Ὁ ὅσιος Μαλός
Ἑορτάζει τὴν ις΄
(16η) Ὀκτωβρίου.
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*
Μαλὸς
βραχεῖαν γῆς λιπὼν παροικίαν,
Πόλου
κατοικεῖ τὴν μακρὰν κατοικίαν.
Τοῦτος ὁ ἅγιος
πατὴρ ἡμῶν Μαλός, ἀφοῦ ἄφησε κόσμο, πλοῦτο καὶ συγγενεῖς, πῆγε σ’ ἔρημους κι
ἀκατοίκητους τόπους, κ’ ἐκεῖ ἀφοσιώθηκε μὲ χαρὰ ὁ ἀοίδιμος, σὲ νηστεῖες κι ἀγρυπνίες
καὶ στὶς ἄλλες κακοπάθειες. Ἦταν δὲ τὸ πρόσωπό του χαροποιὸ κ’ ἐνεργοῦσε μὲ τὸ
ὄνομα τοῦ Χριστοῦ διάφορα θαύματα, διότι καὶ λεπροὺς καθάριζε, δαιμόνια ἔδιωχνε,
χάριζε τὸ φῶς στοὺς τυφλούς. Κι αὐτὰ μὲν ἐνεργοῦσε ὅσο ἦταν ζωντανός, ἀφοῦ δὲ ἐξεδήμησε
πρὸς Κύριον, ἄφησε τὸ πάντιμο σῶμα του πηγὴ τῶν ἰάσεων‧ διότι ἔλαβε χάρη νὰ
ἀναβλύζει μῦρο ἀπὸ αὐτό, γιὰ τὴν ἀποτροπὴ παντὸς πάθους καὶ τὴν γιατρειὰ
ἀνιάτων ἀσθενειῶν. Διότι εἶπε ὁ Κύριος· «Ὅτι τοὺς δοξάζοντάς με δοξάσω»
(Α΄
Βασιλ. β΄ 30).
Ταῖς Αὐτοῦ
ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.
* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν» τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ
Ἁγιορείτου, τόμ. 1ος, σελ. 363, 364. (Μικρὴ φραστικὴ διασκευή,
ὑπὸ ἱερομ. Ν. ἁγιορείτου).