«Μὲ ὑψώνεις…»

«Μὲ ὑψώνεις…»

   Κατὰ τὴν εἰκονομαχία ὁ αὐτοκράτορας τοῦ Βυζαντίου Λέων ὁ Ἴσαυρος ἔδωσε μυστικὴ ἐντολὴ νὰ θανατώσουν μέσα στὴν φυλακή, ὅπου ἐκρατεῖτο γιὰ τοὺς ἀγῶνες του ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδοξίας, τὸν ἐπίσκοπο Βήρυλλο.

   Ὁ Βήρυλλος ἦταν παλαιὸς φίλος τοῦ αὐτοκράτορα καὶ εἶχε γίνει πρεσβύτερος καὶ κατόπιν ἀρχιερέας χάρις κυρίως στὴν ἀπαίτηση τοῦ αὐτοκράτορα.

   Ὅταν, λοιπόν, ἦλθαν νὰ τὸν θανατώσουν, κάθισε κ' ἔγραψε τὸ παρακάτω γράμμα καὶ παρεκάλεσε τὸν ἀξιωματικὸ ποὺ ἦταν ἐπικεφαλῆς τοῦ ἀποσπάσματος νὰ τὸ παραδώσει στὸν αὐτοκράτορα.

 

«Βασιλιᾶ μου,

Τὴν ἀναγνωρίζω μόλις τὴν ἀντικρύσω…

 

Τὴν ἀναγνωρίζω μόλις τὴν ἀντικρύσω…

 

 

   Τὴν χυδαιότητα δὲν μπορῶ νὰ τὴν ὁρίσω,

   ἀλλὰ τὴν ἀναγνωρίζω μόλις τὴν ἀντικρύσω.

 

Μπάϊρον Γουάϊτ (Byron White 1917 – 2002)*

 

* Ἀμερικανὸς δικηγόρος (καὶ ποδοσφαιριστής), ποὺ ὑπηρέτησε ὡς ἀναπληρωτὴς δικαστὴς τοῦ Ἀνώτατου Δικαστηρίου τῶν Η.Π.Α. ἀπὸ τὸ 1962 ἕως τὸ 1993.

«Δὲν μποροῦσα νὰ ἰδῶ τὴν σκηνὴ αὐτή…»

«Δὲν μποροῦσα νὰ ἰδῶ τὴν σκηνὴ αὐτή…»

Σημείωση: Πρὸ πολλῶν ἐτῶν, ἐδιάβασα ἕνα μικρὸ βιβλίο* (σχετικὸ μὲ τὴν ζωὴ καὶ τὸ ἔργο μακαριστοῦ Ἐπισκόπου) ὅπου περιγράφεται καὶ τὸ παρακάτω θλιβερὸ καὶ συνάμα ἀηδιαστικὸ συμβάν, ἀπόρροια τοῦ κατοχικοῦ λιμοῦ (δηλ. τῆς πεῖνας τοῦ 1941-44)! Ὁ Καλὸς Θεός, εἴθε νὰ μᾶς λυπηθῆ, ὥστε νὰ μὴ ζήσωμε καὶ ἰδοῦμε τέτοιες ἢ παρόμοιες εἰκόνες!

π.Ν.

   … Ἐν συνεχείᾳ συνέβη καὶ τρίτο περιστατικὸ τὸ ὁποῖον τὸν συνετάραξεν ὁλόκληρον καὶ τὸν ἔκαμε νὰ λάβη τὰς πλέον γενναίας ἀποφάσεις. Πολλοὶ τὸ ἔχουν ἀκούσει ἀπ᾿ τὸν ἴδιον τὸν Χρυσόστομον ὁ ὁποῖος τόσον συχνὰ τὸ διηγεῖτο. Ἕνας ἀπ᾿ αὐτοὺς καθὼς τὸ ἤκουσε, τὸ ἐδημοσίευσε ἀργότερον εἰς τοπικὴν ἐφημερίδα τῆς Χαλκίδος. Ἀπ᾿ τὴν ζωντανὴ αὐτὴ περιγραφή του μεταφέρομεν ἐδῶ ἕνα μικρὸν ἀπόσπασμα:

Αὐτὸς ποὺ ψάχνει γιὰ μαργαριτάρια…

 

Αὐτὸς ποὺ ψάχνει γιὰ μαργαριτάρια…

   Αὐτὸς ποὺ ψάχνει γιὰ μαργαριτάρια

   πρέπει νὰ βουτήξει βαθιά.

 

Τζὼν Ντράϊντεν (John Dryden 1631 – 1700)*

 

* Σπουδαῖος Ἄγγλος ποιητής, κριτικὸς καὶ θεατρικὸς συγγραφέας.

Πῶς ξέπεσε ἡ Ἱερωσύνη!

Πῶς ξέπεσε ἡ Ἱερωσύνη!

Ὁσίου Ἰσιδώρου τοῦ Πηλουσιώτου*

   Στὴν Ἐκκλησία εἰσέβαλαν πολλὲς ταραχές…, διότι ἔχουν κάνει κάθε εἴδους σφάλματα αὐτοί, στοὺς ὁποίους ἔχει ἀνατεθεῖ τὸ διδακτικὸ ἀξίωμα, ἀπ’ τὰ ὁποῖα θὰ ἀναφέρω μόνο ἕνα…

   Τότε στὴν Ἱερωσύνη προωθοῦνταν οἱ φιλάρετοι, ἐνῶ τώρα οἱ φιλάργυροι.

   Τότε προωθοῦνταν ἐκεῖνοι, ποὺ ἀπέφευγαν τὸ ἀξίωμα ἐξ αἰτίας τοῦ μεγέθους του, ἐνῶ τώρα ἐκεῖνοι, ποὺ ὁρμοῦν σ’ αὐτὸ γιὰ τὸ μέγεθος τῆς τρυφῆς (ἀπόλαυσης)…

Κάνε ὅ,τι μπορεῖς…

 

Κάνε ὅ,τι μπορεῖς…

   Κάνε ὅ,τι μπορεῖς,

   μὲ ὅ,τι ἔχεις,

   ὅπου κι ἂν βρίσκεσαι.

 

Θεόδωρος Ροῦζβελτ (Theodore “Teddy” Roosevelt 1858 – 1919)*

 

* Ἀμερικανὸς πολιτικός· ὁ 26ος Πρόεδρος τῶν Η.Π.Α ἀπὸ τὸ 1901 ἕως τὸ 1909. Τὸ 1906 κέρδισε τὸ βραβεῖο Νόμπελ Εἰρήνης γιὰ τὴν συμβολή του στὴν λήξη τοῦ Ρωσο–Ἰαπωνικοῦ πολέμου.

Τὸ ψεῦδος

Τὸ ψεῦδος

Ἀφ’ ὅτου ἐκατάλαβα στὸν κόσμο ὅτι βγαίνω

σαράντα φορὲς ψέμματα καὶ μίαν ἀλήθεια «κραίνω».

Μὰ καὶ οἱ γύρω μου θαρρῶ κι’ αὐτοὶ τὸ ψέμμα λένε·

σἂν κλαῖν’ γελᾶνε μέσα τους, κι’ ὅταν γελᾶνε κλαῖνε.

Βαρέθηκα καὶ δὲν μπορῶ τὰ γύρω μου νὰ βλέπω

θὰ πάρω μαυρομάντηλο τὰ μάτια μου νὰ σκέπω.

Θὰ κλείσω καὶ τὸ στόμα μου θὰ κλείσω καὶ τ’ αὐτιά μου

νὰ σιάξῃ τὸ κεφάλι μου, ν’ ἀλαφρωθῇ ἡ καρδιά μου.

(«Τὰ ποιήματα τοῦ καλόγερου», τόμος Γ΄, Ἀθῆναι 1975, σελ. 165.)

Δὲν γίνεται…

 

Δὲν γίνεται…

   Ἄν προσπαθεῖς νὰ εὐχαριστήσεις τοὺς Χειρότερους,

   ποτὲ δὲν θὰ εὐχαριστήσεις τοὺς Καλύτερους.

   Δὲν γίνεται νὰ τοὺς εὐχαριστήσεις Ὅλους.

Οὐίλλιαμ Μπλέϊκ (William Blake 1757 – 1827)*

* Ἕνας ἀπὸ τοὺς σημαντικότερους Ἄγγλους ποιητὲς καὶ παράλληλα ζωγράφος, χαράκτης καὶ εἰκονογράφος.

ΔΙΑΘΕΣΗ ΣΙΩΠΗΣ

ΔΙΑΘΕΣΗ ΣΙΩΠΗΣ*

 

   Εἶναι δῶρο Θεοῦ ὁ λόγος, ἡ ὁμιλία, ἀλλὰ ὑπάρχουν καὶ περιπτώσεις ποὺ ὁ ἄνθρωπος εἶναι προτιμότερο νὰ σιωπᾶ. Τὸ νὰ σιωποῦμε ὅπου καὶ ὅταν χρειάζεται εἶναι μεγάλη ἀρετή, λησμονημένη ἀπ’ τοὺς πολλούς. Ὁ σύγχρονος ἄνθρωπος διακρίνεται γιὰ τὴν φλυαρία του, τὴν πολυλογία του, τὴν καυχησιολογία του, τὴν μεγαλορρημοσύνη του, τὴν ἀθυροστομία του, τὴν μεμψιμοιρία του, τὴν ἱεροκατηγορία του. Ἔχει τάση νὰ ὁμιλεῖ συνεχῶς γιὰ ὅλα τὰ θέματα, ἀλλὰ χωρὶς νὰ ἐλέγχει πάντοτε αὐτὰ ποὺ λέγει. Ἐκ τῶν ὑστέρων μετανοεῖ γιὰ πολλά, ἰδίως ὅταν πληγώνει συνανθρώπους του. Ἀλλὰ τὸ κακὸ ἔχει ἤδη γίνει. Θὰ μποροῦσε ὅμως νὰ ἀποφευχθεῖ, ἂν συγκρατοῦσε τὴν γλῶσσα του.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

  

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΚΥΡΙΑΚΗΣ (τῶν Πατέρων)

(Ματθ. ε΄ 14-19)

   «Εἶπεν ὁ Κύριος τοῖς ἑαυτοῦ μαθηταῖς· Ὑμεῖς ἐστε τὸ φῶς τοῦ κόσμου. οὐ δύναται πόλις κρυβῆναι ἐπάνω ὄρους κειμένη·

   οὐδὲ καίουσι λύχνον καὶ τιθέασιν αὐτὸν ὑπὸ τὸν μόδιον, ἀλλ᾽ ἐπὶ τὴν λυχνίαν, καὶ λάμπει πᾶσι τοῖς ἐν τῇ οἰκίᾳ.

   οὕτω λαμψάτω τὸ φῶς ὑμῶν ἔμπροσθεν τῶν ἀνθρώπων, ὅπως ἴδωσιν ὑμῶν τὰ καλὰ ἔργα καὶ δοξάσωσι τὸν πατέρα ὑμῶν τὸν ἐν τοῖς οὐρανοῖς.

   Μὴ νομίσητε ὅτι ἦλθον καταλῦσαι τὸν νόμον ἢ τοὺς προφήτας· οὐκ ἦλθον καταλῦσαι, ἀλλὰ πληρῶσαι.

   ἀμὴν γὰρ λέγω ὑμῖν, ἕως ἂν παρέλθῃ ὁ οὐρανὸς καὶ ἡ γῆ, ἰῶτα ἓν ἢ μία κεραία οὐ μὴ παρέλθῃ ἀπὸ τοῦ νόμου ἕως ἂν πάντα γένηται.

   ὃς ἐὰν οὖν λύσῃ μίαν τῶν ἐντολῶν τούτων τῶν ἐλαχίστων καὶ διδάξῃ οὕτω τοὺς ἀνθρώπους, ἐλάχιστος κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν· ὃς δ᾽ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ, οὗτος μέγας κληθήσεται ἐν τῇ βασιλείᾳ τῶν οὐρανῶν.»