Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Εὐτυχὴς μαθητὴς τοῦ ἁγίου ἀποστόλου καὶ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου
Ἑορτάζει τὴν κδ΄
(24η) Αὐγούστου.
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*
Κἂν οὐκ ἐπ’ ἄθλοις Εὐτυχὴς
ἀποπνέῃ,
Ἤθλησε καὶ βραβεῖον ἀθλητοῦ
λάβῃ.
Εἰκάδι Εὐτυχέ, ἀμφεκάλυψε
λίθος γε τετάρτῃ.
Τοῦτος ὁ ἅγιος ἀκολούθησε τὸν ἅγιο ἀπόστολο Παῦλο καὶ ἦταν γεμάτος ἀπὸ τὴν χάρη τοῦ ἁγίου Πνεύματος. Κι ἀφοῦ μὲ ἀνδρεία κήρυξε τὸ ἅγιο Εὐαγγέλιο καὶ γκρέμισε πολλοὺς ναοὺς τῶν εἰδώλων, ὑπέμεινε δαρμοὺς καὶ δεσμὰ καὶ πολλὰ χρόνια κακοπάθησε ἐντὸς τῆς φυλακῆς, ὅπου εὑρισκόμενος δέχθηκε οὐράνιο ἄρτο. Ἔπειτα ρίχτηκε σὲ φωτιὰ καὶ μετὰ ταῦτα δόθηκε στὰ θηρία· κι ἐπειδὴ ἕνα ἀπὸ τὰ θηρία μίλησε μὲ ἀνθρώπινη φωνή, γιὰ τοῦτο ὅλοι ὅσοι ἄκουσαν ἐξεπλάγησαν.
Ἀφοῦ
δὲ διέμεινε ἀβλαβὴς ἀπ’ ὅλες τὶς τιμωρίες ὁ ἅγιος πῆγε στὴν πατρίδα του, καλουμένη
Σεβαστή. Ἄγγελος Κυρίου προπορευόταν μπροστά του καὶ τὸν ἐνδυνάμωνε. Ἐκεῖ
λοιπὸν διένυσε τὸ ὑπόλοιπο τῆς ζωῆς του καὶ ἐκοιμήθη ἐν Κυρίῳ πλήρης ἡμερῶν.
Ταῖς Αὐτοῦ ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ
ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.
* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν»
τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, τόμ. 6ος, σελ. 266. (Μικρὴ φραστικὴ
διασκευή, ὑπὸ ἱερομ. Ν. ἁγιορείτου).