Εἰς τὸν ἅγιο ἀπόστολο Θωμᾶ
(6 Ὀκτωβρίου)
Κύριε παντοκράτορ ὁ
Θεὸς ἡμῶν, εὔσπλαγχνε καὶ πολυέλεε, ὁ διὰ μείζονα βεβαίωσιν τῆς ἐκ νεκρῶν ἀναστάσεως
τοῦ μονογενοῦς σου Υἱοῦ, Κυρίου δὲ ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, τὸν ἀπόστολον Θωμᾶν οἰκονομικῶς
συγχωρήσας περὶ αὐτῆς διστάσαι· οὗ ταῖς μεσιτείαις δώρησαι ἡμῖν, δεόμεθά σου,
πίστιν βεβαίαν, ἵνα ἀδιστάκτως πιστεύωμεν τὴν τοῦ αὐτοῦ Σωτῆρος ἡμῶν διὰ
Πνεύματος ἁγίου ἐκ τῆς ἀειπαρθένου Μαρίας ἀνέκφραστον σάρκωσιν, καὶ τὴν ἄρρητον
γέννησιν, τὰ ἐξαίσια θαύματα, καὶ ὑπερφυῆ ἔργα· τὰ ὑπὲρ ἡμῶν φρικτὰ πάθη, καὶ τὸν
ἐν σαρκὶ ἐκούσιον θάνατον· τὴν ζωοποιὸν ταφὴν, καὶ τὴν ἐκ νεκρῶν ἀνάστασιν· τήν
τε εἰς οὐρανοὺς ἀνάληψιν, καὶ τὴν δευτέραν αὐτοῦ παρουσίαν· ὅπως ἔργοις ἀγαθοῖς,
ζῶσαν τὴν πίστιν ἔχοντες, καὶ τὴν μνήμην αὐτοῦ ἐκουσίως τιμῶντες, καταξιωθῶμεν καὶ
νῦν καὶ ἐν τῷ μέλλοντι εὐαρεστῆσαί σοι. Ὅτι εὐλογητὸς εἶ εἰς τοὺς αἰῶνας τῶν αἰώνων.
Ἀμήν.
* ΑΝΔΡΕΟΥ Δ. ΣΙΜΩΝΩΦ, «ΜΕΓΑ ΠΡΟΣΕΥΧΗΤΑΡΙΟΝ», Ἀθῆναι 1906.