Ὁ ὅσιος Πέτρος ὁ ἀπὸ στρατιωτῶν
Ἑορτάζει τὴν θ΄
(9η) Ὀκτωβρίου.
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*
Εἰς
ὕψος ἀρθεὶς ἀρετῶν θεῖος Πέτρος,
Τὸν χοῦν
ἀπεκδὺς ὕψος οὐρανοῦ φθάνει.
Τοῦτος ὁ μακάριος Πέτρος ἦταν στὰ χρόνια τῆς βασιλείας Θεοφίλου ἐν ἔτει ωκθ΄ (829), καταγόμενος ἀπὸ τὴν ἐπαρχία τῶν Γαλατῶν, γυιὸς τοῦ Θεοφίλου καὶ τῆς Εὐδοκίας, κι ὀνομαζόταν Λέων. Ἐπειδὴ ἦταν ἀπ’τὴν φύση του στολισμένος μὲ κάλλος, μὲ μέγεθος καὶ δύναμη σώματος, διὰ τοῦτο ἔγινε ἀπὸ τὸν βασιλέα κόμης· κι ἀφοῦ ἔκαμε ἀνδραγαθίες στοὺς πολέμους γιὰ διάστημα πολλῶν χρόνων, ὕστερα τὰ καταφρόνησε ὅλα κ’ ἔγινε μοναχός, κουρεύοντας τὶς τρίχες τῆς κεφαλῆς του σ’ ἕνα μοναστῆρι ὀνομαζόμενο Δαφνῶνα καὶ μετονομασθεὶς Πέτρος ἀντὶ Λέοντος.
Μετὰ ταῦτα
πῆγε στὸ βουνὸ τοῦ Ὀλύμπου, κι ἀπό ’κεῖ πῆγε στὰ Ἱεροσόλυμα· ἀπ’ ἐκεῖ δὲ ἀπῆλθε
στὴν Λαοδίκεια καὶ τὴν Ἀττάλεια, καὶ ἀφοῦ ὑπέφερε ἀνδρείως τοὺς κόπους τῆς
ὁδοιπορίας καὶ τῆς ἀσκήσεως καὶ τὸν ἄγριο θυμὸ τῶν Ἰσμαηλιτῶν τοὺς ὁποίους συνάντησε
καθ’ ὁδόν, στὸ τέλος γύρισε καὶ πάλι στὸ βουνὸ τοῦ Ὀλύμπου. Ἐπειδὴ ὅμως τὸ ὕψος
τῆς πολιτείας κι ἀρετῆς του ἔγινε φανερὸ στοὺς βασιλεῖς, γιὰ τοῦτο ὁ βασιλεὺς
Βασίλειος ὁ Μακεδών, ἐν ἔτει ωξζ΄ (867) τὸν ἔπεισε νὰ ἔλθει νὰ κατοικήσει στὸ μοναστῆρι
τοῦ ἁγίου Φωκᾶ. Ἐκεῖ λοιπὸν ἀφοῦ ἔκαμε πολλοὺς ἀγῶνες κατὰ Θεόν, ἐν εἰρήνῃ τὴν
ψυχή του παρέδωκε εἰς τὸν Κύριο.
Ταῖς Αὐτοῦ
ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.
* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν» τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ
Ἁγιορείτου, τόμ. 1ος, σελ. 319, 320. (Μικρὴ φραστικὴ διασκευή,
ὑπὸ ἱερομ. Ν. ἁγιορείτου).