Ὁ ὅσιος καὶ ὁμολογητὴς Μιχαὴλ ἐπίσκοπος Συννάδων

Ὁ ὅσιος καὶ ὁμολογητὴς Μιχαὴλ ἐπίσκοπος Συννάδων

Ἑορτάζει τὴν κγ΄ (23η) Μαΐου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Τῷ κυματώδει μικρὸν ἐμπρέψας βίῳ,

Λύῃ Μιχαὴλ οἵα κούφη πομφόλυξ.

Εἰκάδι τριτάτῃ Μιχαὴλ ἀναδέδραμεν ἐκ γῆς.

   Τοῦτος ὁ ἀγγελώνυμος ἅγιος Μιχαὴλ ἦταν κατὰ τοὺς χρόνους Λέοντος τοῦ Ἁρμενίου, ἐν ἔτει ωιδ΄ (814), κι ἀφιερώθηκε ἀπ’ τὴν ἀγκάλη ἀκόμη τῆς μητέρας του στὸν Θεὸ κι ἀφοῦ καθάρισε τὸν ἑαυτό του διὰ βίου τελείου ἔγινε ἱερεὺς καὶ ἀρχιερεὺς τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου, ἀπ’ τὸν ὁποῖο δυναμούμενος ἀφάνισε τὴν βλάσφημη αἵρεση τῶν εἰκονομάχων κ’ ἔφραξε τ’ ἄθεα στόματά τους τ’ ἀνοιγόμενα ἐναντίον τῆς θείας εἰκόνος τοῦ Χριστοῦ.

«Errare humanum est»

«Errare humanum est»

   Πρὶν ἀπὸ πολλὰ χρόνια, ἕξι Ἰρλανδοὶ ἀπ’  τὸ Μπέρμινχαμ (Birmingham) ἦσαν φυλακισμένοι ἐπὶ 16 χρόνια σάν… «τρομοκράτες» τοῦ ΙΡΑ¹. Τὸ ἐφετεῖο τοῦ Λονδίνου μετὰ ἀπὸ ἀναψηλάφηση τῆς δίκης ἔκρινε, ὅτι δὲν εὐσταθοῦν οἱ καταδίκες τους, καὶ τοὺς ἄφησε ἐλεύθερους.

   Δὲν μπορεῖτε νὰ μὴ χαρεῖτε γιὰ τὴν ταχύτητα τῆς ἀθωώσεως τῶν 6 αὐτῶν «ἀναρχικῶν»;!... 16 ὁλόκληρα χρόνια στὴν φυλακή. Νὰ τοὺς χορήγησε ἆραγε καὶ καμμιὰ –μειωμένη ἔστω– σύνταξη; Ὄχι βεβαίως. Ἦταν ἀρκετὸ τὸ ὅτι τοὺς χάρισε τὴν ἐλευθερία τους.

Ἡ ἱστορία τοῦ ἀνθρώπινου εἴδους…

 

Ἡ ἱστορία τοῦ ἀνθρώπινου εἴδους…

   Εἶδα μιὰ μέρα ἕνα παιδὶ στὸ σχολεῖο νὰ κακομεταχειρίζεται ἕνα μικρότερο ἀγόρι. Ἀγανάκτησα, ἀλλὰ μοῦ ἀπάντησε:

   «Οἱ μεγαλύτεροι μὲ χτυποῦν καὶ ἐγὼ χτυπῶ τοὺς μικρότερους. Εἶναι δίκαιο».

   Μὲ αὐτὰ τὰ λόγια συνόψισε τὴν ἱστορία τοῦ ἀνθρώπινου εἴδους.

Μπέρτραντ Ράσελ (Bertrand Arthur William Russell 1872 – 1970)*

* Βρετανὸς φιλόσοφος, μαθηματικὸς καὶ εἰρηνιστής· βραβεύθηκε μὲ τὸ βραβεῖο Νόμπελ Λογοτεχνίας τὸ 1950.

Νὰ εἶσαι ἐντελῶς ἐλεύθερος ἀπὸ τὴν λύπη καὶ τὴν ἀγωνία…

Νὰ εἶσαι ἐντελῶς ἐλεύθερος ἀπὸ τὴν λύπη καὶ τὴν ἀγωνία…

Ἁγίου Ἰωάννου τῆς Κρονστάνδης*

   Κατὰ τὴν θεία λατρεία, κατὰ τὴν τέλεση ὅλων τῶν Μυστηρίων καὶ τῶν Ἀκολουθιῶν, ἔχε ἐμπιστοσύνη στὴν δύναμη τῆς Ἐκκλησίας, ὅπως τὸ μικρὸ παιδὶ ἔχει ἐμπιστοσύνη στοὺς γονεῖς του.

   Θυμήσου, ὅτι οἱ μεγάλοι Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας, σὰν θεόπνευστοι φωστῆρες, κινούμενοι ἀπὸ τὸ Ἅγιο Πνεῦμα, σὲ ὁδηγοῦν στὶς τρίβους τῆς σωτηρίας.

   Νὰ μετέχεις λοιπὸν στὴν θεία λατρεία μὲ ἁπλῆ καρδιά, μὲ ἐμπιστοσύνη μικροῦ παιδιοῦ.

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ

ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

ΚΥΡΙΑΚΗΣ τοῦ ΤΥΦΛΟΥ

(Ἰωάν. θ΄ 1 – 38)

   «Τῷ καιρῷ ἐκείνῳ, παράγων ὁ Ἰησοῦς, εἶδεν ἄνθρωπον τυφλὸν ἐκ γενετῆς.

   καὶ ἠρώτησαν αὐτὸν οἱ μαθηταὶ αὐτοῦ λέγοντες· Ραββί, τίς ἥμαρτεν, οὗτος ἢ οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἵνα τυφλὸς γεννηθῇ;

   ἀπεκρίθη Ἰησοῦς· οὔτε οὗτος ἥμαρτεν οὔτε οἱ γονεῖς αὐτοῦ, ἀλλ’ ἵνα φανερωθῇ τὰ ἔργα τοῦ Θεοῦ ἐν αὐτῷ.

   ἐμὲ δεῖ ἐργάζεσθαι τὰ ἔργα τοῦ πέμψαντός με ἕως ἡμέρα ἐστίν· ἔρχεται νὺξ ὅτε οὐδεὶς δύναται ἐργάζεσθαι.

   ὅταν ἐν τῷ κόσμῳ ὦ, φῶς εἰμι τοῦ κόσμου.

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ τῆς ΚΥΡΙΑΚΗΣ (τῶν Ἁγίων)

ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

 ΚΥΡΙΑΚΗΣ (τῶν Ἁγίων)

(Πράξ. κς΄ 1, 12 – 20)

   «Ἐν ταῖς ἡμέραις ἐκείναις, Ἀγρίππας ὁ βασιλεὺς πρὸς τὸν Παῦλον ἔφη· ἐπιτρέπεταί σοι ὑπὲρ σεαυτοῦ λέγειν. τότε ὁ Παῦλος ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἀπελογεῖτο·

   Ἐν οἷς καὶ πορευόμενος εἰς τὴν Δαμασκὸν μετ᾿ ἐξουσίας καὶ ἐπιτροπῆς τῆς παρὰ τῶν ἀρχιερέων,

   ἡμέρας μέσης κατὰ τὴν ὁδὸν εἶδον, βασιλεῦ, οὐρανόθεν ὑπὲρ τὴν λαμπρότητα τοῦ ἡλίου περιλάμψαν με φῶς καὶ τοὺς σὺν ἐμοὶ πορευομένους·

   πάντων δὲ καταπεσόντων ἡμῶν εἰς τὴν γῆν ἤκουσα φωνὴν λαλοῦσαν πρός με καὶ λέγουσαν τῇ ἑβραΐδι διαλέκτῳ· Σαοὺλ Σαούλ, τί με διώκεις; σκληρόν σοι πρὸς κέντρα λακτίζειν.

   ἐγὼ δὲ εἶπον· τίς εἶ, Κύριε; ὁ δὲ εἶπεν· ἐγώ εἰμι Ἰησοῦς ὃν σὺ διώκεις.

Ὁ ἅγιος μάρτυς Θαλλέλαιος

Ὁ ἅγιος μάρτυς Θαλλέλαιος

Ἑορτάζει τὴν κ΄ (20η) Μαΐου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ἀκέστορι τμηθέντι τῷ Θαλλελαίῳ,

Θεὸς βοτάνη πρὸς λύσιν παντὸς πάθους.

Εἰκοστῇ Θαλλέλαιος τὴν κεφαλὴν ἀπεκάρθη.

   Τοῦτος ὁ ἅγιος Θαλλέλαιος ἦταν κατὰ τοὺς χρόνους τοῦ βασιλέως Νουμεριανοῦ, ἐν ἔτει σπδ΄ (284), καταγώμενος ἀπὸ μιὰ χώρα τῆς Φοινίκης ὀνομαζόμενη Λίβανο, γυιὸς τοῦ Βερουκίου ἀρχιερέως τῶν Χριστιανῶν καὶ τῆς Ρωμυλίας. Μαθαίνοντας τὴν ἰατρικὴ τέχνη καὶ κρυβόμενος σ’ ἕνα ἐλαιῶνα, διὰ τὸν φόβο τῶν εἰδωλολατρῶν, πιάστηκε ὡς Χριστιανὸς στὴν πόλη Ἀνάζαρβον, ἡ ὁποία βρίσκεται στὴν δεύτερη ἐπαρχία τῶν Κιλίκων, καὶ τὸν ἔφεραν στὸν ἄρχοντα Θεόδωρο, ὁ ὁποῖος, ἐπειδὴ δὲν μπόρεσε νὰ πείσει τὸν Ἅγιο νὰ θυσιάσει στὰ εἴδωλα, πρόσταξε νὰ τρυπήσουν τοὺς ἀστραγάλους του καὶ νὰ περάσουν σχοινὶ ἀπ’ αὐτούς· ἔπειτα νὰ τὸν κρεμάσουν κατακέφαλα.

Ὁ ὅσιος Μέμνων ὁ θαυματουργός

Ὁ ὅσιος Μέμνων ὁ θαυματουργός

Ἑορτάζει τὴν ιθ΄ (19η) Μαΐου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Ὑπνοῖ τι μικρὸν ἁρπαγὴν τὴν ἐσχάτην,

Τὴν εἰς ἀπαντὴν τοῦ Θεοῦ Μέμνων μένων.

   Τοῦτος ὁ ἅγιος πατὴρ ἡμῶν Μέμνων ἀφοῦ ἀρνήθηκε τὸν κόσμο κι ὅλα τὰ κοσμικὰ γιὰ τὴν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ, δίκαια κι εὐάρεστα διάνυσε τὴν ζωή του μὲ ὑπακοὴ κ’ ὑποταγή, καὶ γι’ αὐτὸ ἔγινε ἡγούμενος μοναχῶν. Καὶ ἀφοῦ ἀπέκτησε πραότητα κι ἀγάπη ἔγινε καὶ θαυματουργός, διότι μιὰ φορὰ ἔπεσαν ἀκρίδες στὰ χωράφια τοῦ μοναστηριοῦ, καὶ τότε ἔκαμε εὐχὴ ὁ Ἅγιος καὶ τὶς ἔδιωξε ὅλες σὰν νὰ ἦταν πῦρ καὶ τὶς ἔπνιξε στὸν ποταμό.

Ἡ μετάνοια εἶναι ἡ βάση κάθε ἀσκητικῆς καὶ πνευματικῆς ζωῆς

Ἡ μετάνοια εἶναι ἡ βάση κάθε ἀσκητικῆς καὶ πνευματικῆς ζωῆς

Ὁσίου Σωφρονίου (Σαχάρωφ)

   Καλύτερα, ἀσφαλῶς, νὰ μὴν ἁμαρτήσουμε. Ἀλλὰ ὅταν ἡ μετάνοια εἶναι πύρινη, μπορεῖ νὰ ἀποκαταστήσει κάθε ἀπώλεια.

 

   Ὀφείλουμε νὰ φυλάξουμε τὸ πνεῦμα τῆς μετανοίας κατὰ τὴν διάρκεια ὅλης τῆς ζωῆς μας, μέχρι τέλους. Ἡ μετάνοια εἶναι ἡ βάση κάθε ἀσκητικῆς καὶ πνευματικῆς ζωῆς. Ἡ συναίσθηση, ἡ διαίσθηση τῆς ἁμαρτίας μποροῦν νὰ ὀξυνθοῦν τόσο πολὺ μέσα μας, ὥστε νὰ γεννήσουν πράγματι βαθιὰ μετάνοια.

 

Οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι Ἀνδρόνικος καὶ Ἰουνία

Οἱ ἅγιοι ἀπόστολοι Ἀνδρόνικος καὶ Ἰουνία

Ἑορτάζουν τὴν ιζ΄ (17η) Μαΐου.

ΑΓΙΟΥ ΝΙΚΟΔΗΜΟΥ ΤΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ*

Εἰς τὸν Ἀνδρόνικον.

Ἔθνη διδάξας Ἀνδρόνικος μυρία,

Πρὸς Χριστὸν ἦλθεν, ὃς καλεῖ πρὸς φῶς ἔθνη.

 

Εἰς τὴν Ἰουνίαν.

Ἰουνία τέθνηκε μηνὶ Μαΐῳ,

Ὃς πρῶτός ἐστιν εἰσιὼν Ἰουνίου.

Ἑβδομάτῃ δεκάτῃ θάν’ Ἰουνίη Ἀνδρόνικός τε.

   Τοῦτος ὁ τοῦ Χριστοῦ ἀπόστολος καὶ μάρτυς ἔδραμε σ’ ὅλη τὴν οἰκουμένη σὰν νἆχε φτερὰ κι ἀνέσπασε ἀπὸ τὴν ρίζα τὴν πλάνη τῆς εἰδωλομανίας, ἔχοντας συνακόλουθη καὶ τὴν ὑπερθαύμαστη Ἰουνία, ἡ ὁποία εἶχε νεκρωθεῖ γιὰ τὸν κόσμο καὶ ζοῦσε μόνο γιὰ τὸν Χριστό. Γι’ αὐτό, καὶ οἱ δύο πολλοὺς ἀπίστους προσείλκυσαν στὴν θεογνωσία καὶ τοὺς μὲν ναοὺς τῶν εἰδώλων κατέστρεψαν, ἐκκλησίες δὲ θεῖες ἔκτισαν παντοῦ καὶ πνεύματα ἀκάθαρτα ἔδιωξαν ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους καὶ γιάτρεψαν ἀνίατα πάθη. Ἔτσι λοιπὸν διαλάμποντας ἐπλήρωσαν κι αὐτοὶ τὸ κοινὸ χρέος τῆς φύσεως, ὡς ἄνθρωποι, καὶ διὰ τοῦ θανάτου μετέβησαν πρὸς τὴν αἰώνια ζωή. Τούτους ἀναφέρει καὶ ὁ μέγας ἀπόστολος Παῦλος στὴν πρὸς Ρωμαίους ἐπιστολὴ λέγοντας· «Ἀσπάσασθε Ἀνδρόνικον καὶ Ἰουνίαν τοὺς συγγενεῖς μου καὶ συναιχμαλώτους μου, οἵτινές εἰσιν ἐπίσημοι ἐν τοῖς ἀποστόλοις, οἳ καὶ πρὸ ἐμοῦ γεγόνασιν ἐν Χριστῷ»¹.

Ταῖς Αὐτῶν ἁγίαις πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.

* «Συναξαριστὴς τῶν δώδεκα μηνῶν» τοῦ Ἁγίου Νικοδήμου τοῦ Ἁγιορείτου, τόμ. 5ος, σελ. 96. (Μικρὴ φραστικὴ διασκευή, ὑπὸ ἱερομ. Ν. ἁγιορείτου).

 

1. Ρωμ. ις΄ 7: «Χαιρετῆστε τὸν Ἀνδρόνικο καὶ τὴν Ἰουνία, τοὺς ὁμοεθνεῖς μου, ποὺ συνελήφθησαν καὶ φυλακίσθηκαν μαζί μου. Αὐτοί, εἶναι ἐπίσημοι μεταξὺ τῶν Ἀποστόλων κ’ ἔχουν προσέλθει στὸν Χριστὸ πρὶν ἀπὸ μένα.»