Οἱ ἅγιοι μάρτυρες
καὶ νοτάριοι Μαρκιανὸς καὶ Μαρτύριος
Ἑορτάζουν τὴν κε΄
(25η) Ὀκτωβρίου.
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ
ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*
Χριστοῦ
καλάμους τοὺς νοταρίους νόει,
Εἰς αἷμα τὸ σφῶν
ἐκ ξίφους βεβαμμένους.
Πέμπτῃ Μαρκιανὸν τάμον εἰκάδι Μαρτύριόν
τε.
Ὅταν ὁ ἅγιος Παῦλος ὁ ὁμολογητὴς καὶ ἱερομάρτυς πατριάρχευε στὴν Κωνσταντινούπολη μετὰ τὸν θάνατο τοῦ Κωνσταντινουπόλεως Ἀλεξάνδρου, στὰ χρόνια τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου ἐν ἔτει τλζ΄ (337)· ὁ ὁποῖος (βασιλεὺς) ἀπατήθηκε ἀπὸ τοὺς Ἀρειανοὺς κι ἔπεσε στὴν αἵρεσή τους‧ τότε, οἱ εὐσεβέστατοι Μαρκιανὸς καὶ Μαρτύριος ἦσαν τοῦ Πατριάρχου νοτάριοι καὶ γραμματικοί, καὶ ἀναγινώσκοντες στὸν λαὸ τὰ ἱερὰ βιβλία, διέλαμπαν πανταχοῦ μὲ εὐλάβεια, μὲ σεμνότητα τρόπων, καὶ μὲ κάθε ἁγιότητα κι ἀρετή, μάλιστα δὲ καὶ ἐξαιρετῶς μὲ ὀρθοδοξία.
Ἀφοῦ λοιπὸν ὁ θεῖος Παῦλος
ἐξορίστηκε στὴν Ἀρμενία καὶ ’κεῖ δέχτηκε τὸ μακάριο τέλος, πνιγεῖς ἀπὸ τοὺς Ἀρειανούς1,
οἱ ἅγιοι τοῦτοι νοτάριοι ἤλεγχαν μὲ παρρησία τοὺς δυσσεβεῖς καὶ κήρυτταν σὲ ὅλους
ὅτι ὁ Υἱὸς εἶναι ὁμοούσιος μὲ τὸν Πατέρα. Καὶ ἐπειδὴ δὲν πείστηκαν νὰ προδώσουν
τὴν εὐσέβεια οὔτε μὲ κολακεῖες καὶ ὑποσχέσεις δωρεῶν, οὔτε μὲ φοβερισμοὺς πληγῶν
καὶ βασανιστηρίων, διὰ τοῦτο θανατώνονται μὲ τὴν μάχαιρα καὶ θάβονται στὴν πύλη
τῆς Κωνσταντινουπόλεως τὴν καλουμένη Μελανδησία, στὴν τοποθεσία τοῦ δευτέρου. Ὕστερα
δὲ ἔκτισε ναὸ ἐκ θεμελίων στὸ ὄνομά τους ὁ ἐν ἁγίοις πατὴρ ἡμῶν Ἰωάννης ὁ
Χρυσόστομος.
Ταῖς
Αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.
* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν»
τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, τόμ. 1ος, σελ. 420, 421. (Μικρὴ φραστικὴ
διασκευή, ὑπὸ ἱερομ. Ν. ἁγιορείτου).
1. Τοῦτος ἑορτάζεται
τὴν ἕκτη (6η) τοῦ Νοεμβρίου.