Ὁ ἅγιος καὶ ὁμολογητὴς Λιβέριος Πάπας
Ρώμης
Ἑορτάζει τὴν κζ΄
(27η) Αὐγούστου.
ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*
Τὸν πλοῦτον ἀντλεῖν
Λιβέριος νῦν ἔχει,
Ὃν οὐρανοῖς ἦν ἐμφόνως
θησαυρίσας.
Τοῦτος ὁ ἅγιος ἦταν στὰ χρόνια τοῦ βασιλέως Κωνσταντίνου, υἱοῦ τοῦ μεγάλου Κωνσταντίνου, ἐν ἔτει τλζ΄ (337), ὁ ὁποῖος συνήργησε στὸ νὰ λάβουν τοὺς θρόνους ὁ ἅγιος Ἀθανάσιος ὁ Ἀλεξανδρείας καὶ ὁ ἅγιος Παῦλος ὁ Κωνσταντινουπόλεως.
Γι’ αὐτὴ λοιπὸν τὴν αἰτία, ὁ βασιλεὺς
Κωνστάντιος ποὺ φρονοῦσε ἐξ ἀπάτης τὴν αἵρεση τοῦ Ἀρείου, ἀφοῦ πέθανε ὁ ἀδελφός
του Κώνστας, ἔστειλε κι ἔφερε στὴν Κωνσταντινούπολη τὸν ἅγιο τοῦτον Λιβέριο. Ἐπιχείρησε
νὰ πείσει τὸν ἅγιο στὸ νὰ ἀπέχει ἀπὸ τὴν κοινωνία μὲ τὸν Ἀθανάσιο καὶ νὰ
συμφωνήσει στὴν καθαίρεσή του, καὶ μὴ μπορῶντας νὰ τὸ ἐπιτύχει, τὸν ἐξόρισε στὴν
Θράκη.
Ὅταν ὅμως
ἦλθε ὁ Κωνστάντιος στὴν Ρώμη πιέστηκε ἀπ’ ὅλους νὰ ἀνακαλέσει στὸν θρόνο του τὸν
μακάριο τοῦτον Λιβέριο. Ἔτσι λοιπὸν κατὰ προσταγή του ἐπανῆλθε στὴν Ρώμη, στὴν
ὁποία, ἀφοῦ καλῶς καὶ θεαρέστως διένυσε ὁ ἀοίδιμος τὸ ὑπόλοιπο τῆς ζωῆς του,
ἀνεπαύθη ἐν Κυρίῳ.
Ταῖς Αὐτοῦ ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ
ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.
* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν»
τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, τόμ. 6ος, σελ. 283. (Μικρὴ φραστικὴ
διασκευή, ὑπὸ ἱερομ. Ν. ἁγιορείτου).