Ὁ ἅγιος μάρτυς Ἄζης ὁ θαυματουργός

 

Ὁ ἅγιος μάρτυς Ἄζης ὁ θαυματουργός

Ἑορτάζει τὴν ιθ΄ (19η) Νοεμβρίου.

 

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

 

Διψητική τις ὡς ἔλαφος εἰς ὕδωρ,

Ἄζης ὁ μάρτυς ἔτρεχε πρὸς τὸ ξίφος.

   Ὁ ἅγιος μάρτυς Ἄζης ἦταν κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Διοκλητιανοῦ, ἐν ἔτει σπθ΄ (289), καταγόμενος ἀπὸ τὴν χώρα τῶν Ἰσαύρων, στρατιώτης στὸ ἐπάγγελμα. Ἀφοῦ δὲ ἄφησε τὴν στρατιωτικὴ ζωὴ ζοῦσε στὶς ἐρημιὲς κ’ ἐκεῖ ἔκαμε πολλὲς θεραπεῖες καὶ θαύματα. Ἀπὸ κάποιους κυνηγοὺς φανερώθηκε καὶ παρουσιάστηκε στὸν Διοκλητιανό, κι ἀφοῦ ὁμολόγησε τὴν πίστη στὸν Χριστὸ παραδόθηκε στὸν ἔπαρχο Ἀκυλῖνο μαζὶ μὲ τοὺς ἑκατὸν πενῆντα στρατιῶτες, οἱ ὁποῖοι εἶχαν σταλθεῖ γιὰ νὰ συλλάβουν τὸν ἅγιο ἀλλὰ πίστεψαν κι αὐτοὶ στὸν Χριστό, ἐπειδὴ ὁ ἅγιος ἐθαυματούργησε καθ’ ὁδόν. Ἐνῶ δηλαδὴ οἱ στρατιῶτες ἦσαν διψασμένοι, ἔβγαλε ὕδωρ καὶ τοὺς ἐπότισε.

Ὁ ἅγιος μάρτυς Ρωμανὸς

 

Ὁ ἅγιος μάρτυς Ρωμανὸς

Ἑορτάζει τὴν ιη΄ (18η) Νοεμβρίου.

 

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Τὸ καρτερόφρον Ρωμανοῦ πᾶς θαυμάσει,

Σὺν χαρμονῇ γὰρ πνιγμονὴν ἐκαρτέρει.

   Ὁ ἅγιος μάρτυς Ρωμανὸς ἦταν στὰ χρόνια τοῦ βασιλέως Μαξιμιανοῦ, ἐν ἔτει τγ΄ (303), καὶ γιὰ τὸν ζῆλο τὸν ὁποῖο εἶχε ὑπὲρ τῆς πίστεως τοῦ Χριστοῦ, ὅταν ὁ ἔπαρχος Ἀσκληπιάδης ἤθελε νὰ μπεῖ ἐντὸς τοῦ ναοῦ τῶν εἰδώλων, πῆγε ὁ ἅγιος καὶ τὸν ἔπιασε λέγοντάς του: «Τὰ εἴδωλα δὲν εἶναι θεοί».

   Γι’ αὐτὸ λοιπὸν τὸν ἔδειραν στὸ στόμα κι ἀφοῦ τὸν κρέμασαν τὸν καταξέσχισαν. Ἔπειτα ζητάει ὁ ἅγιος καὶ φέρνουν ἕνα μικρὸ παιδί, γιὰ νὰ ἐλέγξει περισσότερο τὸν ἔπαρχο. Καὶ τὸ παιδί, ἀφοῦ ρωτήθηκε ἀπ’ τὸν ἔπαρχο σὲ ποιόν θεὸ πιστεύει, ἀποκρίθηκε ὅτι πιστεύει στὸν Θεὸ τῶν Χριστιανῶν. Τότε τὸ παιδὶ δέρνεται ’κεῖ μπροστὰ στὴν μητέρα του καὶ καθὼς τὸ ἔδερναν δίψασε καὶ ζήτησε νερό‧ ἡ μητέρα του ὅμως ποὺ ἦταν εὐσεβὴς καὶ θεοφιλής, τοῦ εἶπε:

Ὁ ἅγιος μάρτυς Πλάτων

 

Ὁ ἅγιος μάρτυς Πλάτων

Ἑορτάζει τὴν ιη΄ (18η) Νοεμβρίου.

 

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

 

Μικροῦ λαθὼν παρῆλθεν ἡμᾶς ὁ Πλάτων,

Πλάτων ἐκεῖνος, ὃν πλατὺ κτείνει ξίφος.

Ὀγδοάτῃ δεκάτῃ τε Πλάτωνα ἄορ κατέπεφνεν.

   Ὁ ἅγιος μάρτυς Πλάτων ἦταν ἀπὸ τὴν χώρα τῶν Γαλατῶν ἐκ τῆς πόλεως Ἀγκύρας, ἀδελφὸς τοῦ ἁγίου μάρτυρος Ἀντιόχου (ἴσως τοῦ ἑορταζομένου κατὰ τὴν κδ΄ τοῦ Δεκεμβρίου), ἐν ἔτει σϞς΄ (296). Κ’ ἐπειδὴ ὁμολογοῦσε μὲ παρρησία τὸν Χριστὸ μπροστὰ σ’ ὅλους, τὸν ἔφεραν στὸν ἡγεμόνα Ἀγριππῖνο καί ’κεῖ δέρνεται ἀπὸ δέκα στρατιῶτες· ἔπειτα ἁπλώνεται πάνω σὲ χάλκινο πυρωμένο κρεββάτι καὶ ραβδίζεται καὶ καίγεται μὲ πυρωμένες σιδηρὲς σφαῖρες στὶς μασχάλες καὶ στὰ πλευρά. Ἔπειτα ἔκοψαν τὸ δέρμα του σὲ λωρίδες καὶ τὸ ἔβγαλαν πάνω ἀπὸ τὴν πλάτη του· μετὰ ξέσχισαν τὶς σάρκες καὶ τὰ μάγουλά του τόσο πολύ, ὥστε ἀλλοιώθηκε τελείως τὸ πρόσωπό του καὶ δὲν γνωριζόταν. Στὸ τέλος δὲ τὸν ἀποκεφάλισαν κι ἔτσι ἔλαβε ὁ ἀοίδιμος τὸ στεφάνι τοῦ μαρτυρίου.

Ταῖς Αὐτοῦ ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.

* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν» τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, τόμ. 2ος, σελ. 131,132. (Φραστικὴ διασκευὴ καὶ ὑποσημειώσεις, ὑπὸ ἱερομ. Ν. ἁγιορείτου).

Ὁ ὅσιος Λάζαρος ὁ ζωγράφος

 

Ὁ ὅσιος Λάζαρος ὁ ζωγράφος

Ἑορτάζει τὴν ιζ΄ (17η) Νοεμβρίου.

 

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

 

Οὐ ζωγραφεῖ σε Λάζαρος καὶ νῦν, Λόγε,

Ἀλλὰ βλέπει σε ζῶντα, μὴ ληπτὸν χρόαις.

 

   Ὁ ἅγιος Λάζαρος ἀπὸ μικρὸ παιδὶ ἔγινε μοναχὸς κ’ ἔμαθε τὴν ζωγραφικὴ τέχνη. Μαζὶ μὲ τὴν σκληραγωγία καὶ τὴν ἐγκράτεια, στὶς ὁποῖες ἀσκοῦνταν ὁ ἀοίδιμος, ἐπιπλέον φρόντιζε καὶ τὴν ἐλεημοσύνη, γι’ αὐτὸ δέχθηκε καὶ τῆς ἱερωσύνης τὸ χάρισμα. Ἀφοῦ δὲ ἔγινε ἱερέας πολεμοῦσε ὅλες τὶς αἱρέσεις. Καὶ τόσες πολλὲς θλίψεις ὑπέμεινε, ὄχι μόνον ἀπὸ τοὺς Νεστοριανοὺς καὶ Εὐτυχιανιστὲς καὶ Διοσκορῖτες, ἀλλὰ κι ἀπὸ τοὺς Εἰκονομάχους, ὅσες δὲν μπορεῖ κανεὶς νὰ πεῖ μὲ λόγια. Ἀλλὰ καὶ στὴν παλαιὰ Ρώμη στάλθηκε, γιὰ νὰ βοηθήσει στὰ πατρικὰ κι ἀποστολικὰ δόγματα, τὰ ὁποῖα πολεμοῦνταν ἀπὸ τοὺς Εἰκονομάχους.

Ἐκλογὴ ἀπὸ τοὺς ἁγίους Πατέρες περὶ προσευχῆς καὶ προσοχῆς

 

Ἐκλογὴ ἀπὸ τοὺς ἁγίους Πατέρες περὶ προσευχῆς καὶ προσοχῆς¹

 

 

   Ὅλη ἡ φροντίδα τοῦ ἀσκητὴ ἂς εἶναι, νὰ μὴ ξεπέσει ἀπὸ τὸ ὕψος της ἡ ψυχὴ μὲ τὴν ἐπανάσταση τῶν ἡδονῶν. Γιατί πῶς θὰ μπορεῖ πλέον νὰ κοιτάξει μὲ ἐλεύθερο βλέμμα πρὸς τὸ συγγενικό της νοητὸ φῶς ἡ ψυχὴ ἐκείνη ποὺ ἡ σαρκικὴ ἡδονὴ τὴν καθήλωσε κάτω; Γι’ αὐτὸ εἶναι ἀνάγκη νὰ ἀσκεῖ πρῶτα ἀπ’ ὅλα τὴν ἐγκράτεια, ἡ ὁποία εἶναι ἀσφαλὴς φύλακας τῆς σωφροσύνης, καὶ νὰ μὴν ἐπιτρέπει στὸν κυρίαρχο νοῦ ν’ ἀπασχολεῖται μὲ λογισμοὺς ἀκάθαρτους. Εἶναι λοιπὸν ἀναγκαία ἡ ἐπιμέλεια τοῦ ἐσωτερικοῦ ἀνθρώπου, ὥστε νὰ μὴ μετεωρίζεται ὁ νοῦς καὶ νὰ εἶναι καθηλωμένος κατὰ κάποιο τρόπο στὸν σκοπὸ τῆς δόξας τοῦ Θεοῦ, γιὰ ν’ ἀποφύγουμε τὴν καταδίκη ἀπὸ τὸν Κύριο ποὺ εἶπε: «Ἀλοίμονό σας, γιατὶ μοιάζετε μὲ τάφους ἀσβεστωμένους ποὺ ἐξωτερικὰ φαίνονται ὡραῖοι, ἐσωτερικὰ ὅμως εἶναι γεμᾶτοι ὀστὰ νεκρῶν καὶ κάθε ἀκαθαρσία· ἔτσι κι ἐσεῖς, ἐξωτερικὰ φαίνεστε στοὺς ἀνθρώπους δίκαιοι, ἐσωτερικὰ ὅμως εἶστε γεμᾶτοι ὑπόκριση καὶ ἀνομία»².

Ταπείνωση καὶ κλήση

 

Ταπείνωση καὶ κλήση

«Ἐπὶ τῷ ρήματί σου χαλάσω τὸ δίκτυον»

(Λουκ. ε΄ 5)

 

Ἀρχιμ. Δανιὴλ Ἀεράκη*

 

Τὸ βάθος

   Ἔχει βάθος τὸ Εὐαγγέλιο. Ὅσοι δὲν γνωρίζουν κολύμπι, αὐτοὶ φοβοῦνται καὶ τὰ πόδια τους ἀκόμη νὰ βάλουν στὰ ρηχά. Πολὺ περισσότερο δὲν μποροῦν νὰ κολυμπήσουν στὰ βαθειά, νὰ κάνουν βουτιὰ στὰ βάθη τῆς θάλασσας καὶ νὰ ἰδοῦν τὶς ὀμορφιὲς καὶ τοὺς θησαυρούς, ποὺ κρύβει ἡ θάλασσα στὰ ἀπύθμενα βάθη της. Ἔτσι κι ἐμεῖς, οἱ σημερινοὶ χριστιανοί, εἴμεθα ρηχοί. Ἐλάχιστα γνωρίζουμε καὶ ἐλάχιστα ζοῦμε τὸ θαῦμα τοῦ Θεοῦ. Καὶ τὸ θαῦμα τοῦ Θεοῦ συντελεῖται στὸ βάθος.

   • Ὁ Θεὸς εἶναι βάθος ἀνεξιχνίαστο. Ἂν τὸ βλέμμα μας χάνεται στὰ βάθη τοῦ οὐρανοῦ, ποὺ δὲν μποροῦμε νὰ τὸν ἐξερευνήσουμε, ἔστω καὶ ἂν διαθέτουμε τὸ τελειότερο διαστημόπλοιο, τὸ μυαλό μας χάνεται στὸ βάθος τοῦ οὐρανίου Θεοῦ, ποὺ δὲν μποροῦμε νὰ ἐξερευνήσουμε στὴν οὐσία Του, ἀλλὰ καὶ νὰ μετρήσουμε τὶς ἐνέργειές Του. Καὶ ἂν ἀκόμη διαθέτουμε τὴν ἰσχυρότερη διάνοια, δὲν μποροῦμε νὰ εἰσχωρήσουμε καὶ νὰ ἑρμηνεύσουμε τὰ μυστήρια τοῦ Θεοῦ. Μπροστὰ στὸ βάθος τοῦ Θεοῦ στέκει ἀπορῶν ὁ ἀπόστολος Παῦλος καὶ ἀναφωνεῖ: «Ὦ βάθος πλούτου καὶ σοφίας καὶ γνώσεως Θεοῦ! ὡς ἀνεξερεύνητα τὰ κρίματα αὐτοῦ καὶ ἀνεξιχνίαστοι αἱ ὁδοὶ αὐτοῦ» (Ρωμ. ια΄ 33).

Ἡ Κυρία Θεοτόκος εἶναι ἡ πηγὴ τοῦ ἐλέους καὶ τῆς δυνάμεως…

Ἡ Κυρία Θεοτόκος εἶναι ἡ πηγὴ τοῦ ἐλέους καὶ τῆς δυνάμεως…

 

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης*

 

 

   Νὰ προστρέχετε, ἀδελφοί μου, στὴν Μητέρα τοῦ Θεοῦ, ὅταν τὸ σπίτι σας χάνει τὴν εἰρήνη του.

   Ἡ Κυρία Θεοτόκος εἶναι ἡ πηγὴ τοῦ ἐλέους καὶ τῆς δυνάμεως. Μπορεῖ εὔκολα νὰ εἰρηνεύσει τὶς ἀνθρώπινες καρδιές.

   Ὡς Μητέρα τοῦ Θεοῦ τῆς Εἰρήνης, μεσιτεύει σ᾽ Αὐτὸν γιὰ τὴν εἰρήνη ὅλου τοῦ κόσμου καὶ ὅλων τῶν χριστιανικῶν σπιτιῶν.

   Ἔχει τὴν ἐλεητικὴ δύναμη νὰ διώξει μὲ ἕνα νεῦμα της τὰ πονηρὰ πνεύματα, αὐτὰ ποὺ μὲ ἀκοίμητο ἀγῶνα προσπαθοῦν νὰ χωρίζουν τοὺς ἀνθρώπους καὶ νὰ τοὺς κάνουν νὰ ἀλληλομισοῦνται.

Εἴμαστε ἀνίκανοι νὰ κρίνουμε σωστὰ τὸν ἀδελφό μας…

 

Εἴμαστε ἀνίκανοι νὰ κρίνουμε σωστὰ τὸν ἀδελφό μας…

 

Ὁσίου Σωφρονίου (Σαχάρωφ)

 

 

   Προσπαθεῖστε νὰ μὴν κατηγορεῖτε ποτὲ τὸν ἄλλον, ἀλλὰ νὰ προσεύχεσθε γι’ αὐτόν. Ὅταν κρίνουμε κάποιον γιὰ τὰ ἐλαττώματά του, σημαίνει ὅτι δὲν βλέπουμε τὰ δικά μας.

Ἡ ἐρημία τῆς πόλεως

 

Ἡ ἐρημία τῆς πόλεως

 

 

Φοβήθηκαν καὶ φύγανε ὅλοι οἱ κάτοικοί της

γιατὶ θαφτῆκαν μονομιᾶς πολλοὶ μέσα στὴ γῆ της.

Καὶ ἔμεινε παντέρημος ἡ πόλις ἡ μεγάλη

κι᾽ ἦταν κάτι ποὺ δύσκολα ὁ νοῦς μπορεῖ νὰ βάλῃ.

Μοῦ ἔτυχε καὶ βρέθηκα σ᾽ αὐτὴ τὴν Πολιτεία

κι᾽ ἦταν ὁ σάλος ἀφορμή, ὁ πόλεμος αἰτία.

Τὸ ἔθνος ποὺ καταστρέφει τὴν ψυχή του…

 

Τὸ ἔθνος ποὺ καταστρέφει τὴν ψυχή του…

 

 

   Τὸ ἔθνος ποὺ καταστρέφει τὴν ψυχή του, καταστρέφει τὸν ἑαυτό του.

 

Φραγκλῖνος Ροῦζβελτ (Franklin Delano Roosevelt 1882 – 1945)*

 

* Ἀμερικανὸς πολιτικός· ὁ 32ος Πρόεδρος τῶν Η.Π.Α ἀπὸ τὸ 1933 ἕως τὸ 1945.