡτοιμασμένον τῷ διαβόλῳ»

(Ματθ. κε΄ 41)

Ἀρχιμ. Δανιὴλ Ἀεράκη*

Γκρέμισαν τὶς γέφυρες

   Μόνοι τους γκρέμισαν τὴν γέφυρα. Αὐτὸ θὰ μπορούσαμε νὰ βάλουμε σὰν τίτλο στὸ Εὐαγγέλιο τῆς μελλούσης κρίσεως. Πολλοὶ σπεύδουν νὰ κρίνουν τὸν Θεὸ γιὰ τὴν κρίση. Δὲν βλέπουν παντοῦ στὸν κόσμο αὐτὸ δικαιοσύνη καὶ λέγουν: «Ἄδικος ὁ Θεός». Ἀκοῦνε τὸ Εὐαγγέλιο τῆς μελλούσης κρίσεως, τὸ Εὐαγγέλιο τῆς δικαιοσύνης, καὶ λέγουν: «Σκληρὸς ὁ Θεός. Γιατί νὰ τιμωρηθοῦν οἱ κολασμένοι;».

   Τελικὰ τί θέλουν; Ἄδικο ἢ δίκαιο τὸν θέλουν τὸν Θεό; Φοβᾶμαι, ὅτι ὅσοι μὲ τόση ἐλαφρότητα κρίνουν καὶ κατακρίνουν τὸν Θεό, πότε ὡς ἄδικο, πότε ὡς ὑπεράγαν δίκαιο καὶ σκληρό, δὲν πιστεύουν ζωντανὰ στὸν Θεό. Ἂν τὸν πίστευαν καὶ τὸν γνώριζαν, θὰ ἤξεραν, ὅτι Θεὸς χωρὶς ἀγάπη εἶναι σύμπαν χωρὶς ἥλιο. Καὶ Θεὸς χωρὶς δικαιοσύνη εἶναι σύμπαν χωρὶς τάξη.

   Θὰ ἔλθει, λοιπόν, ἡ ὥρα τῆς δικαιοσύνης, ἡ ὥρα τῆς κρίσεως. Φοβερὸς ὁ Θεός. Φοβερὸς ὁ Χριστὸς ὡς Κριτής. Καὶ ὅμως, καὶ σ’ αὐτὴ τὴν στιγμὴ ὁ Χριστὸς δείχνει τὴν ἀγάπη του.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

  

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

(Ματθ. κε΄ 31-46)

   «Εἶπεν ὁ Κύριος· ὅταν ἔλθῃ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ἐν τῇ δόξῃ αὐτοῦ καὶ πάντες οἱ ἅγιοι ἄγγελοι μετ᾿ αὐτοῦ, τότε καθίσει ἐπὶ θρόνου δόξης αὐτοῦ,

   καὶ συναχθήσεται ἔμπροσθεν αὐτοῦ πάντα τὰ ἔθνη, καὶ ἀφοριεῖ αὐτοὺς ἀπ᾿ ἀλλήλων ὥσπερ ὁ ποιμὴν ἀφορίζει τὰ πρόβατα ἀπὸ τῶν ἐρίφων,

   καὶ στήσει τὰ μὲν πρόβατα ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ, τὰ δὲ ἐρίφια ἐξ εὐωνύμων.

   τότε ἐρεῖ ὁ βασιλεὺς τοῖς ἐκ δεξιῶν αὐτοῦ· δεῦτε οἱ εὐλογημένοι τοῦ πατρός μου, κληρονομήσατε τὴν ἡτοιμασμένην ὑμῖν βασιλείαν ἀπὸ καταβολῆς κόσμου.

   ἐπείνασα γάρ, καὶ ἐδώκατέ μοι φαγεῖν, ἐδίψησα, καὶ ἐποτίσατέ με, ξένος ἤμην, καὶ συνηγάγετέ με,

   γυμνός, καὶ περιεβάλετέ με, ἠσθένησα, καὶ ἐπεσκέψασθέ με, ἐν φυλακῇ ἤμην, καὶ ἤλθετε πρός με.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

  

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

 ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΑΠΟΚΡΕΩ

(Α΄ Κορ. η΄ 8 – θ΄ 2)

   «Ἀδελφοί, βρῶμα δὲ ἡμᾶς οὐ παρίστησι τῷ Θεῷ· οὔτε γὰρ ἐὰν φάγωμεν περισσεύομεν, οὔτε ἐὰν μὴ φάγωμεν ὑστερούμεθα.

   βλέπετε δὲ μήπως ἡ ἐξουσία ὑμῶν αὕτη πρόσκομμα γένηται τοῖς ἀσθενοῦσιν.

   ἐὰν γάρ τις ἴδῃ σε, τὸν ἔχοντα γνῶσιν, ἐν εἰδωλείῳ κατακείμενον, οὐχὶ ἡ συνείδησις αὐτοῦ ἀσθενοῦς ὄντος οἰκοδομηθήσεται εἰς τὸ τὰ εἰδωλόθυτα ἐσθίειν;

   καὶ ἀπολεῖται ὁ ἀσθενῶν ἀδελφὸς ἐπὶ τῇ σῇ γνώσει, δι᾿ ὃν Χριστὸς ἀπέθανεν.

   οὕτω δὲ ἁμαρτάνοντες εἰς τοὺς ἀδελφοὺς καὶ τύπτοντες αὐτῶν τὴν συνείδησιν ἀσθενοῦσαν εἰς Χριστὸν ἁμαρτάνετε.

   διόπερ εἰ βρῶμα σκανδαλίζει τὸν ἀδελφόν μου, οὐ μὴ φάγω κρέα εἰς τὸν αἰῶνα, ἵνα μὴ τὸν ἀδελφόν μου σκανδαλίσω.

   Οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος; οὐκ εἰμὶ ἐλεύθερος; οὐχὶ ᾿Ιησοῦν Χριστὸν τὸν Κύριον ἡμῶν ἑώρακα; οὐ τὸ ἔργον μου ὑμεῖς ἐστε ἐν Κυρίῳ;

   εἰ ἄλλοις οὐκ εἰμὶ ἀπόστολος, ἀλλά γε ὑμῖν εἰμι· ἡ γὰρ σφραγὶς τῆς ἐμῆς ἀποστολῆς ὑμεῖς ἐστε ἐν Κυρίῳ.»