Πέμπτη 4 Ιουνίου 2020

Ἐκεῖνος πού πιστεύει στόν Κύριο…




Ἐκεῖνος πού πιστεύει στόν Κύριο…

Ὁσίου Μαξίμου τοῦ Ὁμολογητοῦ


   κεῖνος πού πιστεύει στόν Κύριο, φοβᾶται τήν κόλαση. Κι ὅποιος φοβᾶται τήν κόλαση, ἐγκρατεύεται ἀπό τά πάθη.
   Ἐκεῖνος πού ἐγκρατεύεται ἀπό τά πάθη, ὑπομένει ὅσα θλίβουν. Κι αὐτός πού ὑπομένει ὅσα θλίβουν, θά ἀποκτήσει τήν ἐλπίδα στόν Θεό.

Ρίζα ὅλων τῶν κακῶν…




Ρίζα ὅλων τῶν κακῶν…

Ἁγίου Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου*

   λόγος τοῦ Θεοῦ βεβαιώνει ὅτι φιλαργυρία εἶναι ρίζα ὅλων τῶν κακῶν.
   Ἀπό αὐτήν πηγάζουν μάχες καί ἐχθρότητες καί πόλεμοι·
   ἀπό αὐτήν προέρχονται φιλονικίες καί λοιδορίες καί καχυποψίες καί ὕβρεις·
   ἀπό αὐτήν ξεκινοῦν οἱ φόνοι καί οἱ κλοπές…
   Ἐξ αἰτίας της ἀνατρέπονται οἱ φυσικοί νόμοι καί μετακινοῦνται οἱ δεσμοί καί θεσμοί τῆς συγγενείας καί καταστρατηγεῖται τό δίκαιο τῆς οἰκογενειακῆς περιουσίας.
   Διότι ἡ τυραννία καί μανία τῆς ἀποκτήσεως χρημάτων ὁπλίζει καί στρέφει τά χέρια ὄχι μόνον ἐναντίον τῶν ζωντανῶν ἀλλά καί ἐναντίον τῶν ἀποθαμένων ἀκόμη!

* Migne, PG 60, 491.

Τετάρτη 3 Ιουνίου 2020

Μέ τήν ἀγάπην εὐκόλως νικᾶς…



Μέ τήν ἀγάπην εὐκόλως νικᾶς…

Ὅσιος Ἰωσήφ ὁ Ἡσυχαστής

   Οὐδέν ἄλλο δύναται τόσον νά βοηθήση καί κατευνάση τόν θυμόν καί ὅλα τά πάθη, ὅσον ἡ ἀγάπη πρός τόν Θεόν καί πάντα συνάνθρωπον. Μέ τήν ἀγάπην εὐκόλως νικᾶς, παρά μέ τούς ἄλλους ἀγῶνας.
   Ἀλλά καί ἀγωνιζόμενος δέν αἰσθάνεσαι πόνον, ὁπόταν κυριεύη τόν νοῦν ἡ ἀγάπη.
   Δι᾿ αὐτό ἡ ἀγάπη δέν πίπτει, ἐφ᾿ ὅσον τῆς ψυχῆς τό πηδάλιον κατευθύνεις πάντοτε πρός αὐτήν.
   Καί ὅ,τι συμβῆ, φωνάζεις τό σύνθημα· -Διά τήν ἀγάπην σου, Ἰησοῦ μου, γλυκεῖα ἀγάπη!, βαστάζω τάς ὕβρεις, ὀνείδη, ἀδικίας, κόπους, καί πάσας τάς θλίψεις, ὅ,τι ἤθελε μοῦ συμβῆ.
   Καί εὐθύς, τοιαῦτα λογιζόμενος, τό φορτίον τοῦ πόνου ἐλαφροῦται καί ἡ πικρία τοῦ δαίμονος καταπαύει.

Ἡ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ…




Ἡ δικαιοσύνη τοῦ Θεοῦ…

Μεγάλου Ἀθανασίου*


   μέν ἀνθρώπινη δικαιοσύνη γιά λίγο μόνο χρόνο, προσωρινά, ἀποδίδει τό δίκαιο σ᾿ αὐτόν πού κρίνεται, πού δικάζεται·
   ἡ δικαιοσύνη ὅμως τοῦ Θεοῦ ἐκφέρει ἀπόφαση, πού ἔχει ἰσχύ αἰώνια.





* Ἑρμηνεία τῶν Ψαλμῶν, PG 27, 504.

Ὑπακοή καί Θεία Λειτουργία…




Ὑπακοή καί  Θεία Λειτουργία…¹


   Στήν ἐποχή τοῦ βασιλέως Θεοδοσίου τοῦ Μεγάλου (379-395), βρισκόταν στήν Κωνσταντινούπολη ἕνας ἄνθρωπος πού ζοῦσε μ᾿ ἀρετή, ἦταν πάμπλουτος στά νειάτα του, κ᾿ εἶχε μοναχογυιό πού λεγόταν Θεόφιλος. Στά γεράματά του ὅμως, φτώχεψε πολύ, καί μή ἔχοντας τ᾿ ἀπαραίτητα γιά τή σωματική του συντήρηση, κάποια μέρα κάλεσε τόν γυιό του καί τοῦ εἶπε:

Τρίτη 2 Ιουνίου 2020

Εἶσαι…


                       


Εἶσαι…



                   Πάθη κεντοῦνε τὴν ψυχὴ
                   καὶ μὲ πληγώνουν.
                   Ἔμαθα σιωπηλὸς νὰ ζῶ
                   κι᾿ ἂς μὴ φοβόμουν.

Πάντα ἀγάπη…



Πάντα ἀγάπη…

Ὁσίου Γεωργίου (Καρσλίδη)*

   Νά ἀγαπᾶτε ὅλους τούς συνανθρώπους σας καί τούς ἐχθρούς ὑμῶν. Αὐτό εἶναι τό πιό βασικό.
   Πάντα ἀγάπη καί σ᾿ αὐτούς πού μᾶς ἀγαποῦν, ἀλλά ν᾿ ἀγαπᾶμε κι αὐτούς πού μᾶς μισοῦν. Νά τούς συγχωροῦμε καί νά τούς ἀγαποῦμε ὅσο μεγάλο κακό κι ἄν μᾶς ἔχουν κάνει.
   Τότε εἴμαστε τέκνα τοῦ Θεοῦ καί τότε συγχωροῦνται καί τά δικά μας ἁμαρτήματα. Γιατί ὅλοι μας ἁμαρτάνουμε κάθε τόσο.

Δευτέρα 1 Ιουνίου 2020

ΠΟΝΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΠΕΡΙΤΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ



Γέρων Μωϋσῆς (1952 - 1η Ἰουνίου 2014)


ΠΟΝΟΣ ΓΙΑ ΜΙΑ ΑΠΕΡΙΤΤΗ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

Ἄρθρο τοῦ μακαριστοῦ
ἁγιορείτου μοναχοῦ Μωϋσέως*

   Μία ἱκανὴ μερίδα σοβαρῶν ἀνθρώπων, ποὺ δὲν φωνασκοῦν εὔκολα, οὔτε ἐπιτρέπουν στὸν ἑαυτό τους νὰ παρασυρθοῦν ἀπὸ ἐνθουσιαστικοὺς λόγους δίχως βαθὺ περιεχομένο, ὄχι τόσο γνωστοὶ στοὺς πολλοὺς καὶ τοὺς μεγάλους, ἔχουν στὸ βάθος τῆς καρδιᾶς τους ἕνα καϋμό. Θἄθελαν τὴν ἀνθρώπινη ἐκπροσώπηση τῆς Ἐκκλησίας πιὸ λιτή, πιὸ ἁπλή, πιὸ γνήσια, πιὸ λιγομίλητη ἀκόμη. Νὰ μιλοῦν περισσότερο τὰ ἔργα ἀπὸ τὰ λόγια, τὰ λόγια τὰ πολλά.

Θέλω νά ξαναγυρίσω στόν Θεό…



Θέλω νά ξαναγυρίσω στόν Θεό…


   Ναπολέων (Βοναπάρτης)1, ξεκίνησε ἁπλό παιδί ἀπό τήν Κορσική, καί ἔγινε αὐτοκράτωρ τῆς Γαλλίας ἐπικληθείς Μέγας. Κυριάρχησε στόν χῶρο τῆς Εὐρώπης. Ἔμεινε σάν ὁ μεγαλύτερος ἄνδρας τῶν νέων χρόνων. Ἦταν στρατηγική καί κυβερνητική μεγαλοφυΐα.
   Ἀλλά εἶχε καβαλήσει τό καλάμι. Καί ἔκαμε λάθη. Καί ἔπεσε. Καί κατάντησε «τέως». Καί ἐξόριστος σέ ξερονήσι.2 Καί ἐκεῖ ἄρχισε νά φιλοσοφεῖ. Καί νά βλέπει τά πράγματα πιό ἤρεμα.

Ν᾿ ἀγαπᾶμε, χωρίς νά ζητᾶμε ἀνταπόδοση…


Ν᾿ ἀγαπᾶμε, χωρίς νά ζητᾶμε ἀνταπόδοση…

Ὅσιος Πορφύριος ὁ Ἁγιορείτης

   να εἶναι τό ζητούμενο στή ζωή μας, ἡ ἀγάπη, ἡ λατρεία στόν Χριστό καί ἡ ἀγάπη στούς συνανθρώπους μας. Νά εἴμαστε ὅλοι ἕνα μέ κεφαλή τόν Χριστό. Ἔτσι μόνο θ᾿ ἀποκτήσουμε τήν χάρη, τόν οὐρανό, τήν αἰώνια ζωή.
   Ἡ ἀγάπη πρός τόν ἀδελφό καλλιεργεῖ τήν ἀγάπη πρός τόν Θεό. Εἴμαστε εὐτυχισμένοι, ὅταν ἀγαπήσουμε ὅλους τούς ἀνθρώπους μυστικά. Θά νιώθουμε τότε ὅτι ὅλοι μᾶς ἀγαποῦν. Κανείς δέν μπορεῖ νά φθάσει στόν Θεό, ἄν δέν περάσει ἀπ᾿ τούς ἀνθρώπους.
   Γιατί, «ὁ μή ἀγαπῶν τόν ἀδελφόν αὐτοῦ, ὅν ἑώρακε, τόν Θεόν, ὅν οὐχ ἑώρακε, πῶς δύναται ἀγαπᾶν;» (Α΄ Ἰωάν. δ΄ 20), δηλ.: Ἐκεῖνος πού δέν ἀγαπᾶ τόν ἀδελφόν του, τόν ὁποῖον εἶδε καί βλέπει κάθε μέρα, πῶς εἶναι δυνατόν νά ἀγαπᾶ τόν Θεό, τόν ὁποῖον ποτέ δέν ἔχει δεῖ;
   Ν᾿ ἀγαπᾶμε, νά θυσιαζόμαστε γιά ὅλους ἀνιδιοτελῶς, χωρίς νά ζητᾶμε ἀνταπόδοση. Τότε ἰσορροπεῖ ὁ ἄνθρωπος. Μιά ἀγάπη πού ζητάει ἀνταπόδοση εἶναι ἰδιοτελής. Δέν εἶναι γνήσια, καθαρή, ἀκραιφνής.