«Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες…»

«Πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες…»

   Νύχτα γεμάτη μυστήριο. Μεγάλες ἱερές κοσμοϊστορικές στιγμές. Ἡ βραδυά τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου. Γιά τελευταία φορά βρίσκονται συγκεντρωμένοι γύρω στόν Χριστό οἱ Μαθητές Του. Βαθειά συγκίνηση ἔχει πλημμυρίσει τίς ψυχές τους ἀπ’ τήν ταπείνωση τοῦ Χριστοῦ, πού λίγο πιό πρίν ζώστηκε τό προσόψι κι ἔσκυψε κι ἔπλυνε τά πόδια τους.

   Ὅσο κι ἄν τούς καθησύχαζε τό εἰρηνικό βλέμμα τοῦ Κυρίου, ὅμως λύπη ἄμετρη εἶχε καταλάβει τίς ψυχές τους, γιατί, σύμφωνα μέ τά λόγια τοῦ Κυρίου, εἶχαν ἀρχίσει νά πιστεύουν, πώς ἕνα μαρτυρικό τέλος περίμενε τόν ἀγαπημένο τους Διδάσκαλο.

«Τὸ πολύτιμον μύρον…»

«Τὸ πολύτιμον μύρον…»

   Γιά κάποιο μύρο, γιά κάποια δάκρυα, γιά μιά ἁμαρτωλή γυναίκα κάνουν λόγο τά σημερινά τροπάρια τῆς Ἐκκλησίας. Ἄφθαστα σέ λυρισμό, πλούσια σέ κατάνυξη. Ζωντανεύουν τήν εἰκόνα τῆς Εὐαγγελικῆς περικοπῆς στά μάτια μας. Φέρνουν μύρο πνευματικῆς εὐαγγελικῆς εὐωδίας στήν ψυχή μας καί τέτοια κατάνυξη, πού νοιώθουμε σά νά μιλᾶ ἡ δική μας ψυχή ἀκούγοντας τήν ἀμαρτωλή γυναίκα νά παρακαλεῖ τόν Κύριο, «Κύριε... δέξαι μου τὰς πηγὰς τῶν δακρύων».

   Δέν ἀπέφυγε ὁ Κύριος, νά ἔλθει στό σπίτι κάποιου Φαρισαίου Σίμωνος, πού Τόν ἐκάλεσε, ὅπως δέν ἀπέφυγε νά ἔλθει σέ σπίτια τελωνῶν ἁμαρτωλῶν. Ὁ ἴδιος εἶπε κάποτε, ὅτι δέν ἔχουν ἀνάγκη ἰατροῦ παρά οἱ ἄρρωστοι καί ὅτι Ἐκεῖνος αὐτούς τούς ἀρρώστους ἔρχεται νά θεραπεύσει.

«Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται…»

«Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται…»

   Μέ τόν ἀκάνθινο στέφανο καί τό καλάμι στά δεμένα χέρια θά δοῦμε τήν εἰκόνα τοῦ Σωτῆρος, ὅταν τό βράδυ στίς ὁλόφωτες κοσμοπλημμυρισμένες ἐκκλησιές θά ψάλλεται τό κατανυκτικό τροπάριο «Ἰδοὺ ὁ Νυμφίος ἔρχεται ἐν τῷ μέσῳ τῆς νυκτός…». Σταγόνες αἵματος αὐλακώνουν τό θεῖο πρόσωπο μέ τό θλιμμένο βλέμμα τοῦ Χριστοῦ, πού πάσχει χάριν τῶν ἀνθρώπων. Βλέποντάς το, ἂς ἦταν, ὄχι σταγόνες αἵματος, ἀλλά δυό δάκρυα νά ἐρχότανε στά μάτια μας, αὐτή τήν ἱερή στιγμή. Ἂς ἦταν, πιό βαθειά νά νοιώσουμε, αὐτή τήν φορά, τό ὕψος καί τό βάθος τῆς θυσίας τοῦ Κυρίου μας. Νά πάρουν θέση οἱ ψυχές μας μπροστά στόν Σωτῆρα καί τό ἀπολυτρωτικό Του ἔργο. Γιατί χαρίζει μέ τό πάθος Του τήν σωτηρία σ’ ἐκείνους ὅμως πού δίνουν τήν ψυχή τους ἀνεπιφύλακτα σ’ Ἐκεῖνον.

Αὐτοδυναμία τοῦ Χριστοῦ

Αὐτοδυναμία τοῦ Χριστοῦ

«Ὡσαννά, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος ἐν ὀνόματι Κυρίου, βασιλεὺς τοῦ Ἰσραήλ»

(Ἰωάν. ιβ΄ 13)

Ἀρχιμ. Δανιὴλ Ἀεράκη*

Ὄχι ποσοστά, ἀλλ’ αὐτοδυναμία

   Αὐτοδυναμία ἢ συνεργασία; Μὴν ἀνησυχεῖτε. Δὲν θὰ μιλήσουμε πολιτικά. Ἡ Ἐκκλησία δὲν κάνει πολιτικὴ οὔτε εἶναι πολιτική. Ἡ Ἐκκλησία εἶναι ἡ πολιτεία τοῦ Θεοῦ. Καὶ στὴν πολιτεία τοῦ Θεοῦ ἔχουμε αὐτοδυναμία. Ὄχι αὐτοδυναμία τοῦ ἄλφα ἢ τοῦ βῆτα κόμματος. Ἔχουμε αὐτοδυναμία τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Ὁ Χριστὸς δὲν ἔχει ἀνάγκη συμπληρώματος, προκειμένου νὰ κυβερνήσει. Ὁ Χριστὸς δὲν ἔχει ποσοστὰ ἁπλῶς δυνάμεως. Ἔχει αὐτοδυναμία, ἀφοῦ εἶναι ἡ παντοδυναμία.

   • Ὁ Χριστὸς δὲν ἔχει ποσοστὰ μόνο ἀλήθειας, μέρος ἴσως ἔστω τῆς ἀλήθειας, τὸ 60% ἢ 70% τῆς ἀλήθειας. Ἔχει ὁλόκληρη τὴν ἀλήθεια. Εἶναι ἡ ταυτότητα τῆς ἀλήθειας. Ἔχει 100% τὴν ἀλήθεια, ἀφοῦ εἶναι ἡ Ἀλήθεια. Ἑπομένως, προκειμένου νὰ ὁδηγήσει τὸν λαὸ στὴν ἀλήθεια, δὲν χρειάζεται τὴν συνεργασία κάποιων ἄλλων συστημάτων ἢ θρησκειῶν. Ἔχει αὐτοδυναμία τῆς ἀλήθειας.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

 

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΚΥΡΙΑΚΗΣ τῶν ΒΑΪΩΝ

(Ἰωάν. ιβ΄ 1 – 18)

   «Πρὸ ἓξ ἡμερῶν τοῦ πάσχα ἦλθεν ὁ Ἰησοῦς εἰς Βηθανίαν, ὅπου ἦν Λάζαρος ὁ τεθνηκώς, ὃν ἤγειρεν ἐκ νεκρῶν.

   ἐποίησαν οὖν αὐτῷ δεῖπνον ἐκεῖ, καὶ ἡ Μάρθα διηκόνει· ὁ δὲ Λάζαρος εἷς ἦν τῶν ἀνακειμένων σὺν αὐτῷ.

   ἡ οὖν Μαρία, λαβοῦσα λίτραν μύρου νάρδου πιστικῆς πολυτίμου, ἤλειψε τοὺς πόδας τοῦ Ἰησοῦ καὶ ἐξέμαξε ταῖς θριξὶν αὐτῆς τοὺς πόδας αὐτοῦ· ἡ δὲ οἰκία ἐπληρώθη ἐκ τῆς ὀσμῆς τοῦ μύρου.

   λέγει οὖν εἷς ἐκ τῶν μαθητῶν αὐτοῦ, Ἰούδας Σίμωνος Ἰσκαριώτης, ὁ μέλλων αὐτὸν παραδιδόναι·

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

 

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

 ΚΥΡΙΑΚΗΣ τῶν ΒΑΪΩΝ

(Φιλιπ. δ΄ 4 – 9)

   «Ἀδελφοί, χαίρετε ἐν Κυρίῳ πάντοτε· πάλιν ἐρῶ, χαίρετε.

   τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνωσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις. ὁ Κύριος ἐγγύς.

   μηδὲν μεριμνᾶτε, ἀλλ᾿ ἐν παντὶ τῇ προσευχῇ καὶ τῇ δεήσει μετὰ εὐχαριστίας τὰ αἰτήματα ὑμῶν γνωριζέσθω πρὸς τὸν Θεόν.

   καὶ ἡ εἰρήνη τοῦ Θεοῦ ἡ ὑπερέχουσα πάντα νοῦν φρουρήσει τὰς καρδίας ὑμῶν καὶ τὰ νοήματα ὑμῶν ἐν Χριστῷ Ἰησοῦ.

   Τὸ λοιπόν, ἀδελφοί, ὅσα ἐστὶν ἀληθῆ, ὅσα σεμνά, ὅσα δίκαια, ὅσα ἁγνά, ὅσα προσφιλῆ, ὅσα εὔφημα, εἴ τις ἀρετὴ καὶ εἴ τις ἔπαινος, ταῦτα λογίζεσθε·

   ἃ καὶ ἐμάθετε καὶ παρελάβετε καὶ ἠκούσατε καὶ εἴδετε ἐν ἐμοί, ταῦτα πράσσετε· καὶ ὁ Θεὸς τῆς εἰρήνης ἔσται μεθ᾿ ὑμῶν.»

Ὁ ὅσιος Κελεστῖνος πάπας Ρώμης

Ὁ ὅσιος Κελεστῖνος πάπας Ρώμης

Ἑορτάζει τὴν η΄ (8η) Ἀπριλίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Τὸ χάσμα καὶ σέ, παμμάκαρ Κελεστῖνε,

Χοροῦ διϊστᾷ μὴ μεμακαρισμένου.

   Τοῦτος ὁ μακάριος Κελεστῖνος ἦταν κατὰ τοὺς χρόνους Θεοδοσίου τοῦ μωροῦ, ἐν ἔτει υιε΄ (415), καλῶς ἀναθρεμμένος διὰ βίου καὶ λόγου, δηλαδὴ διὰ πράξεως καὶ θεωρίας. Καὶ γιὰ τὶς ἀρετές του αὐτὲς ἀξιώθηκε ν’ ἀνεβεῖ στὸν θρόνο τῆς πρεσβυτέρας Ρώμης, ἀφοῦ ὁ Πάπας τῆς Ρώμης Ζώσιμος ἐτελεύτησε, ὁ ὁποῖος διαδέχθηκε μὲν τὸν Βονιφάτιο, ὁ δὲ Βονιφάτιος πάλι διαδἑχθηκε τὸν μέγα Ἰννοκέντιο.

Ὁ ἅγιος μάρτυς Καλλιόπιος

Ὁ ἅγιος μάρτυς Καλλιόπιος

Ἑορτάζει τὴν ζ΄ (7η) Ἀπριλίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Καλλιόπιος ἔμπαλιν παγεὶς ξύλῳ,

Τὸν ὀρθίως παγέντα δοξάζει Λόγον.

Ζωὴν Καλλιόπιος ἀγήρω ἑβδόμῃ εὗρεν.

   Τοῦτος ὁ ἅγιος μάρτυς Καλλιόπιος ἦταν κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Μαξιμιανοῦ, ἐν ἔτει σϞδ΄ (294), γυιὸς τῆς Θεοκλείας, ἡ ὁποία ἦταν διδαγμένη τὴν πίστη τοῦ Χριστοῦ, καταγόμενος δὲ ἀπ’ τὴν Πέργη τῆς Παμφυλίας. Ἀναθρεμμένος λοιπὸν μ’ εὐσέβεια ἀπὸ τὴν μητέρα του μελέτησε τὶς θεῖες Γραφές. Κι ὅταν ξεκίνησε ὁ κατὰ τῶν Χριστιανῶν διωγμὸς ἀπὸ τὸν Μαξιμιανό, τότε καὶ τοῦτος ὁ γενναῖος ἀγωνιστὴς –ἀφοῦ δυνάμωσε τὸν ἑαυτό του κ’ ἐπιπλέον ἔλαβε συμβουλὲς ἀπ’ τὴν μητέρα του νὰ πεθάνει γιὰ τὸν Χριστὸ μὲ μαρτύριο–, πῆγε αὐτόκλητος πρὸς τὸν ἡγεμόνα Μάξιμο, ὁ ὁποῖος διέτριβε στὴν ἐν τῇ Γαλατίᾳ εὑρισκομένη Πομπηϊούπολη (ἡ ὁποία ὀνομάσθηκε ἔτσι ἀπ’ τὸν μέγα Πομπήϊο, ποὺ νίκησε τὸν Μιθριδάτη τριγύρω στὴν πόλη αὐτὴ καὶ ὀνομαζόταν παλαιὰ Εὐπατορία).

Τὸ ἔργον τοῦ Χριστιανοῦ

Τὸ ἔργον τοῦ Χριστιανοῦ

«Ἓν δέ… κατὰ σκοπὸν διώκω…»

(Φιλιπ. γ΄ 14)

 

– Πράξεις, λόγους του ρυθμίζει

πρὸς τὸν Νόμον τοῦ Θεοῦ

τρόπους, σχῆμα ἐναρμονίζει

πρὸς τὸ θέλημα Αὐτοῦ

«νόημα πᾶν αἰχμαλωτίζει

στὴν Ὑπακοὴν Χριστοῦ».¹

Ἡ ὁσία Θεοδώρα ἡ ἐν Θεσσαλονίκῃ

Ἡ ὁσία Θεοδώρα ἡ ἐν Θεσσαλονίκῃ

Ἑορτάζει τὴν ε΄ (5η) Ἀπριλίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Θεσσαλονίκη σχοῦσα καλὰ μυρία,

Καὶ Θεοδώραν πλοῦτον ἄσυλον φέρεις.

   Ἡ ὁσία Θεοδώρα, ἀπὸ τὴν νεαρή της ἡλικία ἀγάπησε τὸν Χριστό καὶ γιὰ τοῦτο ἀρνήθηκε τὸν κόσμο καὶ τὰ ἐν κόσμῳ καὶ πορεύθηκε σὲ κοινόβιο μοναστῆρι ὅπου ἔγινε μοναχή, καὶ γι’ αὐτὸ ἀγωνίσθηκε καὶ κατόρθωσε ὅλες τὶς ἀρετές. Τόση δὲ ὑπερβολικὴ ὑπακοὴ καὶ τιμὴ πρόσφερε ἡ μακαρία σ’ ὅλες τὶς ἀδελφές, καὶ μάλιστα στὴν προεστῶσα καὶ ἡγουμένη, ὥστε καὶ μετὰ θάνατον ἐδείχθη αὐτὴ ὡς νὰ ἦταν ζωντανή. Ἔτσι λοιπόν, ἐπειδὴ φύλαξε τὴν ζωή της καθαρὴ κι ἀκηλίδωτη, διὰ τοῦτο ἀφῆκε τὸν ἑαυτό της στὶς ὑπόλοιπες ἀδελφὲς τοῦ μοναστηριοῦ στήλη ζωντανὴ καὶ παράδειγμα ἔμψυχο τῆς ἀρετῆς.