Τὸ Εὐχέλαιο

Τὸ Εὐχέλαιο

Τοῦ μακαριστοῦ Ἀρχιμανδρίτου Γαβριήλ,

Προηγουμένου Ἱ. Μ. Διονυσίου Ἁγίου Ὄρους*

   Εἶναι καὶ αὐτὸ προαιρετικὸ μυστήριο δοσμένο ἐκ Θεοῦ πρὸς τοὺς πάσχοντες γιὰ ἴαση ψυχῆς καὶ σώματος. Διενεργεῖται στὶς ἐκκλησίες, στὰ νοσοκομεῖα καὶ στοὺς οἴκους ὑπὸ ἱερέων καὶ χρίεται δι’ αὐτοῦ ὁ ἀσθενὴς καὶ οἱ παρευρεθέντες διὰ τοῦ καθαγιασθέντος ἐλαίου ὑπὸ τῶν τελετουργῶν ἱερέων. Ἡ τέλεση τοῦ μυστηρίου τούτου ἀναφέρεται στὴν Παλαιὰ Διαθήκη, ὡς ὑλικὸ διὰ τοῦ ὁποίου χρίονταν οἱ βασιλεῖς, ἐξ οὗ καὶ ἐκαλοῦντο «Χριστοὶ Κυρίου», καὶ στὸ Ψαλτήριο λέγει ὁ Θεός: «Εὗρον Δαβίδ τὸν δοῦλον μου, ἐν ἐλαίῳ ἁγίῳ μου ἔχρισα αὐτόν».

Παναγία ἡ Παντάνασσα

Παναγία ἡ Παντάνασσα

(Ἱερὰ Μονὴ Βατοπεδίου)

   Εἶναι θαυματουργὴ εἰκόνα τοῦ 17ου αἰῶνα καὶ βρίσκεται στὸ καθολικὸ τῆς Μονῆς. Γέροντες μοναχοὶ ἀφηγοῦνται:

   Μιὰ μέρα ἕνας νέος μπῆκε στὸ ναὸ καὶ πηγαίνοντας νὰ προσκυνήσει τὴν εἰκόνα, ἄστραψε ξαφνικὰ τὸ πρόσωπο τῆς Παναγίας καὶ μιὰ ἀόρατη δύναμη τὸν ἔρριξε καταγῆς. Μόλις συνῆλθε, ἐξομολογήθηκε μὲ δάκρυα ὅτι ζοῦσε μακριὰ ἀπὸ τὸν Θεὸ καὶ ἀσχολεῖτο μὲ τὴν μαγεία. Ἄλλαξε ζωὴ κ’ ἔγινε ἄνθρωπος εὐσεβής.

Παναγία ἡ Γαλακτοτροφοῦσα

Παναγία ἡ Γαλακτοτροφοῦσα

(Ἱερὰ Μονὴ Χιλιανδαρίου)

   Ἡ εἰκόνα αὐτή, κατὰ τὴν παράδοση, ἀνῆκε στὴν Λαύρα τοῦ ὁσίου Σάββα τοῦ Ἡγιασμένου στὰ Ἱεροσόλυμα ἀπὸ τὴν ἐποχὴ ποὺ ζοῦσε ὁ Ὅσιος, ὁ ὁποῖος μάλιστα προφήτευσε τὴν μελλοντικὴ ἐπίσκεψη τοῦ ὁμωνύμου του βασιλόπαιδος ἁγίου Σάββα γυιοῦ τοῦ μεγάλου ἁγίου τῶν Σέρβων Συμεὼν τοῦ Μυροβλήτη· ἄφησε δὲ παρακαταθήκη στοὺς μοναχοὺς νὰ τοῦ δοθεῖ ἡ εἰκόνα αὐτὴ ὡς εὐλογία.

Παναγία ἡ Γλυκοφιλοῦσα

Παναγία ἡ Γλυκοφιλοῦσα

(Ἱερὰ Μονὴ Φιλοθέου)

   Ὅπως ἡ «Πορταΐτισσα» ἔτσι καὶ ἡ «Γλυκοφιλοῦσα» εἶναι μία ἀπ’ τὶς εἰκόνες ποὺ διασώθηκαν ἀπὸ τὴν εἰκονομαχία καὶ μεταφέρθηκαν θαυματουργικὰ στὸν Ἄθω. Ἦταν κτῆμα τῆς Βικτωρίας, εὐσεβοῦς συζύγου τοῦ εἰκονομάχου συγκλητικοῦ Συμεών, ἡ ὁποία, γιὰ νὰ μὴ τὴν παραδώσει, τὴν ἔριξε στὴν θάλασσα. Ἡ εἰκόνα πλέοντας ὄρθια στὰ κύματα ἔφτασε στὸν ἀρσανὰ τῆς μονῆς Φιλοθέου, ὅπου παρελήφθηκε μὲ μεγάλη τιμὴ καὶ χαρὰ ἀπὸ τὸν ἡγούμενο καὶ τοὺς πατέρες τῆς μονῆς, ποὺ εἶχαν εἰδοποιηθεῖ μὲ ἀποκάλυψη τῆς Θεοτόκου. Στὸ σημεῖο τῆς ἀκτῆς, ὅπου ἀπέθεσαν τὴν εἰκόνα ἀνέβλυσε ἁγίασμα. Ἐκεῖ κάθε χρόνο τὴν Δευτέρα τῆς Διακαινησίμου γίνεται λιτανεία καὶ ἁγιασμός.

Παναγία ἡ Γοργοϋπήκοος

Παναγία ἡ Γοργοϋπήκοος

(Ἱερὰ Μονὴ Δοχειαρίου)

   Ἡ γνωστότερη μετὰ τὴν «Πορταΐτισσα» θαυματουργὴ εἰκόνα τοῦ Ἁγίου Ὄρους εἶναι ἀρχαία τοιχογραφία τῆς Παναγίας ποὺ βρίσκεται ἐξωτερικὰ στὸν ἀνατολικὸ τοῖχο τῆς τράπεζας καὶ πρὸς τὰ δεξιὰ τῆς εἰσόδου της. Τὸ 1664 ὁ τραπεζάρης Νεῖλος, ποὺ περνοῦσε τακτικὰ μπροστὰ ἀπὸ τὴν εἰκόνα κρατῶντας στὸ χέρι ἀναμμένα δαδιὰ γιὰ τὴν ὑπηρεσία του στὴν τράπεζα, ἄκουσε μιὰ φωνὴ νὰ τοῦ λέει τὰ ἑξῆς:

Ὁ ὅσιος Ὤρ

Ὁ ὅσιος Ὤρ

Ἑορτάζει τὴν ζ΄ (7η) Αὐγούστου.

Ἐκ τοῦ ΛΑΥΣΑΪΚΟΥ*

Ἐκ γῆς ἀπελθὼν Ὢρ ἐμὸς λέγει· Χάρις,

Ὑπὲρ τὸν Ὢρ πέφυκε τὸν σόν, ὦ Νόμε.

   Στὸ ὄρος τῆς Νιτρίας ἐχρημάτισε ὁ ὅσιος καὶ θαυμάσιος Ὤρ, ὄντας προεστὼς ἐπάνω σὲ χίλιους ἀδελφοὺς ποὺ πολιτεύονταν ζωὴ Ἀγγελική. Ὁ γέροντας εἶχε φτάσει τοὺς ἐννενῆντα χρόνους τῆς ἡλικίας του καὶ παρ’ ὅλο τοῦτο ἦταν ὄρθιος, ὑγιής, λαμπρὸς στὸ πρόσωπο καὶ τόσο στὰ αἰσθητήρια, στὴν σοφία καὶ στὴν σύνεση ἦταν ἄψογος καὶ μάλιστα πληρέστατος, σὰν ν’ αὔξανε μαζὶ μὲ τὴν ἡλικία ἡ ἀρετὴ καὶ ἡ σύνεση. Εἶχε ξεχωριστὴ χάρη Θεοῦ, ὥστε νὰ τὸν εὐλαβοῦνται καὶ οἱ ἄπιστοι καὶ οἱ βάρβαροι.

   Ὁ τρισμακάριστος αὐτὸς Πατήρ, ἀφοῦ ἔκαμε στὴν βαθύτατη ἔρημο μεγάλη ἅσκηση καὶ πολλοὺς ἀγῶνες ὁλομόναχος, ἦλθε ὕστερα στὴν ἐδῶθε ἔρημο, ὅπου ἐπιμελήθηκε κ’ ἔγιναν ἱερὰ Μοναστήρια, στὰ ὁποῖα ἔκαμε κόπους ὑπερβολικούς, φυτεύοντας μὲ τὰ ἴδια του τὰ χέρια ἀμπελῶνες, κήπους καὶ διάφορα δέντρα, ὥστε ἔγινε δάσος πολὺ μεγάλο. Μᾶς ἔλεγαν οἱ Πατέρες, ὅτι πρὶν ἔλθει ὁ Ἀββᾶς Ὤρ σέ ’κείνη τὴν ἔρημο, κανένα ξύλο δὲν φαινόταν.

Ἡ μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ

Ἡ μεταμόρφωση τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ

Ἑορτάζεται τὴν ς΄ (6η) Αὐγούστου.

 ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Θαβὼρ ὑπὲρ πᾶν γῆς ἐδοξάσθης μέρος,

Ἰδὸν Θεοῦ λάμψασαν ἐν δόξῃ φύσιν.

Μορφὴν ἀνδρομέην κατὰ ἕκτην Χριστὸς ἄμειψεν.

   Κατὰ τὴν ἕκτη τοῦ μηνὸς Αὐγούστου, ἡ ἁγία τοῦ Θεοῦ Ἐκκλησία περιχαρῶς ἑορτάζει τὴν ἀνάμνηση τῆς θείας Μεταμορφώσεως τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Καὶ ἡ αἰτία τῆς ἑορτῆς αὐτῆς εἶναι ἡ ἑξῆς:

   Ὁ Δεσπότης μας Χριστὸς πολλὲς φορὲς προεῖπε στοὺς ἁγίους του μαθητὲς γιὰ τοὺς κινδύνους καὶ τὰ πάθη καὶ τὸν θάνατο, τὸν ὁποῖο αὐτὸς ἔμελλε νὰ λάβει, καὶ γιὰ τὶς σφαγὲς καὶ τὸν θάνατο τῶν μαθητῶν του. Ἐπειδὴ ὅμως, οἱ μὲν κίνδυνοι καὶ τὰ δεινὰ ἦσαν πρόχειρα καὶ στὴν παροῦσα ζωή, τὰ δὲ ἀγαθά, ὅσα ἔμελλε νὰ λάβουν, ἦσαν μετὰ ταῦτα κ’ ἐλπιζόμενα, γιὰ τοῦτον τὸν λόγο, θέλησε ὁ Κύριος νὰ πληροφορήσει τοὺς μαθητές του καὶ μὲ τὰ ἴδια τους τὰ μάτια, ποιά καὶ ἀπὸ ποῦ εἶναι ἡ δόξα ἐκείνη, μὲ τὴν ὁποία μέλλει νὰ ἔλθει στὴν κοινὴ ἀνάσταση, τὴν ὁποία κι αὐτοὶ θ’ ἀπολαύσουν. Γι’ αὐτὸ τοὺς ἀνεβάζει ἐπάνω σὲ ὄρος ὑψηλὸ κατ’ ἰδίαν καὶ μεταμορφώθηκε μπροστά τους κ’ ἔλαμψε τὸ πρόσωπό Του ὅπως ὁ ἥλιος, καὶ τὰ ἱμάτιά του ἔγιναν λευκὰ σὰν τὸ φῶς καὶ φάνηκε σ’ αὐτοὺς ὁ Μωϋσῆς καὶ ὁ Ἠλίας συνομιλοῦντες μὲ τὸν Χριστό.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

τῆς ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ

 (Ματθ. ιζ΄ 1-9)

   «Μεθ᾿ ἡμέρας ἓξ παραλαμβάνει ὁ Ἰησοῦς τὸν Πέτρον καὶ Ἰάκωβον καὶ Ἰωάννην τὸν ἀδελφὸν αὐτοῦ καὶ ἀναφέρει αὐτοὺς εἰς ὄρος ὑψηλὸν κατ᾿ ἰδίαν·

   καὶ μετεμορφώθη ἔμπροσθεν αὐτῶν, καὶ ἔλαμψε τὸ πρόσωπον αὐτοῦ ὡς ὁ ἥλιος, τὰ δὲ ἱμάτια αὐτοῦ ἐγένετο λευκὰ ὡς τὸ φῶς.

   καὶ ἰδοὺ ὤφθησαν αὐτοῖς Μωσῆς καὶ Ἠλίας μετ᾿ αὐτοῦ συλλαλοῦντες.

   ἀποκριθεὶς δὲ ὁ Πέτρος εἶπε τῷ Ἰησοῦ· Κύριε, καλόν ἐστιν ἡμᾶς ὧδε εἶναι· εἰ θέλεις, ποιήσωμεν ὧδε τρεῖς σκηνάς, σοὶ μίαν καὶ Μωσεῖ μίαν καὶ μίαν Ἠλίᾳ.

   ἔτι αὐτοῦ λαλοῦντος ἰδοὺ νεφέλη φωτεινὴ ἐπεσκίασεν αὐτούς, καὶ ἰδοὺ φωνὴ ἐκ τῆς νεφέλης λέγουσα· οὗτός ἐστιν ὁ υἱός μου ὁ ἀγαπητός, ἐν ᾧ εὐδόκησα· αὐτοῦ ἀκούετε·

   καὶ ἀκούσαντες οἱ μαθηταὶ ἔπεσον ἐπὶ πρόσωπον αὐτῶν καὶ ἐφοβήθησαν σφόδρα.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

 τῆς ΜΕΤΑΜΟΡΦΩΣΕΩΣ

(Β΄ Πέτρ. α΄ 10 – 19)

   «Ἀδελφοί, σπουδάσατε βεβαίαν ὑμῶν τὴν κλῆσιν καὶ ἐκλογὴν ποιεῖσθαι· ταῦτα γὰρ ποιοῦντες οὐ μὴ πταίσητέ ποτε.

   οὕτω γὰρ πλουσίως ἐπιχορηγηθήσεται ὑμῖν ἡ εἴσοδος εἰς τὴν αἰώνιον βασιλείαν τοῦ Κυρίου ἡμῶν καὶ σωτῆρος Ἰησοῦ Χριστοῦ.

   Διὸ οὐκ ἀμελήσω ἀεὶ ὑμᾶς ὑπομιμνήσκειν περὶ τούτων, καίπερ εἰδότας καὶ ἐστηριγμένους ἐν τῇ παρούσῃ ἀληθείᾳ.

   δίκαιον δὲ ἡγοῦμαι, ἐφ᾿ ὅσον εἰμὶ ἐν τούτῳ τῷ σκηνώματι, διεγείρειν ὑμᾶς ἐν ὑπομνήσει,

   εἰδὼς ὅτι ταχινή ἐστιν ἡ ἀπόθεσις τοῦ σκηνώματός μου, καθὼς καὶ ὁ Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστὸς ἐδήλωσέ μοι.

   σπουδάσω δὲ καὶ ἑκάστοτε ἔχειν ὑμᾶς μετὰ τὴν ἐμὴν ἔξοδον τὴν τούτων μνήμην ποιεῖσθαι.

   οὐ γὰρ σεσοφισμένοις μύθοις ἐξακολουθήσαντες ἐγνωρίσαμεν ὑμῖν τὴν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ δύναμιν καὶ παρουσίαν, ἀλλ᾿ ἐπόπται γενηθέντες τῆς ἐκείνου μεγαλειότητος.

Παναγία ἡ Φοβερὰ Προστασία

Παναγία ἡ Φοβερὰ Προστασία

(Ἱερὰ Μονὴ Κουτλουμουσίου)

   Αὐτὴ ἡ εἰκόνα τῆς Θεοτόκου ἦταν τὸ μόνο ἀντικείμενο ποὺ σώθηκε ἀπὸ μιὰ φοβερὴ πυρκαγιά, ἡ ὁποία κατέστρεψε ὁλόκληρο, ἕνα μετόχι τῆς μονῆς στὴν Κρήτη. Μεταφέρθηκε στὴ μονή, ὅπου ἐξακολουθεῖ νὰ ἐπιτελεῖ πολλὰ θαύματα, ὅπως μαρτυρεῖται ἀπ’ τοὺς πατέρες τῆς μονῆς καὶ τοὺς προσκυνητές. Σὲ πρόσφατη πυρκαγιὰ τοῦ δάσους τῆς μονῆς, οἱ μοναχοὶ ἔτρεξαν ἐπὶ τόπου μὲ τὴν εἰκόνα καὶ σὲ λίγο ραγδαία βροχὴ σταμάτησε τὴν καταστροφή.

   Βρίσκεται στὸ τέμπλο παρεκκλησίου τοῦ Καθολικοῦ καὶ τὴν Τρίτη τῆς Διακαινησίμου λιτανεύεται ἀπὸ τὸ μοναστήρι στὸ Πρωτᾶτο, ὅπου ἀνταποδίδει τὴν ἐπίσκεψη τοῦ «Ἄξιον Ἐστίν», ποὺ ἔχει γίνει τὴν προηγούμενη μέρα στὸ Κουτλουμούσι.

Ὑπεραγία Θεοτόκε, σῶσον ἡμᾶς!

ΑΠΟΛΥΤΙΚΙΟΝ

Ἦχος α΄. Τοῦ λίθου σφραγισθέντος…

Μονὴ Κουτλουμουσίου τὴν ἁγίαν Εἰκόνα Σου, Φοβερὰ Προστασία κεκτημένη ἀγάλλεται· ὡς δρόσος γὰρ ἐκ ταύτης μυστική, ἡ χάρις Σου προέρχεται ἀεί, καὶ εὐφραίνει τὰς καρδίας καὶ τὰς ψυχάς, Παρθένε τῶν βοώντων Σοι· δόξα τῇ Προστασίᾳ Σου ἁγνή, δόξα τῇ ἀντιλήψει Σου, δόξα τῇ πρὸς ἡμᾶς Σου προμηθείᾳ ἄχραντε.