Βάση καὶ ὑπέρβαση

Βάση καὶ ὑπέρβαση

«Καθὼς θέλετε ἵνα πoιῶσιν ὑμῖν οἱ ἄνθρωποι, καὶ ὑμεῖς ποιεῖτε αὐτοῖς ὁμοίως»

(Λουκ. ς΄ 31)

Ἀρχιμ. Δανιὴλ Ἀεράκη*

Λύση ὅλων τῶν προβλημάτων

 

   Ζητεῖται λύση! Γιὰ ποιό πρόβλημα; Μὰ ὅλη ἡ ζωή μας κατάντησε πρόβλημα. Ὁ ἄνθρωπος ἔγινε πρόβλημα. Πρόβλημα γιὰ τὸν ἑαυτό του. Πρόβλημα γιὰ τοὺς ἄλλους.

   Ὅλη ἡ κοινωνία ἔγινε μία ἀπέραντη προβληματικὴ ἐπιχείρηση. Προβληματικὲς ἐπιχειρήσεις ὑπάρχουν, διότι ὑπάρχουν προβληματικὰ πρόσωπα. Ὅσο κι ἂν ἡ ζωὴ βιομηχανοποιήθηκε, ὅσο κι ἂν οἱ χειρωνακτικὲς ἐργασίες περιορίσθηκαν, ἡ ζωὴ ἐξακολουθεῖ νὰ εἶναι μία ἐπι - χείρηση! Στὸ χέρι μας, δηλαδή, εἶναι ἡ λύση ὅλων τῶν προβλημάτων. Στὴν σωστὴ κίνηση, ποὺ θὰ προβοῦμε, βρίσκεται ἡ ἐπιτυχία ἢ ἡ ἀποτυχία στὴν ζωή.

   Κάθε τόσο ἐργαζόμενοι κάνουν ἀπεργία. Ζητοῦν συνήθως νὰ κατοχυρωθοῦν τὰ δικαιώματά τους, νὰ αἰσθάνονται ἀσφάλεια στὴν ζωή. Ἀλλ’ ὅποιος νόμος καὶ ἂν ψηφισθῇ στὴν Βουλή, δὲν θὰ λύσει τὰ προβλήματα τῶν ἀνθρώπων, ἂν δὲν δεχθοῦν οἱ ἄνθρωποι τὸν νόμο, ποὺ δὲν ψηφίσθηκε ἀπὸ ἀνθρώπινη βουλή, ἀλλὰ ψηφίσθηκε ἀπὸ τὴν βουλὴ τοῦ Θεοῦ. Πρόκειται γιὰ νόμο, ὄχι περιορισμένης ἰσχύος, ἀλλὰ μὲ αἰώνιο κῦρος. Δὲν εἶναι νόμος – φωτογραφία, γιὰ ὁρισμένες μόνο τάξεις ἀνθρώπων ἢ γιὰ λίγα μόνο πρόσωπα, ἀλλ’ εἶναι νόμος προορισμένος γιὰ ὅλους ἀνεξαιρέτως τοὺς κατοίκους τῆς γῆς. Ὁ νόμος αὐτὸς λύνει ὅλα τὰ προβλήματα, κατὰ τὸν δικαιότερο καὶ τελειότερο τρόπο.

Πρόσεχε μὴν περιφρονεῖς

Πρόσεχε μὴν περιφρονεῖς

Ἀπ’ ὅσα ζῶα ἔχει ἡ γῆ, πιὸ δυνατὸ ποιό εἶναι;

Ἄκου· καὶ σύ ’πάνω σ’ αὐτὸ σκέψου καλὰ καὶ κρίνε.

Ἀπ’ ὅλα τὸ πιὸ δυνατό, ναί ! εἶναι τὸ μυρμῆγκι

ἂν καὶ σἂν δύσκολα αὐτὸ χωράει στὸ μηλίγκι.

– Βάρος σηκώνει ὁ ἄνθρωπος σἂν καὶ τὸν ἑαυτό του

μὰ τὸ μυρμῆγκι ὀκτὼ φορὲς τὸ σῶμα τὸ ’δικό του.

Τὰ μέτρια μυαλά…

 

Τὰ μέτρια μυαλά…

   Τὰ μέτρια μυαλὰ συνήθως καταδικάζουν

   κάθε τι ποὺ ξεπερνᾶ τὸν ὁρίζοντά τους.

Λὰ Ροσφουκὼ (François VI, duc de La Rochefoucauld 1613 – 1680)*

* Γάλλος συγγραφέας περίφημος γιὰ τὰ Ἀποφθέγματά του.

Ὁ Κύριος θὰ τοὺς δώσει ὅ,τι ἔχουν ἀνάγκη…

Ὁ Κύριος θὰ τοὺς δώσει ὅ,τι ἔχουν ἀνάγκη…

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης*

   Ὁ Θεὸς εἶναι ἀγάπη, πηγὴ χάριτος, πάνσοφο καὶ παντοδύναμο Ὄν.

   Ὅσοι λοιπὸν προσεύχονται, πρέπει νὰ πιστεύουν ὅτι ὁ Κύριος θὰ τοὺς δώσει ὅ,τι ἔχουν ἀνάγκη, μὲ γενναιοδωρία, γιατὶ εἶναι ἡ Ἀγάπη.

   Θὰ τοὺς τὸ δώσει σοφά, γιατὶ εἶναι ἡ Σοφία.

   Θὰ τοὺς τὸ δώσει ἀκόμη καὶ ἂν ὑπάρχουν στὴν μέση ὅλα τὰ ἐμπόδια, γιατὶ εἶναι ἡ Παντοδυναμία.

* Ἀπὸ τὸ θαυμάσιο βιβλίο «Ἡ ἐν Χριστῷ ζωή μου», (110) σελ. 64.

Δυὸ εἴδη ἠθικῆς…

Δυὸ εἴδη ἠθικῆς…

   Ὑπάρχουν δυὸ εἴδη ἠθικῆς:

   Αὐτὴν ποὺ διδάσκουμε ἀλλὰ δὲν τὴν ἐφαρμόζουμε.

   Καὶ αὐτὴν ποὺ ἐφαρμόζουμε, ἀλλὰ ντρεπόμαστε νὰ τὴν διδάξουμε.

Μπέρτραντ Ράσελ (Bertrand Arthur William Russell 1872 – 1970)*

* Βρετανὸς φιλόσοφος, μαθηματικὸς καὶ εἰρηνιστής²· βραβεύθηκε μὲ τὸ βραβεῖο Νόμπελ Λογοτεχνίας τὸ 1950.

«Ἀλλ᾿ εἰ καὶ πάσχοιτε διὰ δικαιοσύνην, μακάριοι.»

«Ἀλλ᾿ εἰ καὶ πάσχοιτε διὰ δικαιοσύνην, μακάριοι.»

   «Ἀλλ᾿ εἰ καὶ πάσχοιτε διὰ δικαιοσύνην, μακάριοι. τὸν δὲ φόβον αὐτῶν μὴ φοβηθῆτε μηδὲ ταραχθῆτε,

   Κύριον δὲ τὸν Θεὸν ἁγιάσατε ἐν ταῖς καρδίαις ὑμῶν, ἕτοιμοι δὲ ἀεὶ πρὸς ἀπολογίαν παντὶ τῷ αἰτοῦντι ὑμᾶς λόγον περὶ τῆς ἐν ὑμῖν ἐλπίδος μετὰ πραΰτητος καὶ φόβου,

   συνείδησιν ἔχοντες ἀγαθήν, ἵνα ἐν ᾧ καταλαλοῦσιν ὑμῶν ὡς κακοποιῶν, καταισχυνθῶσιν οἱ ἐπηρεάζοντες ὑμῶν τὴν ἀγαθὴν ἐν Χριστῷ ἀναστροφήν.

   κρεῖττον γὰρ ἀγαθοποιοῦντας, εἰ θέλοι τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ, πάσχειν, ἢ κακοποιοῦντας.»

(Α΄ Πέτρ. γ΄ 14-17)

Ἀπόδοση στὴν νεοελληνική:

   Ἀλλὰ καὶ ἂν πάσχετε καὶ ὑποφέρετε γιὰ τὴν δικαιοσύνη καὶ τὴν ἀλήθεια, εἶσθε μακάριοι· καὶ γι’ αὐτό, τὸν φόβο μὲ τὸν ὁποῖο ζητοῦν νὰ σᾶς πτοήσουν οἱ διῶκτες σας, μὴ τὸν φοβηθεῖτε καὶ μὴ ταραχθεῖτε διόλου.

«Μὲ ὑψώνεις…»

«Μὲ ὑψώνεις…»

   Κατὰ τὴν εἰκονομαχία ὁ αὐτοκράτορας τοῦ Βυζαντίου Λέων ὁ Ἴσαυρος ἔδωσε μυστικὴ ἐντολὴ νὰ θανατώσουν μέσα στὴν φυλακή, ὅπου ἐκρατεῖτο γιὰ τοὺς ἀγῶνες του ὑπὲρ τῆς Ὀρθοδοξίας, τὸν ἐπίσκοπο Βήρυλλο.

   Ὁ Βήρυλλος ἦταν παλαιὸς φίλος τοῦ αὐτοκράτορα καὶ εἶχε γίνει πρεσβύτερος καὶ κατόπιν ἀρχιερέας χάρις κυρίως στὴν ἀπαίτηση τοῦ αὐτοκράτορα.

   Ὅταν, λοιπόν, ἦλθαν νὰ τὸν θανατώσουν, κάθισε κ' ἔγραψε τὸ παρακάτω γράμμα καὶ παρεκάλεσε τὸν ἀξιωματικὸ ποὺ ἦταν ἐπικεφαλῆς τοῦ ἀποσπάσματος νὰ τὸ παραδώσει στὸν αὐτοκράτορα.

 

«Βασιλιᾶ μου,

Τὴν ἀναγνωρίζω μόλις τὴν ἀντικρύσω…

 

Τὴν ἀναγνωρίζω μόλις τὴν ἀντικρύσω…

 

 

   Τὴν χυδαιότητα δὲν μπορῶ νὰ τὴν ὁρίσω,

   ἀλλὰ τὴν ἀναγνωρίζω μόλις τὴν ἀντικρύσω.

 

Μπάϊρον Γουάϊτ (Byron White 1917 – 2002)*

 

* Ἀμερικανὸς δικηγόρος (καὶ ποδοσφαιριστής), ποὺ ὑπηρέτησε ὡς ἀναπληρωτὴς δικαστὴς τοῦ Ἀνώτατου Δικαστηρίου τῶν Η.Π.Α. ἀπὸ τὸ 1962 ἕως τὸ 1993.

«Δὲν μποροῦσα νὰ ἰδῶ τὴν σκηνὴ αὐτή…»

«Δὲν μποροῦσα νὰ ἰδῶ τὴν σκηνὴ αὐτή…»

Σημείωση: Πρὸ πολλῶν ἐτῶν, ἐδιάβασα ἕνα μικρὸ βιβλίο* (σχετικὸ μὲ τὴν ζωὴ καὶ τὸ ἔργο μακαριστοῦ Ἐπισκόπου) ὅπου περιγράφεται καὶ τὸ παρακάτω θλιβερὸ καὶ συνάμα ἀηδιαστικὸ συμβάν, ἀπόρροια τοῦ κατοχικοῦ λιμοῦ (δηλ. τῆς πεῖνας τοῦ 1941-44)! Ὁ Καλὸς Θεός, εἴθε νὰ μᾶς λυπηθῆ, ὥστε νὰ μὴ ζήσωμε καὶ ἰδοῦμε τέτοιες ἢ παρόμοιες εἰκόνες!

π.Ν.

   … Ἐν συνεχείᾳ συνέβη καὶ τρίτο περιστατικὸ τὸ ὁποῖον τὸν συνετάραξεν ὁλόκληρον καὶ τὸν ἔκαμε νὰ λάβη τὰς πλέον γενναίας ἀποφάσεις. Πολλοὶ τὸ ἔχουν ἀκούσει ἀπ᾿ τὸν ἴδιον τὸν Χρυσόστομον ὁ ὁποῖος τόσον συχνὰ τὸ διηγεῖτο. Ἕνας ἀπ᾿ αὐτοὺς καθὼς τὸ ἤκουσε, τὸ ἐδημοσίευσε ἀργότερον εἰς τοπικὴν ἐφημερίδα τῆς Χαλκίδος. Ἀπ᾿ τὴν ζωντανὴ αὐτὴ περιγραφή του μεταφέρομεν ἐδῶ ἕνα μικρὸν ἀπόσπασμα:

Αὐτὸς ποὺ ψάχνει γιὰ μαργαριτάρια…

 

Αὐτὸς ποὺ ψάχνει γιὰ μαργαριτάρια…

   Αὐτὸς ποὺ ψάχνει γιὰ μαργαριτάρια

   πρέπει νὰ βουτήξει βαθιά.

 

Τζὼν Ντράϊντεν (John Dryden 1631 – 1700)*

 

* Σπουδαῖος Ἄγγλος ποιητής, κριτικὸς καὶ θεατρικὸς συγγραφέας.