Τὸ Σάββατο τῶν ψυχῶν

Τὸ Σάββατο τῶν ψυχῶν

Τὸ Σάββατο πρὸ τῆς Ἀπόκρεῳ.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ἀμνημόνησον πταισμάτων νεκροῖς, Λόγε,

τὰ χρηστὰ νεκρὰ σπλάγχνα σου μὴ δεικνύων.

   Τὸ Σάββατο αὐτό, ποὺ προηγεῖται τῆς Δευτέρας Παρουσίας (Κυριακὴ τῆς Ἀπόκρεω), οἱ θειότατοι Πατέρες -κινούμενοι ἀπὸ φιλανθρωπία- θέσπισαν, νὰ ἐπιτελοῦμε μνήμη ὅλων τῶν ἀπ’ αἰῶνος εὐσεβῶς τελευτησάντων ἀνθρώπων. Γιατί, ἐπειδὴ ἀνάμεσα σὲ τόσων λογιῶν θανάτους, ποὺ συμβαίνουν στοὺς ἀνθρώπους, ἴσως πολλοὶ πένητες καὶ ἄποροι, δὲν ἀξιώθηκαν τῶν ἐκκλησιαστικῶν ψαλμωδιῶν καὶ μνημοσύνων, διὰ τοῦτο οἱ θεῖοι Πατέρες διέταξαν, νὰ κάμει ἡ Ὀρθόδοξη Καθολικὴ Ἐκκλησία μνημόσυνα κοινὰ γιὰ ὅλους, γιὰ νὰ περιλαμβάνονται μέσα στὶς κοινὲς αὐτὲς ἐπιμνημόσυνες δεήσεις καὶ ὅσοι κατὰ μέρος δὲν ἔτυχαν τῶν συνήθων μνημοσύνων, ἀπὸ κάποια ὁποιαδήποτε ἀφορμή. Κι αὐτὴ τὴν περὶ τῶν μνημοσύνων διάταξη, τὴν ἔλαβαν οἱ Πατέρες ἀπ’ τοὺς Ἱεροὺς Ἀποστόλους, κατὰ παράδοση, διδάσκοντες ὅτι αὐτὰ ποὺ γίνονται ὑπὲρ τῶν κεκοιμημένων προξενοῦν σ’ αὐτοὺς μεγάλη ὠφέλεια.

Ὁ ὅσιος Μᾶρκος ὁ ἀσκητής

Ὁ ὅσιος Μᾶρκος ὁ ἀσκητής

Ἑορτάζει τὴν ε΄ (5η) Μαρτίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Σιγᾷς ὁ Μᾶρκος τῷ τεθνηκότων νόμῳ,

Ἀλλ’ οὐ σιγῇ δώσω σε καὶ τεθνηκότα.

   Τοῦτος ὁ ὅσιος Μᾶρκος ἤκμασε κατὰ τὸ υλ΄ (430) ἔτος ἀπὸ Χριστοῦ καὶ ἀφοῦ ἔγινε σὲ ὅλα φιλόπονος ἐπιδόθηκε στὴν μελέτη τῶν θείων Γραφῶν κ’ ἔφτασε στὸ ἄκρο τῆς ἀσκήσεως καὶ ἀρετῆς. Σημεῖο καὶ ἀπόδειξη τῶν δύο τούτων εἶναι καὶ οἱ συγγραφέντες παρ’ αὐτοῦ λόγοι, οἱ ὁποῖοι εἶναι γεμάτοι ἀπὸ κάθε παιδεία καὶ ὠφέλεια, καὶ ἡ δοθεῖσα σὲ αὐτὸν ἐνέργεια τῶν θαυμάτων. Κι ἀπὸ τὰ θαύματα τοῦτα εἶναι ἀναγκαῖο ἐδῶ νὰ διηγηθοῦμε.

Εἶπε Γέρων…

Εἶπε Γέρων…

   Ἀδύνατον εἶναι νὰ γίνει ὁ ἄνθρωπος ἀπαθής, ἂν δὲν κατοικήσει μέσα του ὁ Θεός, ἔλεγε κάποιος Πατήρ.

   Ἕνας νέος μοναχὸς εἶπε περίλυπος στὸν ὅσιο Ποιμένα:

   — Τὸ σῶμα μου, Ἀββᾶ, ἔχει ἀτονίσει πιὰ ἀπὸ τὴν ἄσκηση, ἀλλὰ τὰ πάθη μου δὲν ἐννοοῦν νὰ ὑποχωρήσουν.

   — Τὰ πάθη, παιδί μου, τοῦ ἀποκρίθηκε ὁ σοφὸς Πατήρ, μοιάζουν μὲ τὰ σκληρὰ ἀγκάθια, πού, γιὰ νὰ τὰ ξερριζώσεις, πρέπει νὰ ματώσουν τὰ χέρια σου.

Ὁ ὅσιος Γεράσιμος ὁ Ἰορδανίτης

Ὁ ὅσιος Γεράσιμος ὁ Ἰορδανίτης

Ἑορτάζει τὴν δ΄ (4η) Μαρτίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ὑπηρέτης θὴρ τῷ Γερασίμῳ γέρας,

Θῆρας παθῶν κτείναντι πρὶν λῆξαι βίου.

Τῇ δὲ τετάρτῃ Γεράσιμος βιότοιο ἀπέπτη.

   Ὁ ὅσιος Γεράσιμος ἦταν κατὰ τοὺς χρόνους Κωνσταντίνου τοῦ βασιλέως τοῦ καλουμένου Πωγωνάτου, ἐν ἔτει χο΄ (670), ὅπως λέγει Σωφρόνιος ὁ Ἱεροσολύμων, ποὺ ἔγραψε τὸν βίο τοῦ ὁσίου τούτου¹. Ἀπὸ μικρὸ παιδάκι ἀφοῦ στερεώθηκε μὲ τὸν φόβο τοῦ Θεοῦ κ’ ἐνδύθηκε τὸ σχῆμα τῶν μοναχῶν πῆγε στὴν βαθύτερη ἔρημο τῆς Θηβαΐδος. Καὶ σὲ τόσο ὕψος ἀρετῶν ἔφτασε καὶ τόση οἰκειότητα ἔλαβε πρὸς τὸν Θεό, ἐπειδὴ φύλαξε τὸ κατ’ εἰκόνα καὶ καθ’ ὁμοίωσιν καθαρό, ὥστε εἶχε ὑπὸ τήν ἐξουσία του κι αὐτὰ τὰ ἄγρια θηρία. Διότι τὸν ὑπηρετοῦσε ἕνα λιοντάρι, τὸ ὁποῖο ἐκτὸς τῶν ἄλλων εἶχε καὶ τὸ ἑξῆς διακόνημα: τὸ νά βόσκει τὸ γαϊδουράκι ποὺ μετέφερε τὸ νερὸ στὸν ὅσιο. Μιὰ φορὰ λοιπόν, πέρασαν ἀπὸ κεῖ κάποιοι πραγματευτὲς² καὶ βλέποντας τὸ γαϊδουράκι μόνο του τὸ ἔκλεψαν, τὸ δὲ λιοντάρι κοιμόταν καὶ δὲν αἰσθάνθηκε τίποτε. Ἔτσι τὸ ἑσπέρας γύρισε στὸν Ὅσιο χωρὶς νὰ ἔχει μαζί του τὸ γαϊδουράκι κατὰ τὴν συνήθεια.

Ἀνακοινωθὲν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου γιὰ τὸ τραγούδι ποὺ θὰ ἐκπροσωπήσει τὴν Κύπρο στὴν Eurovision

Ἀνακοινωθὲν τῆς Ἱερᾶς Συνόδου γιὰ τὸ τραγούδι ποὺ θὰ ἐκπροσωπήσει τὴν Κύπρο στὴν Eurovision

ΑΝΑΚΟΙΝΩΘΕΝ

   Ἡ Ἱερὰ Σύνοδος τῆς Ἁγιωτάτης Ἐκκλησίας τῆς Κύπρου, μετὰ τὴ δημοσιοποίηση τοῦ τίτλου καὶ τοῦ περιεχομένου τοῦ τραγουδιοῦ, τὸ ὁποῖο, δυστυχῶς, ἐνέκρινε τὸ Διοικητικὸ Συμβούλιο τοῦ Ραδιοφωνικοῦ Ἱδρύματος Κύπρου (ΡΙΚ) καὶ τὸ ὁποῖο θὰ ἐκπροσωπήσει τὴν πατρίδα μας στὸν διαγωνισμὸ τραγουδιοῦ τῆς Eurovision, ἐκφράζει ἔντονη διαφωνία καὶ ἀπογοήτευση τόσο γιὰ τὴ στάση τοῦ Διοικητικοῦ Συμβουλίου τοῦ ΡΙΚ ὅσο καὶ τῶν ἄλλων ἰθυνόντων, οἱ ὁποῖοι ἀντὶ νὰ συμβάλουν στὴν προώθηση τῶν δικαίων τοῦ λαοῦ μας καὶ στὴν προβολὴ τῶν αἰτημάτων του γιὰ ἐλευθερία καὶ κατίσχυση τῶν ἠθικῶν ἀξιῶν, μέσω ὁποιουδήποτε προσφερόμενου διεθνοῦς βήματος προέκριναν τὴν παγκόσμια γελοιοποίησή μας μὲ τὴν παρουσίαση τῆς διακήρυξης ὅτι παραδίδουμε τὸν ἑαυτό μας στὸ διάβολο καὶ ὅτι προάγουμε μὲ τὸν τρόπο αὐτὸ τὴν λατρεία του. Πρόκειται οὐσιαστικὰ γιὰ τὴν ἐξύμνηση μίας μοιρολατρικῆς ὑποταγῆς καὶ παράδοσης τοῦ ἀνθρώπου στὴν ἐξουσία τοῦ διαβόλου.

Ἀπ’ τὸ «Παναγιά μου, Παναγιά μου» στὸ el Diablo

Ἀπ’  τὸ «Παναγιά μου, Παναγιά μου» στὸ el Diablo

ἢ

Τί ἔλεγε ὁ Μάνος Χατζιδάκις γιὰ τὴν Eurovision

 

Διαβάζουμε στὸ περιοδικὸ «ΕΙΚΟΝΕΣ», 7 Μαΐου 2006, τ. 219, σελ. 26:

Επιλογή στο “πνεύμα’’ της Eurovision;

 

  «Το 1976, ο Μάνος Χατζιδάκις στο τιμόνι τότε της ραδιοφωνίας της ΕΡΤ ζητάει από τη Μαρίζα Κωχ να εκπροσωπήσει την Ελλάδα με ένα τραγούδι διαμαρτυρία για την κατεχόμενη Κύπρο με αναφορές στην ελληνική μουσική παράδοση, το Παναγιά μου, Παναγιά μου. Πολλοί παραπονέθηκαν ότι «αυτή δεν ήταν μια επιλογή στο πνεύμα της Eurovision». Το σχόλιο του Χατζιδάκι είναι αφοπλιστικό:

Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Θεοδώρητος

Ὁ ἅγιος ἱερομάρτυς Θεοδώρητος

Ἑορτάζει τὴν γ΄ (3η) Μαρτίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Χωρεῖν ἔχει που τῆς Ἐδὲμ τὸ χωρίον,

Καὶ τὸν Θεοδώρητον ἔνδον τὸν μέγαν.

   Τότε ποὺ βασίλεψε ὁ δυσσεβὴς καὶ παραβάτης Ἰουλιανός, ἐν ἔτει τξα΄ (361), τότε καὶ ὁ θεῖος του καὶ συνώνυμος Ἰουλιανός, ποὺ ἦταν Χριστιανὸς καὶ πιστὸς θεράπων (ὑπηρέτης) τοῦ Θεοῦ καὶ ἀναγνώστης τῆς ἐν Ἀντιοχείᾳ μεγάλης Ἐκκλησίας, πείσθηκε ὁ ἄθλιος στὸν ἀνεψιό του δυσσεβῆ καὶ παραβάτη βασιλιᾶ. Ἔτσι λοιπόν, ὄχι μόνο ἀρνήθηκε, -ἀλλοίμονο!-, τὴν πίστη στὸν Χριστὸ καὶ προσκύνησε στὰ εἴδωλα, ἀλλὰ καὶ πρόδωσε ὁ ἀσεβὴς στὸν τύραννο ὅλο τὸν πλοῦτο καὶ τὰ ἱερὰ κειμήλια, ὅσα ἀφιέρωσε ὁ μέγας Κωνσταντῖνος στὴν Ἐκκλησία τῆς Ἀντιόχειας· κ’ ἔτσι κατεστάθη ὁ πρώην εὐσεβὴς θεῖος, ὑπὸ τοῦ ἀσεβέστατου ἀνεψιοῦ του, διώκτης καὶ τύραννος τῶν Χριστιανῶν.

Οὐρανοποίησις

Οὐρανοποίησις

Ὁ Οὐρανὸς κι’ ἡ γῆ αὐτὴ θὰ γίνουν κἄποτ’ ἕνα

ὅταν τὰ μάτια τῶν θνητῶν στραφοῦν Σωτὴρ σὲ Σένα.

(«Τὰ ποιήματα τοῦ καλόγερου». Τόμος Β΄, Ἀθῆναι 1973. σελ 43.)

Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ εἶναι μόνο ὁ ἄνθρωπος

Εἰκόνα τοῦ Θεοῦ εἶναι μόνο ὁ ἄνθρωπος

Ἁγίου Κυρίλλου Ἱεροσολύμων*

   Ὁ κόσμος ὁλόκληρος ἔγινε γιὰ νὰ ὑπηρετεῖ τὸν ἄνθρωπο.

   Διότι ὁ ἥλιος καταυγάζει τὴ Δημιουργία μὲ τὶς λαμπρὲς ἀκτῖνες του, ἀλλὰ ἔγινε, γιὰ νὰ φωτίζει τὸν ἄνθρωπο.

   Καὶ ὅλα τὰ ζῶα δημιουργήθηκαν γιὰ νὰ δουλεύουν σὲ μᾶς.

Ἡ ἁγία ὁσιομάρτυς Εὐδοκία

Ἡ ἁγία ὁσιομάρτυς Εὐδοκία

Ἑορτάζει τὴν α΄ (1η) Μαρτίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ἡ Σαμαρεῖτις οὐχ ὕδωρ Εὐδοκία,

Ἀλλ’ αἷμα, Σῶτερ, ἐκ τραχήλου σοι φέρει.

Μαρτίου ἀμφὶ πρώτῃ ἡ Εὐδοκία ξίφος ἔτλη.

   Ἡ ἁγία Εὐδοκία καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἡλιούπολη¹, ποὺ βρίσκεται στὴν ἐπαρχία Λιβανησίας τῆς Φοινίκης, κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Τραϊανοῦ, καὶ ἦταν ἄπιστη καὶ εἰδωλολάτρις. Τὴν πρότερη ζωή της ἔζησε στὴν πορνεία κι ἀκολασία καί, ἐπειδὴ εἵλκυσε πολλοὺς ἐραστὲς μὲ τὴν ὡραιότητά της, γι’ αὐτὸ συνάθροισε καὶ πολὺ πλοῦτο· ὕστερα ὅμως πίστεψε στὸν Χριστὸ διὰ μέσου ἑνὸς μοναχοῦ, Γερμανοῦ ὀνομαζόμενου, τὸν ὁποῖο ἄκουσε νὰ διαβάζει ψυχωφελεῖς λόγους περὶ εὐσέβειας καὶ μετανοίας. Βαπτίσθηκε ἀπὸ τὸν ἐπίσκοπο Θεόδοτο ἀφοῦ πρῶτα πείσθηκε στὶς θεϊκὲς ἀποκαλύψεις, τὶς ὁποῖες ἀξιώθηκε νὰ δεῖ.