Ὁ νικητὴς τῶν δαιμόνων…

Ὁ νικητὴς τῶν δαιμόνων…

 

Ὁσία Θεοδώρα ἡ ἐν Ἀλεξανδρείᾳ

 

 

   Δὲν σώζει τὸν ἄνθρωπο, οὔτε ἡ ἄσκηση, οὔτε ἡ ἀγρυπνία, οὔτε κανεὶς ἄλλος κόπος, παρὰ ἡ γνήσια ταπεινοφροσύνη.

   Διότι ἦταν ἕνας ἀναχωρητὴς καὶ δίωκε δαιμόνια· καὶ ρωτοῦσε αὐτά, μὲ ποιὰ ἀρετὴ βγαίνουν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους:

Ἂς ἔχουμε φρουρὸ καὶ γνώμονα τὴν κατὰ Θεὸν συνείδησή μας

Ἂς ἔχουμε φρουρὸ καὶ γνώμονα τὴν κατὰ Θεὸν συνείδησή μας

Ὁσίου Ἰωάννου τοῦ Σιναΐτου*

   Σὲ κάθε ἐνέργειά μας, ἂς ἔχουμε ὡς ἄγρυπνο φρουρὸ καὶ ὡς γνώμονα ἀσφαλῆ τὴν κατὰ Θεὸν συνείδησή μας.

   Ἔτσι ἀντιλαμβανόμενοι ἀπὸ ποῦ ἔρχεται ἡ πνοὴ τῶν ἀνέμων, θ’ ἀνοίγουμε πρὸς τὰ ’κεῖ καὶ τὰ ἱστία τοῦ πλοίου μας.

* «ΚΛΙΜΑΞ», Λόγος ΚΣΤ΄, Μέρος Α΄, Περὶ διακρίσεως λογισμῶν καὶ παθῶν καὶ ἀρετῶν (ε΄).

 «Σκοπῷ καὶ κανόνι τῷ ἡμετέρῳ κατὰ Θεὸν συνειδότι πρὸς πάντα χρησώμεθα, ἵνα γνόντες τὴν τῶν ἀνέμων πνοὴν πόθεν ἔρχεται, πρὸς αὐτὸ λοιπόν, καὶ τὰ ἱστία ἀνατείνωμεν.»

Οἱ ὅσιοι 99 Πατέρες οἱ ἐν Κρήτῃ

Οἱ ὅσιοι 99 Πατέρες οἱ ἐν Κρήτῃ

Ἑορτάζουν τὴν ζ΄ (7η) Ὀκτωβρίου.

Τίς ἡ κοσμοφανὴς παρεμβολὴ αὕτη;

Τῶν ἐν Κρήτῃ Ὁσίων· ὦ τῆς δόξης!

 

Εἰς τὸν ὅσιον Ἰωάννην.

 

Ἐρημικῶς βιώσας ὦ Ἰωάννη,

Ἐρημικοὺς ἄνθρακας παθῶν σβεννύεις.

   Ὁ ὅσιος Ἰωάννης ὁ Ἐρημίτης καὶ οἱ σὺν αὐτῷ 98 ὅσιοι Πατέρες κατάγονταν ἀπὸ διαφορετικὰ μέρη τῆς λεκάνης τῆς Μεσογείου, τὴν Αἴγυπτο, τὴν Κύπρο καὶ τὴν Ἀττάλεια. Ἀσκήτεψαν στὴν Κρήτη ὅπου, κατὰ τὴν ἐπιθυμία τους, ἀπεβίωσαν εἰρηνικὰ καὶ οἱ ἐνενῆντα ἐννέα μαζὶ τὴν ἴδια ἡμέρα. Ἀποτελοῦν εὐλογημένο πρότυπο ἀγάπης, ὁμόνοιας καὶ ἑνότητας τῶν Μοναστικῶν Ἀδελφοτήτων.

Ἡ ἀληθινὴ μετάνοια εἶναι μεγάλο ἀγαθό

Ἡ ἀληθινὴ μετάνοια εἶναι μεγάλο ἀγαθό

Ὁσίου Πέτρου τοῦ Δαμασκηνοῦ*

   Ἂν ὅμως θελήσει κανείς, βάζει πάλι ἀρχὴ μὲ τὴν μετάνοια. «Ἔπεσες;» λέει κάποιος ἅγιος· «Σήκω. Ἔπεσες πάλι; Καὶ πάλι σήκω, χωρὶς ν’ ἀπελπίζεσαι γιὰ τὴν σωτηρία σου ὅ,τι καὶ νὰ γίνει. Οὔτε νὰ παραδίνεις τὸν ἑαυτό σου θεληματικὰ στὸν ἐχθρό· ἀρκεῖ ἡ ὑπομονή σου αὐτὴ καὶ ἡ αὐτομεμψία γιὰ νὰ σωθεῖς». «Ἤμαστε, λέει ὁ Ἀπόστολος, καὶ ἐμεῖς κάποτε ἀνόητοι καὶ βαδίζαμε κατὰ τὶς ἐπιθυμίες μας κ.λ.π.»¹.

   Καὶ σὺ λοιπὸν μὴν ἀπελπιστεῖς καθόλου, ἀγνοῶντας τὴν βοήθεια τοῦ Θεοῦ, γιατὶ μπορεῖ νὰ κάνει ὅσα θέλει. Ἀλλὰ ἔλπισε σ’ Αὐτὸν καὶ θὰ κάνει ἕνα ἀπὸ τὰ ἑξῆς:

   ἢ μὲ πειρασμοὺς καὶ ἄλλους τρόπους, ποὺ γνωρίζει Ἐκεῖνος, θὰ προξενήσει τὴν διόρθωσή σου,

   ἢ θὰ δεχτεῖ τὴν ὑπομονὴ καὶ τὴν ταπείνωσή σου ἀντὶ γιὰ ἄλλη πνευματικὴ ἐργασία,

Συγκεντρῶστε ὅλη τὴν προσοχή σας…

Συγκεντρῶστε ὅλη τὴν προσοχή σας…

Ὁσίου Σωφρονίου (Σαχάρωφ)

   Μὴν ἀφήνετε τὰ πράγματα τοῦ κόσμου νὰ σκορπίζουν τὸ νοῦ σας.

   Συγκεντρῶστε ὅλη τὴν προσοχή σας, ἀφιερῶστε ὅλη τὴν ἐνέργειά σας σὲ μιὰ ζωὴ ποὺ ν᾿ ἀνταποκρίνεται στὸ πνεῦμα τῶν ἐντολῶν τοῦ Εὐαγγελίου.

   Μηχανευθεῖτε τρόπους νὰ εἶστε μὲ τὸν Θεό!

 

Ἀπὸ τὸ βιβλίο: «Περὶ Πνεύματος καὶ Ζωῆς», (123), σελ. 53, καὶ (199), σελ. 74.

Τί μένει

Τί μένει

 

Τὰ χρόνια πάντα φεύγουν καὶ κυλᾶνε

κι’ αὐτοὶ ποὺ ζοῦσαν τώρα εἶν’ νεκροὶ

μὰ κι’ ὅσοι ζοῦν μ’ αὐτοὺς σὲ λίγο θἆναι

κι’ ὅλα διαβαίνουν, πρόσωπα, καιροί.

Ἐργασία – Συνεργασία

Ἐργασία – Συνεργασία

Τοῦ μακαριστοῦ

Ἀρχιμ. Ἰωὴλ Γιαννακοπούλου*

 «Περιπατῶν δὲ παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδε δύο ἀδελφούς, Σίμωνα τὸν λεγόμενον Πέτρον καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, βάλλοντας ἀμφίβληστρον εἰς τὴν θάλασσαν· ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς· καὶ λέγει αὐτοῖς· δεῦτε ὀπίσω μου καὶ ποιήσω ὑμᾶς ἁλιεῖς ἀνθρώπων. οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα ἠκολούθησαν αὐτῷ. Καὶ προβὰς ἐκεῖθεν εἶδεν ἄλλους δύο ἀδελφούς, Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, ἐν τῷ πλοίῳ μετὰ Ζεβεδαίου τοῦ πατρὸς αὐτῶν καταρτίζοντας τὰ δίκτυα αὐτῶν, καὶ ἐκάλεσεν αὐτούς. οἱ δὲ εὐθέως ἀφέντες τὸ πλοῖον καὶ τὸν πατέρα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὐτῷ.»

 (Ματθ. δ΄ 18-22)

 

 «Περιπατῶν δὲ παρὰ τὴν θάλασσαν τῆς Γαλιλαίας εἶδε Σίμωνα καὶ Ἀνδρέαν τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ τοῦ Σίμωνος, βάλλοντας ἀμφίβληστρον ἐν τῇ θαλάσσῃ· ἦσαν γὰρ ἁλιεῖς· καὶ εἶπεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς· δεῦτε ὀπίσω μου, καὶ ποιήσω ὑμᾶς γενέσθαι ἁλιεῖς ἀνθρώπων. καὶ εὐθέως ἀφέντες τὰ δίκτυα αὐτῶν ἠκολούθησαν αὐτῷ. Καὶ προβὰς ἐκεῖθεν ὀλίγον εἶδεν Ἰάκωβον τὸν τοῦ Ζεβεδαίου καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ, καὶ αὐτοὺς ἐν τῷ πλοίῳ καταρτίζοντας τὰ δίκτυα, καὶ εὐθέως ἐκάλεσεν αὐτούς. καὶ ἀφέντες τὸν πατέρα αὐτῶν Ζεβεδαῖον ἐν τῷ πλοίῳ μετὰ τῶν μισθωτῶν ἀπῆλθον ὀπίσω αὐτοῦ.»

 (Μάρκ. α΄ 16-20)

   Α΄. Ἐργασία: Τὸ μεγαλύτερο δῶρο, ποὺ μᾶς ἔδωκε ὁ Θεός, εἶναι ὁ ἑαυτός μας δηλαδὴ τὸ σῶμα καὶ ἡ ψυχή. Μᾶς ἔδωκε δηλαδὴ μυαλὸ γιὰ νὰ σκεπτόμασθε, καρδιὰ γιὰ νὰ χαιρόμασθε καὶ θέληση γιὰ νὰ νικοῦμε τὰ ἐμπόδια, τὰ ὁποῖα συναντοῦμε καὶ νὰ γινόμασθε χαρακτῆρες. Ὡς περίβλημα δὲ τοῦ θησαυροῦ αὐτοῦ ἔδωκε τὸ τελειότερο τῶν ὀργανισμῶν, τὸ σῶμα μας. Μεγαλύτερη ὅμως δωρεὰ τῆς ἀνωτέρω ἀναφερθείσης εἶναι, ὅτι τὰ δῶρα τοῦτα σῶμα καὶ ψυχὴ δὲν μᾶς τὰ ἔδωκε τελειωμένα, ἀλλὰ ἀφῆκε σὲ μᾶς τὴν τιμὴ νὰ τὰ τελειοποιήσουμε διὰ τῆς ἐργασίας.

   Μάλιστα. Ἡ ἐργασία ἔχει τὴν τιμὴ νὰ τελειοποιεῖ τὸ μυαλό, διότι τὸ ἀναγκάζει νὰ σκέπτεται. Δυναμώνει τὴν θέληση, διότι τὴν ἀναγκάζει νὰ ὑπερνικᾶ τὰ ἐμπόδια καὶ χαροποιεῖ τὴν καρδιά, διότι τί περισσότερο χαρμόσυνο ἀπὸ τὸ νά ἐργάζεται κάποιος καὶ νὰ τελειώνει τίμια τὸ ἔργο του; Ἡ ἐργασία κινεῖ καὶ ἑπομένως ζωογονεῖ τὸ πνεῦμα. Ἐπὶ παραδείγματι. Ἡ ἐργασία τοῦ κεντήματος, πλεξίματος, ραψίματος στὶς γυναῖκες πόσο ἀναπτύσσει τὸ μυαλό, διότι τὶς ἀναγκάζει νὰ σκέπτονται, πόσο δυναμώνει τὴν θέληση, διότι εἶναι ὑποχρεωμένες συναντῶντας προβλήματα νὰ τὰ ὑπερνικοῦν ἀλλὰ καὶ πόση χαρὰ δίδει ἡ ἐργασία, ὅταν βλέπει κάποιος τὸ μυαλὸ καὶ τὴν θέληση νὰ νικοῦν τὴν ἄψυχη ὕλη! Πόση καὶ ποιὰ ὡραία γυμναστικὴ παρέχει στὸ σῶμα τὸ πλύσιμο, τὸ σφουγγάρισμα, τὸ καθάρισμα ρούχων, δαπέδου, ἐπίπλων, παραθύρων! Τὸ ἴδιο συμβαίνει καὶ στὶς ἀνδρικὲς ἐργασίες. Τὸ βιβλίο στὸν ἐπιστήμονα, τὸ ἐργαλεῖο στὸν ἐργάτη, ἡ πέννα στὸν συγγραφέα, ἡ βελόνα καὶ τὸ ψαλίδι στὸν ράπτη κ.λ.π. πόσο ἀναπτύσουν τὸν νοῦ, δυναμώνουν τὴν θέληση, χαροποιοῦν τὴν καρδιά!

«Γιατὶ νὰ μὴ σᾶς ἀκούσω;»

Στάρετς ΑΜΒΡΟΣΙΟΣ τῆς ΟΠΤΙΝΑ

«Γιατὶ νὰ μὴ σᾶς ἀκούσω;»

   Ὑπῆρχαν Χριστιανοὶ ποὺ πρὶν ἀρχίσουν κάποιο σοβαρὸ ἔργο ζητοῦσαν ἀπαραιτήτως τὴν εὐλογία τοῦ Ἁγίου Ἀμβροσίου τῆς Ρωσίας. Ἀνάμεσα σ’ αὐτοὺς ἦταν καὶ ὁ Καπίτων ἀπὸ τὴν πόλη Κοζέλσκ, πατέρας ἑνὸς παιδιοῦ, ποὺ ὅταν ἦλθε ἡ ὥρα νὰ προχωρήσει ὁ γυιός του σὲ ἀνώτερες σπουδές, τὸν ἐπισκέφθηκε. Ὁ Ἅγιος Ἀμβρόσιος δὲν εἶχε καμμία ἀντίρρηση γιὰ τὶς σπουδές, ἔδινε ἀνεπιφύλακτα τὴν εὐλογία του. Δὲν συμφωνοῦσε ὅμως μὲ τὴν πόλη καὶ συνιστοῦσε ἀντὶ τῆς Μόσχας τὴν Κούρσκ.

   – Μὰ Πάτερ, ἔλεγε ὁ Καπίτων, στὴν πόλη αὐτὴ δὲν ἔχουμε κανένα γνωστό. Πῶς νὰ τὸ στείλουμε ἐκεῖ τὸ παιδί; Δῶστε λοιπὸν σᾶς παρακαλοῦμε τὴν εὐλογία σας γιὰ τὴν Μόσχα.

   Τότε ὁ Ἅγιος σὲ τόνο κάπως ἀστεῖο τοῦ ἀπαντᾶ:

Ὁ ὅσιος Ρωμανὸς ὁ ποιητὴς τῶν Κοντακίων

Ὁ ὅσιος Ρωμανὸς ὁ ποιητὴς τῶν Κοντακίων

Ἑορτάζει τὴν α΄ (1η) Ὀκτωβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Καὶ πρὶν μὲν ὕμνει Ρωμανὸς Θεὸν Λόγον·

Ὑμνεῖ δὲ καὶ νῦν, ἀλλὰ σὺν τοῖς Ἀγγέλοις.

   Ὁ ἅγιος πατὴρ Ρωμανὸς καταγόταν ἀπὸ τὴν Συρία, ἔχοντας πατρίδα τὴν πόλη Ἔμεσα, ἡ ὁποία τώρα λέγεται Χόμς. Ἐχρημάτισε δὲ καὶ διάκονος τῆς Ἐκκλησίας τῆς Βηρυτοῦ, κι ἀπὸ ἐκεῖ ἀνέβηκε στὴν Κωνσταντινούπολη κατὰ τοὺς χρόνους Ἀναστασίου τοῦ βασιλέως ἐν ἔτει υϟς΄ (496), καὶ διέτριβε (διέμενε) στὸν ναὸ τῆς ὑπεραγίας Θεοτόκου τῆς ἐπιλεγομένης Κύρου¹ μὲ πᾶσα εὐλάβεια καὶ σεμνότητα.

Ὁ ἅγιος ἀπόστολος Ἀνανίας

Ὁ ἅγιος ἀπόστολος Ἀνανίας

Ἑορτάζει τὴν α΄ (1η) Ὀκτωβρίου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Λίθοις νέμειν θέλοντα μηδαμῶς σέβας,

Ἀνανίαν βάλλουσι δυσσεβεῖς λίθοις.

 

Λεύσθη Ἀνανίας Ὀκτωβρίου ἥματι πρώτῳ.

   Ὁ ἅγιος Ἀπόστολος Ἀνανίας ἦταν ἀπὸ τὴν πόλη Δαμασκὸ τῆς ὁποίας καὶ Ἐπίσκοπος ἐχρημάτισε. Σὲ τοῦτον στάλθηκε ὑπὸ τοῦ Κυρίου ὁ μέγας ἀπόστολος Παῦλος δι’ ἀποκαλύψεως, καὶ ἀπὸ αὐτὸν βαπτίσθηκε τρία ἔτη μετὰ τὴν Ἀνάληψη τοῦ Κυρίου, κατὰ τοὺς ἀκριβέστερους χρονολόγους.