Εἶπε Γέρων…
Ἕνας ἀδελφὸς στὸ Κοινόβιο τοῦ ἁγίου Θεοδοσίου στὴν Παλαιστίνη, τριανταπέντε ὁλόκληρα χρόνια ἔτρωγε μόνο ψωμὶ μιὰ φορὰ τὴν ἑβδομάδα καὶ δὲν ἔβγαινε ἀπὸ τὴν ἐκκλησία.
Ὅσο κι ἂν κοπιάσεις νὰ σπείρεις στὸν δρόμο ποὺ πατιέται, χλωρὸ φύλλο δὲν φυτρώνει· ἄλλο τόσο κι ἂν μοχθήσεις νὰ καλλιεργήσεις καρδιὰ βαρυμένη μὲ βιοτικὲς μέριμνες, ἄδικα κοπιάζεις, εἶναι ἀδύνατο νὰ βλαστήσει ἀρετές. Γι᾿ αὐτὸ οἱ Πατέρες διάλεξαν τὴν ξενιτεία, λέγει κάποιος Ἀββᾶς.
Οἱ ὅσιοι 99 Πατέρες οἱ ἐν Κρήτῃ
Ἑορτάζουν τὴν ζ΄ (7η) Ὀκτωβρίου.
Τίς ἡ κοσμοφανὴς παρεμβολὴ αὕτη;
Τῶν ἐν Κρήτῃ Ὁσίων· ὦ τῆς δόξης!
Εἰς τὸν ὅσιον Ἰωάννην.
Ἐρημικῶς βιώσας ὦ Ἰωάννη,
Ἐρημικοὺς ἄνθρακας παθῶν σβεννύεις.
Ὁ ὅσιος Ἰωάννης ὁ Ἐρημίτης καὶ οἱ σὺν αὐτῷ 98 ὅσιοι Πατέρες κατάγονταν ἀπὸ διαφορετικὰ μέρη τῆς λεκάνης τῆς Μεσογείου, τὴν Αἴγυπτο, τὴν Κύπρο καὶ τὴν Ἀττάλεια. Ἀσκήτεψαν στὴν Κρήτη ὅπου, κατὰ τὴν ἐπιθυμία τους, ἀπεβίωσαν εἰρηνικὰ καὶ οἱ ἐνενῆντα ἐννέα μαζὶ τὴν ἴδια ἡμέρα. Ἀποτελοῦν εὐλογημένο πρότυπο ἀγάπης, ὁμόνοιας καὶ ἑνότητας τῶν Μοναστικῶν Ἀδελφοτήτων.
Ὁ κρύφιος θησαυρὸς
Ἕνα μονάχα ἐπιθυμῶ στὸν κόσμο
αὐτὸ νὰ λάβω
πρὶν κατεβῇ τὸ σκεῦος μου τὸ πήλινο στὴ γῆ.
Καὶ συνεχῶς νὰ δέωμαι γι’ αὐτὸ ἐγὼ δὲν παύω
καὶ τῆς ψυχῆς μου ἡ λαλιὰ δὲν γνώρισε σιγή.
Σοφία τοῦ Θεοῦ, Ζωὴ τῶν πάντων…
Ὁσίου Πέτρου τοῦ Δαμασκηνοῦ*
Γιὰ
τὴν δεύτερη παρουσία τοῦ Κυρίου ἔχουμε γράψει προηγουμένως στὰ περὶ πένθους. Ἐκεῖνος τώρα ποὺ μέσῳ τῆς
χάρης κατανόησε μὲ αἴσθηση ψυχῆς τὴν πρώτη παρουσία τοῦ Κυρίου, ὀφείλει νὰ λέει
μὲ μεγάλο θαυμασμό:
Μέγας εἶσαι, Κύριε, καὶ θαυμαστὰ τὰ ἔργα σου1 καὶ δὲν ὑπάρχουν λόγια νὰ ὑμνηθεῖ τὸ μεγαλεῖο Σου. Ἰδού, γλυκύτατέ μου Κύριε, ὁ δοῦλος Σου ἐνώπιόν Σου ἄφωνος, ἄπρακτος, στέκομαι καὶ περιμένω ἀπὸ Σένα τὸν φωτισμὸ τῆς γνώσεως. Ἐσὺ εἶπες Κύριε ὅτι «χωρὶς ἐμένα δὲν μπορεῖτε νὰ κάνετε τίποτε»2. Σὺ λοιπὸν δίδαξέ με γιὰ Σένα. Γιὰ τοῦτο τόλμησα νὰ καθήσω στὰ ἄχραντα πόδια Σου, σὰν τὴν ἀδελφὴ τοῦ φίλου Σου Λαζάρου3, γιὰ ν’ ἀκούσω κι ἐγὼ κάτι νοερά, ἂν ὄχι σχετικὸ μὲ τὴν ἀκατάληπτη θεότητά Σου, τουλάχιστον κάτι γιὰ τὴν σωματική Σου ζωὴ μέσα στὸν κόσμο, γιὰ νὰ ἐννοήσω λίγο τὰ λεγόμενα μέσα στὸ Εὐαγγέλιο τῆς χάρης Σου. Πῶς δηλαδὴ συναναστράφηκες ἀνάμεσά μας πρᾶος καὶ ταπεινὸς στὴν καρδιά4, ὅπως εἶπε τὸ πανάγιό Σου στόμα γιὰ νὰ τὰ μάθουμε αὐτὰ ἐμεῖς ἀπὸ Σένα· καὶ πῶς ἔζησες μὲ τόση φτώχεια Ἐσὺ ὁ πλούσιος σὲ εὐσπλαχνία5, μὲ κόπο καὶ δίψα θεληματικά, Ἐσὺ ποὺ ἔδωσες στὴν Σαμαρείτισσα τὸ νερὸ τῆς ζωῆς6, ὅπως εἶπες Κύριε: «Ὅποιος διψᾶ, ἂς μὲ πλησιάσει καὶ ἂς πιεῖ»7. Γιατὶ Σὺ εἶσαι ἡ πηγὴ τῶν ἰάσεων καὶ ποιός μπορεῖ νὰ ὑμνεῖ τὴν διαγωγή Σου στὸν κόσμο;
ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗΣ
Β΄ ΛΟΥΚΑ
(Λουκ.
ς΄ 31 – 36)
«Εἶπεν ὁ Κύριος, καθὼς θέλετε ἵνα ποιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς
ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως.
καὶ εἰ ἀγαπᾶτε τοὺς ἀγαπῶντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ
τοὺς ἀγαπῶντας αὐτοὺς ἀγαπῶσι.
καὶ ἐὰν ἀγαθοποιῆτε τοὺς ἀγαθοποιοῦντας ὑμᾶς, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ
γὰρ οἱ ἁμαρτωλοὶ τὸ αὐτὸ ποιοῦσι.
καὶ ἐὰν δανείζητε παρ᾿ ὧν ἐλπίζετε ἀπολαβεῖν, ποία ὑμῖν χάρις ἐστί; καὶ
γὰρ ἁμαρτωλοὶ ἁμαρτωλοῖς δανείζουσιν ἵνα ἀπολάβωσι τὰ ἴσα.
πλὴν ἀγαπᾶτε τοὺς ἐχθροὺς ὑμῶν καὶ ἀγαθοποιεῖτε καὶ δανείζετε μηδὲν ἀπελπίζοντες,
καὶ ἔσται ὁ μισθὸς ὑμῶν πολύς, καὶ ἔσεσθε υἱοὶ ὑψίστου, ὅτι αὐτὸς χρηστός ἐστιν
ἐπὶ τοὺς ἀχαρίστους καὶ πονηρούς.
Γίνεσθε οὖν οἰκτίρμονες, καθὼς καὶ ὁ πατὴρ ὑμῶν οἰκτίρμων ἐστί.»
ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
ΚΥΡΙΑΚΗΣ ΙΣΤ΄
(Β΄ Κορ. ς΄ 1 – 10)
«Ἀδελφοί,
συνεργοῦντες παρακαλοῦμεν μὴ εἰς κενὸν τὴν χάριν τοῦ Θεοῦ δέξασθαι ὑμᾶς
–λέγει
γάρ· καιρῷ δεκτῷ ἐπήκουσά σου καὶ ἐν ἡμέρᾳ σωτηρίας ἐβοήθησά σοι· ἰδοὺ νῦν καιρὸς
εὐπρόσδεκτος, ἰδοὺ νῦν ἡμέρα σωτηρίας–
μηδεμίαν ἐν μηδενὶ διδόντες προσκοπήν, ἵνα μὴ μωμηθῇ ἡ διακονία,
ἀλλ᾿
ἐν παντὶ συνιστῶντες ἑαυτοὺς ὡς Θεοῦ διάκονοι, ἐν ὑπομονῇ πολλῇ, ἐν θλίψεσιν, ἐν
ἀνάγκαις, ἐν στενοχωρίαις,
ἐν πληγαῖς, ἐν φυλακαῖς, ἐν ἀκαταστασίαις, ἐν κόποις, ἐν ἀγρυπνίαις, ἐν νηστείαις,
Ὁ ὅσιος Ρωμανὸς ὁ ποιητὴς τῶν Κοντακίων
Ἑορτάζει τὴν α΄ (1η) Ὀκτωβρίου.
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*
Καὶ πρὶν μὲν ὕμνει Ρωμανὸς Θεὸν Λόγον·
Ὑμνεῖ δὲ καὶ νῦν, ἀλλὰ σὺν τοῖς Ἀγγέλοις.
Ὁ ἅγιος πατὴρ Ρωμανὸς καταγόταν ἀπὸ τὴν Συρία, ἔχοντας πατρίδα τὴν πόλη Ἔμεσα, ἡ ὁποία τώρα λέγεται Χόμς. Ἐχρημάτισε δὲ καὶ διάκονος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Βηρυτοῦ, κι ἀπὸ ἐκεῖ ἀνέβηκε στὴν Κωνσταντινούπολη κατὰ τοὺς χρόνους Ἀναστασίου τοῦ βασιλέως ἐν ἔτει υϟς΄ (496), καὶ διέτριβε (διέμενε) στὸν ναὸ τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς ἐπιλεγομένης Κύρου1 μὲ πᾶσα εὐλάβεια καὶ σεμνότητα.
Ὁ ἅγιος ἀπόστολος Ἀνανίας
Ἑορτάζει τὴν α΄ (1η) Ὀκτωβρίου.
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*
Λίθοις νέμειν θέλοντα μηδαμῶς σέβας,
Ἀνανίαν βάλλουσι δυσσεβεῖς λίθοις.
Λεύσθη Ἀνανίας Ὀκτωβρίου ἥματι πρώτῳ.
Ὁ ἅγιος Ἀπόστολος Ἀνανίας ἦταν ἀπὸ τὴν πόλη Δαμασκὸ τῆς ὁποίας καὶ Ἐπίσκοπος ἐχρημάτισε. Σὲ τοῦτον στάλθηκε ὑπὸ τοῦ Κυρίου ὁ μέγας ἀπόστολος Παῦλος δι’ ἀποκαλύψεως, καὶ ἀπὸ αὐτὸν βαπτίσθηκε τρία ἔτη μετὰ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου, κατὰ τοὺς ἀκριβέστερους χρονολόγους.
Ὅποιος ἀναγεννήθηκε ἐν Χριστῷ…
Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης*
Ὅποιος ἀναγεννήθηκε ἐν Χριστῷ καὶ ἀπὸ σαρκικὸς ἔγινε πνευματικός, αὐτὸς ἀγαπᾶ καὶ ἐπιδιώκει τὰ ἀντίθετα ἐκείνων ποὺ ἕως τώρα τοῦ ἦσαν ἐπιθυμητά. Ὁλοένα πιὸ ἔντονα καὶ πιὸ πλατειά, βασιλεύουν στὴν καρδιά του ἡ πίστη, ἡ ἐλπίδα καὶ ἡ ἀγάπη.
Ἐκκλησιαστικότητα
ἀπόσπασμα
ὁμιλίας τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Εὐσεβίου Βίττη.
Παρακολουθῆστε τὸ ψυχωφελέστατο ἀπόσπασμα ὁμιλίας
τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Εὐσεβίου Βίττη:
Ἐκκλησιαστικότητα