Ἅγιον Ὄρος (Ζ΄): Ἱερὰ Μονὴ Χιλανδαρίου (ΒΙΝΤΕΟ)

Ἅγιον Ὄρος (Ζ΄): Ἱερὰ Μονὴ Χιλανδαρίου

(BINTEO)

Παρακολουθῆστε τὸ ὑπέροχο ντοκιμαντὲρ - ὁδοιπορικό:

Ἡ ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία

Ἡ ὁσία Μαρία ἡ Αἰγυπτία

Κυριακὴ Ε΄ Νηστειῶν.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ἀπῆρε πνεῦμα· σὰρξ ἀπερρύη πάλαι.

Τὸν ὄστινον, γῆ, κρύπτε νεκρὸν Μαρίας.

   Ἡ ὁσία Μαρία ἦταν ἀπὸ τὴν Αἴγυπτο, κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ μεγάλου Ἰουστινιανοῦ, ἐν ἔτει φκ΄ (520), κι ἀφοῦ ἔζησε πρότερον μὲ ἀκολασία καὶ προσκάλεσε σὲ ψυχικὸ ὄλεθρο πολλοὺς ἀνθρώπους διὰ τῆς αἰσχρῆς ἡδονῆς, ἐπειδὴ ἀπὸ παιδὶ γκρεμίσθηκε στὶς πονηρὲς σαρκικὲς πράξεις κ’ ἔμεινε σ’ αὐτὲς δεκαεπτὰ χρόνους, ὕστερα ἔδωκε τὸν ἑαυτό της ἡ μακαρία σὲ ἄσκηση καὶ ἀρετή. Καὶ τόσο πολὺ ὑψώθηκε διὰ μέσου τῆς ἀπαθείας, ὥστε περπατοῦσε πάνω στὰ νερὰ καὶ τοὺς ποταμούς, χωρὶς νὰ καταβυθίζεται καί, ὅταν προσευχόταν, σηκωνόταν ἀπὸ τὴν γῆ ψηλὰ καὶ ἴστατο στὸν ἀέρα μετέωρη· ἡ δὲ αἰτία τῆς μεταβολῆς αὐτῆς καὶ μετανοίας στάθηκε ἡ ἑξῆς:

Ὁ Ἀκάθιστος Ὕμνος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Ὁ Ἀκάθιστος Ὕμνος τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου

Τὸ Σάββατο τῆς 5ης (Ε΄) Ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ὕμνοις ἀΰπνοις εὐχαρίστως ἡ Πόλις

Τὴν ἐν μάχαις ἄγρυπνον ὑμνεῖ Προστάτιν.

   Κατὰ τὸ πέμπτο τοῦτο Σάββατο τῆς Ἁγίας Τεσσαρακοστῆς ἑορτάζουμε, δηλαδή, κάμνουμε ἀνάμνηση τοῦ Ἀκαθίστου Ὕμνου ποὺ ἔγινε στὴν Κωνσταντινούπολη ἕνα καιρὸ γιὰ τὴν ἑξῆς αἰτία:

   Ἐπὶ Ἡρακλείου τοῦ βασιλέως τῶν Ρωμαίων, ὁ Χοσρόης ὁ βασιλιᾶς τῶν Περσῶν, βλέποντας πὼς ἡ δύναμη τῶν Ρωμαίων ταπεινώθηκε παντελῶς ἀπὸ τὶς τυραννίες καὶ ἀκαταστασίες τοῦ τυράννου Φωκᾶ, ἔστειλε ἕνα σατράπη του, ὀνομαζόμενον Σάρβανο, μὲ πάμπολλες χιλιάδες στρατευμάτων, γιὰ νὰ ὑποτάξει στὸ κράτος του ὅλη τὴν Ἀνατολή· ἐπειδὴ καὶ πρωτύτερα εἶχε φθείρει αὐτὸς ὁ Χοσρόης, ἕως καὶ ἑκατὸ χιλιάδες Χριστιανῶν, τοὺς ὁποίους οἱ χριστοκτόνοι Ἑβραῖοι τοὺς ἀγόραζαν καὶ τοὺς φόνευαν ἀνηλεῶς. Ὁ Σάρβαρος λοιπόν, ἀφοῦ κατέδραμε καὶ «κούρεψε» ὅλη τὴν Ἀνατολή, κατάντησε νὰ φθάσει ἕως καὶ σὲ αὐτὴ τὴν Χρυσούπολη, ποὺ κοινῶς ὀνομάζεται Σκούταρι. Τὸν ἴδιο καιρὸ καὶ ὁ Χάγανος ποὺ ἦταν ἀρχηγὸς τῶν Τατάρων καὶ Βουλγάρων, διαλύοντας τὴν ἀγάπη ποὺ εἶχε μὲ τοὺς Ρωμαίους (=ρωμιούς), παίρνοντας μαζί του μυριάριθμα στρατεύματα, ὅρμησε ἀπὸ τὰ δυτικὰ μέρη ἐναντίον τῆς Βασιλεύουσας τῶν πόλεων, βγάνοντας ἀπ᾿ τὸ μιαρὸ στόμα του λόγια βλάσφημα κατὰ τοῦ Θεοῦ. Κι᾿ ἔτσι λοιπόν, γέμισε πολὺ γρήγορα ἡ μὲν θάλασσα ἀπὸ πλοῖα, ἡ δὲ γῆ ἀπὸ πεζὰ καὶ ἱππικὰ στρατεύματα ἀναρίθμητα.

Ὁ Μέγας καὶ κατανυκτικὸς Κανών

Ὁ Μέγας καὶ κατανυκτικὸς Κανών

Τὴν Πέμπτη τῆς 5ης (Ε΄) Ἑβδομάδος τῶν Νηστειῶν.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Τρόπους, Ἰησοῦ, κατανύξεως δίδου,

ᾍδουσι νυνὶ Κανόνα σοι τὸν Μέγαν.

   Τὴν ἡμέρα αὐτή, κατὰ τὴν ἀρχαία παράδοση, ψάλλουμε καὶ τὴν Ἀκολουθία τοῦ Μεγάλου Κανόνος· τὸν ὁποῖον ἐσύνθεσε ἄριστα καὶ τεχνικώτατα ὁ Ἅγιος Πατὴρ ἡμῶν Ἀνδρέας ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Κρήτης, ὁ καλούμενος καὶ Ἱεροσολυμίτης¹. Ὁσίως καὶ θεοφιλῶς πολιτευόμενος, ὁ Ἅγιος Ἀνδρέας, πολλὰ μὲν καὶ ἄλλα συγγράμματα ψυχωφελέστατα, λόγους δηλαδὴ καὶ κανόνες πανηγυρικούς, ἄφησε στὴν Ἐκκλησία τοῦ Θεοῦ, κοντὰ δὲ σ᾿ ὅλα τ᾿ ἄλλα, ἔκαμε καὶ τὸν παρόντα Μέγα Κανόνα. Στὸν ὁποῖο μέσα συνάθροισε κι’ ἔβαλε ὅλες τὶς ἱστορίες τῆς Παλαιᾶς καὶ Νέας Διαθήκης, ἀρχίζοντας ἀπ’ τὸν Ἀδὰμ ἕως σ’ αὐτὴν τὴν Ἀνάληψη τοῦ Χριστοῦ, καὶ τοῦ ἀποστολικοῦ κηρύγματος, προσαρμόζοντας σ᾿ αὐτὲς τὴν μελωδία τούτη, μὲ τὴν ὁποία τὶς ψάλλουμε. Παρακινεῖ λοιπὸν μὲ τοῦτον τὸν Κανόνα ὁ θεῖος Πατὴρ κάθε ψυχή, τὶς μὲν καλὲς ἱστορίες νὰ μιμεῖται ὅσο μπορεῖ, τὶς δὲ φαῦλες, δηλαδὴ τὰ κακὰ διηγήματα, νὰ τ’ ἀποφεύγει καὶ ν’ ἀνατρέχει πρὸς τὸν Θεὸ πάντοτε διὰ τῆς μετανοίας καὶ τῶν δακρύων καὶ πάσης ἀγαθῆς πράξεως. Καὶ τόσο ἐπιτήδεια συνάρμοσε καὶ μελούργησε τὰ θεῖα τοῦτα νοήματα, ὥστε μποροῦν νὰ μαλακώσουν καὶ τὴν πλέον σκληρὴ καρδιὰ καὶ νὰ παρακινήσουν σὲ κατόρθωση ἀρετῆς, ἀρκεῖ μόνο οἱ ψάλλοντες ἢ οἱ ἀκούοντες νὰ βάλουν λίγη προσοχὴ καὶ μὲ ταπείνωση ψυχῆς νὰ κατανοοῦν τὰ ψαλλόμενα.

Ὄχι ὀργή, ἐκδίκηση καὶ μνησικακία!

Ὄχι ὀργή, ἐκδίκηση καὶ μνησικακία!

   Ὁ ἐκδικῶν παρὰ Κυρίου εὑρήσει ἐκδίκησιν, καὶ τὰς ἁμαρτίας αὐτοῦ διατηρῶν διατηρήσει.

   ἄφες ἀδίκημα τῷ πλησίον σου, καὶ τότε δεηθέντος σου αἱ ἁμαρτίαι σου λυθήσονται.

   ἄνθρωπος ἀνθρώπῳ συντηρεῖ ὀργήν, καὶ παρὰ Κυρίου ζητεῖ ἴασιν;

   ἐπ᾿ ἄνθρωπον ὅμοιον αὐτῷ οὐκ ἔχει ἔλεος, καὶ περὶ τῶν ἁμαρτιῶν αὐτοῦ δεῖται;

   αὐτὸς σὰρξ ὢν διατηρεῖ μῆνιν, τίς ἐξιλάσεται τὰς ἁμαρτίας αὐτοῦ;

   μνήσθητι τὰ ἔσχατα καὶ παῦσαι ἐχθραίνων, καταφθορὰν καὶ θάνατον, καὶ ἔμμενε ἐντολαῖς.

   μνήσθητι ἐντολῶν καὶ μὴ μηνίσῃς τῷ πλησίον, καὶ διαθήκην ῾Υψίστου καὶ πάριδε ἄγνοιαν.

(Σοφία Σειρὰχ κη΄ 1-7)

 

   Ἐκεῖνος ποὺ ἐκδικεῖται τοὺς ἄλλους, θὰ ὑποστεῖ ἐκδίκηση ἀπὸ τὸν Θεό, ποὺ θὰ τοῦ καταλογίσει αὐστηρὰ τὶς ἁμαρτίες του.

Τὸ Χούϊ

Τὸ Χούϊ

 

Τὰ ροῦχά του δὲν μπορεῖ πιὰ ἀπάνω του νὰ δέσῃ

γίνηκε σἂν φουρνόξυλο κι’ ἐδῶ κι’ ἐκεῖ νὰ πέσῃ.

Πάει πέντ - ἕξη βήματα κι’ εὐθὺς ἀμέσως στέκει

καὶ ἄλλα τόσα προχωρεῖ γιὰ νὰ σταθῇ παρέκει.

Ἕνα σκαλάκι ν’ ἀνεβῇ μονάχος του διστάζει

κι’ ὑπόκοφα· «βοηθῆστε με, μωρὲ παιδιὰ φωνάζει».

Ὅποιος τὸν ἰδῇ θὰ πῆ: «αὐτὸς ’μπροστὰ βλέπει τὸ Χάρο

ὁποὺ τοῦ λέει· «σύντεκνε, ἦρθα γιὰ νὰ σὲ πάρω».

Νουθεσίες

Νουθεσίες

Ὁσίου Θεοφάνους τοῦ Ἐγκλείστου*

   Ὁ Κύριός μας εἶναι πολυέλεος καί πάντοτε ἕτοιμος σέ βοήθεια. Νά στρέφετε συνεχῶς πρός Αὐτόν τόν νοῦ καί τήν καρδιά.

   Σᾶς εἶναι ἀδύνατον να πηγαίνετε στήν ἐκκλησία καθημερινά; Προσεύχεσθε στό σπίτι.

   Νά συνηθίζετε νά ζῆτε τήν παρουσία τοῦ Θεοῦ. Νά σκέπτεσθε διαρκῶς ὅτι εἶναι «πανταχοῦ παρών καί τά πάντα πληρῶν». Νά ρυθμίζετε τήν ζωή σας, τίς σκέψεις σας, τά αἰσθήματα καί τίς πράξεις, ὅπως ἁρμόζει ἐνώπιον τῶν ὀφθαλμῶν τοῦ Θεοῦ.

Ἂς τρέξουμε πρόθυμα…

Ἂς τρέξουμε πρόθυμα…

Ὁσίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου*

   Μερικοὶ κτίζουν πλίνθους πάνω στοὺς λίθους. Ἄλλοι στερεώνουν στύλους πάνω στὸ χῶμα. Καὶ ἄλλοι, ἀφοῦ βάδισαν λίγο πεζοὶ καὶ ζεστάθηκαν τὰ νεῦρα καὶ οἱ κλειδώσεις τους, προχώρησαν ἔπειτα γρηγορώτερα. Ὅποιος ἔχει νοῦ, ἂς ἐννοήσει τὶς συμβολικὲς αὐτὲς εἰκόνες.

Ὁμολόγησε…

Ὁμολόγησε…

   Ἕνας μονάρχης, τὴν ἡμέρα τῆς ὀνομαστικῆς του ἑορτῆς, ἐπισκέφθηκε τοὺς φυλακισμένους, μὲ τὴν πρόθεση νὰ χαρίσει σὲ μερικοὺς ἀπ’ αὐτοὺς τὴν ποινή τους.

   - Τί ἔχεις κάνει ἐσύ; ρώτησε τὸν πρῶτο.

   - Ἐγὼ τίποτε, βασιλιᾶ μου, εἶμαι ἀθῶος…

   Τὴν ἴδια ἀπάντηση ἔδωσαν κι ὁ δεύτερος καὶ ὁ τρίτος.

 

Ὁ ὅσιος Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης, συγγραφέας τῆς Κλίμακας

Ὁ ὅσιος Ἰωάννης ὁ Σιναΐτης, συγγραφέας τῆς Κλίμακας

Κυριακὴ Δ΄ Νηστειῶν.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ὁ σάρκα καὶ ζῶν νεκρὸς ὢν Ἰωάννης

αἰωνίως ζῇ, καὶ νεκρὸς φανεὶς ἄπνους.

Σύγγραμμα λιπὼν Κλίμακα τῇ ἀνόδῳ,

δείκνυσιν αὐτοῦ πορείαν τῆς ἀνόδου.

   Ὁ ὅσιος πατὴρ ἡμῶν Ἰωάννης ἦταν κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Ἰουστίνου τοῦ νεώτερου τοῦ ἀνεψιοῦ τοῦ Ἰουστινιανοῦ, ἐν ἔτει φο΄ (570). Ὅταν ἔγινε δεκαέξι χρόνων ἀφοῦ ἔλαβε ἐμπειρία στὴν ἐγκύκλιο καὶ ἐξωτερικὴ σοφία προσέφερε ἔκτοτε τὸν ἑαυτό του στὸν Θεὸ ὡς θυσία ἱερώτατη. Ἔτσι, ἀφοῦ ἀνέβηκε στὸ ὄρος Σινᾶ ζοῦσε κάτω ἀπὸ τὴν ὑποταγὴ γέροντος· κι ἀφοῦ ἔφθασε στὸν δέκατο ἔνατο χρόνο τῆς ἡλικίας του ἀνεχώρησε ἀπὸ τὴν ὑποταγὴ καὶ πῆγε στὸ στάδιο τῆς ἡσυχίας, μακρυὰ ἀπὸ τὸ Κυριακὸ τῆς Σιναϊτικῆς Σκήτης, ἕως πέντε σημεῖα· ὀνομαζόταν ὁ τόπος ἐκεῖνος Θωλᾶς. Ἐκεῖ λοιπὸν διῆλθε ὁ ἀοίδιμος σαράντα ὁλόκληρους χρόνους καταφλεγόμενος καθημερινὰ ἀπ’ τὸν διακαῆ ἔρωτα καὶ ἀπὸ τὸ πῦρ τῆς ἀγάπης τοῦ Θεοῦ. Τοῦτος ἔτρωγε μὲν ἀπ’ ὅλα τὰ φαγητά, τὰ ὁποῖα εἶναι συγχωρημένο (ἐπιτρέπεται) νὰ τρώγουν οἱ μοναχοί, ἀλλ’ ἀπὸ λίγο. Κ’ ἔκαμε τοῦτο γιὰ νὰ συντρίβει πάνσοφα, -ἔτσι διακριτικὸς καθὼς ἦταν-, τὸ κέρατο τῆς ὑπερηφάνειας, ἡ ὁποία ἔμελλε νὰ τὸν ἐνοχλεῖ, ἐὰν δὲν ἔτρωγε, ὡς διαφορετικὸν ἀπὸ τοὺς ἄλλους μοναχούς.