ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

  

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΚΥΡΙΑΚΗΣ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

(Μάρκ. θ΄ 17 – 31)

   «Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, ἄνθρωπός τις προσῆλθε τῷ Ἰησοῦ γονυπετῶν αὐτῷ καὶ λέγων· διδάσκαλε, ἤνεγκα τὸν υἱόν μου πρὸς σέ, ἔχοντα πνεῦμα ἄλαλον.

   καὶ ὅπου ἂν αὐτὸν καταλάβῃ ῥήσσει αὐτόν, καὶ ἀφρίζει καὶ τρίζει τοὺς ὀδόντας αὐτοῦ, καὶ ξηραίνεται· καὶ εἶπον τοῖς μαθηταῖς σου ἵνα αὐτὸ ἐκβάλωσι, καὶ οὐκ ἴσχυσαν.

   ὁ δὲ ἀποκριθεὶς αὐτῷ λέγει· ὦ γενεὰ ἄπιστος, ἕως πότε πρὸς ὑμᾶς ἔσομαι; ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν; φέρετε αὐτὸν πρός με. καὶ ἤνεγκαν αὐτὸν πρὸς αὐτόν.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

  

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

 ΚΥΡΙΑΚΗΣ Δ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

(Ἑβρ. ς΄ 13 – 20)

   «Ἀδελφοί, τῷ Ἀβραὰμ ἐπαγγειλάμενος ὁ Θεός, ἐπεὶ κατ’ οὐδενὸς εἶχε μείζονος ὀμόσαι, ὤμοσεν καθ’ ἑαυτοῦ,

   λέγων· ἦ μὴν εὐλογῶν εὐλογήσω σε καὶ πληθύνων πληθυνῶ σε·

   καὶ οὕτω μακροθυμήσας ἐπέτυχε τῆς ἐπαγγελίας.

   ἄνθρωποι μὲν γὰρ κατὰ τοῦ μείζονος ὀμνύουσι, καὶ πάσης αὐτοῖς ἀντιλογίας πέρας εἰς βεβαίωσιν ὁ ὅρκος·

Ὁ Τίμιος Σταυρὸς

Ὁ Τίμιος Σταυρὸς

Στὸν κόσμο αὐτὸ τὸν μάταιο

ποὺ ὁ καθεὶς διαβαίνει

τί ἄλλο ἀπ’ τὸ θάνατο ’μπορεῖ νὰ περιμένῃ

σἂν τὴ ζωή του βέβαιο

ποὺ κάθε μέρα ζῇ.

Θἀρθῇ λοιπὸν μία στιγμὴ

νύχτα ἢ μεσημέρι

τὸ δειλινὸ ἢ τὸ πρωῒ

χειμῶνα ἢ καλοκαῖρι

ὅπου τὸ φῶς στὰ ’μάτια του

γιὰ πάντα θὰ σβυσθῇ.

Ἡ παροῦσα ζωὴ εἶναι μία ζωὴ ἐξορίας…

Ἡ παροῦσα ζωὴ εἶναι μία ζωὴ ἐξορίας…

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης*

   Ἡ παροῦσα ζωὴ εἶναι μία ζωὴ ἐξορίας. «Καὶ ἐξαπέστειλεν αὐτὸν (δηλαδὴ τὸν ἄνθρωπο) Κύριος ὁ Θεός», λέγει ἡ Γραφή, «ἐκ τοῦ παραδείσου τῆς τρυφῆς» (Γέν. γ΄ 23).

   Καὶ ἐμεῖς ἔτσι, ὅλοι, πρέπει νὰ ἐπιδιώκουμε τὸν γυρισμὸ στὴν πατρίδα μας ἐκείνη, τὸν Παράδεισο.

   Πῶς; Μὲ τὴν μετάνοια καὶ μὲ τὰ ἔργα τῆς μετανοίας.

   Γι’ αὐτὸ καὶ ἡ Ἐκκλησία ψάλλει: «Τὴν ποθητὴν πατρίδα παράσχου μοι, Παραδείσου πάλιν ποιῶν πολίτην με» (νεκρώσιμος Ἀκολουθία).

   Ὁ δρόμος τῆς ἐπιστροφῆς εἶναι δρόμος θλίψεων, στερήσεων, κακοπαθειῶν. Ὅταν αὐτὰ ὑπάρχουν στὴν ζωή μας, σημαίνει ὅτι βρισκόμαστε στὸν σωστὸ δρόμο.

   Ἀντίθετα πρὸς τὴν στενὴ καὶ τεθλιμμένη αὐτὴν ὁδό, ἡ φαρδειὰ ὁδὸς τῆς ἁμαρτίας φέρει στὸν αἰώνιο θάνατο.

Ὁ ὅσιος Κελεστῖνος πάπας Ρώμης

 

Ὁ ὅσιος Κελεστῖνος πάπας Ρώμης

Ἑορτάζει τὴν η΄ (8η) Ἀπριλίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Τὸ χάσμα καὶ σέ, παμμάκαρ Κελεστῖνε,

Χοροῦ διϊστᾷ μὴ μεμακαρισμένου.

   Τοῦτος ὁ μακάριος Κελεστῖνος ἦταν κατὰ τοὺς χρόνους Θεοδοσίου τοῦ μωροῦ, ἐν ἔτει υιε΄ (415), καλῶς ἀναθρεμμένος διὰ βίου καὶ λόγου, δηλαδὴ διὰ πράξεως καὶ θεωρίας. Καὶ γιὰ τὶς ἀρετές του αὐτὲς ἀξιώθηκε ν’ ἀνεβεῖ στὸν θρόνο τῆς πρεσβυτέρας Ρώμης, ἀφοῦ ὁ Πάπας τῆς Ρώμης Ζώσιμος ἐτελεύτησε, ὁ ὁποῖος διαδέχθηκε μὲν τὸν Βονιφάτιο, ὁ δὲ Βονιφάτιος πάλι διαδἑχθηκε τὸν μέγα Ἰννοκέντιο.

Ὁ ἅγιος μάρτυς Καλλιόπιος

 

Ὁ ἅγιος μάρτυς Καλλιόπιος

Ἑορτάζει τὴν ζ΄ (7η) Ἀπριλίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Καλλιόπιος ἔμπαλιν παγεὶς ξύλῳ,

Τὸν ὀρθίως παγέντα δοξάζει Λόγον.

Ζωὴν Καλλιόπιος ἀγήρω ἑβδόμῃ εὗρεν.

   Τοῦτος ὁ ἅγιος μάρτυς Καλλιόπιος ἦταν κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Μαξιμιανοῦ, ἐν ἔτει σϞδ΄ (294), γυιὸς τῆς Θεοκλείας, ἡ ὁποία ἦταν διδαγμένη τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ, καταγόμενος δὲ ἀπ’ τὴν Πέργη τῆς Παμφυλίας. Ἀναθρεμμένος λοιπὸν μ’ εὐσέβεια ἀπὸ τὴν μητέρα του μελέτησε τὶς θεῖες Γραφές. Κι ὅταν ξεκίνησε ὁ κατὰ τῶν Χριστιανῶν διωγμὸς ἀπὸ τὸν Μαξιμιανό, τότε καὶ τοῦτος ὁ γενναῖος ἀγωνιστὴς –ἀφοῦ δυνάμωσε τὸν ἑαυτό του κ’ ἐπιπλέον ἔλαβε συμβουλὲς ἀπ’ τὴν μητέρα του νὰ πεθάνει γιὰ τὸν Χριστὸ μὲ μαρτύριο–, πῆγε αὐτόκλητος πρὸς τὸν ἡγεμόνα Μάξιμο, ὁ ὁποῖος διέτριβε στὴν ἐν τῇ Γαλατίᾳ εὑρισκομένη Πομπηϊούπολη (ἡ ὁποία ὀνομάσθηκε ἔτσι ἀπ’ τὸν μέγα Πομπήϊο, ποὺ νίκησε τὸν Μιθριδάτη τριγύρω στὴν πόλη αὐτὴ καὶ ὀνομαζόταν παλαιὰ Εὐπατορία).

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

  

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΚΥΡΙΑΚΗΣ Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

(Μάρκ. η΄ 34 – θ΄ 1)

   «Εἶπεν ὁ Κύριος· ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἀκολουθεῖν, ἀπαρνησάσθω ἑαυτὸν καὶ ἀράτω τὸν σταυρὸν αὐτοῦ, καὶ ἀκολουθείτω μοι.

   ὃς γὰρ ἂν θέλῃ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ σῶσαι, ἀπολέσει αὐτήν· ὃς δ᾿ ἂν ἀπολέσῃ τὴν ἑαυτοῦ ψυχὴν ἕνεκεν ἐμοῦ καὶ τοῦ εὐαγγελίου, οὗτος σώσει αὐτήν.

   τί γὰρ ὠφελήσει ἄνθρωπον ἐὰν κερδήσῃ τὸν κόσμον ὅλον, καὶ ζημιωθῇ τὴν ψυχὴν αὐτοῦ;

   ἢ τί δώσει ἄνθρωπος ἀντάλλαγμα τῆς ψυχῆς αὐτοῦ;

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

  

 

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

 ΚΥΡΙΑΚΗΣ Γ΄ ΝΗΣΤΕΙΩΝ

(Ἑβρ. δ΄ 14 – ε΄ 6)

   «Ἀδελφοί, ἔχοντες ἀρχιερέα μέγαν διεληλυθότα τοὺς οὐρανούς, Ἰησοῦν τὸν υἱὸν τοῦ Θεοῦ, κρατῶμεν τῆς ὁμολογίας.

   οὐ γὰρ ἔχομεν ἀρχιερέα μὴ δυνάμενον συμπαθῆσαι ταῖς ἀσθενείαις ἡμῶν, πεπειραμένον δὲ κατὰ πάντα καθ’ ὁμοιότητα χωρὶς ἁμαρτίας.

   προσερχώμεθα οὖν μετὰ παρρησίας τῷ θρόνῳ τῆς χάριτος, ἵνα λάβωμεν ἔλεον καὶ χάριν εὕρωμεν εἰς εὔκαιρον βοήθειαν.

Ἡ ὁσία Θεοδώρα ἡ ἐν Θεσσαλονίκῃ

 

Ἡ ὁσία Θεοδώρα ἡ ἐν Θεσσαλονίκῃ

Ἑορτάζει τὴν ε΄ (5η) Ἀπριλίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Θεσσαλονίκη σχοῦσα καλὰ μυρία,

Καὶ Θεοδώραν πλοῦτον ἄσυλον φέρεις.

   Ἡ ὁσία Θεοδώρα, ἀπὸ τὴν νεαρή της ἡλικία ἀγάπησε τὸν Χριστό καὶ γιὰ τοῦτο ἀρνήθηκε τὸν κόσμο καὶ τὰ ἐν κόσμῳ καὶ πορεύθηκε σὲ κοινόβιο μοναστῆρι ὅπου ἔγινε μοναχή, καὶ γι’ αὐτὸ ἀγωνίσθηκε καὶ κατόρθωσε ὅλες τὶς ἀρετές. Τόση δὲ ὑπερβολικὴ ὑπακοὴ καὶ τιμὴ πρόσφερε ἡ μακαρία σ’ ὅλες τὶς ἀδελφές, καὶ μάλιστα στὴν προεστῶσα καὶ ἡγουμένη, ὥστε καὶ μετὰ θάνατον ἐδείχθη αὐτὴ ὡς νὰ ἦταν ζωντανή. Ἔτσι λοιπόν, ἐπειδὴ φύλαξε τὴν ζωή της καθαρὴ κι ἀκηλίδωτη, διὰ τοῦτο ἀφῆκε τὸν ἑαυτό της στὶς ὑπόλοιπες ἀδελφὲς τοῦ μοναστηριοῦ στήλη ζωντανὴ καὶ παράδειγμα ἔμψυχο τῆς ἀρετῆς.

Ὁ ὅσιος καὶ ὁμολογητὴς Νικήτας ἡγούμενος Μονῆς τοῦ Μηδικίου

 

Ὁ ὅσιος καὶ ὁμολογητὴς Νικήτας ἡγούμενος Μονῆς τοῦ Μηδικίου

Ἑορτάζει τὴν γ΄ (3η) Ἀπριλίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ρυσθεὶς βίου Νικήτας, ὡς στρουθὸς πάγης,

Πτεροῖς νοητοῖς ἵπταται πρὸς τὸνπόλον.

Νικήταν καλέουσι τρίτῃ ἐπὶ δῶμα Θεοῖο.

   Τοῦτος ὁ ὅσιος Νικήτας ἀγάπησε ἀπ’ τὴν νεαρή του ἡλικία τὴν ἐγκράτεια καὶ γι’ αὐτὸ ἀνεχώρησε ἀπ’ τὸν κόσμο· φεύγοντας δέ, πῆγε καὶ κάθισε στὰ ὄρη καὶ στὴν ἡσυχία, ὅπου ἐργαζόταν (καλλιεργοῦσε) πᾶσα ἀρετή. Κι ἀπὸ τούτη τὴν πνευματικὴ ἐργασία ὑψώθηκε κ’ ἔγινε μέγας καὶ περιβόητος· κι ἐπειδὴ κυβερνιόταν μὲ τὴν διάκριση τοῦ λόγου, ἔγινε καὶ οἰκονόμος ψυχῶν καὶ πιστὸς ἱερεὺς τοῦ Θεοῦ.